აღმოსავლური კულტების დემონური ბუნება

აღმოსავლური კულტების დემონური ბუნება 

ინდუისტური რელიგიის ღმერთების ”სალოცავი” ტაძარი

ჩვენს დროში ერთობ მომძლავრდა ქრისტიანობის კიდევ ერთი სასტიკი მტერი, რომელიც, რომ შეეძლოს, ქრისტიანობის თვით გულსაც განგმირავდა. ეს მტერი მეტად ვერაგი, პირმოთნე და ძალმოსილია – ინდუიზმი და სხვა აღმოსავლური რელიგიები. ისინი საოცარი სისწრაფით ვრეცელდებიან ოდესღაც ქრისტიანულ ქვეყნებში, განსაკუთრებით კი ამერიკაში, თუმცა ამჟამად ეს სნეულება თითქმის მთელი მსოფლიოს ახალგაზრდობას მოედო. დღევანდელ თაობაში ძალიან პოპულარულნი არიან აღმოსავლეთის “ბრძენები”, ინდოელი გურუები, ტიბეტელი ლამები. ძენ – ბუდიზმის იაპონელი მასწავლებლები და სხვები, რომლებიც, დასავლეთის კვალდაკვალ, ჩვენს ქვეყანაშიც შინაურები ხდებიან.

agm_kultebis demonuri buneba_Page_01_Image_0001

ბოლო ხანს ამ სწავლებებმა დაიწყეს თავიანთი მტრული ბუნების შენიღბვა, ისინი ცვლიან ტერმინოლოგიას, ამტკიცებენ, რომ ყველა რელიგიას საერთო მიზნები აქვს, მათ შორის მხოლოდ გარეგნული განსხვავებაა, მაგრამ არსით ერთნი არიან; ყველა რელიგია ჭეშმარიტია, ამიტომ ისინი კი არ უნდა უარყოფდნენ, არამედ უნდა ავსებდნენ ერთმანეთს. ამ მიმართულების მქადაგებელნი განსაკუთრებით ცდილობენ თავიანთი უგუნური სწავლება თავს მოახვიონ მთელი მსოფლიოს ქრისტიანებს; ამისათვის თანამედროვე ქრისტიანების სუსტ მხარეებს იყენებენ, სხვადასხვა ტყუილსა და მზაკვრობას მიმართავენ, რათა, თუ შესაძლებელია, მტკიცე მორწმუნეებიც კი აცდუნონ.

მოკლედ მიმოვიხილოთ ამჟამად გავრცელებულ სწავლებათა ძირითადი შტრიხები, ოღონდ გავითვალისწინოთ, რომ მათ ყოველდღე შეუძლიათ ცვალონ ტერმინები და რიტუალების ფორმები, ქამელეონივით იცვალონ ფერი დროის სულისკვეთების მიხედვით, რათა რაც შეიძლება მეტი სული აცდუნონ. არსი და მიზანი ამ “სულიერი მახეებისა” ყოველთვის ერთია: განარიდონ ადამიანი ჭეშმარიტი ღმერთის ცნობას, სინანულს, ნებისმიერი სიცრუის ფასად მიაღწიონ ხიბლისმიერ “სიმშვიდეს” და მადლს მოკლებულ “ნეტარებას”, მიაძინონ და ჩააჩუმონ სინდისი ცოდვების აღიარების გარეშე, ისე რომ კაცმა ვეღარ შეძლოს საკუთარი დაცემულობის განცდა და სულის ჭეშმარიტი, ავადმყოფური მდგომარეობის ხედვა, შეექმნას სულიერი და ფიზიკური სიმრთელისა და ბედნიერების ილუზია, სინამდვილეში კი საუკუნო წარწყმედისათვის გაიწიროს. ყველა ეს სწავლება მხოლოდ სულიერი ნარკოზია, რომელიც არ კურნავს, თუმცა ტკივილს კი აყუჩებს. მაგრამ ტკივილი ხომ დაავადებული ორგანიზმის სიგნალია, დახმარების თხოვნა, ტკივილი რომ არა, სნეულება შეუმჩნეველი დარჩებოდა და დაუბრკოლებლივ განაგრძობდა განვითარებას.

agm_kultebis demonuri buneba_Page_02_Image_0001

აღმოსავლური რელიგიები ავადმყოფს ჩააგონებენ, რომ ჯანმრთელია, უნერგავენ საკუთარი სრულყოფილებისა და ღმრთაებრიობის რწმენას, ასაზრდოებენ მის ამპარტავნებას, ბოროტ სულთა შემწეობით უხვად აჯილდოებენ დახვეწილი და სასიამოვნო “სულიერი ნუგეშისცემით”, “ხილვებით”, “ნეტარების”, “სიმშვიდისა” და “უსასრულობის” განცდით. ყოველივე ეს განაპირობებს სწორედ აღმოსავლური რელიგიების ფართო გავრცელებას. ვინც ამგვარ რელიგიურ ცდებს მიჰყოფს ხელს, მალე ამჩნევს “სასიკეთო ცვლილებებს”. იგი თითქოს მშვიდი, საკუთარ თავში დარწმუნებული, მხნე, და მოყვასის მიმართ შემწყნარებელი ხდება. მაგრამ ყოველივე ეს ღრმა ხიბლის ნაყოფია, სასახლე, რომელიც ამპარტავნების, თავმოთნეობის, საკუთარი თავის გაღმერთების ყალბ საფუძველზეა დამყარებული, ამის დანახვა კი დაბრმავებულ კაცს არაფრით არ სურს. ის მხოლოდ იმას ხედავს, რომ ეს ვარჯიშები  ”ზემოქმედებას ახდენენ”, თანაც “სასიკეთო” ზემოქმედებას. მაშასადამე ეს “კარგია და ჭეშმარიტი”.

სამწუხაროდ, თანამედროვე “ქრისტიანები” არ იცნობენ, ანდა უგულვებელყოფენ მართლმადიდებლურ სწავლებას ხიბლის შესახებ, რომელიც ასე დაწვრილებით გადმოგვცეს წმ. მამებმა თავიანთ ნაწერებში. რაც შეეხება მწვალებლებს – კათოლიკეებს, პროტესტანტებს, სექტანტებს – მათ ეს სწავლება არ იციან და უკვე დიდი ხანია ჭეშმარიტ ქრისტიანობად ღებულობენ სწორედ ხიბლის მდგომარეობას, რომელშიც ისინი იმყოფებიან. ამიტომ სრულიად ბუნებრივია, რომ ამ გარემომ ვერ გაუწია ჯეროვანი წინააღმდეგობა აღმოსავლურ სწავლებათა შემოტევას და ბევრი რამ შეითვისა კიდეც მათგან. მართლმადიდებელი ქრისტიანების უმეტესობა კი ჯერჯერობით გრძნობს და ნათლად განიცდის, რაოდენ მტრული და დამღუპველია ეს ცრუსწავლებანი, მაგრამ ჩვენშიც მომრავლდნენ მცირედმორწმუნე და სულიერ განსჯას მოკლებული ადამიანები, რომლებიც ამ ბოროტებას ვერ გადაურჩნენ.

ინდუიზმი

agm_kultebis demonuri buneba_Page_03_Image_0001

ინდუიზმი მრავალმხრივ იტაცებს კაცის გულს: იგი საოცრად მაცდურია ყოველი გრძნობისათვის, და მიმზიდველი – ყოველი სისუსტის, განსაკუთრებით კი ამპარტავნებისათვის. თანამედროვე ინდუიზმი ” იოლად პასუხობს” ყველა კითხვას და “ხსნის” ყველა გაუგებრობას, რასაც დღევანდელ მცირედმორწმუნეთა შორის ზოგიერთი დოგმატი იწვევს და რაც ასე მიუღებელია თანამედროვე ადამიანის “ჰუმანური” გონებისათვის – პირველქმნილი ცოდვა, ჯოჯოხეთი, საუკუნო სატანჯველი. ინდუიზმი ყოველ ასეთ ქრისტიანულ დოგმას “ინტელექტუალურად დამაკმაყოფილებელ” ალტერნატივას უძებნის: ჯოჯოხეთი თურმე სულის დროებითი სამყოფელია, ჩვენი “ცუდი კარმის” ნაყოფი, და ცხადია, სასრული მიზეზი უსასრულო შედეგს ვერ გამოიღებს. პირველქმნილი ცოდვა “პირველქმნილ ღმრთაებრიობად” იქცევა, ადამიანი – “უსასრულო მესიზმრედ, რომელიც სასრულ სიზმრებს ხედავს”, ტანჯვის პრობლემა კიდევ უფრო მარტივად წყდება: ტკივილი არის “მაია” ანუ ილუზია, იგი რეალურად არ არსებობს და ა.შ.

თანამედროვე ინდუისტები ცდილობენ ჩაგვაგონონ, რომ ინდუიზმსა და ქრისტიანობას შორის “არავითარი რაელური განსხვავება ან უთანხმოება” არ არსებობს, რომ კარგი ქრისტიანი კიდევ უფრო კარგი გახდება, თუ ვედენტას (მისტიკურ ინდუიზმს) შეისწავლის და განახორციელებს. ქრისტიანებს ისინი საყვედურობენ, რომ მეტისმეტად უფრთხილდებიან თავიანთ დოგმებს – აუცილებელია გაყინული დოგმებისაგან” გათავისუფლება და მაშინ ეს რელიგიები შეძლებენ ერთმანეთის გამდიდრებას.

 სამწუხაროდ, ცოტას თუ ესმის, რომ ინდუიზმიც დოგმატების სისტემაა, ოღონდ ქრისტიანობის საწინააღმდეგო დოგმატებისა – ყველაფერი, რასაც პატივს სცემენ ქრისტიანები თუ ინდუისტები, თითოეული მათგანის დოგმატებისაგან გამომდინარეობს. ის, რაც ქრისტიანისათვის ყველაზე დიდი ცოდვაა, ინდუისტისათვის უმაღლესი სიკეთის განსახიერებაა. ქრისტიანები უმთავრეს ცოდვად ყოველთვის ამპარტავნებას თვლიდნენ, რომელიც ყველა სხვა ცოდვის საწყისად იქცა. ამ ცოდვის პროტოტიპია ლუციფერი, რომელიც ამბობს: “აღვიდე ღრუბელთა ზედა და ვიყო მსგავს მაღლისა” (ესაია. 14, 14). სწორედ ამპარტავნებაა კაცის ყველა ღირსებას ნაკლოვანებად რომ აქცევს. ინდუისტებისთვის კი, განსაკუთრებით ვედენტას მიმდევართათვის, ერთადერთი ცოდვა ისაა, თუ არ გწამს, რომ სწორედ შენ თვითონ და მთელი კაცობრიობა ხართ ღმერთი. ვედანტას ერთ-ერთი თანამედროვე მქადაგებელი, სვამი (ინდუისტ მოღვაწეთა წოდება) ვივეკანანდა (ინდუისტი ბერი, პირველად გამოჩნდა 1893 წ. ჩიკაგოში, რელიგიათა პარლამენტში, მიზნად ისახავდა დასავლეთის სამყაროს ინდუიზმზე, უფრო კონკრეტულად, ვედანტას სწავლებაზე მოქცევას. ვედანტა -მისტიკური ინდუიზმი) ამბობს: “თქვენ ჯერ ბოლომდე არ გესმით ინდოეთი! ჩვენ, ინდოელები, კაცთთაყვანისმცემლები ვართ. ჩვენი ღმერთი ადამიანია!”

agm_kultebis demonuri buneba_Page_04_Image_0001

ამრიგად, ინდუიზმისა და ქრისტიანობის დოგმატები შეპირისპირებისას ყველაფერში გამორიცხავენ ერთმანეთს, რაც ღმერთის ბუნებას, ადამიანის ბუნებასა და ადამიანის არსებობის აზრს შეეხება.

ინდუიზმი იმდენად ინტელექტუალური ძიება როდია, რამდენადაც პრაქტიკული სისტემა, და ეს პრაქტიკა სინამდვილეში შავი მაგია გახლავთ. გურუ თავის მოწაფეს სთავაზობს საკუთარი გამოცდილებით შეამოწმოს ფილოსოფია და ისიც თვალნათლივ ხედავს, რომ ინდუისტური რიტუალები მართლაც მოქმედენ მასზე (ცხადია, ბოროტი სულების შეწევნით). მას შეუძლია სხვადასხვა ძალის, ანუ სიდჰის მიღება. ესაა ძალზე საშიში ფსიქიკური ტრიუკები, და კაცი აუცილებლად ხიბლის მდგომარეობაში ვარდება, საიდანაც ტყუილს რეალობად აღიქვამს: უსაზღვრო “ნეტარებითა” და “სიმშვიდით” აღსავსე სულიერ ცდებს ატარებს, ეწყება “გამოცხადებები” – “ღმრთაება” და “ნათელი” ელანდება. ამ დროს გურუს მოწაფე იშვიათად კითხულობს, საიდან ჩნდება და ვისგან ევლინება ეს განცდები, მან არ იცის მთავარი: ყოველივე ეს თავისი უკვდავი სულით უნდა ზღოს.

 

ინდუიზმის ეს მრავალფეროვანი “სულიერი” ვარჯიშები რამდენიმე პრაქტიკულ საკითხს ეყრდნობა. ესენია: კერპთაყვანისცემა (“ღმრთაების”გამოსახულებისა ან ქანდაკების თაყვანისცემა სხვადასხვა შესაწირავით, კმევითა და სხვა რიტუალებით): “ჯაპა” – სანსკრიტული მანტრის ანუ მაგიური ფორმულის გამეორება, რომელსაც მოწაფეს კურთხევის დროს აძლევენ ხოლმე: “პრანაიამა” – “ჯაპასთან” შეერთებული სუნთქვითი ვარჯიშები. არსებობს კიდევ ტანტრაში შემავალი სხვა პრაქტიკული ვარჯიშები, მაგალითად, ღმერთის, როგორც “დედის”, ქალური საწყისის, ძალის, ენერგიის თაყვანისცემა. ეს ვარჯიშები შეუფარავი ბოროტებით სუნთქავენ. მაგალითად, სვამი ვივეკანანდა ამბობდა: “მე თაყვანს ვცემ საშინელებას, მცდარია წარმოდგენა, რომ ყველა ადამიანს მხოლოდ ტკბობისადმი ლტოლვა ამოძრავებს. სინამდვილეში ბევრს აქვს თანდაყოლილი მიდრეკილება ტანჯვისაკენ. მაშ მოდით, თაყვანი ვცეთ საშინელებას! ცოტას თუ გაუბედავს სიკვდილის ანდა კალის (ქალღმერთი ქალი – ინდუიზმის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ღვთაება. ჩვეულებრივ მას საზარელი სისხლისღვრის ფონზე გამოსახავენ, თავის ქალებსა და მოკვეთილ თავებს შორის. ქალღმერთს ენა გამოყოფილი აქვს, რაც იმის ნიშანია, რომ კვლავ სისხლი სწყურია. ინდუისტურ ტაძრებში კალის დაკლულ თხებს სწირავენ. თაყვანისცემა: მაშ მოდით თაყვანი ვცეთ სიკვდილს”.

ვივეკანანდას კიდევ ერთ გამონათქვამს მოვიყვანთ, ამჯერად ქალღმერთ კალის შესახებ: “არიან ისეთებიც, ვინც დასცინიან კალის არსებობას. მაგრამ დღეს იგი აქაა – ბრბოში. ადამიანები შიშისაგან ძრწიან, ჯარისკაცები კი სიკვდილის სათესად ემზადებიან. ვის ძალუძს ამტკიცოს, რომ ღმერთი ისევე არ გაცხადდება ბოროტებაში, როგორც სიკეთეში? მაგრამ მხოლოდ ინდუისტი ბედავს თაყვანი სცეს მას, როგორც ბოროტებას”. და ვივეკანანდა უხმობს თავის ქალღმერთს: მოდი, დედაო, მოდი! რამეთუ სახელი შენი არს საშინელება!” მისი რელიგიური იდეალი იყო: “სამუდამოდ შეუერთდეს საშინელს”.

და ასეთი მიზანდასახული ბოროტება პრაქტიკაში ინერგება, როგორც სიკეთე!

ვედანტას ძირითადი აზრი, ვივეკანანდას გადმოცემით, ესაა: “ყველა რელიგია ჭეშმარიტია, მაგრამ ვედანტა უმაღლესი ჭეშმარიტებაა. განსხვავება მხოლოდ დონეებშია. ადამიანი ცდომილებიდან ჭეშმარიტებამდე კი არ მიდის, არამედ ჭეშმარიტებიდან ჭეშმარიტებამდე” “დღევანდელი მატერია ხვალინდელი სულია”, “დღევანდელი მატლი – ხვალინდელი ღმერთი”, მთელი ვედანტა იმას ეფუძნება, რომ ადამიანი ღმერთია, ასე რომ კაცის ცხონება თვით კაცის ხელთაა. ვივეკანანდამ ეს ასე გამოხატა: “ვის ძალუძს დაეხმაროს უსასრულოს? თვით ხელი, შენს შესაწევნად გამოწვდილი, შენივე საკუთარი ხელი უნდა იყოს”.

თანამედროვე ინდუისტები თითქოს ერთნაირი პატივისცემით ეპყრობიან ყველა რელიგიას და თვითეულ მათგანთან გაერთიანება სურთ: მზად არიან, რომ “მაჰმადიანთან ერთად ილოცონ მეჩეთში”, “მაზდეანთან ერთად თაყვანი სცენ ცეცხლს”, “ქრისტიანთან ერთად მოიყარონ მუხლი ჯვარის წინაშე”, თითქოს მიიჩნევენ, რომ ყველა რელიგია, უმარტივესი ფეტიშიზმიდან “აბსოლუტის” თაყვანისცემამდე, მხოლოდ უსასრულოს შეცნობის სხვადასხვა მცდელობაა. ამბობენ, რომ თვითონ ისინი “ერთად აგროვებენ ამ ყვავილებს, სიყვარულის ძაფით კრავენ და მათგან თაყვანისცემის საოცარ თაიგულს ქმნიან”, მაგრამ თან იმასაც ამტკიცებენ, რომ ყველა ეს რელიგია მხოლოდ საფეხურებია “უმაღლესი რელიგიისაკენ” – ადვაიტა ვედანტასაკენ.

ინდუისტები განსაკუთრებით აგდებულად უყურებენ ქრისტიანობას, რომელსაც “დაბალ, დუალისტურ ჭეშმარიტებას” უწოდებენ (მაგალითად, ვივეკანანდამ ერთ-ერთ კერძო საუბარში თქვა, რომ მხოლოდ მხდალს შეუძლია მარცხენა ლოყა მიუშვიროს მას, ვინც მარჯვენაში გაარტყა).

ინდუიზმის მიზანი – მსოფლიო (უნივერსალური) რელიგიის შექმნა ძალიან სასურველია ეშმაკისათვის, რადგან მას საშუალება ეძლევა ამ ცრუ რელიგიას ცრუ ღმერთი, ანტიქრისტე დაუდგინოს, და ბოლოს და ბოლოს აიძულოს მთელი მსოფლიო, თაყვანი სცეს მას, როგორც ღმერთს. ეს “მსოფლიო რელიგია” არ ცნობს “ინდივიდუალისტურ, სექტანტურ იდეებს”, მას არ სურს რაიმე საერთო ჰქონდეს ქრისტიანობასთან. იგი ე.წ. “მომავლის რელიგია” იქნება ხანძარი, რომელიც ქრისტიანობის შთანთქმას შეეცდება და თუკი ქრისტიანი დაეთანხმება ინდუიზმის ქადაგთა მტკიცებას, რომ განსხვავება ჩვენს რელიგიებს შორის მხოლოდ მოჩვენებითია და არა რეალური, მაშინ ინდუისტური იდეები თავისუფლად შეაღწევენ მის სულში, ინდუიზმის ძალა კი დამანგრეველია – მას ბოროტის თაყვანისცემამდე მიჰყავს კაცი.

ვაი, რომელნი იტყვიან ბოროტსა კეთილად და კეთილსა ბოროტად, რომელნი დასდებენ ბნელსა ნათლად და ნათელსა ბნელად, და რომელნი დასდებენ მწარესა ტკბილად და ტკბილსა მწარედ! ვაი, რომელნი ბრძენ არიან თავით თვისით და წინაშე მათსა ზედმიწევნულებ!” (ესაია, 5, 20-21).

იოგა

agm_kultebis demonuri buneba_Page_07_Image_0001

ინდური იოგა არის სწავლება, რომელიც თავის მიმდევრებს საკმაოდ ასკეტური, დისციპლინირებული ცხოვრების წესს კარნახობს. ესაა სუნთქვის მართვისა და გარკვეული ფიზიკური პოზების სისტემა, რომელთა შედეგადაც სხეული დუნდება და ხელს უწყობს მედიტაციას. ამ მედიტაციის დროს ჩვეულებრივ იყენებენ მანტრას, ანუ მაგიურ სიტყვებს. იოგას, ფიზიკურის გარდა, სულიერი მიზნებიც აქვს, იგი არ იფარგლება მხოლოდ ჯანმრთელობის და სილამაზის მოპოვებით. უფრო ხშირად მათ, ვინც ხელს ჰკიდებს ამ ვარჯიშებს, ზებუნებრივის შესახებ არაფერს ეუბნებიან და მხოლოდ ჯანმრთელობაზე, ფიზიკურ და ზნეობრივ სრულყოფილებაზე უმახვილებენ ყურადღებას.

მაგრამ ზოგჯერ “წარმატებულ”, სანდო და პერსპექტიულ მოწაფეებს საიდუმლო, ეზოთერულ სწავლებას უმჟღავნებენ. თუმცა ამ უბრალო ვარჯიშების გავლენითაც კი იოგას მიმდევარს თანდათან უყალიბდება გარკვეული სულიერი შეხედულებანი და მზადდება სხვა ეტაპისათვის, რომლის არსებობა მან ჯერჯერობით არც კი იცის. უმრავლესობა ამ ეგზოტიკური ვარჯიშების, ინდუისტური ჟარგონისა და “კოსმოსში” თავისი მნიშვნელობის შეგნების დონეზე რჩება. სწორედ ამ ბოლო პუნქტშია თავმოყრილი მისტერიებში თავდაპირველი ზიარების ჭეშმარიტი ეზოთერული მიზნები: საკუთარი მნიშვნელობის შეგნება – აი რას უნერგავენ ადამიანს. ამასთან ერთად, რასაკვირველია, ლაპარაკია ჯანმრთელობაზე, “ადამიანის სიყვარულზე”, რაღაც აბსტრაქტულ სწავლებაზე “სიკეთისა” და “ზნეობრიობის” შესახებ. მაგრამ ქრისტიანისათვის საკუთარი მნიშვნელობის შეგნება” არის სატანური ამპარტავნების გამოვლინება, რომელიც არარად აქცევს ყოველ კეთილ წამოწყებას.

ბოლო ხანს ერთობ პოპულარული გახდა ე.წ. ქრისტიანული იოგა” – იოგას ხერხების გამოყენება მედიტაციისათვის. მისი მიზანია გახადოს ადამიანი “თავისუფალი, პასიური, კმაყოფილი”, “სულიერი იდეებისა და შთაბეჭდილებების აღქმისათვის მომზადებული”. ვინც ამ ცდებს მიჰყო ხელი, ისინი აღწერენ “სიმშვიდის საოცარ განცდას”, “შესანიშნავ განწყობას”, “ეიფორიას” (ნეტარებას), “სრული ჯანმრთელობის განცდას”, “სულისა და სხეულის მომცველ კმაყოფილებას, რომელიც სულიერი ცხოვრებისთვის განგაწყობს,” “სიმსუბუქეს”, “განსაკუთრებულ მზადყოფნას ღმერთთან თანაზიარებისთვის”, “უტკბეს ლოცვას, რომელიც ადამიანის მთელ არსებას მოიცავს”, “სული წმიდის შეხების მთრთოლვარე მოლოდინს”, “სულიერი ზრდის, ღმერთთან მიახლოების სულ უფრო მეტ წყურვილს” და ა.შ.

ყველა, ვინც იცნობს ხიბლის (სულიერი ცდომილების) ბუნებას, მიხვდება, რომ აქ აღწერილ განცდებში კარგად ჩანს სწორი გზიდან სექტანტების “ქრისტიანული” ცდებისკენ, მეტიც, წარმართული რელიგიებისაკენ გადახვევა: იგივე მიდრეკილება “წმიდა და ღვთაებრივი” გრძნობებისკენ, ადამიანის მზადყოფნა რაღაც “სულის” მისაღებად, “სულიერი ტკბობის” და არა ღმერთის ძიება. ამ დროს კაცი დაბანგულია, თვითონ კი ჰგონია, რომ სული წმიდის მადლი აიღო, საოცრად ადვილად ხდება “მჭერმეტყველი” და “მისტიკოსი”, ხშირდება “საიდუმლო გამოცხადებები” და ფსევდოსულიერი განცდები – ყოველივე ეს კი ხიბლის ზოგადი ნიშნებია.

სულიერი ჭეშმარიტების გზასაცდენილ, ამპარტავნებით სავსე მაძიებლებს დღეს ყველაზე მეტად ხიბლში ჩავარდნის საფრთხე ემუქრებათ. აღმოსავლეთის ბნელი სწავლებების შემოტევა და მათი წარმატება სწორედ ამ ყალბი მისტიციზმითაა განპირობებული. და რაოდენ მაცდურია ეს სწავლებანი იმ ახალგაზრდებისათვის, ვინც ნარკოტიკებს უკვე ეზიარა და ვისთვისაც ამგვარი ცდები ნაცნობი ხილია.

ძენ – ბუდიზმი

agm_kultebis demonuri buneba_Page_08_Image_0001

ძენ – ბუდიზმი თავისი ტექნიკით ძაან წააგავს ინდურ იოგას, რომლისგანაც იგი, ფაქტიურად, კიდეც წარმოიშვა. აქ შედის იგივე პოზები, სუნთქვის მეთოდიკა, “წმიდა” სახელის გამეორება, რაც იოგაში გვხვდება, მაგრამ ყოველივე ამას ემატება სხვა ხერხები, რომლებიც მხოლოდ ძენს ახასიათებს. ამ ხერხების მიზანი ზუსტად ისაა, რაც იოგასი – რაციონალური აზროვნების გათიშვა და მშვიდი მედიტაციის მიღწევა, “საკუთარი არხების ცენტრში წვდომა”, “სახეებისა და ბგერებისაგან დაცლილი ჭვრეტის უნარის” მოპოვება, “ფსიქიკური ცხოვრების მშვენიერ სამყაროში”, “ღრმა შინაგან სიმშვიდეში” დანთქმა. ეს განცდები ერთგვარად ნარკომანის განცდებს მოგვაგონებს.

ჩვენს სნეულ დროში ისეთი პარადოქსული მოვლენაც კი გახდა შესაძლებელი, როგორიცაა ქრისტიანული ძენი”. მისი მქადაგებელნი ქრისტიანობის განახლებაზე ლაპარაკობენ, თავიანთ სწავლებას წმ. მამების დარიგებებს აწებებენ და ამბობენ, მათაც “ჭვრეტითი მდუმარებისა და სიმშვიდისაკენ” მივყავართო, ძენური მედიტაციის დროს იესოს ლოცვის გამეორებას ურჩევენ.

agm_kultebis demonuri buneba_Page_09_Image_0001

რამდენი მოცთუნებული ადამიანია დღეს, თავისი თავი გულწრფელად რომ მიაჩნია წინასწარმეტყველად, თანამოძმეთათვის სიკეთის მომნიჭებელად და არც კი იცის, რომ სინამდვილეში სულიერი დაღუპვისაკენ მიუძღვის მათ.

თანამედროვე  აღმოსავლურ სწავლებათა შორის ძენი ინტელექტუალურად ყველაზე დახვეწილი და სულიერად ფხიზელი სწავლებაა: მისი იდეები “კოსმიური ბუდას” მიმართ თანაგრძნობისა და სიყვარულის შესახებ ალბათ ყველაზე მაღალი რელიგიური იდეალია, რომლის მიღწევაც ძალუძს ადამიანურ გონებას ქრისტეს გარეშე. ამ მოძღვრების ტრაგედია სწორედ ისაა, რომ მასში არ არის ქრისტე და მაშასადამე, არც ცხონებაა. ამიტომაც ძენ-ბუდიზმის დახვეწილობა და სიფხიზლე ყველაზე მეტად უშლის ხელს მის მიმდევრებს ქრისტესმიერი ცხონების გზის ძიებაში.

ძენს ფაქტიურად არ გააჩნია თეოლოგიური ფუნდამენტი, იგი “გამოცდილებას” ეყრდნობა და, ამგვარად, ისეთივე ცთომილებაშია ჩავარდნილი, როგორშიც ინდუიზმი: თუკი ადამიანზე რაიმე ახდენს ზემოქმედებას და შემოაქვს სულში “მშვიდობა” და “ჰარმონია”, მაშასადამე, ეს კარგი და ჭეშმარიტია! ძენი კარგად პასუხობს იმ ადამიანების დახვეწილ ამპარტავნებას, ვისაც მიაჩნია, რომ თვითონვე ძალუძს საკუთარი თავის ცხონება და ამიტომ არავითარი მაცხოვარი არ ჭირდება, საკუთარი თავის გარდა.

ბოლო ხანს უკვე გაჩნდა ახალი ძენ-ბუდისტური მონასტრები, სადაც ღრმად და სერიოზულად სწავლობენ ამ რელიგიას, ხოლო ახალგაზრდა ძენ-ბერების მსჯელობა “სულიერ” საკითხებზე საოცრად მოგვაგონებს მართლმადიდებელი ერისკაცისა და მონაზვნის საუბარს, მათი შეხედულებებიც გულწრფელად და დამაჯერებლად გამოიყურებიან. ასეთ ძენბუდიზმს თითქმის ყველაფრის მიცემა შეუძლია დღევანდელი რელიგიურად განწყობილი ახალგაზრდა კაცისათვის, გარდა ჭეშმარიტი ღმერთისაქრისტესი, და მარადიული ცხონებისა, რომელსაც იგი მოგვანიჭებს.

 

როგორც უკვე ითქვა, აღმოსავლური რელიგიების საბოლოო მიზანია უნივერსალური რელიგიის შექმნა, და ამ საქმეში ძენი მნიშვნელოვან როლს შეასრულებს. მაშ, დაე გაფრთხილებად გამოგვადგეს: “მომავლის რელიგია” უბრალოდ კულტი ან სექტა კი არა, ღრმა და ძლიერი რელიგიური მიმდინარეობა იქნება, რომელიც სავსებით დამაჯერებლად მოეჩვენება მრავალი ადამიანის გულსა და გონებას.

შეგვიძლია აღმოსავლური კულტების მრავალი სხვა მაგალითი მოვიყვანოთ, ყოველ წელს ძველი სწავლების ახალი სახესხვაობები მოაქვს, მაგრამ ნათქვამი, ვფიქრობთ, საკმარისია იმის მისახვედრად, რომ არც კრიშნაიზმს, არც მედიტაციისა და იოგას ათასგვარ სახეობას და არც სხვა ამგვარსულიერ ძიებებსარაფერი აქვთ საერთო ქრისტიანულ ტრადიციასთან, ყველა ისინი აღმოსავლური წარმართულირელიგიებისა და თანამედროვე სპირიტიზმის ნარევს წარმოადგენენ.

მართლმადიდებელ ქრისტიანს სასტიკად ეკრძალება მათთან მიახლოება, და ამ აკრძალვის დარღვევა დამღუპველია, რადგან “სულიერი განცდები” და “მშვენიერი გრძნობები”, ეს მედიტაციები რომ იძლევიან, ნიშნავს “კოსმოსის სულიერ სფეროში” შეჭრას ანუ ნამდვილ სულიერ არსებებთან -დემონებთან, დაცემულ სულებთან კონტაქტს, რომლებიც ყოველთვის გარს ეხვევიან ადამიანს და მხოლოდ იმას ელიან, როდის დაუცდება ფეხი. სულიერი სამყაროს ცდებში ასეთ ჩართვას ადამიანი იმ სფერომდე მიჰყავს, რომელიც მისი ნების კონტროლს აღარ ემორჩილება და უკვე ძალიან გაუჭირდება არასასურველი ფსიქიკური განცდებისაგან თავის დაღწევა.

agm_kultebis demonuri buneba_Page_11_Image_0001

ასეთი “ახალი რელიგიური აზროვნება” ქრისტიანობის მტერი ხდება – ბევრად უფრო ძლიერი და საშიში, ვიდრე წარსული დროის მწვალებლური მიმდინარეობანი.

 თავიდან აღმოსავლური კულტების “სულიერი” ცდები თითქოს კეთილი ან ნეიტრალური ჩანს, შემდეგ მასწავლებლები რაღაც უცნაურ და შემაძრწუნებელ ცდებზე გადადიან, რომლებიც ბოლოს და ბოლოს აშკარად დემონურ ხასიათს ღებულობენ. იოგას ფიზიკური ვარჯიშებიც კი დიდ საფრთხეს შეიცავენ, რადგან ისინი ადამიანს ფსიქიკური ცდებისაკენ განაწყობენ – სინამდვილეში სწორედ ესაა ამ ვარჯიშების უმთავრესი მიზანი. დაახლოებით იგივე შეიძლება ითქვას დღევანდელ დღეს ერთობ გავრცელებულ აღმოსავლურ სკოლებზე – კარატეზე, კუნფუზე, ძიუდოზე და .. აქაც სპორტის ერთ-ერთი სახეობის საფარველქვეშ მიმდინარეობს ადამიანის პიროვნების სერიოზული სულიერი დამუშავება, რომელიც სულის უღრმეს შრეებსაც კი სწვდება. ეს ვარჯიშები, ვგონებ, კიდევ უფრო საშიშია, ვიდრე ზემოჩამოთვლილი ეშმაკის სწავლებანი. ცხადია, თვითონ მოსწავლეს არ ესმის ფარული აზრი ყველა ამ ეგზოტიკური ქმედების, სიტყვის, პოზისა თუ შეძახილისა, ასეთ ვარჯიშებს რომ ახლავს თან. მრავალი თანამედროვე “ქრისტიანი”აღშფოთებას გამოთქვამს, როდესაც მღვდელი უეცრად მოითხოვს მათგან ამ ვარჯიშების მიტოვებას: ისინი ვერ ხედავენ, რა არის არაქრისტიანული კარატეში, კუნფუში, იოგაში. “ეს ხომ უბრალოდ ძველი სიბრძნეა, მეცნიერება ჩვენი ხორციელი და სულიერი ძალების სრულყოფის შესახებ…” რა ვუპასუხოთ ამ განცხადებებს?

ჩვენ, ქრისტიანები, ერთადერთ ჭეშმარიტ მეცნიერებას ვიცნობთ სრულყოფილებისა და ჩვენი დაცემული, დარღვეული ბუნების შესახებ. ეს მეცნიერება გახლავთ ქრისტეს სწავლება, რომელიც ჩვენი გარეგანი და შინაგანი ცხოვრების ყველა წვრილმანს მოიცავს და რომელსაც ხმამაღლა ქადაგებს ქრისტეს ეკლესია. ისიც კარგად ვიცით ქრისტიანებმა, რომ ეშმაკი ვითარცა ლომი მყვირალი მომავალს, და ეძიებს, ვინცა შთანთქა (1 პეტრე, 5, 8), ასე რომ, ყოველი “დიდი” სწავლება,

რომელსაც”სასწაულები,” “განსაკუთრებული ნიჭები” და “ზებუნებრივი შესაძლებლობები” ახლავს თან და არ ქადაგებს ქრისტეს, ეშმაკის საქმეა.

რას ასწავლიან ზემოთ ჩამოთვლილი “სპორტული ვარჯიშები”? ეს ცხადია ყველასათვის, ვინც თავს არ იტყუებს: მოწინააღმდეგის შიშველი ხელებით მოკვლას ან დასახიჩრებას. ცხადია, კვლავ დაგვიწყებენ კამათს და იმის მტკიცებას, რომ ესაა “თავდაცვის ხელოვნება”, რომ კარატისტი ან კუნფუისტი პირველი არასოდეს დაესხმის თავს სხვას და ა.შ. მაგრამ ამ ვარჯიშებში მრავლადაა ისეთი ელემენტები, რაც სახარების მცნებებზე გაზრდილ ადამიანში ძრწოლას უნდა იწვევდეს.

 ქრისტეს მცნებები მას ასწავლიან სიმდაბლესა და ურისხველობას, უქადაგებენ, გიყვარდეს მტერნი თქვენნი და მიუპყართ მარცხენა ყვრიმალი თქვენიო. კუნფუისტი კი ნიადაგ იმაში ვარჯიშობს, როგორ მიაყენოს მეტოქეს უსწრაფესი დარტყმა, ორი თითით მკერდი შეუნგრიოს და იქიდან გული ამოიღოს. “ხორციელ შესაძლებლობათა სრული განვითარების” ეტაპზე ეს ისე სწრაფად ხდება, რომ ადამიანი მკვდარი ეცემა და ვერც კი ასწრებს იმის მიხვედრას, რა დაემართა. ასეთივე ხერხებით აცლიან ადამიანს ღვიძლს, ფილტვს და სხვა მნიშვნელოვან ორგანოებს. ამ დარტყმის დროს მკვლელმა ჯერ რაღაც ენერგიის საიდუმლო წყაროზე ანუ “კიმიზე” უნდა მოახდინოს კონცენტრირება (იგი მუცლის არეში მდებარეობს), რომელიც დარტყმას ასეთ ზეადამიანურ ძალას აძლევს. რა თქმა უნდა, საიდან მოდის ეს ძალა, ამაზე კრინტსაც არავინ ძრავს.

დარტყმისას კარატისტი თუ კუნფუისტი საშინელ ხმას გამოსცემს, რომელიც თითქოს ამ შინაგანი ძალების კონცენტრირებისთვის სჭირდება. თუ კარგად დავაკვირდებით, მივხვდებით, რომ იგი მოგვაგონებს დაგუბებული სიძულვილის ნასხლეტს, რომელიც გველის შხამივითაა გულში დაგროვილი ხანგრძლივი ვარჯიშების შედეგად.ამ გაკვეთილებზე მოწაფეს ხშირად სთავაზობენ ისეთ ვარჯიშებს, ზემოთ ნახსენებ აღმოსავლურ რიტუალებს რომ მოგვაგონებენ – მუხლებზე დადგომას, ხელების საიდუმლო პოზაში დაჭერას, რომლის დროსაც კვლავ რაღაც მედიტაციის მსგავსი ხდება, და კიდევ ბევრ ისეთ საიდუმლო ვარჯიშს, რომლის აზრი მოწაფეს სრულიად არ ესმის.

მაინც, რა ხდება სინამდვილეში ამ გაკვეთილებზე?

ვფიქრობთ. რომ ადამიანი მოუხმობს და საკუთარ თავში ისახლებს უწმინდურ სულსეშმაკს, და ის საოცარი, ზეადამიანური ძალაც სწორედ ეშმაკისაგან ეძლევა. სამწუხაროდ, დღეს ადამიანების უმეტესობა არ იცნობს ჭეშმარიტ სწავლებას დაცემულ სულთა შესახებ და სერიოზულად არც კი ღებულობს მათ არსებობას. მაგრამ ჩვენ, მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმა, წმ. მამათა ნაწერებიდან კარგად ვიცით, რომ ბოროტი სულები ერთი დაძახებისთანავე გაჩნდებიან ხოლმე კაცთან, ისიც ვიცით, რომ მათ უზარმაზარი ფიზიკური ძალა აქვთ და თავისუფლად გადადგამენ ნებისმიერ სიმძიმეს. მეტიც, დიდ-დიდი სასწაულებისა და ნიშნების ქმნაც კი ძალუძთ.

მრავალმა ჩვენგამა საკუთარი გამოცდილებითაც იცის, თუ რა ძალას აძლევს ხოლმე ეშმაკი ე.წ. “შეპყრობილებს” – ეშმაკეულებს, ანუ იმ ადამიანებს, რომელთა სხეულშიც ბოროტი სულია ჩასახლებული. ბევრს ალბათ ისიც არ უნახავს, რომ ერთი შეხედვით სუსტ ქალს ექვსი-შვიდი ძალღონით სავსე მამაკაცი ვერ აკავებს (მაგალითად, როცა კვეთებულის ლოცვას უკითხავენ), ანდა კაცი ადვილად წყვეტს მაგარ თოკსა თუ ჯაჭვს, რითაც მას აბამენ. როდესაც ამ საბრალოებს ტოვებს ბოროტი სული, მაშინ ისინი ჩვეულებრივი უძლური ადამიანები აღმოჩნდებიან ხოლმე. ასე რომ, ბოროტი სულნი ხალისით ამოწყვეტდნენ ადამიანთა მთელ მოდგმას, სახიერი უფალი რომ არ გვიფარავდეს. ხოლო თუ კაცი თვითონ ეძებს და უხმობს ეშმაკს, მაშინ ღმერთიც უშვებს მასზე განსაცდელს.

სხვა რაღა გითხრათ ამ ბოროტებაზე, როგორ გადმოგცეთ, თუ რა შეუთავსებელია იგი ქრისტიანულ ცხოვრებასთან?

სერიოზულად დავუფიქრდეთ ყოველივე ზემოთქმულს და განვიშოროთ ყოველგვარი თანაგრძნობა ამ “ძველების სიბრძნის” მიმართ, გავემიჯნოთ სიბნელეს, განვწმინდოთ ჩვენი ცხოვრება, გარეგნულიც და შინაგანიც, ყოველგვარი დემონური გავლენისაგან, და ახლობლებსაც ვურჩიოთ, განეშორონ ამ საშინელ ცთომილებას. თუკი ოდესმე, თუნდაც დიდი ხნის წინ, გვქონია გატაცება რაიმე წარმართული კულტით, მაშინ აღსარებაში სასწრაფოდ მოვინანიოთ ეს ცოდვა!

შედგენისას ნაწილობრივ გამოყენებულია მღვდელმონაზონ სერაფიმ
როუზის “მართლმადიდებლობა და მომავლის რელიგია” (თავი 2,3,4,5).
გამოყენებულია მასალა წიგნიდან “აღსარების საიდუმლოსა და
ცოდვებისათვის”.არქიმანდრიტი ლაზარე. თარგმნა რუსუდან ბუაჩიძემ.

 თბილისი 1999

53 Responses to “აღმოსავლური კულტების დემონური ბუნება”

  1. stalker Says:

    ”ღმერთებიც” ასეთი უნდა! სულ თავში ხორთუმიანი ”ღმერთი” ინდუიზმში რა სახელით არის ცნობილი? ქრისტეს მაგივრად აი ამ ჩასუქებულ პუტკუნა ხორთუმიან ღმერთს რომ ვინმე ქართველი თაყვანსა სცემს, ის ღირსია ანათემის!

    • ნიკა Says:

      რუსული_ვერსიისთვის:
      —————————-
      СИЛА ЯЗЫЧЕСКИХ БОГОВ

      1. НАПАДЕНИЕ ИНДУИЗМА НА ХРИСТИАНСТВО

      Ибо все боги народов — идолы.
      Пс. XCV, 5

      “В этой статье отражены переживания женщины, которая, учась в старших классах школы одного католического монастыря, начала заниматься практическим индуизмом, пока наконец, по милости Божией, через двадцать лет не обратилась в православную веру, обретя завершение своих исканий в Русской Церкви вне России. В данное время она живет на Западном побережье. Пусть ее слова откроют глаза тем православным христианам, которые могут впасть в искушение и последовать за теми слепыми “либеральными” богословами, которые теперь появляются даже в Православной Церкви и которые в ответ на нападение неоязычества на Церковь Христову вступают в “диалог” с его волхвами и вместе с ними откровенно преклоняются перед божествами язычников.

      Мне было всего шестнадцать лет, когда два события предопределили мою будущую жизнь. Я пришла в доминиканский католический монастырь в Сан-Рафаэль (Калифорния) и впервые встретилась с христианством. В том же году я встретилась и с индуизмом в лице индуистского монаха, свами, который вскоре стал моим гуру, или учителем. Началась битва, но мне не суждено было понять это в течение почти двадцати лет.

      В монастыре меня учили основным истинам христианства. Здесь была сила немощных и западня для гордых. Справедливо писал св. ап. Иаков: Бог гордым противится, а смиренным дает благодать (IV, 6). А как же я была горда: я не хотела признать первородный грех и не хотела верить в ад. И у меня было много-много доводов в доказательство своей правоты. Одна из сестер, обладавшая великим милосердием, дала мне намек, сказав: “Молись о даре веры”. Но тренировки cвами уже оказали на меня свое влияние, и мне казалось унизительным молить кого бы то ни было о чем бы то ни было. Впоследствии я вспомнила ее слова. Многие годы спустя зерно христианской веры, зароненное мне в душу, взошло среди бескрайнего моря отчаяния.

      В свое время книги, которые я привезла с собой в монастырь в простых гладких обложках, были обнаружены. Такие книги, как Бхагавадгита, Упанишады, Ведантасара, Аштавакра Самхита… Моя тайна частично была разоблачена, но особых разговоров это не вызвало. Сестры считали, что это пройдет, как проходят многие умствования молодых девушек. Но одна смелая монахиня сказала мне правду. Эта истина в наши дни не очень популярна, и ее редко приходится слышать. Она сказала мне, что я попаду в ад, если умру индуисткой после того, как познала истину христианства. Святой апостол Петр высказал это так: ибо, кто кем побежден, тот тому и раб. Ибо если, избегнув скверн мира чрез познание Господа и Спасителя нашего Иисуса Христа, опять запутываются в них и побеждаются ими, то последнее бывает для таковых хуже первого. Лучше бы им не познать пути правды, нежели, познав, возвратиться назад от преданной им святой заповеди (2 Пет. II, 19–21). Как я презирала эту сестру за ее ханжество. Но будь она жива сегодня, я поблагодарила бы ее от всего сердца. Слова, которые она мне сказала, запали в мою душу, как это свойственно правдивым словам, и им суждено было в конце концов привести меня к истине святого Православия.

      Я получила в монастыре необходимое — веру, и однажды именно вера помогла мне доказать, что индуизм — фальшивка.

      Положение дел не так уж изменилось с тех пор, как я была в школе. То, что было единичным случаем заболевания индуизмом, переросло в эпидемию. Теперь необходимо владеть полным пониманием индуистской догматики, чтобы спасти молодых христиан от духовного самоубийства при столкновении с восточными религиями. Заманчивость индуизма играет всеми оттенками спектра: там есть все соблазнительное для любого чувства, привлекательное для любой слабости, но особенно — для гордыни. И я, будучи чрезвычайно гордой, даже в шестнадцать лет, пала жертвой именно этих приманок. Мой ум не мог справиться с проблемами первородного греха, ада и вечных мук. До приезда в монастырь я их вообще не принимала всерьез. Тогда свами дал мне “интеллектуально удовлетворительные” альтернативы для каждой христианской догмы. Ад, как оказалось, представлял собой только временное состояние души, навлеченное нашей собственной дурной кармой (прошлыми деяниями) в этой или в прошлой жизни. И, разумеется, конечная причина не могла иметь бесконечных последствий. Первородный грех был “чудесным” образом превращен в “первородную божественность”. Это было мое прирожденное право, и ничто, что бы я ни сделала, не могло отменить этот великолепный исход. Я была божественна. Я была “Бог”: “Бесконечный сновидец, видящий конечные сны”.

      Что же касается проблемы мук, индуистская философия, известная под названием веданты, дает поистине элегантную философскую систему, которая расправляется с этим вопросом. В двух словах, боль — это майя, или иллюзия.

      Она в реальности не существует, и более того — адвайтист может доказать это. В другой области индуизм опирается на вполне естественное заблуждение, что человек может стать совершеннее: через обучение (в их терминологии — система гуру) и через “эволюцию” (постоянное прогрессивное развитие человека в духовном плане). Доказательства приводятся с точки зрения относительности культуры; эта точка зрения стала настолько почитаемой в наше время, что считается поистине грехом (среди тех, кто не верит в грех) сомневаться в относительности чего бы то ни было. Что может быть разумнее того, что разные нации и народы поклоняются Богу по-разному? Бог в конце концов — всегда Бог, и разные формы поклонения ведут лишь к общему религиозному “обогащению”.

      Но, может быть, главное убедительное и привлекательное доказательство — прагматизм. Вся философская конструкция индуизма опирается на практические религиозные конструкции, которые ученик получает от своего гуру. Ученик должен при посредстве этих практических упражнений на собственном опыте убедиться в истинности философии. Ничто не должно быть принято на веру. И вопреки общему представлению там нет никаких тайн — только громадное количество эзотерических знаний, так что попросту нет никакой надобности в вере. Вам говорят: “Попробуйте и убедитесь, что это действует”. Такой прагматический подход в высшей степени соблазнителен для западного склада ума. Он кажется таким “научным”. Но почти каждый ученик сразу же впадает в некую прагматическую ошибку, то есть, если упражнения действуют (а они действуют), он верит, что система верна и, соответственно, доброкачественна. Но это, разумеется, не вытекает одно из другого. Единственное, что можно утверждать, это: если они действуют, значит, они действуют. Но при условии, что ошибка сделана, вы можете понять, как малая толика психического опыта может стать для несчастного ученика весьма убедительной.

      Это приводит меня к тому последнему соблазну, который я упомяну, — это “духовные опыты”. Они по происхождению суть психические и (или) дьявольские наваждения. Но кто из практикующих имеет хоть какое-нибудь средство отличить заблуждение от истинного духовного переживания? У них нет меры вещей. Но не подумайте, что то, что они видят, слышат, обоняют и осязают в этих “опытах”, — всего-навсего простое умственное заблуждение. Это не так. Это то, что наши православные предания называют прелестью. Это очень важное слово, потому что оно точно характеризует состояние, в котором пребывает человек, переживающий индуистские “духовные опыты”. В английском языке нет точного перевода слова “прелесть”. Оно охватывает все виды ложных “духовных опытов”: от простой иллюзии и обмана до настоящей одержимости. В каждом случае подделка принимается за истину, и общим результатом всего этого является раздувание гордыни. Теплое, приятное ощущение собственной особой значительности охватывает человека, находящегося в прелести, и оно вознаграждает его за все его аскетические подвиги и страдания[4].

      В своем первом послании св. апостол Иоанн предостерегает ранних христиан: Возлюбленные! не всякому духу верьте, но испытывайте духов, от Бога ли они (IV, 1).

      Святой Григорий Синаит не забывал предостерегать своих монахов об опасности этих опытов: “Повсюду вокруг, возле начинающих и своевольных, бесы расстилают сети помыслов и губительных измышлений и копают рвы, чтобы ввергнуть их в оные…” Монах спросил его: “Что должно делать человеку, когда бес принимает вид Ангела света и прельщает человека?” Святой отвечал: “Для этого человек имеет нужду в большой рассудительности, чтобы добре распознавать различие добра и зла. Итак, не увлекайся скоро по легкомыслию тем, что представляется, но будь тяжел (нескородвижен) и с большим испытанием доброе принимай, а худое отвергай. Всегда должен ты испытывать и рассматривать, а потом верить. Ведай, что действо благодати явно; и бес, хотя преобразуется, подавать их не может, именно: ни кротости, ни приветливости, ни смирения, ни ненавидения мира, ни пресечения похоти и страсти, — как суть действия благодати. Бесовские же действа суть — надмение, высокоумие, устрашение и всякое зло. По таким действиям можешь распознать, от Бога ли воссиявший в душе твоей свет или от сатаны. Фридакс видом похож на горчицу, и уксус цветом похож на вино, но при вкушении их гортань распознает и определяет различие каждой из сих вещей. Так и душа, если имеет рассуждение, умным чувством может распознать дары Духа Святого и призрачные мечтания сатаны”.

      Сбитый с пути и полный гордыни искатель духовных истин более всего подвержен прелести. И долгий, устойчивый успех индуизма в очень большой мере обязан этому ложному мистицизму. И как он соблазнителен для молодых людей, употреблявших наркотики, которым уже знакомы опыты подобного рода. Последние несколько лет стали свидетелями процветания и распространения свами. Они ловят возможность приобрести славу и богатство на этом черном рынке. И они ее не упускают. (ИЕРОМОНАХ СЕРАФИМ РОУЗ)

  2. ნიკა Says:

    p.s.
    —-
    მამა სერაფიმე როუზი, სანამ მოექცეოდა მართლმადიდებლობაზე, ამ ინდუისტური და სხვა რელიგიების საუკეთესო მცოდნე იყო; მამა სერაფიმე განსაკუთრებით მიყვარს, პირადად მე, უფალო შემიწყალე მამა სერაფიმეს ლოცვით!
    ——————————
    Американец. Родился 12 августа 1934 года в Калифорнии, в курортном городке Сан-Диего в протестантской семье. Окончив школу с отличием, в 1952 году он поступил в колледж в Помоне, недалеко от Лос Анджелеса. В 1956 году, закончив колледж, поступил в Академию востоковедения в Сан-Франциско, где занимался изучением сравнительного анализа религий. Увлекался буддизмом, трудами Лао Цзы, каждую религию он изучал на ее родном языке. Например, конфуцианские тексты он читал на древнекитайском. В университете за работу о древних наречиях китайского языка он получил степень магистра.

    В 1961 году, завершив подготовку диссертации на звание бакалавра, и, несмотря на то, что в университете ему прочили блестящую карьеру, он оставляет учебу на время, необходимое для написания книги – исследования духовного состояния современного человека.

    После посещения русского православного собора Всех скорбящих Радости в Сан-Франциско порвал с буддизмом и начал посещать православные богослужения, учить русский язык, изучать книги о Православии. В феврале 1962 году принял православное крещение. В это время он знакомится с потомком русских эмигрантов выпускником православной семинарии в Джорджанвилле Глебом Подмошенским. Вместе они начали издавать бюллетень «Православный вестник», затем открыли при храме лавку «Православные иконы и книги» — одну из первых в США, ставшую одним из духовных центров русского православия в Америке. Юджин интенсивно изучал русский и церковнославянский языки, был чтецом в храме, окончил теологическую школу в Сан-Франциско.

    В середине 1960-х годов Юджин и Глеб решают основать православное братство. В 1967 году был на севере Калифорнии в лесу недалеко от городка Платина был приобетён участок земли, на котором был возведён скит. В 1969 они переезжают в скит, а в 1970 постригаются в монахи: Юджин под именем Серафим (в честь Серафима Саровского), а Глеб под именем Германа (в честь Германа Аляскинского). В монастыре они продолжают издавать «Православный вестник», пишут и издают труды духовно-просветительного и богословского содержания, ведут активную миссионерскую деятельность.

    В 1977 году отец Серафим рукоположен в священники. Умер в 1982 году в возрасте 48 лет от болезни. Серафим (Роуз) — автор многочисленных трудов, оказавших большое влияние на православную жизнь в Америке, вызвавших большой интерес в России и активно переиздающихся и сейчас.

      • ნიკა Says:

        ბ-ნო რედაქტორო, გთხოვთ, ჩამოხსნათ ინდუისტური ვიდეო წერილის სათაურიდან. პრეს-სამსახურის ხელმძღვანელმა გ. წულაძემ განგვიმარტა, რომ მოვძებნოთ შედარებით უფრო არაბინძური ვიდეო ინდუისტების ”ღმერთების” სალოცავ ტაძრებზე. კომენტარებში დარჩეს ეს ვიდეო.

      • ლადო Says:

        Делегация ВСЦ в составе заместителя генерального секретаря Георгия Лемопулоса (Константинопольский Патриархат), заведующего Европейским отделом Сильвии Рауло (Финская лютеранская церковь) и православного богослова Тамары Грдзелидзе посетила Грузинскую Патриархию в начале прошлой недели. Делегацию принял Католикос-Патриарх всея Грузии Илия II, после чего состоялся обмен мнениями между членами Священного Синода Грузинской Церкви и богословской комиссии. Обе стороны констатировали, что в настоящий момент вопрос о возвращении Грузинской Православной Церкви в члены Всемирного Совета Церквей не стоит на повестке дня. Как сообщил заместитель руководителя пресс-центра Патриархии Зураб Цховребадзе, гости рассказали об изменении структуры ВСЦ. По словам Цховребадзе, принципиальных перемен “не было обнаружено”. Стороны пришли к согласию по таким ключевым вопросам, как признание разноконфессиональных обрядов крещения равноканоническими, а также участие Грузинской Церкви в т.н. “общих молитвах” священнослужителей всех христианских конфессий. Вместе с тем стороны высказались за развитие сотрудничества социальной, экономической и культурной сфер деятельности, подчеркнув, что значение такого сотрудничества особенно важно на фоне современных процессов глобализации и интеграции.
        http://www.serbskoe-podvorie.ru/php4/news_info.php?id=28

  3. ლადო Says:

    თუ შეიძლება ამ ტექსტის ეს მონაკვეთი განმიმარტეთ:
    Стороны пришли к согласию по таким ключевым вопросам, как признание разноконфессиональных обрядов крещения равноканоническими, а также участие Грузинской Церкви в т.н. “общих молитвах” священнослужителей всех христианских конфессий

    • stalker Says:

      ხოოოოო, რა ფრესკები აქვს ამ ვიდეოში თავის ტაძარში ინდუისტურ სექტას! ერთი კვირით გაქცეული ჩვენი დავითი რომ შემობრუნდება ბატონო ნიკა და ინდუსების ამ ”სალოცავ” ტაძარს ნახავს, მერე შეიძლება რამდენიმე თვით ისევ გაიქცეს. რა საშინელებაა სადამდე შეიძლება დაეცეს ადამიანი რომ ასეთი ბინძური ტაძარი აუშენოს თავის ღმერთს – ეშმაკს. ვიღაცები რომ იტყვიან გასექტანტება და გაეკუმენისტება საშიში კი არა სიკეთე არისო ეს ვიდეო აჩვენეთ და თუ ამანაც არ გამოაფხიზლოს გადაულოცეთ ის უბედური საბოლოოდ ჯოჯოხეთს!

      • ნიკა Says:

        გვაპატიეთ, სტალკერ, ლადო და ”დიდგორის” სხვა მკითხველებო, რომ ზოგიერთ შეკითხვაზე ვერ გიპასუხეთ, რადგან ფორუმებზეც გვიწევს ინტენსიური მუშაობა. გთხოვთ, ადევნოთ თვალი თბილისის ფორუმზე მიმდინარე დებატების ამ ორ თემას:
        ———————-
        http://forum.ge/?f=84&showtopic=34010741&st=15
        http://forum.ge/?f=84&showtopic=34010741&st=30

    • davit Says:

      შესცდი ჩემო სტალკერ, პაპის პედოფილთა სექტის შემდეგ აღარაფერს განსაკუთრებულად არ გავუკვირვებივარ, არც ბაიკერ მღვდელს! ნუ ეს ინდუსი-სატანაილები მაინც ვერ ჯობიან პედოფილთა სექტას! ვაი მაგათ პატრონს უბედურს!

      • davit Says:

        p.s. არა სიმართლე გითხრათ პაპის პედოფლთა სექტის შემდეგ, სტალინის წმინდანად კურთხევის მოთხოვნამ მისი ხატის შექმნით უფრო გამაკვირვა, და ეს ინდური სექტის საკვირველად მრუში ტაძარი მესამე რიგში ჩავაყენე!

      • davit Says:

        უიჰ, ლოლალოოლ, ბატონო ნიკა ეს რა გველეშაპს შეჰბმიხართ? თბილისის ფორუმს გგონიათ რომ მოაქცევთ? გაშაყირებენ მიხვდით, გაშაყირებენ დიდგორო სათავისოდ გიყენებენ, იმიტომ შეგიშვეს მაგ კუპრში! და თუ ფიქრობთ რომ კუპრს გაანათებთ გემორჩილებით!

  4. კანონისტი Says:

    გამარჯობა.

    ძიუდოში რა ნახეთ არაქრისტიანული? ძიუდო, ჩვენი ქართული სისულელის გამო, გულუხვად რომ გავაცანით იაპონელებს ქართული ეროვნული ჭიდაობის ილეთები, მის საფუძველზე წარმოიშვა და ახლა იაპონურად ითვლება.

    ის საერთოდ არ არის სპორტის უძველესი სახეობა, მისი წარმოშობა დაკავშირებულია ძიგორო კანოს (1860–1932) სახელთან, ხოლო ოლიმპიურ სახეობად საერთოდაც 1964 წლიდან ითვლება.

    ზოგადად, სტატია საკმაოდ შინაარსიანია და რაც მთავარია, მიზანმიმართული. მომეწონა

    • stalker Says:

      ბატონო ”კანონისტო”, მაინტერესებს და თუ შემოივლი გამარკვიე ერთ დილემაში, აი ამ ლინკზე: http://church.myweb.ge/photos2.html_ფოტოზე წარწერით:
      ”დავით ივერიელი და ნინორე (რა ფერებია…)” – ეს ლოყებღაჟღაჟა ბიჭუნია ის აფთარი დავით ივერიელია თბილისის ფორუმზე რომის პაპის სურათს და იდეებს რომ დააფრიალებს და მართლმადიდებლებს უშვერად აგინებს? თუ ძმა ხარ გამარკვიე რა, რომ ტყუილად არ მეგონოს ეს ვარდისფერ ლოყებიანი ბიჭუნია პაპისტი აფთარი და ცილისწამების ცოდვაში არ ჩავვარდე!

      • nana Says:

        ძალიან მწყდება გული რომ ეს ნიჭიერი ახალგარდა დავით ჩიკვაიძე, იგივე ”კანონისტი”, არ იყენებ თავის განათლებას და არ ჩააკმედინებს ხმას თბილისის ფორუმზე პაპის ნუნიციის მიერ მოსყიდულ აგენტურას ჯვაროსან-მნათეუსს. ის დათიკო მუსიკანტი წერს რომ პატრიარქის ქადაგებების ჩაწერა მე მავალიაო რითაც ადასტურებს რომ ძალიან დაახლვებულია საპატრიარქოსთან. და იმასაც ადასტურებს რომ პაპისტებს ემეგობრება და ბლოკავს მარტო დიდგორს და ათარეშებს მნათეუსს-ჯვაროსანს. ესე იგი ფარული კათოლიკეა, თორემ კათოლიკებზე რომ მისცეს შენიშვნა რატომ აბოგინებთო განაცხადა რომ აქვთ თავისუფალი აზრის გამოხატვის უფლებაო. უკვე თავისუფალ აზრებს გამოხატავენ ორი წელია რაც მე გავეცანი დიდგორიდან მაგ ფორუმს და რით ვერ გამოხატეს მართლა რა ას-ასი გვერდები დაწერეს პაპიზმზე, ხოლო დიდგორს ორი სამი წერილი არ გამოაქვეყნებინეს, თუ პაპისტებითვის წლობით შეიძლება თავისუფალი აზრის გამოხატვა დათიკოსათვის, დიდგორისათვის ორი დღე რატომ არ შეიძლებოდა? მაინტერესებს რას იტყვის ამაზე კანონისტი?

  5. კანონისტი Says:

    stalker
    არა, ეგ სხვა არის. ის ივერიელი, რომელიც forum.ge-ზე პოსტავს, არის საშუალო ასაკის ადამიანი და მაგ დათოს ხნის ლამის შვილი ჰყავს. ბევრს ერევა ეგ.

    nana
    თბილისის ფორუმზე მე ხმას ვერავის ჩავაკმენდიებ, რადგან იქ, როგორც წესი, გამართული დიალოგი არაფერზე მიდის ხოლმე. გაიხსნება თემა და 10 პოსტიდან 2–3 თუ ნახავ ისეთს, პასუხის და ყურადღების ღირსი რომ იყოს. მე ეგრე მსჯელობა მიჭირს.

    ისე კი, თუ აკვირდებით, მე ყოველთვის ვამოწმებ იმას, რაც ჭეშმარიტებაა. ხოლო ის, რომ ბოღმით სავსე არ ვწერ (რაც, მომიტევეთ და ესოდენ ახასიათებს ამ საიტს), ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ მართლმადიდებლობის სრულყოფილებაში ეჭვი მეპარება.

    მე ზუსტად არ ვიცი მიზეზი, თუ რატომ გამოაგდეს იქიდან ამ საიტის მხარდამჭერები, მაგრამ ის კია, რომ ხშირად თქვენ გახასიათებთ შეურაცხმყოფელი წერა (თუნდაც რომ ჭეშმარიტებას ქადაგებდეთ), ხოლო მსგავსს მეორე მხრიდან იშვიათად თუ შეხვდებით. შესაძლოა, ესეც იყოს მიზეზი.

    ერთსაც გეტყვით. კარგია, რომ ცდილობთ დაიცვათ სჯულისკანონის ე.წ. მატერიალური ნაწილი (ანუ კონკრეტული დანაშაულების სია), მაგრამ ასევე აუცილებელია, დაიცვათ საპროცესო ნაწილიც, ანუ დამნაშავედ, შეჩვენებულად, დაყენებულად, განკვეთილად და ა.შ. გამოცხადების წესი. თუ ამ მეორე ნაწილს არ დაიცავთ, პირველს, გახსოვდეთ, აზრი არ აქვს, რადგან სჯულისკანონი ერთიანია და ნახევრადმორწმუნე, ანუ სჯულის ნახევრად შემსრულებელი მორწმუნედ არ იწოდება.

    • ელენა Says:

      ვერ დაგეთანხმებით დავით -კანონისტო, იმაში რომ დიდგორის მხარდამჭერები გამოაგდეს თბილისის ფორუმიდან, რადგან დიდგორის მხარდამჭერები არც შევდივართ დასაპოსტად თბილისის ფორუმზე, ორიოდ გამონაკლისის გარდა და თუ რაიმე გვსურს დავაფიქსიროთ ამ საიტზე ვაფიქსირებთ ხოლმე. თბილისის ფორუმიდან ორჯერ მუსიკანტმა დათიკომ და ორჯერ მნათეუსმა გამოაგდეს დიდგორის მხარდამჭერები კი არა, არამედ დიდგორის დამაარსებელი საიტის ხელმძღვანელობა, თანაც წმინდა მამების გამოქვეყნების გამო და პაპისტური ერესის კლასიკური მხილების გამო. კლასიკურში ვგულისმობ საშუალო სიმკაცრის წერილებს. ორიოდ დღე არ დააცადეს დიდგორს, ბატონ ნიკა გვარამიას. შეიძლება აქ ვინმე მკითხველი მართლაც რადიკალური სიმკაცრით წერდეს და შეიძლება ვინმე მწვალებელმა მართლაც იგრძნოს თავი შეურაცხყოფილად, მაგრამ არა პრესსამსახური, მათ არავისთვის შეურაცხყოფა არ უკადრებიათ თავად კი იღებენ გაგიხარიათ ისეთ ლანძღვა-გინებებს იღებენ. ხოლო დიდგორის მოწინაღმდეგეები აქაც და სხვაგანაც ისეთ უზრდელობებს წერენ რომ ჯობია თვალი აარიდო იმმ უხამსობებს. მე შეკითხვა მაქვს თქვენთან ასეთი, მუსიკანტი დათიკო თქვენი მეგობარია?

      • daviti Says:

        დოქტორატ, ჩვენ მოსახელე ”დათ” სა ჰკითხე, იოანე დამასკელი დიდგორის სიძულვილითა რომ დაბლოკა აი ეს დამცრობილი ტვინის მერკუციო აი ამის დამწერი :”კონსტანტინე წმინდანი არა გრეჩიხა პოლიტიკოსი კიდე ერთი ეგ იყო წმინდანი და მეორე ბასილი “დიდი”.”- ოო, ეს სულით საპყარი რომეო და ჯულიეტადან გადმომხტარი გმირი რატომ დაბოგინობს მისი მუსიკალური ყურთასმენა მხედველობის წინაშე დაუსჯელადა? თანაც ეს ბედშავი მერკუციო კიდევ შედარებითა კორექტულია, ის გადაღრძუებული თავის პაპებივითა ჯვაროსანი რომ ამბებსა კადრულობს, და მთელი ეკლესიის წმინდა მამები სულ გიჭებად რომ გამოაცხადა, ერთი შეგესეირნა დოქტორანტ და ორის სიტყვითა გამოჰქომაგებოდი მართლმადიდებელი კაცი მართლმადიდებელ წმინდანებსა და ”დათ” ისთვისაც გეთქვა საყვედური: ჩემო მუსიკალურო ძმაო ”დათ”! არ შეიძლება ასე, ”დათ” თუ დიდგორელებსა ბლოკავ ამ წმინდანთა მაგინებლებსაც ამოჰკარი ხოლმე ვორნ-ბანები ალიყურადთქო? რატომა ჰა?

  6. daviti Says:

    მაგრამა მამათმავლების ”ზასები” და სექს ბიცოლას გადაღეღილი ანიმაციურად მთთოლვარე მკერდი ”დათ”-ში ღირსების გრძნობას აღძრავს და თავისი დემოკრატიული სულის გამოვლინების სიამაყედ მიაჩნია თბილისის ფორუმზე რელიგიაზე მოლანზღანდარე მოანეგდოტე ”შპანა”, ხოლო იოანე დამასკელი და იოანე ოქროპირი უნდა დაივორნოს რადგან ფანატიკოსთა ხელში საშიში იარაღნი არიან! ოჰ დათ, დათ მართლაც მაღალია შენი დემოკრატიული თვითშეგნება!

  7. daviti Says:

    p.s. აბა მუსიკანტ დათიკოსა მამთმავლებით დაკომპლექტებული სინოდი და ავტიკანი პედოფილიის აყვავებული რიგები სად გააკვირვებს ისეთ ღირსეულ საქმეს მიუძღვის წინა თბილისის ფორუმზედა! ეჰ ჩვენ მართლაც დროში ჩარჩენილი გოიმები, ახალი დროის მოდურ ეკლესიასა ფეხი ვერაფრით ავუწყვეთ!

    • ლადო Says:

      ტყუილად ფიქრობს ვინმე, რომ ჟესტიკულაციებს ბიოგრაფია ერეტიკულ კონფესიებში არა აქვს და მერედა სად როგორ იყენებს ეშმაკი ამას?
      ====================
      Мудра (санскр. मुद्रा, mudrā?, «печать, знак») — в индуизме и буддизме — символическое, ритуальное расположение кистей рук, ритуальный язык жестов.

      • ნიკა Says:

        დიახ, ჟესტიკულაცია დიდ მნიშვნელობას იძენს სატანის რელიგიაშია (მასონობა). ვნახოთ, საიდუმლო ხელის ჩამორთმევა, არის თუ არა მასონთა საიდუმლო ”საუბრის” ერთ-ერთი ”სიტყვა”.

  8. ლადო Says:

    შენ დავით, მუზიკანტი დათიკოს სიძულვილი უნდა ნახო “სვარშიკისადმი”, მოლა, მულა, დარვინიზმ–ინდუიზმი ბრეიგდანსი–პაპიზმი განდიდებული აქვს, მხოლოდ სვარკა იწვევს მასში სიძულვილს…

  9. ნელი Says:

    ამ ანტიქრისტე რუსებმა თავიანთ ლენინს მიხედონ რომ არ ასაფლავებენ , ეგენიც იტყვიან მართლმადიდებლები ვართო, მართმადიდებლები კი არა სატანის მსახურები არინ იმიტომ რომ ლენინს(ანტიქრისტეს) ეთაყვანებიან. რაღაც არ მახსოვს მათი სამრრვდელოემა ლენინის წინააღმდეგ გამოსულივნენ და მიწისთვის მიებარებინათ ის საცოდავი.

    • ნიკა Says:

      ”ამ ანტიქრისტე რუსებმა თავიანთ ლენინს მიხედონ რომ არ ასაფლავებენ,”
      —————————————
      რატომ ასე განვრცობით მთელ ერზე ”რუსებმაო”? ყველა რუსი (ჭეშმარიტი რუსული მართლმადიდებელი ეკლესია) რატომ გამოიყვანეთ ლენინის თაყვანისმცემლად? აი, ეს კი ნამდვილად შოვინისტური პროპაგანდაა, თქვენის მხრიდან. შეგიძლით იგივე შოვინიზმი მუსულმანებზეც განავრცოთ, წეღან რომ დავით აღმაშენებელიც კი ერეტიკოსად გადააქცით მათი სიყვარულით, არადა თუ დღევანდელი საქართველოს პატრიოტი ხართ და მთელი რუსი ერი ამის გამო შეიძულეთ, ასითასი მოწამე მუსულმანებმა მეტეხის ხიდზე რომ მოწყვიტეს, იმათი ანუ წარსული საქართველოს პატრიოტული გრძნობები ტოლერანტობად რამ შეგიცვალათ.

      • ნიკა Says:

        p.s. ”რაღაც არ მახსოვს მათი სამღვდელოება ლენინის წინააღმდეგ გამოსულივნენ და მიწისთვის მიებარებინათ ის საცოდავი.”
        ————————————-
        რუს ანტიეკუმენისტ სამღვდელოებას ვინ უსმენს? იგი რუსეთში დევნილია პუტინ-მედვედევისგან. ხოლო ეკუმენისტი რუსი სამღვდელოება ეშმაკს ემსახურება და რატომ დაასაფლავებს მკვდარ დემონს ლენინს. ისე, როგორც საქართველოს დღევანდელი ეკუმენისტი სამღვდელოება მ. სააკაშვილთან ერთად ”არ ასაფლავებს” კრწანისის მავზოლეუმში დასვენებულ ანტიქრისტეს ერთ-ერთ წინამორბედს , ე. ი. ”მუმია-შევარდნაძეს“. მოვა დრო ყოვლად წმინდა სამების სახელობის ტაძარში აუგებენ წესს.

      • ნიკა Says:

        Прабхупада беседует с кардиналом Даниэлем о важности защиты коров.

      • davit Says:

        ნუ ამ დოკტორანტის დედაეკლესიის მეგობარ ფრანგ კარდინალზე მაგრად გამეცინა, გადაირია საწყალი პადრე ეს ინდუისტი პრაბხუპადა რაებს ეუბმება ძროხაა დედაჩვენიო და დედას როგორა სჭამო! სიმწრისგან ჩუმად გადაიგრიხა საყალმა პადრემა ხელები. ნუ რა რელიგიათაშორისი დიალოგი აქვთ?! ზუგდიდ ცაიშის გერასიმე და ცხუმ აფხაზეთის დანიელი როცა ვატიკანში ინდუისტებთანაც ლოცულობდნენ პაპის პანაშვიდზე, ამათთვის რომ ღვთისმშობელი იყო ვითომ დედა და ამ პრაპხუპადასთვის ძროხა, ეს ერთად ლოცვა ნეტა…ნუ ოლალოლ რა სიტყვები არ მყოფნის! დოქტორანტ თქვენ მოგეცათ ჩემი ცოდვა…

      • davit Says:

        უი სულ დამავიწყდა და პატრიარქმა ბუდას ქანდაკება რომ სამახსოვრო სუვენირად იყიდა თუ აჩუქეს, ნეტაი პრაპხუპადას “დედა” ძროხის ქანდაკებაც თუ ექნება? ნუ შეიძლება მას არა მაგრამ ზუგდიდ ცაიშის გერასიმესა, ზვიადაძესა და დანიელს ერთად ლოცვის შემდეგ ინდუისტებმა ალბათ “დედაძროხის” სუვენირები აჩუქეს და გამოატანეს ვატიკანიდან…

      • ლადო Says:

        კრიშნაიტული “ლოცვები”

      • ლადო Says:

        ესენი უფრო პროფესიონალურად სცემენ თაყვანს კრიშნას

      • davit Says:

        ლადო სიმართლე გითხრა სეკტები როგორა ლოცულობდნენ აბა საიდან მეცოდინებოდა და დიდგორზე განსაკუთრებით შენი დამსახურებით გავიგე. მე ცოტა უფრო სერიოზული წარმოდგენისა ვიყავი მაგათზე. ნუ მეგონა რომ შემცდარი ხალხი იყვნენ და მაინცა “ლოცულობდნენ”. ოლალოოლ ესენი ვინა ყოფილან თურმე, თუმცა და კრიშნაიტები ამერიკელი ბაბტისტების ლოცვასთან შედარებით ძალიან ჩამორჩენილები ყოფილან ბუქნაობის ექსტაზში! შენა და დამაინტერესა კრიშნაიტები ჯოგურად რომ დაჰქრიან გაუთავებლად წინ და უკან, მანდ ჯვრიან ანაფორიანი კაცი რა ძალიან მონდომებული დაფრიალებს აღტაცება ვერ დავმალე. ეგა ნაღდად კირილეს დედაეკლესიიდან გაქცეული ვასიკო კობახიძე იქნება, რადგან კრიშნაიტებს ხომ ჯვარი არა სწამთ. ჩვენი ვასიკო და ზაზა თევზაძეც ხომ ბაბტისტებთან მასე ჰოპალჰოპლათი კამარებსა ჰკრავენ გაეპისკოპოსებული რუსიკოს რიტუალებზე. თუმცა განსხვავებაც დოგმატური აქვთ, მაგათი ტოლერანტული რელიგიური ძმა კრიშნაიტები ხომ ძროხა “დედაზე” ლოცულობენ… აწი რაღა გამაკვირვებს ქვეყანაზე!

      • ლადო Says:

        ბუდისტურ სექტაში ასეთი კამათი სცოდნიათ

      • daTo(lenon) Says:

        მრისხანება არ შეიძლებაო გვასწავლის ქრისტიანობა. ამ საიტზე ეს ვიღაცვიღაცა ენაგატლეკილებს კარგია შეაგნებინოთ. ხორცი რომ არ შეჭამოს კაცმა და არ მოკლას საქონელი ამის ქადაგება არ არის დასაცინი. რამდენადაც მე ვიცი ადამმა რომ შეცოდა მერე დაიწყეს ბუნებაში ცოცხალმა არსებებმა ერთმანეთის ჭამა. მანამდე ხომ არ ჭამდნენ. ეს არამგონია უღმერთობის ქადაგება იყოს. ძროხის დედობა კი მართლა სასაცილოა.

      • ნიკა Says:

        პირველი განმარეტება დათოს (ლენონ):

        –––––––––––––

        “მრისხანება მაშინ არის სწორი, როცა ის მიმართულია ცოდვის, უსჯულოების, დანაშაულის წინააღმდეგ და ჩვენში ბუნებრივად ჩნდება, როგორც ნაყოფი ღვთის მოშურნეობისა. მას თან სდევს არა სიძულვილი და ბოროტება, არამედ სიყვარული, თანაგრძნობა მოყვასისადმი და ერთი მიზანი აქვს – ცოდვილის გადარჩენა. თუ ვინმე მრისხანებს სამართლიანად, სულიერი შეგონებისათვის, ის არ განისჯება. ყველა სხვაგვარი მრისხანება კი უცილობლად განისჯება”. (წმინდა თეოფილაქტე ბულგარელი)

      • ნიკა Says:

        მეორე განმარტება დათოს (ლენონი):

        –––––––––––

        თქვენი დაწერილი სიმართლეა – ადამის ცოდვით დაცემამდე ხორცის არ მიღებაზე. მაგრამ ადამ და ევას გამოძევების შემდეგ ედემიდან, უფალმა კაცთა მოდგმას დაუწესა ხორცის მიღება საკვებად (მარხვების დაცვით), და რაც ღმერთმა დააწესა, იმის საწინააღმდეგოდ ყოველგვარი ქადაგება არის გმობა და ერესი. წარმოგიდგენთ მართლმადიდებელი ეკლესიის კანონს:

        “თუ რომელიმე ეპისკოპოსი, მღვდელი, დიაკონი ან სამღვდელო დასის სხვა წარმომადგენელი ქორწინებას, ხორცს, ღვინოს განუდგება და უარყოფს არა მოღვაწეობრივი მიზნით, არამედ იმიტომ, რომ საძაგლად თვლის მათ და ამით ივიწყებს იმ სიტყვას, რომ ყოველივე კეთილია ფრიად და რომ კაცი მამაკაცად და დედაკაცად დაჰბადა ღმერთმა, და ამგვარად გმობს და ცილს სწამებს დამბადებელს, ან გამოსწორდეს, ან განიკვეთოს და ეკლესიიდან გაძევებულ იქნეს. ასევე ერისკაციც”. (მოციქულთა 51 კანონი).

        ასე რომ კრიშნაიდების სწავლება ხორცის საკვებად არ მიღებაზე, და თანაც ძროხის “გაღმერთების” შესახებ რბილად რომ ვთქვათ ჭეშმარიტების წინააღმდეგ გამოგონილი სრული უაზრობაა.

      • ნიკა Says:

        მართლმადიდებელი ეკლესიის კანონისტის ზონარას განმარტება მოციქულთა 51 კანონის.

        Зонара:
        —————-
        Ради воздержания не вступать в брак, удаляться от вкушения мяса и пития вина не запрещается. Но гнушаться сим и удаляться от него, как вредного для души, небезукоризненно. Ибо ни в чем созданном от Бога нет зла; но вредно злоупотребление. Если бы жена, вино и прочее были причиной зла, то не были бы созданы Богом. Таким образом, клевещущий на творения Божьи хулит Его зиждительную силу. Посему таковый имеет нужду в исправлении; если же не исправляется, будет извержен и отлучен от церкви. Ибо не только достоин извержения, но и не должен быть принимаем в церковь, как еретик.

      • ლადო Says:

        ლენონის ძმა უბედური ჯორჯ ჰარისონი ძროხა რომ ღმერთად მიაჩნდა ისე გარდაიცვალა

      • ლადო Says:

        Вы не должны убивать.» Они не производят зерна пищи, и они убивают животных и еду.
        Как они будут счастливы? Это не возможно. Большинство греховных действий. Вы производите свою пищу. Бык поможет Вам. И коровы снабдят Вас молоко. Они, как полагают, являются отцом и матерью. Точно так же, как отец зарабатывает деньги для того, чтобы накормить детей, точно так же бычье производство помощи, вспахивание, производя зерна пищи, и корова дает молоко, мать. И какова эта цивилизация, убивая отца и мать?

      • ლადო Says:

        Вот показ Srila Prabhupada, фотографии, сопровождаемые «Здесь, прибывает Солнце,», песня, которую Джордж Харрисон написал после встречи Srila Prabhupada в 1969, который он посвятил Prabhupada выражение его впечатления от этой Индивидуальности.

      • ლადო Says:

        ქართულად რომ ვთქვათ გიორგი ჰარისონი ღმერთს ეძებდა და ძროხის ღმერთად გამომცხადებელი მგელი “პრაბხუპადა” შეხვდა და დაღუპა. “ლენონ” ასე არ არის? მოვუსმინოთ ჰარისონის სიმღერას “ჩემი საყარელი უფალი”

      • ნიკა Says:

        გთხოვთ, იხ. რუსული ვერსიის მეორე ნაწილში “ხატი: წმ. ძროხა”

        ––––––––––––

        Священная корова, Камадхену, почтение которой осуществляется через почитание всех коров, которым позволено бродить по улицам и храмовым территориям по всей Индии. К корове часто относятся как к матери богов. убийство или нанесение вреда коровам является серьезным преступлением для всякого индуса…
        http://didgoriru.wordpress.com/2010/02/26/soblazn-vost-rel-2/

      • ლადო Says:

        Мои губы сами собой зашевелились и стали произносить слова. “Господи Иисусе Христе, Сыне Божий, помилуй мя грешного!” Я почувствовал немедленное облегчение.
        =====================
        «ожидание прихода священного слона»!!!

      • davit Says:

        ხედავ შენა? სპილოც ღმერთი ყოფილა თურმე! ვაიმეე ასე როგორ უნდა გაასულელონ ეშმაკებმა ღვთის გაჩენილი ადამიანი რომ ქრისტეს მაგივრად სპილო და ძროხა გაიხადონ ღმერთადა! დოკტორანტ სადა ხარ სად, აბა ლენონ ახლა არ უნდა განვრისხდე სამართლიანად დოკტორანტის სულიერ მამებზედა რომ სპილოსა და ძროხა “ღმერთების” მიმდევარ ინდუისტებთან ლოცულობენ მთელი თავიანთი დედა მსოფლიო ეკლესიებითა? არა კაცო ღმერთმანი რა უსამართლოდა ვრისხდები? ჩიკვაიძევ, სადა ხარ, სპილო ღმერთია შენთვისაც, კაცო რამ გადაგრიათ ბედშავნო? საცა სპილო ნეტა ვირთხა ვიღასი ღმერთია?!!! ვაიმეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეე

      • ლადო Says:

        დავით? ნუ ღელავ! ესც ნახე დარვინისტების ინდუისტური ღმერთი “მაიმუნი”
        Почитаемый в индуизме Хануман, бог-обезьяна, был выбран председателем недавно открытого индийского Колледжа технологии и управления – Sardar Bhagat Singh College of Technology and Management.

        По должности ему даже положен свой кабинет, письменный стол и ноутбук. В кабинете установлено еще четыре стула, которые смотрят на пустое кресло Ханумана. Посетители, приходя в кабинет, должны будут в знак почтения снимать обувь, рассказал заместитель председателя Вивек Кангди.

        “Мы верим, что любое дело, на которое есть благословение от Ханумана, будет успешно”, — отметил он.

      • ლადო Says:

        უფრო დაწვრილებით, ინდუიზმის მაიმუნი “ღმერთი”–ის შესახებ

      • nana Says:

        ვირთხა “ღმერთად” თბილისის ფორუმის წინამძღვარ მუსიკანტ დათიკოსა ჰყავს კერპად, რა ბინძურიც არის ის “ღმერთ–კერპი” შეეფერება მაგ სატანას, ინდუიზმის ძროხა და მაიმუნი კერპებივით. ნახეთ ამ მარხვაში როგორ პატივს სცემს ჭეშმარიტ ღმერთს ქრისტეს ბინძური ანეკდოტებს უთხზავს ძველებურად. პირიდან სიმყრალეს აფრქვევს თავადაც და სხვებსაც warcraft –სნაირ ვირთხებს აფრქვევინებს! ვორნი და ბანი მაგ სულით ვირთხებისთვის არ ემეტება. ერთგზის კი არა ათასგზის ანათემა მაგათ, უკუნისამდე ამინ!!!
        http://forum.ge/?f=84&showtopic=33728149&st=555

      • გიორგი Says:

        ქ–ნო ნანა, ვნახეთ, თქვენს მიერ მითითებული “თბილისის ფორუმის” თემა “ანეკდოტები მართლმადიდებლობაზე” ბმული. სრულიად გასაგებია თქვენი აღშფოთება და აღშფოთებას ვერ ვმალავთ ჩვენც. ამიტომ სასწრაფოდ გადავუგზავნეთ საპატრიარქოს ვებ–გვერდს თავისი სამწყსოს ზნედაცემულობის საჯარო წერილების შესახებ მორიგი პროტესტი. ვაქვეყნებთ ამ გზავნილს:

        от Presscenter of “Didgori”
        кому info@patriarchate.ge,
        meupedimitri@mail.ru,
        tamuna100@mail.ru
        дата 2 марта 2010 г. 2:22
        тема didgoris motxovna

        რისი მაქნისი ხართ საინტერესოა? მარტო თეატრები, კონცერტები, ოპერა , ფეხბურთი, მოდების ჩვენება, პუტჩი, მოლებთან, კათოლიკებთან და ათასგვარ ერესებთან თანალოცვისთვის გიპყრიათ საეკლესიო ძალაუფლება? ტელეიმედზე შორენა ბეგაშვილის სექს–გაკვეთილებთან დაკავშირებით, ბოქლომი გადევთ პირზე? ფორუმებზე ამ გახრწნილობის წინააღმდეგ დუმილია მხოლოდ თქვენი იარაღი? აი ეს მუსიკანტი დათიკო აცხადებს რომ არის თქვენი მრევლი, კი მაგრამ ამას ასწავლით ასე უნდა ილაზღანდაროს სამოთხე და ჯოჯოხეთზე და უხამსი ანეკდოტები უნდა თხზას გაუთავებლად და ათხზევინოს სხვებსაც. არა გრცხვენიათ, ან იოტა შიში აღარ შეგრჩათ უფლის? გაგვაგებინეთ, რისთვის გაცვიათ ანაფორები და რისთვის არსებობთ ამქვეყნად, რა დანიშნულება გაქვთ, მხოლოდ ის რომ სიამტკბილობაში, დროსტარებასა, მწვალებლებთან ქლესვა–ფარისევლურ ლოცვა–სიყვარულში ატაროთ ეს წუთისოფელი? აი გიგზავნით ახლა ამ გახრწნილი ფორუმის რელიგური ფორუმის ანეკდოტებს, რომელსაც მოდერატორობს თქვენი მრევლის წარმომადგენელი მუსიკანტი დათიკო, და გაგვეცით პასუხი რა ზომებს მიმართავთ და რა შეგონებას გააკეთებთ საჯაროდ მისი მისამართი. მოვითხოვთ, დაუყონებლივ შეაწყვეტინოთ ბინძური ანეკდოტების გაუთავებელი გამოქვეყნება და საერთოდ მოახსნევინოთ ყველა ანეკდოტი ღმერთზე თქვენს სულიერ სამწყსოს. ასევე მოვითხოვთ, შეაწყვეტინოთ შორენა ბეგაშვილს სექს–გაკვეთილები. ვნახოთ, ერთი როგორ გამოიყენებთ თქვენს საეკლესიო ძალაუფლებას! ამ ტექსტს გამოვაქვეყნებთ საჯაროდ!
        ნახეთ ეს 38 გვერდი ანეკდოტები ამ ბმულზე:
        http://forum.ge/?f=84&showtopic=33728149&st=555

        საით “დიდგორის” რედაქცია

        http://www.didgori.wordpress.com

  10. ALEXI Says:

    ბატონო გიორგი, გასაგებია თქვენი აღშფოთების მიზეზი. სამართლიანად სთხოვთ შეიძლება პასუხს საპატრიარქოს. თქვენ რა გსურთ, თავად პატრიარქი მივიდეს იმ ტელევიზიაში საიდანაც ეს ბინძური გადაცემები გადაიცემა და პასუხი მოსთხოვოს?

    საპატრიარქოში კი თვლიან, რომ ამაღლებული ეპისტოლეების სერია, რომელსაც პატრიარქი გამოსცემს ხოლმე, სრულიად საკმარისია. თქვენ ეტყობა მის ეპისტოლეებს არ იცნობთ და ამიტომ გგონიათ რომ პატრიარქი არ ებრძვის ასეთ სიბილწეებს.

    სიტყვით ხომ ქადაგებენ ისინი და საქმით თქვენ იბრძოლეთ. თქვენი სულიერი მოძღვარი ბასილ მკალავიშვილიც ვეღარ იბრძვის – ხედავთ? რატომ ვეღარ იბრძვის ისიც გასაგებია ხომ? თქვენ რატომ არ გამოდიხართ და არ იბრძვით? ციხისა გეშინიათ ხომ? ხოდა, პატრიარქიც ადამიანია და ალბათ მასაც ეშინია. ამიტომაც ამჯობინებს იგი ყველა უკანონო ხელისუფლების კანონიერება აკურთხოს, რაც მის პატრიარქად ყოფნას და მისდამი პატივისცემას კიდევ უფრო გააღრმავებს.

    სხვა გზაც არის, მაგრამ ეს გზა რჩეულთა ხვედრია. ხომ გაგიგონიათ მათეს სახარებიდან, რომ მრავალნი არიან წვეულნი და მცირედნი რჩეულნიო. ეს გზა სარწმუნოებისათვის და ერისთვის თავდადებულთა ხვედრია.

    რა უნდა მოიმოქმედოს თქვენი აზრით ჭეშმარიტმა პატრიარქმა მის ადგილას? ეს გადაცემები კანონითაა დაშვებული და პატრიარქი ვერ დაარღვევს მას. მისთვის ხომ ყველა ხელისუფლება ღვთისაგანაა და ამიტომაც ემორჩილება მათ კანონებს. თანაც ამ მორჩილებას რელიგიური მოსაზრებებითაც ამართლებს ერის თვალში. ერი მას უჯერებს, ვინაიდან სხვა აღარავინ დარჩა საქართველოში ვისაც დაეჯერებოდა! რატომ არ დარჩა ესეც კარგად მოეხსენება ყველას.

    • გიორგი Says:

      ”თქვენი სულიერი მოძღვარი ბასილ მკალავიშვილიც ვეღარ იბრძვის – ხედავთ?”

      ბატონო ALEXI, პიროვნულად ჩემი სულიერი მოძღვარი მამა ბასილი მკალავიშვილი არ არის, იმ მარტივი მიზეზით, რომ მე მას პირადად საერთოდ არ ვიცნობ. ასევე არ იცნობს მამა ბასილს არც ჩემი თანაშემწე ნიკა გვარამია და არც ჩვენი რედაქტორი დევნილობაში მყოფი ემიგრაციული კანონიერი მთავრობის პრეზიდიუმის წევრი ბ-ნი ი. ღუდუშაური. არ ვიცნობთ ასევე, პირადი ურთიერთობით, არც მღვდელ აროშვილებს, არც მამა მერკვილს, და არც სხვა განდგომილებს საქართველოში, რადგან საქართველოში არ ვიმყოფებით. ჩემი მოძღვარი ათონის მთაზე ბრძანდება, მამა იოანე, წარმოშობით შოტლანდიელია და სქიმმონაზონია…მაგრამ ზოგადად დიდი სიამოვნებით ვიქნებოდი ეკუმენიზმიდან განდგომილი ყველა ჭეშმარიტი სასულიერო პირის სულიერი შვილი, მითუმეტეს მამა ბასილის. (თუმცა, მისი ბოლო კომპრომისი საპატრიარქოში მისვლა, ძალიან სამწუხაროა ჩემთვის და ცოდვით დაცემაა მისთვის.)

      ახლა რაც შეეხება, რომ ეპისტოლეებით ებრძვის საპატრიარქო უღვთოობას, სად წაიკითხეთ ეს ყოველივე, განა სადმე ამხილა ეკუმენიზმი საპატრიარქომ ან პატრიარქმა? ან რანაირად ამხელს, როდესაც ეკუმენისტური მოძრაობის ავანგარდშია თავისი სინოდის ეპისკოპოსებით. ან იქნებ შევარდნაძე ამხილა, ან იქნებ, სააკაშვილს მიუთითა თუნდაც ერთი სიტყვით, გლდანის ტაძრის მოოხრების გმობის ცოდვებზე? თუ პირიქით, ამ ”დიოკლეტიანეების” მეხოტბენი იყვნენ მარადის პატრიარქი და მისი სინოდიც. თუ შეიძლება, წარმოადგინეთ, სად რა ამხილე ილია მეორემ და ან მისმა სინოდმა?

      გიორგი წულაძე – ”დიდგორის’ პრესსამსახურის ხელმძღვანელი

      • davit Says:

        aleqsi ბრძანებს: ”თქვენ რატომ არ გამოდიხართ და არ იბრძვით? ციხისა გეშინიათ ხომ? ხოდა, პატრიარქიც ადამიანია და ალბათ მასაც ეშინია.”

        ///

        კაცო ალექს რა დაგემართა შე კაი კაცო შენა მეტი რაღა უნდა იბრძოლოს დიდგორმა მხილებითა ქვა-ქვაზე არაღ დატოვა! დალოცვილო შენა ასეთი ბრძოლებისთვის იოანესა დამასკელსა მკლავი მოჰკვეთეს, მაქსიმესა აღმსარებელსა ენა მოაჭრეს, ხოლო იოანე წინასწარმეტყველსა ტავი მოჰკვეთეს. ისინიც ამხელდნენ მეფებსა, მთავრბსა და მწვალებლებსა. აბა ხანჯლებით კი არ იბრძოდნენ. თანაც დევნილ მთავრობას ეგ თქმა რომ არ უბრძოლია და ციხისა ეშინია როგორა ჰკადრებ? რაც მაგათ პატრიარქისგან ”მსოფლიო მაშტაბის” პიროვნებად გამოცხადებულმა შევარდნაძისა ძმობამ ბომბები აყარა თავზედა და მერე კიდევა დასახვრეტად მისდევდნენ, რაც მაგათ ტანჯვა-წამება იტანეს ”საქართველოს სახედ” პატრიარქისაგან გამოცხადებული ჯაბას ბანდის დევნითა, ახლა მაინცდამაინც მიხეილ სააკაშვილსაც გინდა გაასამართლებინოთ და ციხეში ჩააყრევინოთ ეს ჩვენი ლეგიტიმურობის ბოლო იმედი? კარგი რა თუ ძმა ხარ! ხომ ხედავ სარწმუნოების დაცვაზე ერთადერთი ისევ დალოცვილი ზვიადის მთავრობამ ამოიღო ხმა, ყველა დარახტული ერეტიკულ საპატრიარქოს ადიდებს!

      • ლომისა Says:

        ბ-ნო ALEXI, თქვენ თვითონ როგორ გამოდიხართ და როგორ იბრძვით? მოგვეცით მაგალითი და იქნებ თქვენ დაგიჯეროთ ქართველმა ხალხმა, იქნებ თქვენს მოწოდებაზე დაბრუნდნენ ემიგრაციიდან ქართველები, იქნებ თქვენს გარშემო გაერთიანდეს ეროვნული მოძრაობა?

    • ლომისა Says:

      ALEXI-ის და ილია II სულიერ შვილებს მივმართავთ გინების და აყალმაყალის გარეშე დაიცვან საკუთარი პატრიარქის და საპატრიარქოს ღირსება.

      ამას წინათ ერთ-ერთი მღვდელი წერდა და პრესაშიც რამდენჯერმე გამოქვეყნდა საპატრიარქოს მესვეურთა სულისა და ხორცის გამხრწნელი გატაცებების შესახებ. იქ რიგით მღვდლებზე არ იყო საუბარი ბ-ნო ALEXI – ბრალი ედებოდათ უმაღლეს სასულიერო პირებს – ეპისკოპოსებს, უფლისთვის ყველაზე საძაგელ და უპატიებელ ცოდვაში, რომელსაც „სოდომ-გომორის“ ცოდვა ჰქვია.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: