პასუხი ცილისმწამებელ პატრიარქისტებს

დოკუმენტები და ცნობები

Z_G_Aroshvilebi

მარცხნიდან მეორე მღვდ. ზურაბი (აროშვილი) და მარცხნიდან მესამე მღვდელი გელასი (აროშვილი)

      როგორც მოსალოდნელი იყო „დიდგორის“ საიტიდან გაპარულმა დავით ჩიკვაიძემ თბილისის ფორუმის საიტი გამოიყენა და ინგლისურ ენოვანი წერილი დადო ჩვენს საწინააღმდეგოდ.

     „თბილისის“ ფორუმის საითი რეგისტრაციაში არ მატარებს. რატო არ ვიცი. უპასუხოდ ამ კაცის ბრალდებების დატოვების უბრალოდ მორალური უფლება არ მაქვს.

     (აი, ეს არის ჩემი მეორე თხოვნა) – იქნებ ვიმე თქვენგანი იყო რეგისტრირებული ამ საითზე და ჩემი სახელით რამდენიმე ცნობა განათავსოს ამ საკითხთან დაკავშირებით.

     აი ტექსტი:

     მე, რომ იმ ხალხის მაგივრად არ ვილაპარაკო ვინც კარგად იცნობდა ამ მონასტერს და პირადად მ. პანტელეიმონს ალბათ აჯობებს საბერძნეთის ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ დანიშნული კომისიის დასკვნა დავდო პირველ რიგში და ასვე ზუსტად ამ ამბებთან დაკავშირებული ნეტარხსენებული მიტროპოლიტი გრიგოლი გრაბეს მცირე მაგრამ საკმაოდ შინაარსიანი წერილი დაურთო. ასვე საპატრიარქოს იმდროინდელი ერთადერთი ოფიციალური გამოცემა ”ჯვარი ვაზისა”- დან (1989წ. მეოთხე ნომერი) დავდო ”საუბარი ღვთის მონა იოსებ მუნიოსთან” სადაც გარკვეული ნაწილი ამ ინტერვიუსი ზუსტად ბოსტონის ფერისცვალების მონასტერს ეხება. ეს ინტერვიუ სპეციალურად ქართულად თარგმნა საპატრიარქომ და თავის ერთადერთ ოფიც. გამოცემაში გამოსცა!

     ორიოდ სიტყვით მინდა ჩაგაყენოთ საქმის კურსში თუ ვინ იყვნენ მიტროპოლიტი გრიგორი გრაბე და იოსებ მუნიოსი.

     ნეტარხსენებული მიტ. გრიგორი იყო მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში ერთგული და ამავდროულად ფრიად საპატიო  თანამდებობის პირი რუსეთის ემიგრაციულ ეკლესიაში. ერისკაცობაში გრაფი გრიგორი გრაბე იყო დაწყებული ამ ეკლესიის პირველ იერარქ მიტროპოლიტ ანტონი ხრაპოვიცკიდან. ანუ ამ ეკლესიის ისტორიიდან, საქმეთა მმართველი რუსული ემიგრაციული ეკლესიისა. ასევე მიტრპოლიტ ანასტასი გრიბანოვსკის დროს და წმ. მიტროპოლიტ ფილარეტ ვოზნესენსკის დროს (რომლის თაოსნობითაც რუსეთის ემიგრაციულმა ეკლესიამ 1983 წელს ანათემას გადასცა ეკუმენიზმი, როგორც მწვალებლობა).

     გრაფი გრგორი გრაბე შემდგომში სასულიერო პირი გახდა და მიტროპოლიტის ხარისხიც მისცეს! ეს კაცი 50 წელზე მეტი იყო ამ ეკლესიის საქმეთა მმართველი. გესმით ალბათ ხაზს რატომ ვუსვამ ამას. იმიტომ რომ ეს კაცი ნამდვილად ყველაზე ჩახედული და ინფორმირებული იყო ამ ეკლესიის ისტორიაში და მის დოკუმენტაციაში. ამიტომ მისი სიტყვა წონიანია.

     მონა ღვთისა  იოსებ მუნიოსი იყო ერისკაცი. წევრი რუსული ემიგრაციული ეკლესიისა და დარაჯი ე.წ. ” მონრეალის ივერიის ღვთისმშობლის ” (ეს იყო ერთერთი ასლი ივერიის ღვთისმშობლის ხატისა) მირონმდინარე ხატისა. იმ დროს ეს იმდენად დიდი სასწაული იყო, რომ მთელი მართლმადიდებლური სამყარო იყო საქმის კურსში. ამიტომაც საპატრიარქოს ოფიც. გამოცემაც დაინტერსდა მისით და ინტერვიუ აიღო მისგან. სხვათა შორის მინდა გითხრათ, რომ ამ მირონით გაჟღენთილი ბამბები სიონშიც მოიტანეს და ვციდილობდით მაშინდელი სტიქაროსნები ცოტაოდენი მოგვეპოვებინა ეს სიწმინდე. დღეს კი საპატრიარქოს ახალი თაობა  რუსულ იმდრონდელ ემიგრაციულ ეკლესიას სქიზმატებად მოიხსენიებს!

     ეს კაცი, იოსები 90-იან წლებში მოკლეს და ის ხატი კი დაიკარგა! მას შემდგომ ის ხატი არავის აღარ უნახავს! რუსული ემიგრაციული ეკლესიის დიდი ნაწილი ამ კაცს იოსებს წმიდა მოწამედ მიიჩნევს.

     ახლა კი საბუთები –

papi da patr

1.)     ЗАКЛЮЧЕНИЕ

Следственной комиссии Церкви Православных Христиан Греции касательно обвинений,

выдвинутых против Братства Свято-Преображенского Монастыря

города Бостона, США

Резолюция от 18/30 мая 1988 года.

        Следователи:

Протоиерей Панайотес Панайотопулос, Старший секретарь Священного Синода

Архимандрит Савва Камболис, епархиальный представитель в Македонии

Протоиерей Христос Константину, секретарь церковного управления Северной Америки

Протоиерей Панайотес Каррас, представитель Канадской митрополии

По причине обвинений в нарушении нравственности, выдвинутых против преподобного Архимандрита Пантелеймона и монахов Свято-Преображенского монастыря в Бостоне, обвинений, которые были сделаны бывшими членами вышеупомянутого братства, – мы, полномочный следственный комитет, изучили все материалы, относящиеся к вышеозначенному вопросу.

      Приняв во внимание:

1) обвинения.

2) характер обвинителей и степень возможного доверия к ним.

3) документы, представленные членами Свято-Преображенского монастыря, содержащие опровержение обвинений.

4) устные и письменные свидетельства множества добросовестных и уважаемых клириков нашей Церкви, которые ответственно и как священники подтвердили, что обвинения являются необоснованными.

5) личные и прямые встречи с клириками и людьми из наших приходов в Северной Америки во время нашего пребывания в Бостоне.

После обсуждений мы постановили следующее:

1) Все обвинители без исключения не могут заслуживать доверия, поскольку сами уличены в тяжких прегрешениях, и, следовательно, они не выполняют необходимые условия для того, чтобы быть допущенными или иметь право обвинять кого-либо (согласно следующим священным канонам: 6-й канон 2-го Вс. Собора, 21-й канон 4-го Вс. Собора, 8-й, 27-й, 137-й, 138-й и 140-й Карфагенский канон, 9-й канон Феофила Александрийского, Апостольские постановления и др.).

2) Перед тем, как покинуть монастырь – большинство из них сделали это тайно, – обвинители, бывшие члены братства Свято-Преображенского монастыря, должны были озвучить свои претензии касательно каких-либо совершенных прегрешений вышестоящему церковному лицу, т.е. епископу, которому подчинен монастырь, для того, чтобы начать расследование на месте.

3) Четверо обвинителей не предъявляли никаких обвинений в тот момент, когда они покинули монастырь, а сделали это только потом, по прошествии многих лет.

4) Большинство обвинителей в течение нескольких лет после ухода из монастыря посылали в монастырь письма с выражением благодарности, письма, в которых лестно отзывались о личности настоятеля, о братстве в целом и духовной атмосфере монастыря, говоря в то же время о том, как хорошо они чувствовали себя в монастыре, уйдя от мира.

Таким образом, здесь обвинители сами себя опровергают, и нет нужды в дополнительных опровержениях обвинений, которые были выдвинуты ими после этого. Письма, написанные их собственным почерком, хранятся в папках Преображенского монастыря, и они были переданы нам для того, чтобы провести более точное и справедливое расследование.

5) Обвинители не следовали законным и каноническим путем, они не предъявили свои обвинения только соответствующем должностному лицу, а вместо этого безответственно позволили себе опубликовать их и в бессчетных количествах разослать людям в Северной Америки и Греции, сея подозрения и возмущая множество людей «лишь для того, чтобы помрачить добрую славу священников» (6-й канон 2 Вс. Собора).

6) Как упоминалось выше, сами обвинители уличены и должны быть судимы за прегрешения, которые они совершили после ухода из монастыря (как-то: заключение брака, незаконного в глазах Церкви, принятие священного сана без благословения, отпадение в церковную юрисдикцию, которая является членом ВСЦ, обвинения в серьезных нравственных прегрешениях перед судом, кража монастырского имущества на несколько тысяч долларов при уходе из монастыря, отказ от схимы и монашеского обета и т.д.)

Ко всему этому должно быть применено следующее свято-апостольское наставление: «Свидетельства таких обвинителей не заслуживают доверия» (Apost. Const. 2, 49, 5), а также священные каноны Соборов, которые постановляют, что обвинения недобросовестных обвинителей и свидетелей не заслуживают доверия («таким образом, Святой Собор считает, что… не нужно дозволять обвинителям выдвигать обвинения без предварительного расследования, и не следует дозволять кому угодно выдвигать обвинения… но нужно точно узнать, кто же именно обвиняет» – 6-й канон 2-го Вс. Собора. «Обвинения от клириков и мирян… не должны приниматься просто и без разбора, но нужно прежде исследовать общественное о них мнение», – 21-й канон 4 Вс. Собора. «В обвинениях против клириков, только те обвинители должны приниматься, которые по гражданским законам допускаются приносить обвинения, и на которых не лежит пятно бесчестия.» – 137-й канон).

Следственная комиссия, действующая также на основании Совета Пресвитеров Греции, собралась 13(31) мая 1988 года, выражая всеобщее желание разрешить вышеозначенный вопрос ради блага нашей мученической Церкви, учитывая ещё и то, что Церковная администрации Северной Америки подчиняется Святой Митрополии Истинно- Православных Христиан, под юрисдикцией Его Блаженства, Авксентия, Архиепископа Афинского и всей Греции.

Действуя законно на основании Указа нашего Архиепископа, встретившись лично и выслушав всех добросовестных свидетелей, которые были законно вызваны, чтобы дать показания по этому вопросу, следственная комиссия, в полноте своего церковного сознания,

ПОСТАНОВЛЯЕТ:

Что все духовные лица вышеупомянутого Свято-Преображенского монастыря являются жертвами зависти людей, не состоящих в братстве, лишившихся Православной веры, служащих чуждым и темным интересам.

Они являются жертвами чуждых и темных интересов потому, что они являются строгими последователями свято-отеческих традиций и пользуются заслуженным уважением в своем городе и в своей стране.

Они являются жертвами чуждых и темных интересов потому, что они являются радостью и славой православных христиан и гордостью христианства.

Изучение судебного процесса, проведенного так называемыми «следователями» (из Русской Церкви Заграницей), вызвало у нас массу вопросов. И мы, члены настоящей следственной комиссии, и любой православный христианин удивляемся, как «следствие» могло принимать показания настолько сомнительных свидетелей и обвинителей и в то же время оставаться глухим к священным канонам, которые, кроме уже упомянутых нами, гласят, как, например, 80-й Карфагенский канон: «Не позволяется делать настоятелями монастырей или рукополагать в священники тех, кто принят из чужого монастыря».

2.)      И также 4-канон Двукратного Собора, касательно тех, кто покинул монастырь и не вернулся: «И этот монах, и тот, кто примет его, должны быть отлучены, если только монах не возвращается в тот самый монастырь, который он покинул».

Не найдя ничего предосудительного против священников вышеупомянутого монастыря после получения многих свидетельств, следственная комиссия постановляет, что вышеозначенные священники братства о. Пантелеймона и он сам невиновны и очищены от всех обвинений, им предъявлявшихся, выдвинутых личностями, недостойными упоминания.

Таким образом, комитет постановляет и рекомендует Совету Пресвитеров и Епископам Священной Афинской Митрополии Истинно Православных Христиан принять вышеупомянутых бостонских клириков в собрание священства нашей Церкви с почестями, которые им полагаются.

Бостон, США, 16 (29) июня 1988

Подписи:

Протоиерей Панайотес Панайотопулос

Архимандрит Савва Камболис

Протоиерей Христос Константину

Протоиерей Панайотес Каррас

2.) Письмо епископа Григория Граббе проф. В.И. Алексееву

——————————————————————————–

 11/24 марта 1987 г.

Дорогой Василий Иванович,

Спасибо за письмо от 16 марта.

Относительно отошедших от нас Вы ошибаетесь. Прежде всего это не только греки, а тут и русские, и американцы. Мне всегда легко было с ними работать. Они отошли от нас, потому что наши Преосвященные их выжили. Это плод вражеской агентурной работы и шовинизма с нашей стороны (некоторых епископов) и устранения из управления руководства любовью. Ведь о. Пантелеимона осудили без следствия. Ни один следователь не был в монастыре, как ни разу не был Митрополит [Виталий]. Ничего из оправдательного материала, который еще я передал, не принималось во внимание; обвинение построено на показаниях людей, которые по канонам не могут быть свидетелями против священников. Показательно, что вся братия осталась с о.Пантелеимоном. Система главного следователя, Ариеп. Антония Л. Анжел., заключается в том, чтобы довести человека до отчаяния несправедливостью, побудить его в таком состоянии уйти, и тогда лишить его сана за это. Способ упрощенный, но не христианский. Применение его в делах о.Антония и о.Пантелеимона было признано Митрополитом в разговоре с делегацией духовенства. Меня убрали, потому что я все время напоминал о канонах. При моем участии невозможно было провести беззаконных определений. Частично это личные чувства, но я не могу исключать влияние агентуры. Между прочим мой корреспондент из России высказывает недоумение по поводу некоторых передач о.В.Потапова, деятельного участника заваренной каши, в какой-то мере сочувственно относящегося к части Московской Патриархии.

Между прочим, о. Пантелеимон раньше всегда высказывался против того, чтобы у нас был поставлен грек архиереем. Он ушел, только когда выбранного игумена утвердили, а через несколько дней обвинили без суда, а настоятельство получили Архиеп. Антонию Лос Анжел., который явно действовал как таран для разрушения монастыря, имеющего большое и очень ценное имущество, собранное о. Пантелеимоном.

КОНЕЧНО, ВСЕ ЭТО ПИШУ СОВ. ДОВЕРИТЕЛЬНО, только для Вашего сведения. Конечно, все это сложно, и трудно на кого-нибудь определенно указать пальцем, особенно письменно.

Надеюсь, что грипп Ваш скоро пройдет. Что касается Съезда, то мое участие будет зависеть от состояния здоровья. Сейчас я не мог бы его валержать.

Божие благословение да будет с Вами Людмилой Васильевной.

С любовью во Христе

     ხომ პატარა წერილია, თანაც რუსული ემიგრაციული ეკლესიის მიტროპოლიტის, მაგრამ ვისაც გაგება უნდა თუ რა მოხდა მაშინ, ხომ ნათელი და გასაგებია ყველაფერი. ოღონდაც სინდისში ჩაიხედეთ და ისე გაეცით საკუთარ თავს პასუხი. აი, ზემოთ პირველით დათარიღებული გამოძიება- გადაწყვეტილება რომ დევს საბერძნეთის ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი ეკლესიისა, იმაზე არანაკლები დოკუმენტია ამ ავტორიტეტული კაცის ეს წერილი.

     ეს წერილი მიტროპოლიტ გრიგორი გრაბეს პირადი არქივიდანაა. ბოსტონის ფერისცვალების მონასტერს გადასცა მისმა ქალიშვილმა გრაფინია ანასტასია შატილოვამ.

     3.)      ”ჯვარი ვაზისა” (1989 წლის მეოთხე ნომერი). ნაწყვეტი ინეტრვიუდან. –

     ” ჩვენი მონასტრის გარდა თუ ეწვიეთ ბოსტონში ფერისცვალების მონასტერს?

–         დიახ, აქ მოხდა რაღაც განსაკუთრებული . . .  დილით, დაახლოებით 8 საათზე ერთმა მონაზონმა მთხოვა მირონით გაჟღენთილი ბამბა. მე დავაპირე მიცემა, . . .  და ამ დროს ხატიდან იმდენი მირონი წამოვიდა, რომ მთელი მონასტრის კორპუსი, რომელშიც მოთავსებული იყო ტაძარი, კეთილსურნელებით აივსო.

–         ამის შემდგომ ჩვენ უნდა ვწვეოდით ტაძარს, რომელიც არც ისე შორს იყო.

–         ჩვენ 10 საათზე ჩავედით. დაიწყო ლიტურგია, რომლის დამთავრების შემდეგ მირონი უნდა გვეცხო ხალხისთვის, მაგრამ ხატი სრულიად მშრალი აღმოჩნდა; ამჯერად მირონი მისგან არ წვეთავდა. ასეთი შემთხვევა მანამდე არ შემინიშნავს. როცა მონასტერში დავბრუნდით, მაშინ დაიწყო მირონმა დენა და თანაც ისეთი დიდი რაოდენობით, რომ მიწაზეც გადმოედინა. არის რაღაც იდუმალი ამ ხატში. . . . ”

     ესეც მოწმობა თქვენივე გამოცემიდან პატივცემულო საპატრიარქოს მესვეურებო. და თქვენ იძახით, რომ ეს მონასტერია მამათმავლების? სხვათა შორის ამისმა დამწერმა თავისი სიცოცხლე მოწამეობრივად დაასრულა. თქვენი სულიერი წინაპრების, ბოლშევიკების მსახური ეპისკოპატისაგან განსხვავებით! 

    ვფიქრობ ჩვენის მხრიდან პასუხები ამ საკითხთან დაკავშირებით ამოწურულია.

    რა ვქნა მე ვერ დაგეხმარებით იმაში, რომ თქვენს სინოდში სულ 12 ეპისკოპოსიდან ხუთს მამათმავლობაში დაედო ბრალი!

    ამიტომ ჩემზე კი ნუ გამწარდებით, არამედ საკუთარ სინოდში და მის მეთაურში გაარკვიეთ ეგ პრობლემა!

    იმედია არ დამაბრალებთ, რომ გამწარებულმა დავწერე ეს პასუხი და გლანძღეთ!

    მღ. ზურაბ (აროშვილი)

23 Responses to “პასუხი ცილისმწამებელ პატრიარქისტებს”

  1. frzurab Says:

    მადლობა დიდგორის საიტის ხელმძღვანელობას ამ მნიშვნელოვანი დოკუმენტის გამოქვეყნების გამო!
    ღმერთი გფარავდეთ!

  2. davit Says:

    ესეიგი მე არავის არ მოვწონვარ რა! არც მიაფიზიტ-ჯვაროსან-დოქტორანტებსა და არც მამა გიორგის პარიზიდან, და არც მამა ზურაბსა და გელასის საქართველოდანა! ჩემი ცოდვები მიაწერეს დიდგორის ადმინისტრაციას და ყველა მღვდელი ამის გამო აცხადებს არა ვართ დიდგორთანაოო! მოგილოცვ დოქტორანტ ეს შენი დიდი გამარჯვებაა! ვთხოვ, დიდგორის ადმინისტრაციას დამადოს სასჯელი კანონისტტან ერთად, რადგან დიდგორის კლასიკური აღმსარებლობა ამ კანონისტის გამო შევურვყავი მრავალგზის, რითაც ჭეშმარიტი მღვდლებიც შეურაცვყავი და ამის გამო თბილისის ფორუმზე და საერთოდ ინტერნეტ-საზოგადოებრიობის წინაშე ანტაგონისტური შეხედულება ჩამოვაყალიბე საიტ დიდგორზე!

  3. davit Says:

    თუმცა სასჯელიც აღარ გჭირდებათ! მეტად აღარ შევურაცხყოფ თქვენს ღირსეულ ეკლესიოლოგიურ მეტყველებასა ჩემი მდაბიო მეტყველებით! ღმერთმა მშვიდობა და გამარჯვება მოგცეთ!

  4. frzurab Says:

    პასუხი დავითს –
    და რატომ არ უნდა მოგვწონდე? ან რა შუაში ხარ შენ ამ რამდენიმე კაცის ბრალდებასთან?
    რა თქმა უნდა ყველა ადამიანს გამოხატულების თავისი ტემპერამენტი აქვს, მაგრამ ეგ ჯერ კიდევ არ ნიშნავს იმას, რომ ვიმეს არ მოწონხარ ან მოგიძულა.
    საზოგადოდ არის საუბარი იმაზე, რომ ქრისტიანებს თავისი სარწმუნოების გამოხატვის დროს დიდი სიფრთხილე მართებთ, რომ მიუკერძოვებელი ხალხი არ დაბრკოლდეს. ეს არის და ეს.
    ნამდვილად კეთილი სურვილებით,
    მღ. ზურაბი

  5. უღირსი მღვდელი გიორგი სხილაძე, ლევილი Says:

    დავით ჩიკვაიძე (,,კანონისტი“): ,,მამა გიორგისადმი დიდი პატივისცემის მიუხედავად (განსაკუთრებით, გუშინდელი დღის შემდეგ. თუ რატომ, პირადად შეიტყობს), მისი ნათქვამი, ,,12 წელია აქ ვარ და კარგად ჩანს, სჭირდება თუ არა პაპიზმს კრებაო“, არ არის კანონიკური სამართლისთვის არგუმენტი, რადგან კრებას საჭიროებს ყველა ახალი ერესი და ეს ასე რომ არ ყოფილიყო, ერთ საუკუნეში ორ კრებას (I, II) არ მოიწვევდნენ“.
    პასუხი: გმადლობთ ჩემდამი კეთილგანწყობის გამოხატვისათვის; უფალმა გაგახაროთ (თუმცა, ვერ ვხვდები, ,,გუშინდელი დღის“ ანუ 26 მაისის რა ,,დამსახურებას“ გულისხმობთ; გთხოვთ, განმიმარტოთ!)!
    როცა ,,დიდგორზე“ წავიკითხე, რომ იქ თქვენი კომენტარები აღარ გამოქვეყნდებოდა, მართალიçგითხრათ, მაშინათვე სურვილი გამიჩნდა, ამ ელ-გვერდის რელიგიური განყოფილების ხელმძღვანელისათვის მეთხოვა, ეს არ გაეკეთებინა. მაგრამ ჯერ-ჯერობით ამისაგან თავს მაკავებინებს შემდეგი: მხოლოდ ზემომოტანილ ჩვენს ნათქვამს (ციტატას) რომ უხმობთ, ახალბედა მკითხველს უნებურად აფიქრებინებთ, საკითხში გასარკვევად, თითქოს, მხოლოდ ეს პირადული (სუბიექტური) დასკვნა მოგვქონდეს, როგორც საკმარისი პირობა. არადა ეს, უბრალოდ, დავსძინეთ, ხოლო იგივე აბზაცში, ვრცელ ახსნა-განმარტებასთან ერთად, მოტანილი გვაქვს რამდენიმე საღვთისმეტყველო-კანონიკური მტკიცებულება (არგუმენტი), რომლის გაცნობის საშუალებითაც მიუკერძოებელი (ობიექტური) მკითხველი იგივე დასკვნას გამოიტანდა, რაშიც ჩვენც დაგვარწმუნა იმან, რაც მხოლოდ დავსძინეთ (ანუ კათოლიკურ გარემოში ტორმეტწლიანი ყოფნა…)… დიახ, პაპისტური კათოლიკობა ნამდვილად არ იყო ახალი ერესი, რომელიც მსოფლიო საეკლ. კრებას დაიჭირვებდა, რადგან ყველა ის ცრუსწავლება, რომლებსაც ის, სამწუხაროდ, დაეფუძნა, პროექციულად იყო, უკვე, განკანონებული საყოველთაო თუ ადგილობრივი საკრებო სისავსით: ,,ანათემა ყოველგვარ სიახლეს!“ (იხ. მსოფლ. VI-VII წმ. კრებათა I კანონები).
    თქვენ შენიშნავთ, რომ წმ. მამათა ყველა სიტყვა უცდომელი არ არის და რიტორიკულად კითხულობთ კათოლიციზმისადმი დამოკიდებულების კონტექსტში: ,,უცდომელია წმ. მარკოზ ეფესელი?“. აქ, ალბათ, გულისხმობთ მაცხოვრის სწავლებას: ,,არა არს კაცი, რომელი სცხონდეს და არა სცოდოს“. მაგრამ უფლის ამ სიტყვებში იგულისხმება ადამიანის ცოდვისკენ მიდრეკილება გონებით, გულისთქმით და გულისწყრომით ნაწილებში, რაც, რა საკვირველია, ვრცელდება წმინდანებზეც და ეს, მათ შემთხვევაში, ძირითადად, ვლინდება, ფიქრითა და საქმით, რადგან ჯერ ერთი, წმინდანი გაორმაგებული ყურადღებითა და სიფრთხილით ეკიდება სიტყვათა სწავლების სახით ჩამოყალიბებას; მეორეც, _ ეკლესიას თავის ქრესტომათიაში შეაქვს წმ. მამათა თანხმიერი აზრი (,,ჩონსენსუს პატრუმ“), როგორც კრებითი ცნობიერება. მიუხედავად ამისა, პატროლოგიაში მაინც ვხვდებით მამათა შორის იდეის, მიდგომისა თუ ტერმინოლოგიის ინტერპრეტაციათა სახესხვაობას, მაგრამ ეს ეხება ეკლესიის მოწყობის კანონიკურ-საწესჩვეულებო მხარეს და არა დოგმატურ-მოძღვრებითს. თანაც, წმ. მარკოზ ეფესელის შემთხვევაში საქმე მარტივადაა, რადგან ეს მოღვაწე წმინდანად შერაცხულ-იქნა სწორედ ცრუკათოლიკური ერესის მხილებისათვის და არა სხვა, უფრო დიდი ღვაწლისთვის (ეს ჩვენ ადრეც დაგიწერეთ ,,ჩჰურცჰ.გე“-ზე). ასე, რომ ტრივიალური ლოგიკაა: თუ თქვენ ხსენებულ მამას წმინდანად აღიარებთ (რაშიც ეჭვი არ მეპარება), მაშინ მისი ეს მთავარი აზრიც უნდა მიიღოთ… ხოლო თუ ადამიანი, მით უფრო _ მღვდელმთავარი, წმ. ეკლესიას მწვალებლურად მოიხსენიებს, ამის გამო საკუთარ პატრიარქსა და სინოდს განუდგება და ამას სიცოცხლის ბოლომდე არ შეინანებს, ვინ შერაცხავს მას წმინდანად ან რანაირი წმინდანი იქნება იგი?
    წერთ: ,,რატომ არ განკვეთა ან განკვეთს იგი (მისი უწმიდესობა) ზოგიერთ სასულიერო პირს, ამაზე სანამ იფიქრებდეთ, ჯერ აბა იმაზე იფიქრეთ, იუდა რატომ არ განაძევა უფალმა მოციქულთაგან…“.
    ამაზე სიამოვნებით გიპასუხებთ, მაგრამ სანამ ამას ვიზამდე, მანამ გთხოვთ, ეს ჯერ თქვენს სულიერ მამას ჰკითხეთ! _ შესაძლოა, მან ჩემზე კარგად აგიხსნათ ამის პასუხი. თანაც, ისიც ჰკითხეთ, უნდა განიკვეთოს თუ არა აშკარად მძიმედ მცოდველი სასულიერო პირი? საერთოდ, თქვენ, როგორც მედავითნემ, სანამ თქვენს აზრებს სააშკარაოზე გამოიტანდეთ, მოძღვართან უნდა გაარკვიოთ მათი სისწორე!.. ვთქვათ, იმის მერე, რაც ზემოხსენებულ ელ-გვერდზე წერდით, ეკლესია მის მიღმა აღსრულებულ ნათლობას ცნობსო (წამოძახების ჟინით არ გახსენებთ!), ჩვენი შენიშვნის შემდეგ ეს საკითხი სულიერ მამასთან გაარკვიეთ თუ ისევ ისე ფიქრობთ? _ წესით, ეს შეცდომა უნდა შეგენანებინათ და იგივე გვერდზე გამოგესწორებინათ, ისედაც დაბნეული მკითხველი რომ უფრო არ დაგებნიათ… თუ ასეა, მაშინ, ეს მხოლოდ გაგვეხარდება; ხოლო თუ ეკლესიოლოგიის ამ უძირითადეს საკითხზე მართლმადიდებელი მართლმადიდებლურად არ აზროვნებთ და ,,ცოდვათა სიჭაბუკისათა“ აღიარება გიჭირთ, მაშინ, უბრალოდ, აზრი ეკარგება ჩვენგან იმის თხოვნას, რომ ცდომილი აზრების გავრცელებაში დაგეხმაროთ _ სხვებისთვისაც და თქვენთვისაც ცუდი სამსახური გამოგვივა, რისი არც უფლება გვაქვს და არც სურვილი, რადგან თქვენს მიმართ, როგორც ნიჭიერი ახალგაზრდისადმი, ჩვენც კეთილგანწყობა გვაქვს და ნეტავ, ახალი ,,რუის-ურბნისის“ კრებაზე მთავარ მერჩულედ მოგვვლენოდეთ!..
    შენდობას გთხოვთ, თუ ადრე ან ახლა უნებურად გული გატკინეთ; ღმერთმა გაკურთხოთ!

  6. guja (mama jemali) Says:

    მიუხედავად იმისა, რომ დიდგორის საიტის მიმართ მაქვს კონკრეტული ფაქტების გამო უარყოფითი დამოკიდებულება, ახლანდელი მიმდინარე მოვლენებიდან გამომდინარე მივხვდი, რომ ამ ხალხს აქვს განსხვავებული აზრი, წარსულიდან და მიმდინარე მოვლენებიდან გამომდინარე თავიანთი აზრი, რომელიც შეიძლება გაიზიარო, ან არ გაიზიარო, თუმცა მათი ზოგიერთი კომენტარი, წერილი და გამოხატული აზრი პოლიტიკური, ან რელიგიური შინაარსიდან გამომდინარეა.

    ჩვენ, ყველანი ვიმყოფებით გარდამავალ პერიოდში რელიგიურ-პოლიტიკური ვითარებიდან გამომდინარე, და მართლაც რთულია დაადგინო სად გადის ზღვარი ჭეშმარიტებასა და ერესში ან სქიზმაში.

    19-ე საუკუნემდე კათოლიკეები და მართლმადიდებლები ერთმანეთს არც კი ესალმებოდნენ, ეს გლობალური ურთიერთობიდან გამომდინარე მომყავს არგუმენტი, ჰო და 20-ე საუკუნეში უქმდება ანათემა, და იწყება ერთობლივი ლოცვები, და ყალიბდება ორგანიზაცია ეკუმენიზმი/პან- ეკუმენიზმი!

    ამას ბევრი მომხრე ჰყავს, და ამავ დროულად ჰყავს ბევრი მოწინააღმდეგე, როგორც პოლიტიკოსები, ასევე რელიგიური აღმსარებლები!

    რატომ ხდება, რომ რელიგიურად განსხვავებული, და სხვადასხვა შეხედულებების მქონე ერთი აღმსარებლობის ადამიანები ერთმანეთს უწოდებდნენ შეშლილ ფართხალს?

    ანუ, იმის თქმა მინდა რომ, ჩემთვის მართლა გაუგებარია, კათოლიკეებთან ერთობაზე ვოცნებობდეთ, და ამაზე ბევრი დრო იხარჯება, ვიდრე ე.წ. სქიზმატ მართლმადიდებლებზე, ანუ, როცა დოგმატები და რწმენა მართლმადიდებლებს ერთი აქვთ, და განსხვავებული აზრების გამო მართლმადიდებელი მართლმადიდებელს ანათემას დაადებს, ხოლო მართლმადიდებელი კათოლიკეს აზიარებს…

    რა ხდება?

    რატომ ვერ შეთანხმდით დოგმატებში ერთნაირად მოაზროვნე მართლმადიდებლები????????

    ისმის კითხვა: მართლმადიდებელი მსოფლიო პატრიარქი და კათოლიკე პაპი ცდილობენ შეუერთდეს ეს ორი გახლეჩილი ეკლესია ერთმანეთს, მაგრამ არსად სჩანს რომ მსოფლიო პატრიარქი, ან ადგილობრივი ეკლესიის პატრიარქები ცდილობდნენ განსხვავებული აზრის მქონე ე.წ. სქიზმატების შემოერთებას და განდგომილებთან ერთად გაერთიანებას.

    რატომ არის საიტი დიდგორი და მისი მომხმარებლები “შეშლილი ფართხალი”, და რატომ არიან ამ ფორუმის მართლმადიდებელი ქრისტიანები და საქ. ეკლესიის მრევლი ერეტიკოსები????

    გთხოვთ მშვიდად და ლოგიკურად ისაუბროთ ამ თემაში! ერთმანეთის შეურაცხყოფის გარეშე!

    • ლომისა Says:

      დიდი მადლობა guja თბილი წერილისათვის. გულწრფელად მადლობას გიხდით. არ ვართ განებივრებულნი ასეთი გამოხმაურებებით.

      ხედავთ, რომ ჩვენ არავის არ ვაგინებთ და არც შეურაცხყოფას ვაყენებთ. მხილების ის სიტყვები, რომლებსაც ჩვენი ზოგიერთი „იუზერი“ იყენებს თავის აზრის განსამტკიცებლად, სხვა და სხვა დროს, წმინდა მამებსაც უხმარიათ სხვა და სხვა სიტუაციაში და ამას ეძახიან ლანძღვა-გინებას. ჩვენც ვცდილობთ მათ მივბაძოთ და არა დედის მაგინებელ და თავზე რქების დადგმის არაფრად ჩამგდებ სამღვდელოებას. არის ამაში რაიმე დასაძრახი? მოდით შედარება მოახდინეთ „დიდგორის“ და „თბილისის“ ფორუმის და მიხვდებით, რომ გინებით და უზნეო მოქცევით წარიწყმიდავენ საკუთარ თავს და სხვებსაც იქეთკენ უბიძგებენ. ამასთან ერთად, ეს ყველაფერი, ვითომ პატრიარქის დაცვის ეგიდით ხდება! შეცდომები ჩვენც მოგვდის, მაგრამ ვესწრაფვით ბილწსიტყვაობას და პირად დაცინვა-შეურაცხყოფას არ ჰქონდეს ადგილი.

      ეკუმენზმის მიმდევრებს შევახსენებთ, რომ სხვადასხვა რელიგიური კონფესიების შეერთება, რომელსაც საფუძვლად უძევს ეკუმენიზმის იდეოლოგიას, მათ აღრევას უფრო წარმოადგენს ვიდრე შეერთებას. ეკუმენიზმი და პაპიზმი გლობალიზაციის ახალი „ბაბილონის“ მშენებლობას ემსახურება და მცირერიცხოვანი კულტურული ერები ესწრაფვიან ამ გლობალიზმისაგან თავის დაცვას. მნიშვნელობა არა აქვს რელიგიურ გლობალიზმს გვახვევნ თავს თუ ეროვნულს.

      თქვენ კი წერთ შემდეგს: „მართლმადიდებელი მსოფლიო პატრიარქი და კათოლიკე პაპი ცდილობენ შეუერთდეს ეს ორი გახლეჩილი ეკლესია ერთმანეთს, მაგრამ არსად სჩანს რომ მსოფლიო პატრიარქი, ან ადგილობრივი ეკლესიის პატრიარქები ცდილობდნენ განსხვავებული აზრის მქონე ე.წ. სქიზმატების შემოერთებას და განდგომილებთან ერთად გაერთიანებას.“-ო, მაგრამ თქვენი მსჯელობის დასაწყისშივე არასწორედ განსჯით. ჯერ ერთი, მართლმადიდებლები არ თვლიან რომ ეკლესია ორია ან გახლეჩილი. ეკლესია ერთიანია და განუყოფელი, ხოლო ამ ეკლესიის კანონმდებლობის უარმყოფლები თავის სურვილით აღმოჩნდნენ ჭეშმარიტი ეკლესიის გარეთ; ამ განდგომილთა რიცხვს მიეკუთვნება ეკუმენისტური, თქვენთვის მართლმადიდებელი მსოფლიო პატრიარქი თავისი მოხრეებითურთ და მწვალებელი პაპისტური საკრებულო. ასე, რომ სქიზმაში ყოფნა ეკუმენისტების და პაპისტების არჩევანია და ეკლესიაში დარჩენილ მრევლს არ ეხება. „სქიზმატების“ და „დამფრთხალი მოფართხალების“ შემოერთებას რა აზრი აქვს, როდესაც აბსოლიტურ უმრავლესობაში ხართ? იმასაც თუ გავითვალისწინებთ, რომ ჭეშმარიტ მართლმადიდებლებად მიიჩნევთ თავს, მაშინ გამოდის, რომ სამოთხე დედამიწაზე აგიშენებიათ! ნუ, რას იზამ, „ამერიკანსკაია მეჩტა“ გახორციელდა არა?

      თქვენთვის, ალბათ, ეკლესია მაინც და მაინც ოფიციალურად არსებული დაწესებულებათა ერთობლიობაა, რომლებიც სხვა და სხვა სახელმწიფოს მიერ რეგისტრაციაში არიან გატარებულნი, როგორც რაღაც საწარმოები ან ბიზნეს ორგანიზაციები. აი, სწორედ ამიტომ ცდუნდებით და დარეგისტრირებულ (ან ოფიციალურად ხელისუფლებისგან ცნობილი) რელიგიურ ორგანიზაციებს ეკლესიებად მიიჩნევთ, ხოლო დევნილ და არარეგისტრირებულებს სქიზმაში გასულებს.

      ღმერთმა დაგლოცოს და ჭეშმარიტების გზაზე დაგაყენოს. ამინ.

  7. კანონისტი Says:

    მამა გიორგი,

    ის პატივისცემის განცდა უკავშირდებოდა დავით-23 მეტსახელით მყოფ თქვენს სულიერ შვილს და მის მონათხრობს, განსაკუთრებით თქვენს დამოკიდებულებაზე ჩემს მიმართ.

    რაც შეეხება პასუხს თქვენს ნაწერზე, მომიტევეთ, მაგრამ აქ ვერ დავწერ. მე პრინციპულად გადავწყვიტე, რომ ამ საიტზე არაფერი არ დავწერო და ჯერჯერობით შეცვლას არ ვაპირებ.

    ვეცდები, რომ სხვა ფორმით დაგეკონტაქტოთ.

  8. stalker Says:

    ვინ არის ეს თავხედი „ჯვაროსანი“, ვინ არის მართლა დავით ივერიელია თუ სხვა ვინმეა, მართლაც ერეტიკოსებსთავის დამახასათებელი უსირცხვილო მიმართვებით გამოირჩევა, რა ქუჩის ბიჭივით საუბრობ შე ეშმაკის მიმდევარო, და ეს რომ სხვას არიგებს როგორ საუბრობთო, აჰა ნახეთ ამის მსახარაობა ამ „მორწმუნის“, არსად დაგეკარგოს ჯღიბოსანო შენი ძაღლ-ღორების მაზიარებელი პაპისტები!!! აი ამ ძაღლთმაზიარებლის „ღვთისმეტყველება“ თბილისის ფორუმზე:
    „რა იყო პატივცემულო აროშვილო ცხვრები შემოგაკლდა მრევლში და ფორუმზე იწყე ძებნა?

    რა ტონო არ მოგწონს? მე ტონს მიწონებ ფარისევლობა ამხელა კაცი! საიტზე კათოლიკებს ლანძღავ და რეალობაში ეპირფერები, აცხადებ მშვენიერი ურთიერთობა მაქვსო და ამ დროს სხვას უკიჟინებ სურათები აქვთ გადაღებულიაო. ჩემს ტონთან გაქვს პრეტენზიები?

    და ვინ გითხრა რომ მე დიალოგს ვაპირებ? ზვიადის კერპთთაყვანისმცემლისაგან რა დიალოგს უნდა ველოდო?

    მოგვიანებით ვნახავ ერთი რა მარგალიტები დაიდო აქ, ამოალაგებ თორემ, ახალი რამე არ თქვა რა, რაც აქამდე არ გითქვამს და დაგიწერია.“

  9. stalker Says:

    ეს პაპისტების სიყვარულით აღვსილი ჯღიბოსანი რატომ არის ასე სისხლხორცეულად ზვიად გამსახურდიას სიძულვილით განმსჭვალული? შენ ვისისტი ხარ მჯღაბვნელო ჯღიბოსანო, რელიგიაში რომ ეშმაკისტი ხარ ეს უკვე გავიგეთ და პოლიტიკაში ვისისტი ხარ ჩვენც გაგვაგებინე! დავით გოგიტიძეს მინდა მივმართო, სად გაიქეცი დავით ბრძოლის ველიდან ამ ჯღიბებს დაჰკარი ისევ მხილების მახვილი! ამ ხორცშესხმულ ბოროტება ჯღიბოსანს! ჯვაროსანს მაგას ვეღარ დავუძახებ, ჯვრის სახელს ვერ შევურაცხყოფ!

  10. stalker Says:

    ასევე საიდან ამდენი ფარისევლობა ამ კანონისტშიშ თან ვითომ აი ამს წერს: „დავითი წერს: –
    “1. ვადასტურებ, რომ რომის ეკლესიის დოგმატური სწავლება შეიცავს ცდომილებებს, “
    მერე და თუ აღიარებ რომ დოგმატურ დონეზე არიან შეცდარნი კათოლიკები, მაგ ჯღიბოსანს ერთ სიტყვა შენიშვნას რატომ არ აძლევ რატომ გაუხსენი დოგმატთა შემარყეველ პაპისტებს საიტიო მამა ზურაბთან ამხელა არზებს რომ აწიკწიკებ და დიდგორს მტარდ მოჰკიდებიხარ! ხალხო გინახავთ ერთი შენიშვნა მაინც მიეცათ რატომ ქადაგებთ ლათინთა დოგმატური სწავლების ცდომილებებსო ან კანონისტს დაეწეროს ან დათიკო მუზიკანტს მაგ თბილისის ფორუმზე ჯღიბოსნებისადმი?

  11. stalker Says:

    დათიკო მუზიკანტზე იკითხეს აქ რას ერჩით მართლმადიდებელიაო, კი მაგრამ კაცი რომ პაპისტური საიტის დამაარსებლების მითითებით დაბლოკავს იმ მართლმადიდებლებს რომლებიც პაპისტურ ტოტალიტარულ სექტას ამხელენ, რანაირად შეიძლება ის მართლმადიდებლად ჩაითვალოს? ხე ნაყოფით შეიცნობა და კაცი საქმით. ჯღიბოსნები აშკარა პაპისტები არიან და მათი მეგობარი კანონისტი და მუზიკანტი დათიკო მართლმადიდებლობის ნიღაბაფარებული უნიატეებიიიიი

  12. stalker Says:

    ძველ დიდგორზე სურათია როგორ აკურთხებენ და აზიარებენ ძაღლებს ფრანგი პაპისტები! ასეთი მკრეხელობა თვით იეჰოვას მოწმეთა სექტასაც არ მოუვიდოდა თავში არასოდეს! დიდგორს ვთხოვ ფრანგი კათოლიკების წირვაზე ძაღლის ფოტო უსახსოვროს ჯღიბოსნების საიტს დადონ თავიანთი ძაღლური რწმენის სიმბოლოდ!!!

  13. უღირსი მღვდელი გიორგი სხილაძე, ლევილი Says:

    ,,guja“ (ელგუჯა მარდალეიშვილი): ,,ისმის კითხვა: მართლმადიდებელი მსოფლიო პატრიარქი და კათოლიკე პაპი ცდილობენ, შეუერთდეს ეს ორი გახლეჩილი ეკლესია ერთმანეთს, მაგრამ არსად სჩანს, რომ მსოფლიო პატრიარქი ან ადგილობრივი ეკლესიის პატრიარქები ცდილობდნენ განსხვავებული აზრის მქონე ე. წ. სქიზმატების შემოერთებას და განდგომილებთან ერთად გაერთიანებას“.

    ,,საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმ. სინოდს: მის თავმჯდომარეს _ სრულიად საქ. კათალიკოს-პატრიარქს; მიტროპოლიტებს, მთავარეპისკოპოსებსა და ეპისკოპოსებს.

    უწმიდესო და უნეტარესო მეუფეო; მაღალყოვლადუსამღვდელოესო და ყოვლადუსამღვდელოესო მეუფენო!

    როგორც მოგეხსენებათ, XXს-ში ,,ძველი გველი“ _ სატანა განსაკუთრებული ცბიერებით ეკვეთა ქრისტეს ეკლესიას და მის ამქვეყნიურ ნაწილში _ ,,მებრძოლ ეკლესიაში“ დიდი არევ-დარევა შემოიტანა. საეკლესიო კალენდრის, ეკლესიოლოგიისა და სხვა საკითხებში სიახლეების შემოღებამ 20-30-იან წლებში ბერძნულ და რუსულენოვან, ხოლო დღეისათვის თითქმის ყველა ადგილობრივ ეკლესიაში მორწმუნე ხალხი _ სამღვდელონიც და საერონიც რამდენიმე დაჯგუფებად დაჰყო. ბევრი კლერიკოსი და ერისკაცი გულწრფელადაა დაბრკოლებული ასეთ ,,კანონიკურ ქაოსში“.

    საერთო მართლმადიდებლური ერთობის ადგენის მცდელობად, ჩვენი აზრით, გამოვლინდება ,,ყოველთა მართლმადიდებელთა შეკრება“, რომელზეც წარმოდგენილ-იქნება მსოფლიოში არსებული, უკლებლივ, ყველა მართლმადიდებელი ეკლესიისა (,,ოფიციალური“ თუ ,,არაოფიციალური“) და ყველა მართლმადიდებლური დაჯგუფების პირველიერარქი (თავიანთი თანმხლები სულიერი და ღვთისმეტყველი კაცებით), რომლებმაც უნდა იმსჯელონ არსებული განხეთქილებების შესახებ საღვთისმეტყველო-კანონიკური და ისტორიული ანალიზის დონეზე. იქიდან გამომდინარე, რომ საქართველოში მსგავსი დონისა და მნიშვნელობის შეხვედრა არასდროს განხორციელებულა; რომ ისტორიულად საქ. ეკლესიას მწვალებლობანი ყველაზე ნაკლებად შეეხო; რომ ადგილობრივ ეკლესიათაგან საქართველო პირველია, ვინც თანამედროვე ერესთა ერესი _ ,,ეკუმენიზმი“ სინოდურ დონეზე მიუღებლად მიიჩნია; რომ მსოფლიო მართლმადიდებელ ეკლესიაში არსებული ,,იურისდიქციული პარალელიზმები“ საქ. ტერიტორიაზე ჯერ-ჯერობით მცირე გაქანებით (,,მასშტაბი“) არსებობს და ბოლოს, გამომდინარე იქიდანაც, რომ ღვთისმშობლის წილხვედრ იბერიაში განისვენებს ,,სიმბოლო“ და ძალა ეკლესიის ერთიანობისა და განუყოფლობისა _ კვართი მაცხოვრისა, ამიტომ, ჩვენი მოკრძალებული მოსაზრებით, მართლმადიდებლობაში გამაერთიანებელი ასეთი შეკრების მოწყობა, სასურველი იქნებოდა, იბერიის ეკლესიას ეთავა და საქართველოშივე განხორციელებულიყო. ბოლოს და ბოლოს, ასეთი შეხვედრა (თუ ის ღვთისმოსაწონად წარიმართა) გაურკვევლობაში მყოფ მრავალ მორწმუნეს თავის სწორ გადაწყვეტილებაში განამტკიცებს.

    ჩვენი უმორჩილესი თხოვნა იქნებოდა, ასეთი, ყოველთა მართლმადიდებელთა შეკრების საკითხი წმ. სინოდის უახლოეს სხდომაზე განხილულიყო; მანამდე კი საქ. საპატრიარქოს პერიოდულ გამოცემებში გამოქვეყნებულიყო. წინასწარ გწირავთ მადლიერებას და მოტევებას ვითხოვ ჩემი უღირსობით თქვენი შეწუხებისათვის.

    დიაკონი გიორგი სხილაძე
    პარიზი, 18/31.V. 2000წ.
    (7 მსოფლ. კრებ. წმ. მამათა ხს. დღე)

  14. უღირსი მღვდელი გიორგი სხილაძე, ლევილი Says:

    ,,guja“ (ელგუჯა მარდალეიშვილი): ,,რატომ არის საიტი ,,დიდგორი” და მისი მომხმარებეი “შეშლილი ფართხალი” და რატომ არიან ამ ფორუმის მართლმადიდებელი ქრისტიანები და საქ. ეკლესიის მრევლი ერეტიკოსები????

    პასუხი: ყოველი კარგის მიზეზი _ მადლი, ხოლო ცუდისა _ ცოდვაა. კაცობრიობის მთელი წარსულიც, სწორედ, ცოდვა-მადლის ისტორიაა. ერთადერთი რამ, რაც ადამიანს თავის შემოქმედსა და აქედან გამომდინარე, სწორ გზას აშორებს ყველაფერში, ცოდვაა, რომელიც, თავის მხრივ, განიტოტება და გამოვლინდება, ძირითადად, კერპთაყვანისმცემლობაში, გემოთმოყვარეობასა და დიდებისმოყვარეობაში (ღმერთი ამპარტავანს ეწინააღმდეგება, ხოლო მდაბალს მოსცეს მადლი _ წერილ-არს). დღეს რომ ვინმეს ჰკითხო, უკვე, იშვიათად გეტყვის, ურწმუნო ვარო, მაგრამ სინამდვილეში, მცირე გამონაკლისის გარდა, საქმე გვაქვს არა მორწმუნეობასთან, არამედ მცირედმორწმუნეობასთან. ხოლო აქედან თუ როგორ მიიღწევა ნამდვილ რწმენამდე ღვთისა, რასაც იგი ჩვენგან ითხოვს, ამას, წმ. მამებთან ერთად, შესანიშნავად ხსნის XXს-ის გამოჩენილი სერბი მღვდელმთავარი ნიკოლოზ ველიმიროვიჩი, განმარტავს რა ერთ ადგილს ,,სახარებიდან“ (მარკოზი: 9, 24): «ყრმის მამა ატირდა და ცრემლმორეულმა შესძახა: ,,მრწამს, უფალო! შემეწიე ურწმუნოებასა ჩემსა“. ისე არაფერი განალღობს ურწმუნოების ყინულს, როგორც ცრემლები. იმავდროულად, როცა უფლის წინაშე ატირდა, ამ კაცმა შეინანა თავისი ურწმუნოება და ღვთის იქ მყოფობისას მას რწმენა მოასკდა, სწორედ ისე, ვითარცა მდინარის წყალი წყალდიდობისას. მან მხოლოდ მაშინ წარმოსთქვა სიტყვები, რაც ადამიანთა ყოველი მოდგმისთვის ხმამაღალ დამოძღვრად შთენილა: მწამს, უფალო! შეეწიე ჩემს ურწმუნოებას. ეს სიტყვები მიგვანიშნებენ, რომ ღვთის შემწეობის გარეშე ადამიანს რწმენის მოპოვებაც კი არ ძალუძს. საკუთარი ძალებით ადამიანს შეუძლია, მოიპოვოს მხოლოდ მცირედმორწმუნეობა, ე. ი. რწმენა სიკეთისაც და ბოროტებისაც, ანუ სხვაგვარად რომ ვთქვათ, დაეჭვება სიკეთეშიცა და ბოროტებაშიც. მაგრამ მცირედმორწმუნეობიდან ჭეშმარიტ რწმენამდე _ დიდი გზაა და ამ გზის გავლა ადამიანს არ შეუძლია, თუკი იგი ღვთის მარჯვენას არ მოეჭიდა. შემეწიე, უფალო, შენს რწმენაში! შემეწიე ბოროტებისადმი ურწმუნოებაში! შემეწიე, რათა სრულიად განვეწებო ბოროტებას და შენ შეგივრდე! აი, რას ნიშნავს სიტყვები: შემეწიე ურწმუნოებასა ჩემსა» (თარგმ. ჩვ. _ მღვდ. გ. ს.).

  15. elena Says:

    სტალკერ დაწყნარდი რა მოგივიდა! მამა ზურაბი გასცემს სათანადო პასუხს ჩვენზე უკეთესად მაგ უნიატ სექტანტებს! არ გინდა ჯღიბოსნები და სხვა ეპითეტები! დავით შენ კიდევ რა მოგივიდა, რას დაგვემშვიდობე! ახლა დიდგორის რედაქციას ჰკითხეთ ადვილი მოსათმენია მათთვის ეს ყველაფერი და ნუ ჩავაყენებთ უხერხულ მდგომარეობაში ნურც მღვდლებს და ნურც რედაქციას რომ მერე ჩვენი შეცდომები წამოსძახონ! არ გინდათ რა დაწყნარდით! არ გეწყინოს, მეგობარო! რედაქტორმა გვთხოვა მოგვეხმარეთო მადლობაც გვითხრა და რა გამოდის! სადა ხარ დავით მოგვწერე წერილი!
    მეგობრული სიყვარულით და პატივისცემით ელენა

  16. ალექსანდრე Says:

    შეკითხვა „ჯვაროსნებს“ და საპატრიარქოს მრევლს!

    ,,არის თუ არა ქრისტეანე ის, ვინც ამბობს, რომ მაჰმადიანური მეჩეთის კედელს ემთხვია და მადლი იგრძნო?”.

  17. ალექსანდრე Says:

    იქნებ „დიდგორის“ რედაქციამ მიგვითითოს რა უნიაზე აქვთ ხელი მოწერილი საქართველოს საპატრიარქოს წარმომადგენლებს?

    ასე ხომ არ შეიძლება უნიატები ეძახოთ და არაფერი არ გაგაჩნდეთ ამის დამამტკიცებელი! მართლა ტყუილად ნუ აბრალებთ. მე არ ვიცი რა არის უნია, მაგრამ ვხვდები რომ რაღაც ხელშეკრულების მაგვარი რამე უნდა იყოს – არა?

  18. elena Says:

    საპატრიარქოს პაპისტებთან ლოცვითი ერთობა – ეს არის უნიატობა! რა არის გაუგებარი?

    • ლომისა Says:

      გასაგებია, დოკუმენტი თუ არსებობს ამის შესახებ? აი, ერთად რომ ილოცებენ ამის შესახე არის რაიმე დოკუმენტი ხელმოწერილი?

  19. lado Says:

    პასუხი: ე.წ „ბალამანდის უნია“ – შეთანხმებაა პაპისტებსა და ოფიციალურ მართლმადიდებელ საპატრიარქოებს შორის საღვთისმეტყველო დიალოგის, საიდუმლოთა ურთიერთაღიარების, ინტერ-კომუნიონის (ერთობლივი ლოცვების), ანათემათა მოხსნის შესახებ და სხვა. საქ. საპატრიარქო აქტიურად მონაწილეობდა და მონაწილეობს (1997 წლის შემდეგ ფარულად) ამ პროცესში, ამის შესახებ არსებობს დოკუმენტური და ვიდეო მასალა.
    https://didgori.wordpress.com/2008/09/23/ინტერვიუ-მამა-გელასისთან/

    • lado Says:

      მართალია პატრიარქის მომხრეებისადმი არის თქვენი შეკითხვა მიმართული, მაგრამ სანამ ისისნი გიპასუხებდნენ, წმინდა ილარიონ ქართველის პასუხს მივუთითებ დიდგორიდანვე. ალექსანდრე მიმართავს პატრიარქის მრევლს:„,,არის თუ არა ქრისტეანე ის, ვინც ამბობს, რომ მაჰმადიანური მეჩეთის კედელს ემთხვია და მადლი იგრძნო?”.

      წმინდა ილარიონ ქართველის პასუხი:

      „მეორე დღეს, ფაშას უფრო მეტად შესაგონებლად, მამა ილარიონმა დაიწყო ლაპარაკი მუსულმანობასა და მისი დამაარსებლის მუჰამედის სიცრუეზე. უწოდებდა მას უშიშრად მატყუარას და ამბობდა, რომ როგორც იგი დაიღუპება, ისე ყველა მისი მორწმუნე დაიღუპებაო.

      „როგორ ფიქრობ, ჩვენ საით წავალთ?“ – ჰკითხა ფაშამ სიცილით.
      „იქით, საითაც თქვენი მუჰამედი!“ – უპასუხა ბერმა.
      „ და საით წავა, შენი აზრით, მუჰამედი?“
      „ჯოჯოხეთში!“ – უპასუხა მამა ილარიონმა, – და თქვენც მასთან ერთად“,
      „მაშ შენი აზრით, ვინ ცხონდება და სამოთხეში ვინ მოხვდება?“

      „მხოლოდ ჭეშმარიტი მორწმუნენი, ქრისტეს მართლმადიდებელი სარწმუნოების წიაღში მყოფნი; მათ გარდა ყველანი: ებრაელები (იუდევლები), სომხები (მონოფიზიტები), კათოლიკები, პროტესტანტები და ყველა სხვა უცხოდ აღმსარებელი ჯოჯოხეთში სატანჯველით დაისჯებიან“.

      https://didgori.wordpress.com/2008/09/26/„თბილისის-ფორუმი“-ანტიმ-2„თბილისის-ფორუმი“-ანტიმ-2/


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: