ვაი, სულიწმიდის მგმობელს!

ვაი, სულიწმიდის მგმობელს!

ვაი, სულიწმიდის მგმობელს, რამეთუ შეკრული ექნება მას პირი და ვერ შესძლებს თუნდაც მცირედით მაინც გაიმართლოს თავი ღვათებრივი მსჯავრმდებლის წინაშე მის საშინელ სამსჯავროზე”. (წმიდა ნილოს სინაელი)

სურათზე სომეხთა მონოფიზიტი პატრიარქი გარეგინ I და საქართველოს ერეტიკოსი პატრიარქი ილია II

კვირას ეჩმიაძინის საკათედრო ტაძარში საღმრთო-სადღესასწაულო ლიტურღია აღასრულეს ყოველთა სომეხთა უმაღლესმა პატრიარქ-კათალიკოსმა უწმიდესმა ვაზგენ I და უწმიდესმა და უნეტარესმა ილია II” (საპატრიარქოს ჟურნალი – ჯვარი ვაზისა, 1982წ. N2″)

ვინც ხაჩეცართა, სომეხთა ღვთისმავნებლობითი მწვალებლობიდან მართალ და უზაკველ სარწმუნოებას შეუდგება, წმინდა და კათოლიკე ეკლესიას შეუერთდება და შეაჩვენებს ერთბუნებიანთა ბილწ მწვალებლობას, რომელიც ჩვენი ჭეშმარიტი ღმერთის ქრისტეს შესახებ უვიცად ამბობს, რომ იგი არის ერთი ნებისა და ერთი მოქმედებისა, ღვთაებისა და კაცობისაგან შეზავებული, არც ღვთაებრივი და არც კაცობრივი, არამედ რაღაც შერეული და უცხო, მათთვის განვაწესებთ ასე: სრულიად ნათელსცენ, როგორც წარმართებს, რადგან დიდი ეკლესიები, როგორიცაა ანტიოქიის საპატრიარქო საყდარი და სხვა მისი მიმდევარი აღმოსავლეთის ეკლესიები ასე მოქმედებენ. ( წმიდა რუის-ურბნისის კრების 15 კანონი)

_______________________________________

Представители 12 церквей приняли участие в освящении святого мира в Эчмиадзине

29.09.2008 18:00 Версия для печати

Эчмиадзин, 29 сентября, Благовест-инфо. На церемонии освящения святого мира в Эчмиадзине, которое проводится Армянской Апостольской Церковью раз в семь лет, присутствовали представители двенадцати Церквей, в частности – Русской Православной, Римско-Католической, Ассирийской, Константинопольской и Малабарской. В этой связи в кафедральном соборе святого Эчмиадзина прошла Божественная литургия с участием Католикоса всех армян Гарегина II и Патриарха Константинопольского Варфоломея I.

Согласно канонам ААЦ освящать миро имеет право только Католикос всех армян. При освящении Армянская Апостольская Церковь использует три святыни: спасительный Крест Господний, святое копье, длань святого Григория Просветителя.

К приготовлению святого мира священнослужители приступили еще 40 дней назад. Для этого на главном алтаре кафедрального собора в Эчмиадзине поместили специальный сосуд с оливковым маслом емкостью в 180 литров. В течение трех дней из 40 видов различных растений и семян готовили отвар, а непосредственно к чину мироварения в оливковом масле приступили в этом году 14 сентября. Сама же церемония освящения святого мира проходит торжественно, со всех концов света съезжаются также тысячи армян диаспоры.

В этом году церемония проводилась вне стен кафедрального собора в Эчмиадзине. Учитывая массовость события, церемония прошла перед новым алтарем «Святой Трдат» Эчмиадзина под открытым небом. Церемония началась с патриаршего крестного хода, направившегося к алтарю под открытым небом, где и был установлен котел святого мира. Несмотря на дождь и холод, на церемонии присутствовали президент Армении Серж Саргсян, премьер-министр Тигран Саркисян, президент Нагорно-Карабахской Республики Бако Саакян, члены правительства, священнослужители, дипломаты и тысячи верующих.

Обращаясь к присутствующим, Католикос всех армян подчеркнул, что «освящение святого мира – это завет жить и идти по жизни с Христом». Продолжая свою речь, армянский Патриарх сказал: «Помазанием святого мира познаем мы нашу армянскую и христианскую идентичность, чувствуем, живем и сохраняем нашу национальную целостность. Помазанные миром, побеждали мы во имя веры и во имя отечества во всех наших войнах не на жизнь, а на смерть; во всех сражениях за наше существование и бытие. Силой и светом мира соединяли и соединяем наше прошлое, настоящее и будущее наших потомков. Освящение святого мира – призыв и обращение к нашему народу пребывать в благодати святости, отвергнуть зло и деяния зла и хранить ярким свет Евангелия Господня в нашей жизни. Освящение святого мира – завет жить во Христе, идти с Христом». Патриарх в своей речи приветствовал также отсутствующих на церемонии чина освящения святого мира Католикоса Великого Дома Киликийского Арама I, Иерусалимского Патриарха архиепископа Торгома Манукяна и Константинопольского Патриарха архиепископа Месропа Мутафяна. «Мы рады в заветный для нашего народа сей день приветствовать в Святом Эчмиадзине Нашего брата во Христе Его Всесвятейшество Варфоломея I, Вселенского Патриарха, испрашивая покровительство Господне для благоверной его паствы», – подчеркнул в своем приветственном слове армянский Патриарх.

По окончании церемонии освящения святого мира Гарегин II благословил присутствующих. После освящения миро развезут по епархиям и приходам всех армянских храмов. На протяжении целых семи лет его будут использовать во время церковных обрядов, а после истечения этих лет частицу от старого мира используют для приготовления нового мира.

http://blagovest-info.ru/index.php?ss=2&s=3&id=23017

_____________________________________

და ვითარცა ერთსა ბუნებასა ქრისტესა მქადაგებელნი, შეჩვენებულ იქმნენ;

და ვითარცა ერთსა მოქმედებასა მქადაგებელნი, შეჩვენებულ იქმნენ;

და ვითარცა ერთსა ნებასა ქრისტესა მქადაგებელნი, შეჩვენებულ იქმნენ;

და ვითარცა ქრისტეს შობისა უარისმყოფელნი, შეჩვენებულ იქმნენ;

და ვითარცა ხარებასა ღვთისმშობლისასა არა მედღესასწაულენი, შეჩვენებულ იქმნენ!

________________________________________

სამ მსოფლიო კრებაზე: ეფესოს III (ნესტორის წინააღმდეგ), ქალკედონის IV (ევტიქის წინააღმდეგ) და კონსტანტინოპოლის(მონოთელიტების წინააღმდეგ), ეკლესიამ განაცხადა დოგმატი, რომლის თანახმად უფალი იესო ქრისტე ერთჰიპოსტასოვანი და ორბუნებოვანია (ღვთაებრივი და კაცობრივი)… მესამე მსოფლიო კრება გაიმართა ქალაქ ეფესოში (მცირე აზია) 431 წელს, იმპერატორ თეოდოსი მცირის (408-450) ზეობაში. იგი მოწვეულ იქნა კონსტანტინოპოლელი პატრიარქის, ნესტორის (428-431) ცრუსწავლების განსასჯელად.

კრება დაინიშნა 431 წლის 7 ივნისს, სულთმოფენობის დღესასწაულისთვის. მასში მონაწილეობის მისაღებად ორასი ეპისკოპოსი შეიკრიბა. ეფესოში ჩავიდა ნესტორიც, მაგრამ სამგზისი მოწვევის მიუხედავად, კრების სხდომებზე არ გამოცხადდა. მამებმა ნესტორის გარეშე დაიწყეს მისი ერეტიკული სწავლების განხილვა. კრების სხდომები გრძელდებოდა 22 ივნისიდან 31 აგვისტომდე. ეფესოს კრებას ესწრებოდნენ მსოფლიო ეკლესიის ისეთი დიდი მამები, როგორებიც იყვნენ: კირილე ალექსანდრიელი, იუბენალი იერუსალიმელი, მემნონ ეფესელი (რომის პაპი, ცელესტინე, ავადმყოფობის გამო ვერ ჩავიდა, მაგრამ ლეგატები გაგზავნა)… შემოკრებილმა მღვდელმთავრებმა დაგმეს ნესტორის მწვალებლობა და დაადასტურეს მართლმადიდებლური სწავლება იმის შესახებ, რომ ქრისტეს ერთ პიროვნებაში (ჰიპოსტასში) განუყოფლად და შეურევნელადაა შეერთებული ორი ბუნება – ღვთაებრივი და კაცობრივი; ყოვლადწმიდა დედა უფლისა კი უნდა განვადიდოთ, როგორც მარადქალწული და ჭეშმარიტად ღვთისმშობელი. ეკლესიის სახელმძღვანელოდ კრების წმიდა მამებმა გამოსცეს რვა კანონი და კირილე ალექსანდრიელის „თორმეტი ანათემატიზმი ნესტორის წინააღმდეგ“.

მონოფიზიტები (ბერძნ. მონოს – ერთი, ფიზის – ბუნება), დოგმატიკური თვალსაზრისი, რომლის მიხედვითაც ქრისტეს აქვს ერთი, ღვთაებრივი ბუნება და უარყოფილია მეორე – ადამიანური, რასაც აღიარებენ დიოფიზიტები.

V საუკუნის შუა ხანებში ალექსანდრიაში წარმოიშვა ახალი მიმდინარეობა, მონოფიზიტობა. მონოფიზიტები ქრისტეს ადამიანურ საწყისს უარყოფდნენ და მასში მხოლოდ ღვთაებრივ ბუნებას აღიარებდნენ. ქალკედონის მსოფლიო საეკლესიო კრებამ, 451 წელს დაგმო მონოფიზიტობა და აღიარა ქრისტეში ღვთაებრივისა და ადამიანურის განუყოფლობა – დიოფიზიტობა.

ნესტორი, ანტიოქიელი ხუცესი, 428 წელს კონსტანტინეპოლის საპატრიარქო ტახტზე აღსაყდრდა და თავისი მწვალებლობის გავრცელების ფართო შესაძლებლობა მიეცა. მისი ერესი მიმართული იყო ქრისტეს ორბუნებოვნების დოგმატის წინააღმდეგ. ნესტორი ღვთისმშობელს ქრისტესმშობელს უწოდებდა, რადგან თვლიდა, რომ მისგან შობილი ქრისტე ადამიანი იყო და არა ღმერთი. წმიდა კირილემ არაერთხელ მიმართა წერილობით ნესტორს და განუმარტა მისი ცდომა, მაგრამ გაკერპებული მწვალებელი მაინც თავისაზე იდგა. მაშინ პატრიარქმა კონსტანტინეპოლის სამღვდელოებას გაუგზავნა ეპისტოლე ნესტორიანობის წინააღმდეგ, წმიდა კეთილმსახურ მეფეს თეოდოსი უმცროსს კი ( 408-450) – ორი ტრაქტატი ერესის სამხილებლად. წმიდა კირილემ სხვა ეკლესიებშიც დაგზავნა წერილები და მღვდელმთავრები და ზოგიერთი მონასტრის ბერები გააფრთხილა საშიში ერესის აღმოცენების შესახებ…

მოამზადა „დიდგორი“ – ის პრეს-სამსახურმა

190 Responses to “ვაი, სულიწმიდის მგმობელს!”

  1. ლადო Says:

    Константинопольский Патриарх Варфоломей прибыл 3 ноября в Армению для участия в церемонии закрытия торжеств, посвященных 1700-летию провозглашения христианства государственной религией страны.

    В новом кафедральном соборе святого Григория Просветителя в Ереване Патриарх Варфоломей вместе с главой Армянской Церкви Католикосом Гарегином II провел экуменическую службу. Константинопольский Патриарх побывал также на факультете богословия Ереванского государственного университета, в Национальной Академии наук, встретился с президентом Армении Робертом Кочаряном и другими представителями руководства республики.

    Отмечающая свое 1700-летие Армянская Апостольская Церковь – самостоятельная христианская национальная Церковь, одна из пяти древних восточных ортодоксальных Церквей. Она признает только три Вселенских Собора из семи, а ее учение о соединении Божественной и человеческой природы во Христе отличается от православного. В связи с этим Армянская Церковь не находится в евхаристическом общении с Православными Поместными Церквами.
    ИТАР-ТАСС / Православие.Ru
    http://www.pravoslavie.ru/orthodoxchurches/39905.htm

  2. ნიკა Says:

    უფრო დეტალურად:
    http://tapirr.ya.ru/replies.xml?item_no=2227

    • ლადო Says:

      ნერვები მეშლება რა ეს გარეწრები მირონს მონოფიზიტებთან ხარშავენ და თან მაქსიმე აღმსარებელს ითვისებენ…ნახეთ ჩურჩ.გეს სტეფანე რა დღეშია…

      და აი, ამ დროს გამობრწყინდა წმიდა მაქსიმე აღმსარებელი…მაგრამ ვინაიდან კეისარმა ზურგი აქცია მართლმადიდებლობას და მიიღო მონოფიზიტობა, მაქსიმემ მიატოვა ერეტიკოსი ხელმწიფის კარზე სამსახური და ქრისტესათვის დევნილობა აირჩია…აი, აქედან იწყება წმიდა მამის მიერ მონოფიზიტი მწვალებლების უმკაცრესი მხილება.
      https://didgori.wordpress.com/2008/12/18/wmida-maqsime-agmsarebeli/
      აღმოჩენა ცაგერში

      • ლადო Says:

        ეკუმენიზმის და მონოფიზიტების მამხილებლებს ჩვენ მართლმადიდებლებს გვდევნიან სქიზმაში გასულებს გვეძახიან და მონოფიზიტების მხარეს გადასული პატრიარქის მამხილებელ წმინდა მაქსიმეს მოჭრილი მარჯვენით და ენით ვაჭრობენ! მოკლედ ჩვენიანებს მკვდრებსაც აღარ გვიტოვებენ!

      • ლადო Says:

        მაგ სტეფანეს სულიერი შვილები არ იყვნენ ყოველდღიურ ანეკდოტებს რომ უწერდნენ ღმერთს, წმინდანებს და სიცილით იხოცებოდნენ!

      • ლადო Says:

        ნეტა საერთოდ არც ეპოვათ!

      • ლადო Says:

        ამის კომენტარის ნერვები აღარ მაქვს. დავითი გამოჩნდება და იმისთვის დამითმია!
        ჭაბუა ამირეჯიბი ბერად აღიკვეცა

      • ლადო Says:

        ჭაბუა ბერად ხომ აღიკვეცა, თან საკუთარ სახლში დარჩება თურმეე და შეუძლია ძველებურად შემოქმედებითი წვა გააგრძელოს თურმეეე. აი მომგებიანი კომფორტული ბერობაც ამას ჰქვია, პუტჩისტი ინტელიგენცია რიგში ჩადგება…ბევრს მოუნდება ასეთი თეატრალური ბერობა…
        ჭაბუა ამირეჯიბი Чабуа Амиреджиби Chabua Amiredjibi

      • stalker Says:

        ლადო, ტანჯული მაქსიმეს წმინდა ნაწილების პოვნის საკითხებზე მთელი საქართველოს წმინდანების დამსახურებას ზედ მიიწერენ და თან ისეთ ცეკვა თამაშს მიუძღვნიან ამას კონცერტებზე და გამართავენ მუხლებს შენი მოწონებული

      • stalker Says:

        Istanbul 1997 dance for the Ecumenical Patriarch

      • stalker Says:

        Chveneburebi 2009

      • stalker Says:

        ეს ხომ ყოველგვარ მოლოდინს აჭარბებს———-голубь мира http://www.youtube.com/watch?v=ygemYXkfA0c

    • stalker Says:

      ვამთავრებ მუსიკალური პასაჟით პაპის ხელების ცეკვით. დროებით ეკუმენიზმოს!
      Ciao Karol

      • stalker Says:

        p.s. პაპი რომ იყო “საყვარელი არტისტ შემოქმედი” და მასების ბელადი იმ ამბავ-გაგებაში იქნება რა ჩვენი ახლადგამომცხვარი თეატრალური მამა ჭაბუა!

      • davit Says:

        პაპა პაააააააპააააააა რა ამბავია ოლალოოლ! რომელი ერთი განვიხილო! გერასიმემ ალბათ მონოფიზიტური მირონი ჩამოიტანა და ახლა იმით რომ დანათლავს ხალხს ისე შეიკვრებიან დაიკრულებიან ღვთის სასწაული თუღა უშველით! ვაი ჩვენს ერს რა გვეშველება რაა ამათ ხელში! ცეკვა-თამაში მოგიძველდათ ახლა ამ უხამს ხალხურ ბუქნაობებს კომენტარს აღარ გავუკეთებ ბართლომესა და ილიას წინაშე ალქაჯთა ხტუნვებს დიდი ისტორია აქვს, ამ ცრუ ეპისკოპსების სტალინელობაც მოძველდა! აი ჭაბუა ჭაბუა კი ნამდვილად განსახილველია! ხედავ შენა ფსკვნილი გადავეცით და ილოცებს სახლშიო სულ ეს ყოფილა ამ სულით აბრაგთა ბერობა! თან პადრე ჭაბუამა ბერობის კურთხევა ლუციფერული ხელმოწერით გააფორმა ამაყი ვარ ამაყი ბერად რომ ვიკურთხეო… ოლალოოლ პადრე ჯემალ სადა ხარ მომეხმარე სიტყვები არა მყოფნის გაკვირვების გამოსახატავად! ერთმა დეტალმა მიიქცია ჩემი ყურადღება სულით მეორე აბრაგის რეზო ესაძის გულდაწყვეტილმა მზერამ ეს რა მომივიდა ესეთი უნიკალური აზრის მოსვლაში როგორ დამასწრო ჯაბუამაო დგას და აშკარად ჯაბუაზე მიშტერებული ნანობს! აჰა ცეკა-ტეკაში ხომ პირველნი იყვნენ ახლა ახალი ერა დაეწყოთ არაენაზე გამოსვლისა ბერობა! ქალები სად არიანქალები, გურანდა გაბუნიავ თქვენი ჯერია დედაოოობა უნდა დაასწარო ყველას!

      • davit Says:

        პადრე ჭაბუას ბერობისა არ იყოს, სომეხი ექსტრასენსი გოლუბჩიკის ანაფორიანებზე სამკურნალო ხელდახმების შესახებ ჯერ მგონი კაცობრიობის ისტორიას არაფერი სმენია არა? თუ ვცდები გამისწორეთ! ეს რაღაცა ახალი ხანაა, არივედერჩი ეკუმენიზმო დაბერდი ვგონებთ!

      • davit Says:

        კაცო ! რა გამკვირვები იცით ახლა მე ასაკში რომ შევდივარ ცეკვა- თამაში ძალიან მომბეზრდა და ამ მხრივ პაპისა და ჩვენი მეორე პაპის ილიასი ფრიად გამკვირვებია, ხელები უკანკალებთ სიბერითა ძლივსღა მოძრაობენ და ეს ცეკვა სიმღერა გართობას მაინც რომ ვერ ელევიან რა საკვირველი ამბავია, ადამიანურად და ფიზიოლოგიურად ვამბობ თორემ ახალგაზრდა მღვდელსაც რომ არ უნდა უნდოდეს როკვა ამაზე კი არ ვამბობ! გასაგებია ახალგაზრდას სისხლი უდუღს ძარღვებში და ის მდუღარე სისხლი ახტუნავ-აროკებს, მაგრამა ამ სისხლდამშრალ ბებრებს რა სჭირთ კაცო! ხედავ შენა რა ძალა აქვს ეშმაკს რომ ცეკვა ღრეობაზე აუბორგებს ხოლმე გაწყალებულ სისხლს ძარღვებში!

      • კახა Says:

        :D:D:D————–გოლობ მირა ცავატანემ სომეხი კაშპიროვსკი ყველა კაშპიროვსკიზე მაგარია!;)

      • კახა Says:

        გოლუბჩიკ დავიდ, რა წყალსა სვამენ ამიხსენი ცავატანემ ანაფორიანი ყვავები?🙂

      • კახა Says:

        უი ეს უნდა გამომექვეყნებინა წინა წაშალეთ: ძლიერნი ამა ქვეყნისანი===============
        Papa Karol Wojtyla

      • კახა Says:

        წმინდა ნინოს ჯვარს რატომ ჰგავს პაპების ჯვარი, ხომ ვერ ამიხსნით?

      • კახა Says:

        მებრალება ავოეეეეეეეეეეე Il Papa Giovanni Paolo II -gli ultimi momenti-

      • orthodox Says:

        ioane pavle girsia ewodos umaglesi kaci,is iyo angelozi uflisgan gamogzavnili..misi wyalobit uamravma xalxma sheigrdzno uflis madli..misi wyalobit dges saqartveloshi ismis weshmariti galobani…gaxsovdet mogekitxebat papis agdebisatvis…tvit yovlad ubiwo deda gvtisa mogkitxavt misi gankitxvis gamo…er tqven bnelshi xart..xoda wamodit natelshi,sheuertid papis taxts,rom qristem daginaxot da gakurtxon..aha meored mosvlisas chamova uwmindesoba da daismevs gverdit petres da pavles…vai ugunurebo rogor daisjebit..tqven uaryobt imas rom deda gvtisa ubiwod ar chasaxula,tqvenve uaryobt mrwaqms…geshinodet gehenaass…uwmindesi pavles locva da netari benediqtes ventan chemo codvilo dzmebo…dae natelma gagixilot da shemouerted weshmarit qatolike eklesias..uarwavit cru swavleba da modit monanulebo deda ekklesiashihs ,sadac araa sxvaoba,vin budistia vin muslimi…mtavvaria iesusi xedavdet xsnas..aha dadga dro,aha vatikanshi antia santeli,,aha papi ucdis,im prwyinvale dges roca daibadeba mxsneli yoveli kacta..ukve droa…da modit rom scxondet..ekumenizmi es umoklesi xsnaa

      • ლომისა Says:

        როგორც იქნა თქვა ჩვენმა „კეთილისმსურველმა“, რომ ეკუმენიზმისა და რომის პაპის აპოლოგეტია! რაო, ვინ არისო ღმერთივით უცოდველიო?

        ეჰ, ასეთი ჯიუტი კერპთაყვანისმცემლების ხელშია დღეს საერო თუ სასულიერი ხელისუფლება.

        მათი სიყვარული კი, ძალადობაზე და უსამართლობაზეა დაფუძნებული. უცოდველ კრავებად მოაქვთ თავი, სინამდვილეში კი ცხვრის ქურქში გახვეული მგლები არიან. არ შედრკეთ მართლმადიდებლებო და მტკიცედ დაიცავით რჯული!

        ალექსანდრე

  3. გიორგი Says:

    მოკლედ, დაგვაღალა ამ საძაგელმა კომენტარებმა, დედის გინება, უბინძურესი ნაწერები, ოჯახში მკვდარი და ცოცხალი აღარ დაგვიტოვეს! და ესენი ყველა არიან ან საპატრიარქოს დამცველები, ან სექტების! გინებებს ვერ გამოვაქვეყნებთ და ნიმუშად წარმოგიდგენთ, აი ამ მრავალთაგან ერთერთ შედარებით კორექტულ წერილს რომელიც შემოდის და აი ახლაც შემოვიდა პრეს-სამსახურში. აჰა გიქვეყნებთ:

    ————————-

    от omari cindeliani
    ответить omari cindeliani
    кому didgori.presscenter@gmail.com
    дата 28 ноября 2010 г. 20:26
    тема gvtis mgmobelebo
    отправлено через bk.ru
    подписан mail.ru

    Скрыть подробные сведения 20:26 (44 мин. назад)

    rao chems komentars ratom ar tvirtavt tqve AVADMYOFEBOOOOO… ECADET RO ARSAD SHEMXVDET TORE DAGXOCAVT, MAG SHEURACYOFAS PATRIARQISADMI, MARTO ME RO DAVRCHE AM QVEYANAZE ME MAINC AR GAPATIEBT, MIWIS QVESHETIDAN AMOGTXRIT DA DAGKLAVT VIRTXEBIVIT, TQVENIIIIIIIIIIIIIIIIIIII :@:@:@

  4. mushvan Says:

    shen ojaxi ro gyavdes da shublze dzargvi ro gqondes mag sibindzuureeebs shen ar dawerdi, tu mxdlebi ar xart da “kacebad migachniat sakutari vitomda pirovnebani” gamodit shevxvdet da visaubrot ra gindat patriarqisgan??? mara tqven kacoba arasdros gigemiat da verc igemebt, virtxeboooooooooooooo

  5. mushvan Says:

    saginebels nu gaixdi tavs da sheginebuli ar iqnebi, vitomda tavmdabali xar ro chems ginebas tu sheuracyofas itant ara??? kacebi xart tu vigac kacmacunas laqiebi??? tqveeeeeeeeeeeniiiiiiiiii

  6. Me. Says:

    am saitis wevrebs da administraciasac minda vkitxo ? ? ? vin aris tqveni PATRIARQI ???

    • ნიკა Says:

      В Вене завершилась сессия православно-католического диалога…http://www.patriarchia.ru/db/text/1284113.html

      АПОСТАСИЯ В ДЕЙСТВИИ! Совместное православно-католическое богослужение после сессии экуменического диалога в Вене (ФОТО)
      http://www.3rm.info/5386-sovmestnaya-sluzhba-pravoslavnoe-i-katolicheskoe.html

    • davit Says:

      ვინა გვყავს პატრიარქი ჩემო ბატონო და თავად ქრისტე! რა თვალში გეპატარავება თუ ილიას გირჩევნია!

      • davit Says:

        მე ვარ და ჩემი ნაბადიო დაგიჩემებია, ეგ არ გაგივა ქრისტესთან ჩემო ძმობილო, უფალი ამბობს რომ მე მე ვარ და მე დამემორჩილეთო! გასაგებია შენთვინა თუ არა?

      • davit Says:

        უფლის კანონი არაო, მოციქული არაო, წმინდა მამის სწავლება არაო, და მაინდამაინც ჩემი ნაბადიო! ოლალოოლ მართლა გამაგიჟა რა ამ ხალხმა!

      • orthodox Says:

        eh ugunurebooo..arc ki xvdebit rom partiarqi msoofliis aris ucodveli papi..shemouertid yvelam chemo dzmebo..is xom gmertivit ucodveliaaa

  7. mushvn Says:

    romels gwamt qrite dzaan mainteresebs? tavad uflis mgmoblel >davit<s??? qriste rogor gwams roca qristes mier kurtxel patriarqs landzgav sheni uwminduri pirit. martlmadideblobashi codvas avadmyofoba qvia, ase ro yvelani avd_myofebixart,sulit brmani da laq=laq tlikinit brdzenni,rao 2wigni waikitxet da tavi morwmuneebad mogaqvt ara?romelimes tu gaqt gambedaoba,imito ro kacobas ver shegkadrebt tqven ar icit eg ra fenomenia,xoda gambedaoba tu gaqt sadme shgxvdebit didi siamovnebit….

  8. mushvn Says:

    (უფლის კანონი არაო, მოციქული არაო, წმინდა მამის სწავლება არაო, და მაინდამაინც ჩემი ნაბადიო!) es patriarqma tqva??? laqia kacmacunav?

  9. Me. Says:

    ololooool shen mogmartav , yelshi amoxvedi ukve sheni cinizmit da kide gimeoreb meramdenejer rac sheni saqme araa imas tavi gaanebe da rac sheni saqmea imas mixede !!! zedmeti mogdis da tavs daigupav !!! Qristeze Rom Melaparakebi Aq ese amayad , sadaaa cotaodeni tavmdabloba mainc ??? Udidesi magalitia igi tavmdablobisa da cota sifrtxile gmartebs rodesac tvit Ieso Qristeze laparakob !!! da shen es saertod ar getyoba !!! etyoba shen dzalian diiid safexurebs miagwie Qristianobashi da sulierebis pikze xar ?! shen agrevia batono ololooool tavis qalashi ragac ragaceebi da jobia dalagebaze izruno !!! da bolos tvalshi pirdapir getyvi shen mepataravebi !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! tan dzalian dzalian mepataravebi !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! shen nomeri pirveli demagogi xar dedamiwis zurgze !!!

  10. mushvan Says:

    (ოლალოოლ) patara lawiraki xar…

  11. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    აქაც იგივეს მოგწერთ ყველას ვისაც თქვენებურად გინდათ მოირგოთ და არა მოერგოთ მართლმადიდებლურ სარწმუნოებას წმ.პავლე მოციქულის სიტყვებს:
    “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან საძაგელ არიან და ურჩ და ყოვლისა კეთილისგან განშორებულ”…
    თვითნებური მართლმადიდებლობა არ არსებობს…
    მართალი ბრძანდებით პირველი მღვდელმთავარი ქრისტეა მაგრამ მისი სიტყვებიც გემახსოვრება რომელიც მოციქულებს უთხრა:
    ვინც თქვენ შეგიწყნარებთ მე შემიწყნარებს და ვინც თქვენ უარგყოფთ მე უარმყოფს…
    ასე უწყვეტი ჯაჭვით გადადის იერარქია მოციქულებიდან დღემდე…
    თუ პატრიარქს არ ცნობთ არც მოციქულებს ცნობთ და თუ მოციქულებს არ ცნობთ მაშინ ქრისტესაც არ ცნობთ (სიტყვით კი)..
    მაგრამ “რწმენა თვინიერ საქმისა მკვდარ არს” -არ დაგავიწყდეთ და ეგ ურჩობა კარგს არაფერს მოგიტანთ…
    პატრიარქის სიტყვებით გისურვებთ:

    ღმერთს ებარებოდეთ!_სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II.

  12. a. sanduxaZe Says:
    Профессор Иван Андреев Благодатна ли советская церковь? Власть есть установление Божие: “Всякая душа да будет покорна высшим властям; ибо нет власти не от Бога, существующие же власти от Бога установлены” (Рим. 13, 1). Об этом же в дохристианской древности утверждал Платон, понимая власть, как иерархию, восходящую к Богу. Иными словами, только Богоустановленная власть есть подлинная власть. Власть же, не признающая над собой высшей власти Бога, есть не власть, а самовластие. Советская власть в СССР не есть истинная власть, а есть отрицание самой сущности, самого принципа, самой идеи власти и утверждение самовластия. Атеизм есть страшное зло. Он порождается или величайшим грехом гордости, или обусловливается полным равнодушием к вопросам религии и морали (т.е. к Истине и Любви), или является результатом преступного недомыслия. “Рече безумен в сердце своем: несть Бог” (Пс. 13). Государственная власть в СССР, представляющая собою откровенное и циничное самовластие, главной задачей своей идеологической политики ставить распространение атеизма при помощи принципиального величайшего духовного и физического государственного насилия. Доведенная до совершенства система универсальной пропаганды, построенной на государственно-организованной лжи, обмане, соблазнах и терроре, вместе с дьявольски жестокой усовершенствованной системой истязаний и пыток, принципиально и планомерно употребляемых советским государством для торжества атеизма, – есть явление совершенно новое, качественно глубоко отличное от всех известных видов жестокостей и насилия в мировой истории. Главная борьба большевистского государства направлена на христианство, как совершеннейший вид религии и особенно на Православие, как совершеннейший вид христианства. Большевизм, как наивысшее явление антихристианства, есть идея антихриста… Если Православная Христианская Церковь есть мистически “Тело Христово”, то большевистская коммунистическая партия есть мистически тело антихриста. Персональное историческое апокалипсическое явление антихриста ничего принципиально нового к этой идее антихриста не прибавит. Оно только окончательно оформит, централизует и универсализует эту идею во всем мире, создав абсолютно безвыходное положение для всего человечества. Ибо перед каждым человеком встанет тогда вопрос, на который нельзя будет не ответить (не только словом, но и делом): подчиняется ли он “власти” антихриста, чтобы получить печать антихриста “на лоб” или “на руку” (по толкованию еп. Дамаскина “на лоб” – означает “добровольное, полное духовное порабощение”, а “на руку” – приобщение “страха ради”). Не получившие печати будут мучимы и истязуемы так, что “соблазнятся даже избранные”, и если бы не сократились сроки – “не выдержала бы никакая плоть”. Большевизм ставит своей конечной целью при помощи мировой революции установить свою “власть” во всем мире. Если это случится, и во главе всего мира станет большевистское коммунистическое мировое правительство в лице “Вождя народов мира”, – то это и будет место для персонификации апокалипсического антихриста. Надо ясно, отчетливо и твердо понять, что советская власть есть впервые в мировой истории подлинная цинично-откровенная антихристова власть, т. е. богоборческое самовластие. Без признания этой глубоко качественно-отличительной оценки “советской власти” – нет никакой “проблемы коммунизма”. Если большевистский коммунизм есть лишь одно из многих, качественно не новых явлений в мировой истории, если “советская власть” есть лишь только одна из худших и жесточайших (пусть даже самая худшая из худших и жесточайших), то никакого особого “духовного кризиса человечества” нет и вообще никакой новой духовной проблемы нет. Тогда к явлению коммунизма надо относиться лишь с политической, экономической, военной или “утилитарно-моральной” точки зрения, как и относится к нему в настоящее время подавляющее большинство политических деятелей всего мира. Результаты такого понимания мы видели: большевизм медленно, беспрепятственно завоевывает мир. Мистическая сила большевизма понятна не многим. Катакомбная Православная Русская Церковь в СССР, Церковь исповедников и мучеников, квалифицирует Советскую Государственную власть, как власть антихриста. Историческая делегация Петроградской епархии в 1927 году, возглавляемая епископом Гдовским Димитрием (расстрелян в 1937 году после 10-летнего заключения), прямо так и поставила вопрос перед заместителем и местоблюстителем Патриаршего престола митрополитом Сергием, в Москве: “Ведь советская власть антихристова, а можно ли Православной Церкви находиться в союзе с антихристовой властью и молиться за ее успехи и радоваться ее радостями”? Митрополит Сергий засмеялся и отмахнулся: “Ну, какой тут антихрист”, и это было самое главное, роковое, решающее расхождение, после которого в 1927 г. произошел церковный раскол. Те, кто квалифицировали сов. власть, как власть антихристову (т.е. как богоборческое самовластие), не нашли для себя нравственно-возможным (не по политическим соображениям, а по религиозной совести), чтобы Православная Русская Церковь “только духовно” подчинялась сатане, сохранив свою “полную автономию”, гарантированную “конституцией” СССР. Те же, кто с этими нравственными мотивами не соглашался (по убеждению, или страха ради), пошли за митрополитом Сергием, а ныне идут за “патриархом” Алексием, “радуясь радостям богоборческого самовластия, молясь об успехах этого самовластия, вынося ему всенародную благодарность за внимание к нуждам православного населения”, отрицая перед всем миром факты бывшего и настоящего гонения на истинных православных христиан, квалифицируя и мучеников “политическими преступниками” и “поборниками черного дела”, считая установившиеся отношения между государством богоборческого самовластия и Православной Церковью (которая должна быть Непорочной Христовой Невестой) – “идеальными”, и называя главу богоборческого антихристова государства Сталина “избранником Божиим”. Когда митрополит Сергий в 1927 г. впервые встал на этот гибельный путь “новой церковной политики” (как он сам выразился), тогда со всех концов России посыпалась к нему масса “посланий” от епископата, клира и мирян, написанных слезами и кровью сердца, убеждающих его отказаться от намеченного пути. Бесчисленное количество делегаций от разных епархий приезжали в Москву и на коленях, рыдая, умоляли его исправить роковую ошибку. Из тюрем, ссылок и концлагерей дошел до митрополита Сергия протестующий голос исповедников и мучеников. Митрополит Сергий, нарушив основной православный церковный закон, основу основ св. православных канонов (34-е апостольское правило, по которому первый епископ ничего не должен творить без рассуждения всех прочих епископов – отказался (устно, письменно и печатно) внять голосу протестующих и обрушился на несогласное с ним духовенство с самыми страшными прещениями, квалифицируя всех несогласных с его “новой церковной политикой” – “контрреволюционерами”, предавая их тем самым на растерзание органов Г.П.У. После того, как все явно протестовавшие были “ликвидированы” карательными органами богоборческого государства (т.е. были расстреляны, запытаны, сосланы в ссылки)— Истинная Православная Церковь ушла в катакомбы. С явным дальнейшим нарушением св. канонов, митрополит Сергий при помощи самовластного советского государства стал патриархом. После его смерти при помощи тех же средств во главе советской церкви (будем теперь так называть) стал “патриарх” Алексий. (Примечание: По вопросу о канонических нарушениях, совершенных советской церковью см. Замечательную книгу – собрание документальных данных – протоиерея Михаила Польского: “Каноническое положение высшей церковной власти в СССР и заграницей” 1948 г.). Советская церковь нарушила не только св. каноны. Она попрала и основной догмат Православия – Догмат о Церкви. Ведь разве к Советской церкви, после всех ее “дел” и “слов” (а “слова” церкви – это ее “дела”) применимы слова св. догмата: “Единая, святая, соборная и Апостольская Церковь”? Не звучит ли это теперь кощунством? Ибо нет в ней ни единства, ни святости, ни соборности, ни Апостольского духа. Не целостное единство, а суммарный конгломерат, не духовный организм “Тела Христова”, а лишь формальная церковная организация, в которой нет и намека на святость (ибо святость и принципиальная ложь – не совместимы), ни, главное, Апостольского духа любви и ревности к чистоте и правде – вот что собою представляет понятие нынешняя “советская церковь”. Эта церковь совершила нечто еще более страшное, чем нарушение канонов и догматов: Она изменила Св. Духу, солгав перед всем миром, что в России, именуемой теперь СССР, владычествует не богомерзкое правительство богоборческого самовластия антихристова духа, ненавидящее и гонящее Христа и верную Ему до конца истинную Православную Церковь, а “избранник Господень, ведущий наше отечество к благоденствию и славе”. “Кто может со спокойным сердцем слышать эту постыдную лживую похвалу”, написал по этому поводу в своем послании Первосвятитель Русской Зарубежной Церкви митрополит Анастасий, “где человекоугодничество граничит уже с богохульством. В самом деле, – можно ли допустить, чтобы человек, обагренный кровью с головы до ног, покрытый преступлениями, как проказой и глубоко отравленный ядом безбожия, мог быть назван “избранником Господним”, предназначенным вести нашу Родину к благоденствию и славе”? “Не значит ли это, – продолжает митр. Анастасий, – возводить клевету и хулу на Самого Бога Всевышнего, Который в таком случае являлся бы ответственным за все зло, которое творится уже много лет на нашей земле большевистской властью, возглавляемой Сталиным”? “Атомная бомба, – заключает митр. Анастасий, – и все другие разрушительные средства, изобретенные нынешней техникой, поистине менее опасны, чем нравственное разложение, какое вносят в русскую душу своим примером высшие представители гражданской и церковной власти. Разложение атома приносит с собой только физическое опустошение и разрушение, а растление ума, сердца и воли влечет за собою духовную смерть целого народа, после которой нет воскресения”. Какова же природа той “церковной” власти, которая вносит нравственное разложение в русскую душу и, “растлевая ум, сердце и волю”, влечет за собой “духовную смерть целого народа, после которой нет воскресения”? “Советская церковь, – пишет г. С. П. в своей замечательной брошюре “О церкви в СССР” (Париж, 1947 г.), есть учреждение советского противохристианского тоталитарного государства, исполняющее ЕГО поручения, служащее ЕГО целям, не могущее ни свободно судить, ни свободно молиться, ни свободно блюсти тайну исповеди … только тот может считать “патриарха” Алексия “хранителем канонов”, кто никогда не читал и не вникал в их глубокий христианский смысл. Этот смысл прежде всего в свободе от человеческого давления “на изволение Духа Святого” и на вдохновенном повиновении Его внушениям…и потому, то, что Алексий может хранить, конечно, в пределах угодных и удобных советской политической полиции, – это традиционная внешность исторического Православия”. Анализируя мотивы и “церковные” соображения Высшей Советской церковной власти, г. С. П. в той же брошюре пишет: “Для чего они это сделали? Для того, чтобы покорностью антихристу погасить или по крайней мере смягчить гонения на верующих, на духовенство, на храмы; купить передышку ценою содействия большевизму в России и за границей. Из опасения, как бы антихрист не договорился с Ватиканом об окончательном искоренении Православия; чтобы в борьбе с католичеством иметь антихриста за себя”. “Не подлежит, однако, никакому сомнению, – пишет дальше С. П., – что будущее Православия определится не компромиссами с антихристом, а именно тем героическим стоянием и исповедничеством, от которого они (т. е. представители советской церковной власти) так предательски отреклись”. В заключение г. С. П. выдвигает ясный, точный, простой и убедительный тезис, с которым нельзя не согласиться: “Православие, подчинившееся советам и ставшее орудием мирового антихристианского соблазна – есть не православие, а соблазнительная ересь антихристианства, облекшаяся в растерзанные ризы исторического Православия”. Всякому непредубежденному русскому православному человеку совершенно ясно, как бы поступил в настоящее время св. митр. Филипп, если бы он был теперь в Москве и возглавлял бы Русскую Церковь. Обличивший православного царя в его злодеяниях, неужели не обличил бы еще более грозного богомерзкого правителя в делах явно сатанинских? Ибо исповедание ПРАВДЫ для православной Церкви не менее обязательно, чем исповедание веры. Путь митрополита Филиппа – путь истинный, а измена этому пути – есть измена самому духу православия. Верное своему отцу-дьяволу – “отцу лжи”, советское государство в основу своей деятельности положило ложь. “Государственно-организованная ложь” – есть явление совершенно новое в истории. “Отделенная от государства” советская церковь пошла по стопам советского государства и явила миру “церковно-организованную ложь”. В 10 номере “Журнала Московской Патриархии” архиепископ Александр пишет: “И ныне Москва – сердце России – в миниатюре вся Святая Русь”. С этим можно согласиться лишь при условии, что “миниатюра” есть “кривое зеркало”. Характеризуя “патриарха” Алексия, этот же архиеп. Александр пишет: “Просвещенный Духом Святым, умудренный святительским опытом, святейший наш своей патриаршей деятельностью свидетельствует, что ныне не время для огненных обличений св. Иоанна Предтечи, а время милосердия, врачевания немощных душ по заветам преп. Сергия Радонежского и Серафима Саровского”. Так пишет в СССР советский архиерей. Но иное думает народ. Вырвавшийся из советского ада, г. Г. в статье “Голос нового эмигранта” пишет: “Народ пришел к убеждению, что великое горе, свалившееся на него, кара Божия за его прегрешения… Оздоровление народа начинается с поднятия религии на такую высоту, на какой она стояла только в первые века христианства. Но для этого необходимо, чтобы пастырь духовный был готов идти на смерть за правду, а не кривить душой…Коммунизм будет побежден не атомной бомбой, а крестом… И Сталин это понял лучше других. Сейчас, как никогда, нужны Минины и Пожарские от духовенства, которые, не дрогнув, пошли бы сами и повели за собой народ, если это будет нужно, на Голгофу во славу Христову. И народ пойдет за такими пастырями, ибо почва готова. Вот почему сейчас наш главный враг не коммунизм, а духовенство, перешедшее к нему на службу, ибо творит поистине Каиново дело…Мы хотим от имени всех русских, проживающих в Италии, обратиться с открытым письмом к духовенству, перебежавшему в лагерь антихриста”… Ханжеское лицемерие епископа Александра слишком ясно. Почему “ныне не время” для огненных обличений св. Иоанна Предтечи, звавшего к покаянию? Некого обличать? Не за что? Некому каяться? Не следует каяться? А если наше время по преимуществу время милосердия и снисхождения, то почему бы к этому не призвать самого Сталина? Или, быть может, “милосердия и снисхождения” заслуживают ныне только палачи, а не жертвы? – Преподобный Сергий Радонежский и преп. Серафим Саровский никогда таких заветов не давали, ибо учили духу истинной, а не лицемерной любви, которая, именно во имя “милосердия и снисхождения” не исключает и “огненных обличений” – лучшего средства для врачевания душ. Ханжеское лицемерие, наряду с низкопоклонством и человекоугодничеством, становится самой характерной чертой представителей советской церкви и их защитников за рубежом. Все чаще и чаще они говорят, пишут и декларируют на тему о любви, снисходительности и прощении, о неосуждении, о необходимости прекратить споры. Этот новый вид “церковного толстовства” с его новой проповедью “непротивления злу” не только насилием, но и обличительным словом – есть самая невыносимая ложь и обман. В статье “Легенда о Великом инквизиторе” Достоевского (“Летописные заметки”, Мюнхен, 1947 г.) Иоанн Шаховской (ныне епископ в Америке) написал: “Христос в молчании, которое громче всех восклицаний и значительнее всех философий приближается к своему глубокому врагу и целует его, целует его человечность, сквозь лепет всех его злых и лживых слов. Если бы не было этой любви, кто бы из нас жил? Молчаливая любовь страдающей в мире истины, любовь к нам страдающей от нас Истины, – что может быть прекраснее этого? даже на небе, может быть, не будет этой красоты, ибо там – родной дом небесной красоты. Здесь она странница терпеливая, там она хозяйка мироздания”. Прежде всего для православного сознания совершенно неприемлемы слова: “даже на небе б. м. не будет этой красоты”. Так может сказать только увлекшийся поэт, но не православный монах. Красота на небе – Всесовершенная красота, включающая в себя и всю ту красоту, которая является на земле. Что же касается основной мысли еп. Иоанна, видящего “сверхнебесную” красоту в поцелуе Христом антихриста (ибо Великий инквизитор в “Легенде” Достоевского высказывает идеи антихриста), то она совершенно неправославна. Мысль эта не случайна и является одной из основных мыслей – убеждений экзальтированного поэта-епископа. “Поцелуй” в “Легенде” – это лживая идея рационалиста Ивана Карамазова. Христос никогда не мог поцеловать антихриста, т.к. Истина не может целовать ложь. “Сверххристианская” любовь – есть духовная прелесть. Дьявол может соблазнить тем, что принимает на себя вид “Ангела света”… Сатана может искушать тем, что “Христову правду отрицая”, он “высшей правды ждет страстней, чем Серафим, и страшен тем, что, душу искушая, уму он кажется святым”. (Минский: “Мой демон”). Как Христос не может лобызать антихриста, так и истинный православный христианин не может, например, целовать “человечность” Сталина “сквозь лепет его злых и лживых слов”. Истинное православие и подлинную Христову любовь мы видим в завете митр. Анастасия: “если увидишь ложь и лицемерие, разоблачай их перед всеми, хотя бы они были облечены в порфиру и виссон”. (Речь при наречении во епископа Серпуховского в 1906 году). “Непротивление злу обличением” – теперь очень распространено. “Никто не спорь, не обличай другого”, цитируя пророка Осию, в эпиграфе пишет тот-же епископ Иоанн Шаховской (наиболее “любвеобильный” из всех “только духовных” чад Московского патриарха Алексия) в своем “Церковном дневнике”. Почему не спорить и не обличать? Вообще никогда, или только “ныне”, когда “не время огненных обличений св. Иоанна Предтечи”? Споры и обличения были и будут всегда: и во время жизни Спасителя на земле, и во время “Деяний св. апостолов”, и во время Вселенских соборов, и на протяжении всей истории христианской церкви, до самого последнего дня мировой истории, когда придут лжепророки, волки в овечьей шкуре, лже-христы и, наконец, – сам антихрист, которого должно будет обличать и с которым необходимо будет спорить. Далее, епископ Иоанн Шаховской в своем “Церковном Дневнике”, говоря о ревновании к чистоте православной веры, пишет: “к сожалению, оно (ревнование) часто сводится в наши дни к открытому умонастроению, ярко выраженному в Евангелии первой подготовительной к Великому посту недели. Верующие души ёжатся от этих хладных волн и ледяных брызг нашей “непогрешимости”. Истина же в том, что все мы сейчас православные люди грешны, и никто из нас не может завертываться в тогу непогрешимости”. Какое отношение Евангелие 1-й подготовительной недели, где говорится о мытаре и фарисее, имеет к нашим спорам и обличениям, продиктованным искренним и горячим ревнованием к чистоте православной веры? Зачем спутывать понятие “обличение ошибок в вопросах веры” с понятием “нравственного осуждения грехов ближнего”? И к чему клевета на исповедников, что они “заворачиваются в тогу непогрешимости”? Прием этот не нов. Вспомним процесс суда над Максимом Исповедником. Его упрекали в том же, в чем епископ Иоанн упрекает современных исповедников и ревнителей за чистоту веры. Когда мы, члены Катакомбной Церкви, вырвавшись из советского ада, обличаем “патриархов” Сергия и Алексия, за их противоестественный союз с антихристовой властью, а митрополита Феофила и епископа Иоанна за их “сыновний поклон трудам и подвигу (?) патриарха Алексия”, то никакого фарисейства здесь нет и ни в какую тогу непогрешимости мы не заворачиваемся. Мы ясно, просто, искренно перед лицом Божиим, из глубины нашей религиозной совести, говорим, что нравственно не можем ни “благодарить” сов. правительство, ни “отрекаться” от исповедников и мучеников, называя их “пособниками черного дела”, ни считать “идеальными” отношения прав. Церкви с богоборческим государством, ни радоваться “радостям” гонителей всякой религии, а наиболее прав. Церкви, ни считать Сталина “избранником Господним”, как это находит возможным делать, говорить и даже декларировать советская церковь. Наша религиозная (а вовсе не политическая, как клевещут на нас враги) совесть не позволяет нам не только “сыновне кланяться” трудам и подвигу (!) патриарха Алексия, но даже молча смотреть и слушать, как “кланяются” и защищают советскую церковь другие. Если мы не правы – обличите нас, ответьте нам по существу, покажите, что мы не правы, но не клевещите на нас, не называйте нас фарисеями. Вовсе не с чувством гордого превосходства, какое вы приписываете нам, а с чувством искренней любви к Истине, и с чувством ужаса и святого гнева перед ложью – мы хотим поделиться со всеми братьями во Христе, нашим трагическим и мучительным опытом лицезрения зла без маски. Иногда нас, вырвавшихся “оттуда”, упрекают в том, что наши оценки советского государства и советской церкви субъективны и объясняются теми психологическими травмами (т. е. страданиями), которые мы там перенесли. Подобное возражение представляет собою типичную грубую логическую ошибку, именуемую в логике Argumentum ad hominem (подмена логического доказательства психологическим аргументом). Да, мы пережили очень тяжкие страдания за наши обличения насилия и лжи, которые мы видели в теории и практике государства и советской церкви. Но не чувство личной обиды или оскорбления и не стремление к мести за пережитое руководят нашими высказываниями здесь за рубежом. Мы благодарим Бога за пережитый тяжкий опыт, мы повторяем за св. Иоанном Златоустом – “слава Богу за все” и никого не призываем к мести. Но мы и не можем, и не смеем молчать здесь, где так много еще людей, совершенно непонимающих мистической сущности большевизма и даже не знающих многих фактов, совершающихся “там”. Наша аргументация обвинения советского государства и советской “церкви” – обоснована объективными документальными данными. Мы цитируем подлинные слова “патриархов” Сергия и Алексия о “радостях” – “благодарности”, “пособниках черного дела”, “идеальных взаимоотношениях”, “избраннике Господнем”. К этим объективным данным мы присоединяем и наши личные свидетельства, свидетельства верующих православных людей, для которых судьбы православной Церкви дороже жизни, свидетельства нашей религиозной совести перед лицом Божиим. Причем же тут “травмы”? Эти “травмы” (т.е. опытное знание советской действительности) только помогают нам скорее и точнее разоблачить хитро маскирующегося врага. Если “там” мы обличали ложь и насилие, то здесь, за рубежом, мы обличаем ошибки и недомыслия. Такие ошибки и недомыслия мы видим, конечно, не у советских экзархов, (у них мы видим лишь сугубую ложь и предательство) а у тех, кто “только духовно”(!?) признает себя “чадом Московской патриархии”, “при условии сохранения полной автономии”. Такие ошибки мы видим, например, у епископа Иоанна Шаховского, который квалифицирует деяния сов. церкви, как “святое и смиренное дело”, потому и не находит слов для выражения “достаточной благодарности” “святителям и пастырям земли русской” (благодарящих в свою очередь “избранника Господня” Сталина за его “заботу о православии”). Недавно нам пришлось встретить одного православного священника, который бежал из вост. Германии, где он пробыл около 3-х лет в “юрисдикции Московской Патриархии”. Пока он рассказывал о том, как жестоко пострадали православные священники, не принявшие Московской патриархии, и о том, как после вызова “для бесед” в НКВД (ныне МВД.) ВСЕ православные священники (в том числе и рассказывавший) “не могли не войти в юрисдикцию Московской патриархии”, а войдя, уже должны были исполнять и распоряжения МВД. – Его признания звучали, как раскаяние. Кающегося нельзя было ни обвинять, ни обличать за его малодушие. И мы все, слушающие, грустно молчали. Но когда он начал оправдывать себя тем, что он тоже “страдал”, ибо ему было “тяжело подчиниться” и что его “нравственные страдания” были больше, чем страдания арестованных и страдавших “только физически”, – тогда пришлось его перебить и разъяснить, что “нравственные страдания” подчинившихся антихристовой власти не являются заслугой и оправданием, а лишь законной заслуженной карой “мук совести”. Ставить себе в заслугу “муки совести” – нравственно невозможно. Ибо тогда пришлось бы оправдать и Иудины страдания с его самоубийством. Христианская же нравственность дает нам другой пример – образ, который должен быть образцом нашего поведения после греха отречения от Христа – это образ “горько-плачущего” в раскаянии Апостола Петра. Защитники сов. церкви иногда указывают на то, что “патриархи” Сергий и Алексий пошли на компромиссы с советским правительством ради церковной икономии, чтобы предотвратить полное уничтожение церкви в России. Это утверждение глубоко ошибочно. Православная Церковь до 1927 г. качественно только росла от преследований (как это всегда было и будет, ибо “кровь мучеников – семя христианства”). Советское правительство потому и переменило свою тактику борьбы, что убедилось в непобедимости православной веры только преследованиями и гонениями. “Патриархи” Сергий и Алексий помогли сов. власти в ее борьбе с Церковью. Во время войны, если бы не было компромиссов Сергия и Алексия, советское правительство вынуждено было бы пойти на неизмеримо большие уступки чистой и бескомпромиссной Церкви мучеников и исповедников. Глубоко верно и справедливо пишет один зарубежный Архипастырь (“Письмо пастыря пастырю”, 1947 г. Париж) по этому поводу: “Вследствие компромисса с властью митрополита Сергия и полного порабощения патриарха Алексия, власть продала свои уступки церкви страшно дорогой ценой, проникнув в самый аппарат внешнего управления церковью. Теперь советская власть может, не отказываясь от своей основной задачи – борьбы с религией, продолжая осуществлять ее, в то же время позволять восстанавливать храмы и монастыри, позволять богомольцам наполнять эти храмы. Вожжи всего руководства этими храмами, этими монастырями, этими богомольцами находятся всецело в руках советской власти через совершенно покорный ей церковный административный аппарат”. Если бы все епископы в 1927 году последовали за митр. Сергием – православная вера была бы на глубоком ущербе. Только благодаря исповедничеству и мученичеству, главным образом епископата, не пошедшего за митр. Сергием – в СССР до сих пор существует непобедимая и неискоренимая Катакомбная Церковь, духовно питающая истинно православных людей. Советская пропаганда пыталась убедить весь мир в том, что никакой Катакомбной Церкви в СССР не существует, и кое-кого убедила в этом. Отрицать наличие Катакомбной Церкви – значит совершенно не знать и не понимать того, что происходит сейчас на нашей родине. Если не подлежит никакому сомнению, что ненавидящих советскую власть в СССР большинство, то еще более ясно, что большинство истинно верующих православных людей не признает советскую церковь. Указание на переполнение храмов – не опровергает сказанного выше. Советские храмы переполнены потому, что слишком мало вообще теперь имеется храмов в СССР, в то время как количество верующих, несмотря на все усилия и хитрости антихристианской пропаганды, во время войны и после необыкновенно увеличивалось. Требование точных сведений о Катакомбной Церкви с указанием имен и мест – есть или крайняя наивность, или крайнее недомыслие, или чистая провокация. В “тайных” (мы их называем катакомбными) церквах имеются и тайные епископы, и тайные священники, и тайное монашество, но их слишком мало для того, чтобы окормлять всех, не могущих ходить в Алексеевские храмы. Поэтому тайные церковные богослужения происходят редко. Но общие молитвы (иногда их называют сборами “на свечу”) главным образом с чтением акафистов происходят очень часто и охватывают огромное количество молящихся. Кроме того, Катакомбная Церковь восстановила обычай первых веков христианства периода гонений, разрешив благоговейно хранить у себя в домах частицу Св. Даров, чтобы иметь возможность причаститься в минуту смертной опасности и перед пытками. Вся полнота несказанной духовной красоты Русской невидимой, тайной Катакомбной Церкви станет явной миру только тогда, когда сгинет с нашей родины богомерзкое советское государство и порабощенная им духовно – советская церковь. “Свободы молитвы и проповеди” в советской церкви нет. Советская церковь требует полной лояльности к советскому государству. Эта “лояльность” понимается весьма своеобразно. Так, например, нельзя говорить правду о том, что происходит в СССР, ибо это будет “политическое преступление”. нельзя критиковать атеизм и материализм, ибо это будет тоже “политическое преступление”. Нельзя критиковать и не признавать советскую церковь, ибо и это тоже будет несомненно “политическое преступление”. Участие в Катакомбной Церкви необычайно сурово карается. Молиться можно только за успехи государственной власти (т.е. за успех богоборческого самовластия). Молиться же о смягчении злых сердец, о вразумлении заблудших или от избавления церкви от гонений категорически запрещено. Также запрещено молиться за находящихся в тюрьмах и ссылках. За гонителей молиться можно (лишь об их успехах). А за гонимых нельзя. Антирелигиозные лекции происходят в СССР повсюду, но апологетические дискуссии запрещены. В ответ на заявления пропагандистов атеизма: “наука доказала, что Бога нет” – священники не имеют права возражать, а их молчание объясняется этими же пропагандистами, как “бессилие темноты и невежества в борьбе с наукой”. Советская церковь подчиняется этим наглым требованиям и молчит. Но ведь тогда, воистину, “молчанием предается Бог”. Несмотря на кошмарный террор, среди истинно и твердо православных верующих людей иногда находятся такие, которые не могут соучаствовать в постоянной лжи, особенно когда эта ложь насилует их религиозную совесть (например, признание Сталина “избранником Господним”). Такие православные люди хотят быть исповедниками и мучениками за веру Христову. Но тогда советская церковь начинает их клеймить “политическими преступниками” и “пособниками черного дела”, ибо исповедничество и мученичество в богоборческом советском государстве запрещается не только государством, но и “отделенной” от него советской церковью. После всего вышесказанного о природе и характере советской церкви вполне естественно возникает вопрос: благодатна ли эта церковь? Посмотрим с особым вниманием, что говорится в защиту благодатности советской церкви. “Патриарха” Алексия признали (!?) все Восточные патриархи, следовательно, он прав, и возглавляемая им церковь благодатна”, – говорят одни. Вопрос о признании советской церкви Вселенскими патриархами неясен. Общение последних с Московской патриархией, по нашему глубокому убеждению, основано на незнании, на непонимании Восточными патриархами сущности советской церкви. Ошибки Восточных патриархов в отношении к св. патриарху Тихону ныне яснее всего показывают, что и дальнейшее общение Восточных патриархов с советским государством не гарантировано от новых ошибок. Если мы видим ошибки и недомыслия в отношении к Московской патриархии со стороны Русского Епископата (например, группы м. Феофила), то ошибки более далекого в духовном отношении стоящих от русской жизни восточных патриархов – тем более возможны. Общение, основанное на незнании истинных фактов, еще не есть признание. Одним словом, повторяем, вопрос о признании еще не ясен. Но если бы и все восточные патриархи признали ложь за Истину, ложь от этого не стала бы Истиной. Истина не перестает быть истиной от того, что от нее отрекутся “даже избранные”, и, может быть, отрекутся даже почти все, что, возможно, будет в последние дни. (“Сын человеческий, пришед, найдет ли веру на земле”? Лк. 18, 8). Поэтому, памятуя пример св. Максима Исповедника (против которого были и “собор”, и патриархи, и император), мы не можем признавать только формального подхода к разрешению религиозной Истины достаточным. Гораздо серьезнее и сильнее, на первый взгляд, представляются другие соображения в защиту благодатности советской церкви. Эти аргументы следующие. Измученный, исстрадавшийся, несчастный русский народ идет в советские открытые храмы, чтобы получить там утешение. Вот ради этих многомиллионных народных масс, приносящих в церковь веру, свои молитвы, свои скорби, свои слезы, может быть, и сохраняется в советской церкви благодать, и совершаются таинства, несмотря на то, что Высшая церковная иерархия погрешила, войдя в компромисс с сов. государством. Приходящие в советские храмы слышать богослужения, на которых читают Евангельские слова, молятся на чудотворные иконы, умиляются дивным церковным песнопением, каются в грехах и со страхом Божиим подходят к Св. Чаше, чтобы приобщиться Св. Таин. Ради них, ради этих простых верующих людей, не разбирающихся в сложных и тонких богословских вопросах, не понимающих и часто ничего не знающих о юрисдикционных разногласиях у духовенства, может быть, и совершаются Св. Таинства. Неужели милосердый Господь не даст этим простым, наивным, бесхитростным, просто по детски верующим людям никакого утешения? “Не надо нам никаких политических рассуждений, не надо нам никаких разъяснений об юрисдикциях, а расскажите нам, батюшка, лучше о Горнем Иерусалиме”, — говорят иногда эти простые верующие люди (по свидетельствам одного священника). “На Страшном Суде Господь спросит нас не об отвлеченных истинах, а о том, посещали ли мы больных, в темницах сущих, одели ли нагого, накормили или напоили голодного и жаждущего”, – говорят другие. (Слова одного “просто верующего” профессора). Попробуем ответить на все эти возражения. Прежде всего: благодать и совершение таинств не зависят от “достоинства или недостоинства” воспринимающих их. От “достоинства” или “недостоинства” зависит лишь действия этих таинств на их души. Для чего же были установлены св. каноны и св. догматы? Для чего шла борьба с ересями? В безблагодатной церкви благодать не появится только от того, что в эту церковь войдут верующие, но обманутые люди. В “живую” и “обновленческую” церковь тоже ведь иногда заходили “простые верующие люди”, не разбирающиеся в “богословских тонкостях” и ничего не понимающие в вопросах юрисдикций. Неужели ради них там совершались св. таинства? Если “измученный, исстрадавшийся, несчастный русский народ идет с великой скорбью и слезами, с жаждой утешения в советские храмы”, то он, конечно, утешение там получает. Но какое это утешение? Духовное или душевное? Благодатное или просто психологическое? Утешение через св. таинства благодати или через простой моральный “катарсис”? Ведь и исповедь может быть только психологической (которую изучает психоанализ), а может быть и таинством покаяния. Можно молиться и плакать, и сокрушаться о грехах у себя дома, и получать от Бога и утешение, и умиление, и прощение многих прегрешений. То, что зависит от самого человека, от силы его молитвы и искренности покаяния, он получает как дома, так и в безблагодатной церкви. А вот того, что зависит от благодати св. таинств благодатной Церкви и ее иерархии – он в советской церкви, если она безблагодатна, получить не может. Советская церковь сохранила не только одежды Русской Православной Церкви (внешний вид храма, внешнюю сторону богослужения), но и тело ее (обрядовая сторона и формальная церковная организация) и даже душу ее (душевные переживания молящихся), но не ДУХ Православия, дух Христовой правды, который животворит душу и тело. А ведь сказано: “Духа не угашайте” (1Фес. 5, 19). Безблагодатная церковь страшна не для душевных людей (ибо они получают то душевное утешение и удовлетво
  13. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    უკეთესს გეტყვი პროფესორი ივან ანდრეევის მოსაზრებების კითხვას არ ჯობია ასევე პროფესორის და ბევრად უფრო ავტორიტეტული ადამიანის ალექსი ოსიპოვის ლექციებს უსმინოო?
    დამიჯერე უკეთესია…
    აი რაც შეეხება ამ თქვენს “კოპიას” ეს იყო კიდევ უფრო ნათელი დადასტურება იმისა რაც წინა თემაში “რელიგიათაშორისი დიალოგი”_ში დავწერე…
    ბოლოს ის ბერი ქრისტემდე მივიდა ქრისტეს “მხილებამდე”…

    • ლომისა Says:

      ამ „კოპიაზე“ რაღას იტყვით ბ-ნო ნუგზარ?

      ,,თუ შენი ეპისკოპოსი ისეთ რამეს ქადაგებს, რაც სცილდება კანონების ზღვარს, უბიწოების დამცველიც რომ იყოს, კიდეც რომ წინასწარმეტყველებდეს და სასწაულებს აღასრულებდეს, _ ცხვრის ტყავში გადაცმულ მგლად იგულე, რამეთუ იგი სულების დაღუპვას ცდილობს;
      [ბოლო ჟამის ქრისტიანები] კეთილგონიერებით მიეფარებიან ადამიანთა თვალს და არ აღასრულებენ მათ შორის ნიშნებსა და სასწაულებს, როგორც ეს ხდება (ამჟამად). ისინი სიმდაბლით განზავებული მოღვაწეობის გზით ივლიან და ცათა სასუფეველში უფრო დიდნი იქნებიან, ვიდრე სასწაულებით სახელგანთქმული მამები“ (წმ. ეგნატე ღმერთშემოსილი, მღვდელმოწამე, წმ. პავლე მოციქულის მოწაფე, წმ. პეტრე მოციქულის შემდეგ ასურეთის ანტიოქიის ეპისკოპოსი, IIს.). “

    • ლომისა Says:

      „Все тайные священники, обнаруженные в советской зоне Германии, были расстреляны. Все священники, не признавшие патриарха Алексия, также были расстреляны…” (31)“

      მოჩვენებითია დღევანდელი ტოტალიტარული ეკლესიის მართლმადიდებლობა! ქრისტეს მხილებამდე თავად ბ-ნი ნუგზარ დუმბაძის ეკუმენისტი პატრიარქები მიდიან. ეს ხომ თვალნათლივ ჩანს, ბ-ნი ალექსანდრეს მიერ გამოქვეყნებული კომენტარ-წერილიდიან!

      თუ მათ ძალაუფლებას (ეკუმენისტური ეკლესია) საფრთხე დაემუქრება, ნუგზარ დუმბაძის ხელით დახვრეტენ ბ-ნ ალექსანდრეს და ჭეშმარიტი მართლმადიდებლობის მოშურნე სამღვდელოებასაც. ხელიც კი არ აუკანკალდებათ!

      უბრალოდ, მათი პოზიციები დღეს ძალიან მყარია, ბ-ნი ალექსანდრე კი არავითარ საშიშროებას არ უქმნის მათ უსამართლო ტირანიას. გლობალიზმი თავისი ტირანიის მწვერვალებს აღწევს და რაც უფრო ძლიერდება იგი, მით უფრო ძლიერდება მათი ეკლესია.

      ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა იყვნენ საშიში მათთვის და ამიტომაც გაუსწორდნენ უსასტიკესად. ასეთივე სისასტიკით გაუსწორდა ნუგზარ დუმბაძის პატრიარქი ეროვნულ კანონიერ ხელისუფლებას. რა თქმა უნდა თვითონ იარაღი არ აუღია ხელში და არც აიღებს. სამაგიეროდ, ნუგზარ დუმბაძეს აკურთხებს შავ-ბნელი საქმისთვის, ისევე როგორც სამხედრო პუტჩი აკურთხა.

  14. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    სასაცილოა სატირალი რომ არ იყოს…
    რა უგუნურია ადამიანია ხანდახან გონება რომ დაუბნელდება და მიდიიი შეტოპავს და შეტოპავს იმ ქალბატონმა “მართლმადიდებლობის მტრად” გამომაცხადა თქვენ კი “ლომისა” ბნელი საქმეების შემსრულებლად…
    ეს თქვენი წერილი გზა აბნეული ადამიანის ნალაპარაკევს უფრო გავს ვიდრე სინამდვილეს…
    ვინ ვის გაუსწორდა რეებს ბოდიალობთ რა შაუშია ზვიად გამსახურდია და მერაბ კოსტავა…
    ეხლა გამახსენდა ერთხელ იაღოველი მესტუმრა სახლში და გადამიშალა ბიბლია და იქიდან “ამოგლეჯილი” სიტყვებით დამიწყო ლაპარაკი მანაც როგორც ზოგიერთი თქვენთაგანი ამბობს მითხრა:
    “შვილო მეც ვიყავი თქვენს ეკლესიაში მაგრამ ჭეშმარიტება სხვაგან რომ იყო მერე მივხვდი და წამოვედი”…
    ზუსტად არ მახსოვს რა თემაზე მოგვიწია ლაპარაკი მაგრამ ის დანამდვილებით მახსოვს რომ კითხვის დასმას ვერ ვასწრებდი ისე სხაპასხუპით მცემდა პასუხებს და ეს პასუხები ბიბლიიდან ამოგლეჯილი სიტყვები და წინადადებები იყო რომელიც საერთოდ არ შეესაბამებოდა თემას და ის სულ სხვა რამეზე იყო დაწერილი…
    არ არის ხოლმე სასურველი ასე წანწყვეტ-ნაწყვეტებით საუბარი მაგრამ თქვენს ასეთ შეგნებაზე და მაგ “ფილოსოფოსობაზეა” დაწერილია სახარებაში:
    “ვაჲ თქუენდა, მწიგნობარნო და ფარისეველნო ორგულნო, რამეთუ მიმსგავსებულ ხართ საფლავთა განგოზილთა, რომელნი ჩანედ გარეშე შუენიერ, ხოლო შინაგან სავსე არიედ ძუალებითა მკუდართაჲთა და ყოვლითა არაწმიდებითა. ეგრეცა თქუენ გარეშე სჩანთ წინაშე კაცთა მართალ, ხოლო შინაგან სავსე ხართ ორგულებითა და უსჯულოებითა.
    უბრალოდ ჩემი მოუცლელობის ბრალია რომ აქამდე არ გადავიკითხე თქვენი საიტის რამდენიმე თემა კიდევ კარგი მივაგენი თქვენს “შთამაგონებელს” ამ ბოროტ საქმეში…
    ჯობდა საერთოდ არ დაბადებულიყო და ლოდი მოეკიდა და დედამიწის სიღრმეში დანთქმულიყო ვიდრე ამდენი ადამიანი ეცდუნებინა და გონება დაებინდა…
    იჯექით ეხლა და აკვირდით პატრიარქს დილით მარჯვენა ფეხზე ადგა თუ მარცხენაზე და თუ მარცხენაზე ადგა აკრიტიკეთ მერე…
    “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან” როგორც გაწყობთ როგორც თქვენ გესმით და არა როგორც სინამდვილეშია “საძაგელ არიან და ურჩ და ყოვლისა კეთილისგან განშორებულ”…
    ერეტიკოსი თქვენს “მასწავლებელს” უნდა უძახოთ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიას რომ არ ემორჩილება სასულიერო პირი…
    თეა თუთბერიძე და ჩიორა თაქთაქიშვილებივით საკუთარი თავის პიარისთვის ლანძღეთ მოძღვრები ეგ ხომ უფრო “დემოკრატიულია” და თქვენს “საღვთისმეტყველო” ცოდნას მეტ გასაქანს მისცემს…თქვენზეა წმ პავლეს ეს სიტყვებიც: “რამეთუ გამოჩინებად არს რისხვაჲ ღმრთისაჲ ზეცით ყოველსა ზედა უღმრთოებასა და სიცრუვესა კაცთასა, რომელთა ჭეშმარიტებაჲ სიცრუვით აქუნდა”…
    გავხართ პატრარქის გარშემო მყეფავ ძაღლებს რომლებიც ახლოს ვერ ეკარებიან მას და მარტო ხმაურობენ….
    .”რამეთუ იცოდეს ღმერთი, და არა ღმრთეებრ ადიდებდეს მას, გინა ჰმადლობდეს, არამედ ამაო იქმნეს გულის ზრახვითა მათითა, და დაუბნელდა უგულისხმოჲ იგი გული მათი. იტყოდეს თავთა თჳსთა ბრძენ და განცოფნეს.” აი რა შეიძლება მოუვიდეს ესე უსინდისოდ და გონებაარეულად აღტყინებულ ადამიანს…
    რა გითხრათ რით გაგახაროთ ესეთი შეგნების მატარებელთ..
    თქვენნაირები არ იყვნენ ის ფარისევლები მრავალი წელი ტანჯული ადამიანი რომ განკურნა ქრისტემ და გაკიცხეს კანონიკურად როგორ შეიძლება შაბათი დღე ხომ დასვენებისააო…
    ვინაიდან იმ შაბათი დღის ნამდვილი მნიშვნელობა საერთოდ არ იცოდნენ მაგრამ ისინიც თქვენსავით მშვენივრად განმარტავდნენ რატომ არ შეიძლებოდა თუნდაც კეთილის საქმის აღსრულება შაბათ დღეს ბიბლიიდან “ამოგლეჯილი” სიტყვებით…
    მე იმ ფარისევლებზე ვამბობ რომლებიც ყველაზე გულმხურვალე მორწმუნეებად და მცოდნეებად ითვლებოდნენ ხოლო რეალურად ქრისტეს მკვლელებად შეიქმნენ…
    ეგეთებზე თქვა წმ. პავლემ: ” აღსავსენი ყოვლითა სიცრუითა, სიძვითა, უკეთურებითა, ანგაჰრებითა, ბოროტებითა, სავსე შურითა, კაცის-კლვითა, ჴდომითა, ზაკუვითა, ბოროტის ჩუეულებითა, ცუნდრუკებითა, ძჳრის მეტყუელ, ღმრთის შემაწუხებელ, მაგინებელ, ამპარტავან, ლაღ, მომპოვნებელ ბოროტისა, მამა-დედათა ურჩ, უგულისჴმო, უწესო, უყუარულ, უწირავ, უწყალო…”
    მაგრამ თქვენ ხომ ყველაფერი იცით რად უნდა თქვენნაირ “ყოვლისმცოდნეთ” ისევე როგორც ფარისევლებს რაიმე შეგონება თქვენც მათნაირი “მხილებლები” …ეს ხომ წყლის ნაყვაა ჩემი მხრიდან და მეტი არაფერი…
    ბოდიშს გიხდით ამდენი ლაპარაკისთვის…
    ღმერთმა ინებოს და შეეხოს ჩვენს გაყინულ გულებს…
    ქრისტე მოგეფეროთ!
    ღვთისმშობელმა დაგლოცოთ!
    და არასოდეს არ გაგიშვათ ხელი …
    ამენ!

    • davit Says:

      არა არა ვინ დაგაცდის მარხვას, გატვრენილი ვიყავი ცოტა დავიმოკლო ენა ჩემს ცოდვებს მივხედოთქო, მაგრამა როგორცა სჩანს გრძელ ფართხუნა კუდიანი და დიდ ჩლქებიანი დემონები პარადზე გამოდიან ხოლმე ასობენნა მარხვაში!! აბა ახლა ამ ჩასუქებულსა დიდ დემონური აზრების მქონე ნუგზარ ბატონსა პასუხის გაცემა არ უნდა? კაცო ნუგზარ ეჩმიდინიდან როდის დაბრუნდი ალბათ იქ ცავატანემ ძალიან დაგღალა გრძელდღიანმა მირონის ხარშვამა და აზრებს ლოგიკაში ვეღარ აწყობ! კაცო დალოცვილო ხომ არ გვეხუმრები და თავს ირთობ? ჰა?, მონოფიზიტობაა ოლალოოლ მართლმადიდობლობაი და სამოციქულობა? კაცო ცავატანემ გარეგინის კანონებსა სცნობ შენა თუ მოციქულებისას, ვატიკანში მოტლიკავე ბიჭებით აღტაცებულ პაპის ხელზე მლოშნავისა ზვიადაძის მიტროპოლიტთა გერასიმე-დანიელის კანონებსა სცნობ თუ წმინდა მამების შეგონებებს? ვაჰმე ეს უკვე გარდაემეტება პადრე გუჯიკოსა და დოკტორანტს ისეთი დემონები შევარდნიან ჯანში! მისმა უსამღვდელოესობა ფაშა შუქურმა ისე მოაჯადოვა თავი ფეხი ჰგონია და ვარდი კიდევა ვირი!

    • ლომისა Says:

      „თეა თუთბერიძე და ჩიორა თაქთაქიშვილებივით საკუთარი თავის პიარისთვის ლანძღეთ მოძღვრები ეგ ხომ უფრო “დემოკრატიულია” და თქვენს “საღვთისმეტყველო” ცოდნას მეტ გასაქანს მისცემს…თქვენზეა წმ პავლეს ეს სიტყვებიც: “რამეთუ გამოჩინებად არს რისხვაჲ ღმრთისაჲ ზეცით ყოველსა ზედა უღმრთოებასა და სიცრუვესა კაცთასა, რომელთა ჭეშმარიტებაჲ სიცრუვით აქუნდა”…
      გავხართ პატრარქის გარშემო მყეფავ ძაღლებს რომლებიც ახლოს ვერ ეკარებიან მას და მარტო ხმაურობენ….“
      ——————
      პასუხი დუმბაძეს

      ღმერთმა დამიფაროს ასეთ პატრიარქთან მიახლოვებისგან და დაახლოვებისგან!

      მკითხველისთვის თვალებში ნაცრის შეყრა გამოდის „დიდგორის“ გაიგივება სექტანტებთან და მის პირმშო თეა თუთბერიძესთან. ეს თქვენი პატრიარქი იყო და არის იეღოველთა სექტების მფარველიცა და მეგობარიც. ეს „მისი ეკლესიის“ წიაღში იშვნენ ჭეშმარიტი მართლმადიდებლობისადმი მტრულად განწყობილი ეკუმენისტურ-სექტანტური ძალები. ეს თქვენი პატრიარქი იყო და არის „თეა თუთბერიძეების“ სულიერი მამების დიდი მეგობარი. ეს თქვენი პატრიარქი იყო მწავლებელთა საკრებულოს პრეზიდენტი წლების განმავლობაში და რა ნამუსით აბრალებთ სხვებს სექტანტობას?! კარგით რა არ მოგბეზრდათ ეს დემაგოგია და ფარისევლობა?

      ლანძღვა-გინება, ადამიანების ძაღლად მოხსენიება, ხალხის ხოცვა-ჟლეტა, პუტჩისტობა, ეროვნული ხელისუფლების და ჭეშმარიტი სამღვდელოების დევნა, მამათმავლების მფარველობა, მიშას გამოცხადება მართლმადიდებლობის ბურჯად და სხვ. მრავავალი უმსგავსოება როგორ გინდათ, რომ დედა-ეკლესიად გაასაღოთ? ჩვენ უბრალოდ სიმართლეს ვამბობთ და ამიტომ აღარ გვაყენებთ დედა-ეკლესიაში?

      რატომ აღარაფერს ამბობენ თეა თუთბერიძე და და-ძმანი მისნი. ვინ გააჩუმა? იეღოვლურ-ჰალოვენისტურმა სინდისმა? რაო, მიშასთან „ჩახუტების“ გლობალისტური პროცესი წარმატებით ხორციელდება? წინასწარ მოფიქრებული იყო ეს „თ. თუთბერიძის“ და „პატრიარქის“ დაპირისპირება. საკმაოდ დახვეწილი სპექტაკლი დაიდგა! ეს სპექტაკლი კი იმიტომ დაჭირდათ, რომ მავანმა ვეღარ გაბედოს სიმართლის თქმა. ხომ ხედავთ რომ მიშამაც კი აღიარა თქვენი პატრირქი და „ძაღლები“ რას დააკლებენ?

      ისე, თუ გსურთ გაიხაროთ ჩვენი გინებით და შეურაცხყოფით, შეგიძლიათ მიმართოთ „თბილისის ფორუმზე“ მოკალათებულ თავისუფლების ინსტიტუტის და დღევანდელი ანტიეროვნული რეჟიმის აპოლოგეტებს. ნამდვილად დაგაწყნარებენ ჩვენი გინებით.

      ნუგზარ დუმბაძეს მოვახსენებთ, რომ თეა თუთბერიძის და იეღოველთა სექტების მფარველი ყაჩაღების მეხოტბეა მისი პატრირქი! სად არის აქ ლანძღვა? არ არის ნუთუ ყაჩაღების მეხოტბე თქვენი პატრიარქი?

      თან ვითომ გვლოცავთ და თანაც ძაღლებს გვადარებთ! აი, ეს არის საკუთარ თვალში რომ დირეს ვერ ხედავს ადამიანი და სხვას ეუბნება მოდი ხიჭვი ამოგიღო თვალიდანო.

      დიდი მადლობა მაინც რომ სხვა პატრიარქისტებისავით დედას არ გვაგინებ და ჭურვებს არ გვიშენ.

      შენივე სიტყვებით გეტყვი:

      „ღმერთმა ინებოს და შეეხოს თქვენს გაყინულ გულებს…
      ქრისტე მოგეფეროთ!
      ღვთისმშობელმა დაგლოცოთ!
      და არასოდეს არ გაგიშვათ ხელი …“

      ამინ!
      ამინ!
      ამინ!

  15. mushvan Says:

    lawirakebi da laqia kacmacunebi (davit da ლომისა)kide cocxlebi xart?xedavt ra mowyalea ufali? ugnurebo… ras gavxart tqve ubadrukebo!ase dzaan tu gdzult es chveni sarwmunoeba da patriarqi,egdet iq sadac gdixart da tavi daaanebet chven sulier modzgvars,chven tu vcdebit magaze chven vagebt pasuxs,magram tqven ra gindat am adamianisgan???vin mogcat amdeni ჭორიკნობის ufleba??? mteli tqveni jishi da modgma martlmadideblobas ro ebrdzolot verafers ver daaklebt,tqvennair ubadrukebs kiara did eshmakunebsac undodat martlmadideblobis gaqroba, magram tviton gaqrnen da martlmadidebloba isev yvavis!!!aikidet guda nabadi da sakutar ubindzures gulebshi chasaxldit da im borots ebrdzolet gulis centridan mtels tqvens “arsebas” rom xrwnis da sxvis gaxrwnasac rom cdilobt… sacodao saqartvelov vigac vigindara (davitis da ლომისა_s) gasarchevi ro iqnebi…

    • davit Says:

      ჰაა ჰაჰააააა ოლალალოოლ, ეს ტურა მუშვანა საიდანღა გამოტყვრა, მუშვან კაცო შუქურა ფაშას მე ხომ არა ვუთხარი თქვენო მაღალო უსამღვდელოესობა მოლავ, დიდი მაგალითი ხარ მომავალი ტაობებისთვინაო, განა ემაგ შენმა პატრიარქმა არ სთქვა კაცო? ვაჰმე კითხულობ და გაგების უნარი დაჰკარგე პაპის ხელზე ლოშვინისგან?

      • davit Says:

        კაცო ჯვრის ორდენი კარდინალასა შენმა პატრიარქმა არ გადასცა ჯილოდოდ, ახლა მემრე პადრეებს შენი პატრიარქი არ აზიარებდა აღდგომის ღამესა, მემრე დარბოდა ეჩმიადინში და იქ ლოცულობდა, ცალკე ანგლიკანებთან აცეკვებდა თავის მღვდლებსა წარსულში, ახლა შუბებიან მუტრუკ დახატულ ტიტლიკანა შამანებთანა მე ვლოცულობი თუ შენი პატრიარქი და მისი მღვდელები, ქალი მღვდლებიო, ლეზბიანკებიო, პედრეასტებიო სულ ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოში არა ჰლოცულობდნენ ორგიულად რომლის პრეზიდენტიც შენი პატრიარქი იყო თუ მენა? კაცო ამნეზია დაგემართა თუ რატომა გაქვს ეგრე გარეტრეტებული თავი რომ სულ დაგავიწყდა თქვენი მამა ეპისკოპოსების შავბნელი საქმეები! კიდე მე ვებრძვი მართლმადიოდებლობასა ვაჰმე, აი გაცეტებაც კაცისა ასეთი უნდა! პარდონ და შენა ძმაო ნაღდი პადრე ხარ ვიღაც, ასიანი ზაზა თე4ვზაძე ხარ რა ისე მსჯელობ, ჯუზეპე პაზოტომა ხომ არ გამოგგზავნა?

      • davit Says:

        შენა მუშვანა ხარ თუ შამანა ენა დააყენე მანდა და ნუ ლანძღავ ლომისა ბატონსა, ეგ კაცი ამ საიტის ადმინისტრატორია და ბევრს რომ გაყიყინებს მადლობა უთხარი მაგის დამსახურებაა, თუ არა და მოგისვრის ჭაობში და მერე იქ იყიყინე მარტოკანამა!

    • ლომისა Says:

      mushvan-დიდი მადლობა „დალოცვისათვის“.

      ღმერთმა დააწყნაროს და დაამშვიდოს mushvan. რას საყვედურობს MUSHVAN დავითს და ლომისას ჯერ-ჯერობით გაუგებარია. ისიც ვერ გავიგეთ რატომაა ასეთი აგრესიული ჩვენს მიმართ.

      ალექსანდრე

    • ლომისა Says:

      mushvan!

      სულ ეს არის შენი მართლმადიდებლობა? ეს არის შენი სიყვარული მოყვასის მიმართ, რომლითაც ასე თავს იწონებთ პატრიარქისტები? ჩვენ, სიძულვისლის და სისასტიკის მეტი არაფერი გვინახავს თქვენი პუტჩისტური მოდგმიდან!

      მართლა იეღოველივით ილანძღები და რას აღარ კადრულობ!
      „kide cocxlebi xart?“ ღვთის წყალობით და არა შენი პატრირქის ლოცვა-კურთხევით ჯერ-ჯერობით როგორც ხედავთ ცოცხლები ვართ!

      – რაო, ვინ რამდენს იცოცხლებს ესეც პატრიარქისტების გადასაწყვეტია?!

  16. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    არ მიკვირს პანტა–პუნტიტ რომ გამოენთეთ ამ წერილის მერე. რატომაც არა თქვენნი “მასწავლებლ”_ის სახე რომ ნაწილობრივ წარმოვაჩინე…ეჰ სომეხიაო როგორ გამაცინე გვარი მაინც წაგეკითხა სანამ დაწერდი მაგას… ისე ეს ანდაზა შენზეა ალბათ “მელას რაც ესიზმრებოდა ის ელანდებოდაო”…პროტოპრესვიტერი გიორგიც რომ შენი დასაცინი გახდება მიდი მიდი მალე დაემსაგვსება შენი ცხოვრება იმ ბერისას ვისი ცხოვრებაც დავწერე ამას წინათ…
    რასაც გინდათ იმას ლაპარაკობთ ლომისა გაბრაზებისგან ვერც კი აცნობიერებთ რეალურთან ახლოს რომ არ ხართ უბრალოდ მიაყრით ხოლმე სიტყვებს და მეტი არაფერი სიბრაზისგან რაც არ არის იმას რატომ წერთ თან სასულიერო პირზე და რაც არ იცით რაზე წერთ უბრალოდ არ იცით და იმას წერთ…იაღოველებს მფარველობს თურმე პატრიარქი კარგით რა არ იცით და წერთ უაზრო სისულელეებს თან ვისზე…
    იცი დაახლოებით ვიცი მაგრამ მინდა თქვენ თვითონ დაწეროთ თქვენივე ხელით ვინ გყავთ სულიერი მამა…
    ოღონდ ნუ დამიწერთ ეხლა ქრისტე და ნუ დამიწყებთ აქ ეგზეგეტიკულ–ჰერმენეტიკულ საუბრებს უბრალოდ და მარტივად ვის აბარებთ ახსარებას ან ვინ გაზიარებთ ან ვინ გაძლევთ კურთხევებს ხომ არსებობს ესეთი ადამიანი…
    თუ არ არსებობს და მე ვყოფილვარ სულელი საერთოდ რომ დაგიწყეთ თქვენ ლაპარაკი და უბრალოდ სექტა გქონიათ აქ. თუ არ გყავთ სულიერი მამა ე.ი თქვენი რელიგია შეგიქმნიათ აქ და მეტი არაფერი…
    გეკითხებით კიდევ ერთხელ და პირდაპირი პასუხი მინდა მივიღო ვინ არის თქვენი სულიერი მამა გინდა დავით თქვენი გინდა ლომისა თქვენი…სხვა თემას ნუ შეეხებით და თავიდან ნუღარ დამაწერინებთ მარტივად სახელი და გვარი დაწერეთ…

    • davit Says:

      იცი დაახლოებით ვიცი მაგრამ მინდა თქვენ თვითონ დაწეროთ თქვენივე ხელით ვინ გყავთ სულიერი მამა…
      ========================
      ხოოო, მუშვან-მურთაზ ტურა ბატონები კაკებშენიკმა სინოდმა გამოჰგზავნა დაკითხვებზე! დაჩვეული არიან სტალინის დროიდან! კრწანისელი შევარდნაძეც მამა ჰყავთ, პატრიარქი კიდევ იმის მებაირახტე და რაღა უჭირთ სულ ამათია ყველა დროში ხელისუფლება და იმადაც არიან სულ მხედრიონელები დიდ გულზე! მაიცა მოგხვდებათ წმინდა გიორგის მახვილი მაგ გარეტრეტებულ თავეში! ოლალოოლ არ მინდა მრისხანება მეტი!

      • davit Says:

        ეს აჯაგრული ტურა მელა მგლები რომ შემოვარდებიან ხოლმე ამ საიტზე ისე ზარმაცები არიან საიტს თვალსაც არ გადაავლებენ ხოლმესა! გადაგევლოთ მუშვან-შამან-მურთაზებო აი ამ დიდგორის საიტის სარჩევისთვინა თვალი და მიხვდებოდით რომელ მოძღვრებს აღიარებენ აქაურები მღვდლებად! ვაჰმე კაცო ეს მურთაზი ნაღდი ზაზა თევზაძეა ახლა დაბრუნდა ეტყობა რუსიკო ეპისკოპოსის ჩაჩა-ჩა ლოცვებიდან და იმადაც გასცხელებია ტავი აზრებს ვერ ალაგებს ლოგიკის კალაპოტშია!

      • ლადო Says:

        დავით ამნეზია თუ ჭირთ ეს ვანახოთ:
        Gadafurtxebulis alokva / გადაფურთხებულის ალოკვა
        From: didgorivideo | January 22, 2008 | 25,843 views
        1993 წლის 14 სექტემბრის ღამეს, რუსთაველის პროსპექტზე შევადნაძის წინაშე დაჩოქილმა პუტჩისტმა ყაჩაღებმა სასიკვდილი განაჩენი გამოუტანეს საქართველოს კანონიერ ხელისუფლებას და მის პრეზიდენტს ზვიად გამსახურდიას.

        „საქართველოს სულიერი მამა” მკვლელ და საქართველოს ამაოხრებელ ე. შევარდნაძეს ფეხქვეშ გაეგო და კიდევ ერთხელ წარმოჩინდა ქართველი ერის წინაშე, როგორც საშიში დამნაშავე – სამშობლოს მოღალატე!
        http://www.youtube.com/didgorivideo

      • ლადო Says:

        ესეც ამნეზიისთვის, მურთაზების მართლმადიდებლობა!

  17. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    მე უბრალო და მარტივი კითხვა დაგისვით არანაირი აზრების გამოტანით და ჩემი დასკვნებით დამიწერეთ თქვენი სულიერი მამის სახელი და გვარი ხომ შეგიძლიათ არა თქვენ დამიწეროთ აქ?

  18. a. sanduxaZe Says:

    1920-იან წლებში ამბროსი ხელაიასთან ერთად დევნილმა კათალიკოს – პატრიარქმა კალისტრატემ 1949 წელს, ასეთი შინაარსის წერილიც კი გაუგზავნა ბელადს: “კაცთა შორის რჩეულო! ჩემი მოხუცებულობის ოცნება იყო საკუთარი თვალით მენახა ჩვენი ხალხის სიამაყე და მსოფლიოს უდიდესი ადამიანი, მაგრამ ბედმა არ მარგუნა ეს ბედნიერება, ალბათ ამის ღირსი არა ვარ. მიიღეთ ძვირფასო იოსებ, საქართველოს ეკლესიის და მისი მეთაურის გულწრფელი მადლობა მშობელი ეკლესიის საბჭოთა კავშირში არსებული სარწმუნოებრივ ორგანიზაციათა სიაში შეყვანისათვის, ჩემი კადნიერი მამაშვილური სიყვარულის გამომხატველად მოგართმევთ ქართულ კულას წარწერით: იოსებ ქართველს, მსოფლიოში უცალღალატო ადამიანს, მაშვრალთა წინამძღვარს, მადლობით გულსავსე საქართველოს მართლმადიდებელთა მწყემსის კალისტრატე კათალიკოზ-პატრიარქისაგან” (ს. ვარდოსანიძე. საქართველოს მარტლმადიდებელი ეკლესია 1917-1952 წლებში. გვ. 188-189)

  19. a. sanduxaZe Says:

    “ჩვენ წინაშე შემდეგი ამოცანა დგას: მღვდლის ახალი ტიპის აღზრდა! მღვდლების შერჩევა და განაწილება პარტიის საქმეა” _ აცხადებდა კონსტანტინ ხარჩევი, სსრკ-ს მინისტრთა საბჭოს რელიგიურ საქმეთა თავჯდომარე.

  20. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    აი ხომ ხარ შენ ადამიანო შემოსული აქ და წერ a. sanduxaZe მითხარი ვინ არის შენი მოძღვარი? ვინ?

  21. a. sanduxaZe Says:

    Sen ratom unda icode vin aris Cemi moZRvari, vin dagavala amis gageba?

  22. a. sanduxaZe Says:

    ameebs me kia arvwer daweres ukve da imasac ver xvdebi da saerTod Sen vin brZandebi da ra ginda es Tu ici?
    cven ki viciT rom Senc imaTi faridan xar…

  23. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    რატომ მინდა გავიგოო? იმიტომ რომ თქვენ იცით რომ მე ვარ ადამიანი ვისაც ყავს მოძღვარი და ის მოძღვარი ხელდასხმულია უწმინდესი და უნეტარესი ილია მეორეს მიერ…
    ისიც იცით რომ უწმინდესი პატრიარქი არის საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის წინამძღვარი…
    ხოლო ვინაიდან და რადგანაც თქვენ არ ცნობთ მის მოღვაწეობას და საერთოდ მას არ ცნობთ პატრიარქად მაშასადამე არ შედიხართ საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის შემადგენლობაში და თქვენი მოძღვარიც თუ რა თქმა უნდა ასეთი გყავთ და მისი კურთხევის ქვეშ ხართ არ ექვემდებარება და ემორჩილება საქართველოს სამოციქულო ეკლესიას…
    ამასთანავე თქვენ “ამხელთ” სამღვდელოებას და ათასი “მაგალითი” მოგყავთ…
    ამიტომ მე მინდა ვიცოდე ვისი კურთხევით აკეთებთ ამას და ვინ არის თქვენი სულიერი მამა…
    კიდევ ერთხელ ვამბობ თუ თვითნებურად აკეთებთ ამას მაშინ სექტანტები ყოფილხართ და თუ ვინმე გაკურთხებთ რომ “ამხილოთ” ლამის მთელი დედამიწის ზურგზე არსებული სამღვდელოება მიპასუხეთ ვინ გაკურთხებთ ამაში?

  24. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    ნუღა დამიწყებთ ისევ კგბ_ზე და დაკითხვებზე ლაპარაკს ასჯერ ხომ არ უნდა ვიკითხო ერთი და იგივე ხომ შეიძლება მოკლე და ლაკონური პასუხის გაცემა კითხვაზე რაც დავსვი…

  25. a. sanduxaZe Says:

    საქართველოს ეკლესია XX ს-ის 20-30-იან წლებში ყოველი მხრიდან რეპრესირებული აღმოჩნდა. მის უფლებებს ზღუდავდნენ მენშევიკები, მაგრამ ბოლშევიკების ანტირელიგიურ კამპანიას პრეცენდენტი ძნელად მოეძებნება. ხურავდნენ და ანგრევდნენ ეკლესიებს, აბუჩად იგდებდნენ და სცემდნენ მორწმუნეებს, არა ერთმა და ორმა საეკლესიო თუ საერო პირმა სიცოცხლე მოწამებრივად აღასრულა. ეკლესიას ხელიდან ყოველგვარი სარჩო-საბადებელი გამოეცალა. კ-პ ამბროსი იძულებული გახდა, რომ მემორანდუმით გენუის კონფერენციისათვის მიემართა, საქართველოს ძალდატანებით გასაბჭოება საერთაშორისო მასშტაბით დაეგმო და სამართლიანობის აღდგენა მოითხოვა. 1923 წლის იანვარში კათალიკოს-პატრიარქი და საკათალიკოსო საბჭოს ყველა წევრი დააპატიმრეს, გაასამართლეს (1924 წლის 10-19 მარტს) და მსჯავრი დასდეს, მაგრამ 1925 წლის დასაწყისში ამნისტიის წესით ყველა გაათავისუფლეს. ამ დროს ქართველი მართლმადიდებლების ნაწილმა პროკომუნისტური პლატფორმა აირჩია. მათ 1926 წლის 26-27 დეკემბერს ქუთაისში საეკლესიო ყრილობა მოიწვიეს; ეკლესიის თავს დამტყდარი უბედურების მთავარ მიზეზად კ-პ ამბროსისა და საკათალიკოსო საბჭოს `ანტისამთავრობო კურსი~ გამოაცხადეს; შეიმუშავეს დეკლარაცია, რომელშიც სახელმწიფოსადმი ერთგულება გამოხატეს.

    • ლადო Says:

      ეს ბატონი ნუგზარი არ სცნობს სჯულის კანონს! ტიპიური კაცთმადიდებელი ერეტიკოსია! ნესტორი და არიოზიც უწმინდესია ამისთვის!

      • ლადო Says:

        ამ ვებ-გვერდზე სხვადასხვა მკითხველი შემოდის, ზოგი მამა გიორგი სხილაძის მრევლია, ზოგი მღვდლების ზურაბ და გელასი აროშვილების, ზოგი მამა ბასილის მკალავიშვილის, ზოგიც თქვენ ხართ საპატრიარქოს ხალხი. ზოგი კათოლიკები შემოდიან ზოგი ათეისტები ახლა ყველამ სათითაოდ გაბაროთ აჩოტები ვინ ვინა ვართ,! გაყოფილია ასე აქ შემომსვლელი საზოგადოება: ჭეშმარიტი მართლმადიდებლები და ეკუმენისტი ანუ ერეტიკოსი ვითომ მართლმადიდებლები! გყავდეთ მერე ეგ პატრიარქი ვინ გართმევთ, პატრიარქიც გყავთ და ტაძრებიც თქვენია, ოღონდ მართლმადიდებლები არარა ხართ!

  26. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    აა უკვე ნესტორის და არიოზის მაღიარებელი გავხდი იმიტომ რომ თქვენი სულიერი მამის სახელი ვიკითხეე?
    თქვენ სულ ელემენტარულზე ვერ მცემთ პასუხს და აქ კიდე ფილოსოფიური გამოსვლებით და თქვენი უგზოუკვალო წიგნების ფურცვლით იწონებთ თავს…
    თურმე კაცთმადიდებლობა ყოფილა იმის კითხვა შენი სულიერი მოძღვარი ვინ არისო ასე სვამდა თურმე კითხვას ნესტორი არაა თუ არიოზმა დასვა ეგ კითხვა იქნება ამოქექოთ რომელიმემ ჰაა?

    • ლადო Says:

      საეკლესიო კანონებით ილაპარაკე რა თუ ძმა ხარ! საეკლესიო კანონებით აღარა ხართ მართლმადიდებლები და შეგიძლიათ იძახოთ ენას ძვალი არა აქვს!

  27. a. sanduxaZe Says:

    Константин Преображенский
    Шпионская церковь

    1. Признание Алексия Второго
    Интересно, почему наш епископат так упорно не кается в агентурном сотрудничестве с КГБ? Ведь сделал же это митрополит Хризостом, и ничего с ним не случилось, никто его не уволил. Почему же молчат остальные? Раньше я думал, что из страха новых разоблачений. Признаешься в своей работе на КГБ, как всплывет еще и членство к КПСС. Как отреагирует на это Зарубежная Церковь?

    Да, верхушка Патриархии состояла в КПСС, и это обстоятельство до сих пор удается держать в секрете. Говорят, что первым коммунистом был патриарх Пимен, старший офицер Красной Армии, вступивший в партию на фронте. А верующих офицеров там быть не могло, даже беспартийных. Более того, все они были обязаны бороться с религией. Это означает, что будущий патриарх отрекался от веры.

    Высокопоставленные работники ЦК КПСС, раскрывшие мне в свое время этот секрет как офицеру разведки, практиковали такую грубоватую шутку. Подловив на кремлевском приеме или на конференции борцов за мир человека в епископском облачении, они хлопали его по плечу и громко осведомлялись: «Скажи, отец, в каком кармане рясы партбилет носишь?». Архиерей конфузливо улыбался, но не возражал: ведь вокруг были все свои!..

    И все же они молчат по другой причине. О ней недавно рассказал мне знаменитый генерал КГБ Олег Калугин. В девяностом году он стал депутатом Верховного Совета СССР и первым начал разоблачать агентов в рясах.

    Патриархия не на шутку встревожилась. Там боялись не отдельных разоблачений, а раскрытия главного секрета. О том, что Патриархия намеренно создавалась Сталиным так, чтобы быть сообщающимся сосудом с Лубянкой, как и другие советские учреждения. Никому же не придет в голову выявлять агентов КГБ в нашем МИДе, где все агенты. Но если признать, что то же и в Патриархии, в чем тогда ее святость?

    Вскоре генерала Калугина пригласили на приватный обед к патриарху, где Алексий Второй сказал так:

    – Ну, что вы муссируете эту тему? Да, мы сотрудничали с органами, и я в том числе. Но ведь это была борьба за мир, за разоружение! Что же в этом плохого?..

    Выдавать стукачество в КГБ за борьбу за мир – до этого не додумывался ещё никто! Да и не было у нас такого направления работы, как борьба за мир. Эти слова – пропагандистская чепуха. Наоборот, мы боролись за войну! В результате нашей деятельности военные конфликты вспыхивали один за другим – в Афганистане, Эфиопии, Мозамбике, Анголе. Это приводило к неимоверному разбуханию военно-промышленного комплекса, частью которого была разведка. Страна не выдержала этой тяжести, и СССР рухнул.

    Алексий Второй ясно дал понять, что не считает свое стукачество в КГБ чем-то зазорным и совершенно не собирается в нем раскаиваться. Наоборот, он гордится им, как Путин сейчас гордится своей работой в КГБ в советские годы. Отсутствие такого покаяния перебрасывает мост к продолжению сотрудничества Патриархии с КГБ в наши дни. И почему родовитый дворянин Ридигер так предан Советской власти? Что их связало накрепко?

    В далёком теперь 1996 году журналистская судьба привела меня на коммунистический митинг в Новочеркасске. В стране шли президентские выборы, и серьезным соперником Ельцину выступал глава КПРФ Зюганов. Он приезжал за поддержкой в этот казачий край, где его предшественники в двадцатые годы проводили «расказачивание» и массовые расстрелы. Но сейчас там сильны прокоммунистические настроения.

    На митинге выступал и пожилой священник местного собора, отец Владимир. Он тоже призывал голосовать за Зюганова, что вызвало огромное удивление у иностранных журналистов. Но отец Владимир твердо заявил так:

    – Для того, чтобы мы учились в Духовной семинарии, нас отозвали с фронта! Мы до сих пор благодарны Коммунистической партии за это! И потому учебу в семинарии воспринимали как фронтовое задание. Мы так и называли себя всю жизнь – беспартийные коммунисты!

    А какое ведомство имело право отзывать людей с фронта, да еще в критический год войны, когда в армию гребли даже больных и немощных? Только НКВД. А кому он мог дать эту неслыханную привилегию, спасающую от смерти? Только надежной и проверенной агентуре.

    Сталин создал Патриархию руками Лубянки! Это ведомство стало ее матерью. Генетическая связь с КГБ – такой же родовой признак Московской Патриархии, как связь с Белым Движением у Зарубежной Церкви.

  28. a. sanduxaZe Says:

    2. Лубянская хиротония
    Стукачество Патриархии в КГБ – серьезный аргумент против соединения с ней Зарубежной Церкви: а вдруг оно продолжается и по сей день? Кто может поручиться, что сейчас его нет?

    Сторонники объединения стараются всячески приуменьшить это стукачество и свести его к частным случаям: мол, лишь некоторые священники становились агентами КГБ на фоне, в общем, независимой жизни Церкви. Здесь, на Западе, эту наживку заглатывают легко.

    Настоятель Свято-Иоанно-Предтеченского собора в Вашингтоне протоиерей Виктор Потапов так рассуждает в августовском номере журнала «Приходская жизнь»:

    «В ограде Русской Православной Церкви Заграницей идут горячие споры о ее будущих путях и по поводу воссоединения с Московской Патриархией. В связи с этим приходится слышать резкие выпады против отдельных архиереев и церковных деятелей. Возражения порою сводятся к тому, что нельзя объединяться с церковью в России потому, что там некоторые священнослужители коррумпированы и сотрудничали с КГБ и не покаялись в этом. Могут ли затемнить святость Церкви недостатки отдельных людей?».

    Совсем даже не отдельных, дорогой отец Виктор! Отдельные – это как раз те, кто избежал вербовки. А сотрудничали с КГБ абсолютно все епископы и подавляющее большинство священников. Ведь Церковь считалась враждебной средой, и ее надо было контролировать через агентуру. Даже сам механизм поставления в епископы допускал туда только агентов.

    Епископы входили в номенклатуру ЦК КПСС, и потому каждого утверждал Идеологический отдел. А какое ведомство посылало туда документы для важных кадровых назначений? Правильно, КГБ. Справку о будущем епископе готовило Пятое управление, осуществлявшее общий надзор за Церковью, и разведка, если он хотя бы раз побывал за границей. Каждая из справок заканчивалась одной фразой: «Сотрудничает с такого-то года».

    Именно она и была для ЦК КПСС самой главной! Эта фраза свидетельствовала о том, что будущий епископ не только лоялен к Советской власти, но и висит у нее на крючке: ведь на каждого агента непременно имеются компрометирующие материалы! А это значит, что от такого епископа можно не ждать никаких диссидентских выходок. Справедливость этого правила подтверждает и сегодняшний день: все епископы свято хранят обет молчания.

    Церковные же заслуги кандидата в епископы не только не интересовали Идеологический отдел, но и были ему враждебны. Чем меньше заслуг – тем лучше. После этого ЦК санкционировал хиротонию. Да вот только можно ли считать ее таковой?..

    Впрочем, хиротонией дело не завершалось. После нее надо было получить регистрацию в качестве епископа в Совете по делам религий. Она давалась после конфиденциальной беседы с его председателем Куроедовым, генерал-лейтенантом КГБ.

    Он любил приезжать обедать в генеральскую столовую на Лубянке. Входя, показывал всем пропуск в кремлевскую столовую и говорил:

    – Видите? С самим Брежневым отобедать могу! Но предпочитаю делать это со своими ребятами!

    Генералы отвечали приветственным гулом и отодвигали стулья, приглашая Куроедова каждый к своему столу. Нередко его партнером по застольным беседам бывал и мой отец, заместитель начальника пограничных войск КГБ. По вечерам он пересказывал мне удивительные истории из церковной жизни, в то время совершенно закрытой. А все епископы, “благословленные” Куроедовым, до сих пор занимают свои посты и даже пытаются присоединить Зарубежную Церковь.

    Все они по-прежнему остаются в агентурной сети. Их бы исключили из нее за расшифровку в случае публичного покаяния, но ведь его не было. Это означает, что их досье по-прежнему лежат в сейфах Лубянки. И не в архиве, а в оперативных кабинетах.

    Наши иерархи не только стучали друг на друга в КГБ, но и занимались шпионажем. В первую очередь – в среде русских эмигрантов. Не гнушались им даже митрополиты. Например, митрополит Венский и Австрийский Ириней завербовал в 1969 году американского военного разведчика Джорджа Трофимова, отбывающего сейчас в США пожизненное заключение.

    Около тридцати лет резидентура КГБ в Израиле помещалась в Духовной Миссии Московской Патриархии. Ибо других советских учреждений в этой стране не было после разрыва дипломатических отношений в середине шестидесятых. В штате Миссии офицеры разведки работали как священники и миряне, а «настоящее» духовенство было агентурой у них на связи. Секретарь Миссии и майор КГБ Дубов убежал в конце восьмидесятых на Запад, и Патриархия сделала все, чтобы избежать огласки.

  29. a. sanduxaZe Says:

    3. Церковь особого назначения
    Сотрудничество Патриархии с КГБ, увы, не осталось в прошлом, как считают многие на Западе, а при Путине даже возрастает. Причина этого – в новом типе общественного устройства, которое Путину удалось создать в России: государстве спецслужб. Внутренней политикой и пропагандой у нас ведает ФСБ, а внешней – СВР. Все остальные ведомства находятся у них в подчинении. Участвуя в сегодняшней российской политической жизни, просто невозможно избежать контактов с разведкой и контрразведкой. Патриархия с готовностью использует в них свой советский опыт.

    Например, заигрывания Путина с северокорейским диктатором Ким Чен Иром держатся в страшной тайне, чтобы о них не узнали американцы, однако Патриархия к ним допущена и принимает в них самое живое участие.

    B Пхеньяне близится к концу строительство патриархийного храма Пресвятой Троицы, хотя религия в этой стране запрещена, и вера считается политическим преступлением. Но Ким Чен Ир сделал для своего русского друга исключение. Строительство ведется в основном на российские деньги, но и Ким Чен Ир любезно выделил из бюджета своей нищей страны около миллиона долларов. Это дало ему право именоваться «Зиждителем храма сего».

    – О зиждителе храма сего Господу помолимся! – будет отныне возглашать русский дьякон на каждой службе. Сделать северокорейского диктатора объектом религиозного поклонения – такого не удавалось еще никому из иностранных президентов! Появление в в столице КНДР русского храма, первый камень которого был заложен в июне 2003 года, это знак огромной личной дружбы Ким Чен Ира с Путиным в пику американцам.

    Ким был настолько добр, что по такому случаю даже основал новое государственное учреждение – Православный Комитет КНДР, хотя ни одного православного верующего в этой стране нет уже более полувека.

    Делегация этого липового Комитета ездила недавно в Москву. В Патриархии она посетила только один отдел, кроме внешнецерковного. Какой бы вы думали? По сотрудничеству с вооружёнными силами и правоохранительными органами! Интересно, что ей там было нужно? Похоже, что Ким Чен Ир считает Патриархию военизированной организацией, предназначенной для решения специальных задач.

    Появление русской церкви в Пхеньяне создает для обоих лидеров канал тайных контактов, недоступный международному контролю. Ведь никто не будет знать, какие послания станут привозить в Пхеньян молчаливые священники в черных рясах.

    Этот канал особенно ценен тем, что всеми остальными могут официально поинтересоваться американцы. Например, Буш спросит Путина на одной из встреч:

    – Скажи, друг Владимир, не ведешь ли ты закулисных шашней с Ким Чен Иром?..

    И Путин вынужден будет объясниться, потому что все это проверяется средствами разведки. А на вопрос о церковных контактах Путин с полным правом может ответить так:

    – А вот это тебя не касается, дружок! Вера – дело святое!..

    И Бушу будет нечем крыть, потому что его правительство действительно не вмешивается в дела церкви.

    А в Московской Духовной Академии теперь учится четверо студентов из КНДР. Интересно, откуда они взялись? Ведь если бы они были настоящими верующими, их бы посадили. Ответ напрашивается сам собой – только из Министерства государственной безопасности. Ким Чен Ир создает у себя православную церковь по сталинскому образцу, руками чекистов.

    Но все офицеры дружественных спецслужб, аккредитованные в России, находятся под ненавязчивым патронажем Службы внешней разведки. Их приглашают в дома отдыха, на закрытые собрания, банкеты. Интересно, уезжая из Лавры в Москву, говорят ли северокорейские семинаристы своему духовнику так: «Благословите, батюшка, на поездку в Дом приемов СВР, что в Колпачном переулке»?

    «Засветилась» Патриархия и в шпионском скандале, вызванном убийством российскими разведчиками бывшего чеченского лидера Зелимхана Яндарбиева в Катаре. В феврале нынешнего года они подорвали автомобиль, в который садился Яндарбиев, выходя из мечети, после чего были арестованы.

    Один из них оказался местным резидентом ГРУ. Дипломатический иммунитет не позволял ему находиться в тюрьме, и его отпустили. Но двое других задержались там надолго. Они сразу же признались в своей принадлежности к ГРУ, став живым свидетельством того, что Россия занимается международным терроризмом. Тем самым, с которым она так горячо призывает бороться. Путин был в бешенстве. Он приложил титанические усилия к тому, чтобы вызволить незадачливых террористов, но все было тщетно.

    И тогда к ним устремился поток российских представителей. Множество официальных лиц под различными предлогами пытались прорваться в камеру, но катарские власти никого не пускали по соображениям безопасности. И правильно делали: ведь киллеров положено ликвидировать! Для этого достаточно распылить в камере крошечную ампулу бесцветного вещества, спрятанную под ногтем. И – нет человека, нет и проблемы, как говорил товарищ Сталин.

    Отчаявшись, Москва решила использовать своего самого безотказного помощника для деликатных поручений – Патриархию. В камеру устремился епископ Ставропольский и Владикавказский Феофан. Якобы томящиеся там офицеры – настолько глубоко верующие люди, что их хлебом не корми, а дай выслушать наставление епископа. Причем именно Феофана, известного своими контактами с разведкой. До этого он долгие годы служил в Отделе внешних церковных сношений, где был ближайшим помощником митрополита Кирилла, проходящего в чекистских сводках как агент «Михайлов».

    Катарцы и его не пустили. Возможно, они знали о том, что Патриархию используют в шпионаже. Да и вера наших разведчиков вызывает большие сомнения! Ведь во взорванном ими автомобиле находился и малолетний сын Яндарбиева. Едва ли верующий христианин решится убить невинного ребенка. Даже террористы-эсеры, взорвавшие генерал-губернатора Москвы Великого Князя Сергея Александровича в 1905 году, поначалу несколько раз отказывались от покушения, видя, что он едет с детьми. А наши горе-террористы до этого прошли Чечню, где ГРУ пытает и убивает людей. Раз именно их назначили исполнителями, резонно предположить, что все это они делали собственными руками. В том, что с ними произошло, скорее можно усмотреть карающую Божью длань. А епископу Феофану лучше бы войти в тюрьмы к тысячам людей, невинно осужденных в России!

    Московская Патриархия удивительно милостива к убийцам, выполняющим президентский наказ. Недавно Алексий Второй наградил орденом равноапостольного князя Владимира полковника белорусских спецслужб Александра Павличенко, известного организатора «эскадронов смерти». Они ликвидируют политических противников президента Лукашенко. Патриарший экзарх в Белоруссии митрополит Филарет лично ходатайствовал о награждении, ссылаясь на то, что в подведомственном Павличенко гарнизоне построили храм. Такой повод явно не соответствовал высокому статусу ордена.

    «Новая газета» сообщила об этом в статье «Церковь особого назначения» в августе нынешнего года. «Награждение Дмитрия Павличенко орденом святого равноапостольного князя Владимира никакому логическому объяснению не поддается. Потому что за построенными на территориях воинских частей и даже тюрем храмами в Беларусь ходить не надо – этого и в самой России более чем достаточно. Но почему-то тех, кто строит храмы по всей России, орденами не награждают. А может, патриарх с митрополитом решили, что тот, кто собственной рукой отправляет людей к Богу, заслуживает высокой церковной награды?» – пишет газета.

    «Никто в Европе уже не сомневается в причастности Павличенко, а также Шеймана и Сивакова, бывших секретаря Совета безопасности и министра внутренних дел, к организации и исполнению убийств, – продолжает газета, – Потому и отказались греческие власти впустить в Афины Сивакова, который сейчас занимает пост министра спорта и должен был возглавить олимпийскую делегацию. Евросоюз сделал по этому поводу специальное заявление. А ровно через три дня Русская православная церковь награждает Павличенко орденом. Случайность? Или все-таки «наш ответ Чемберлену»?!».

    Светлана Завадская, жена похищенного 7 июля 2000 года оператора ОРТ Дмитрия Завадского, сказала: «Очень печально, что Русская православная церковь награждает вторым по значению орденом в России Дмитрия Павличенко, которого знают в цивилизованном мире как человека, подозреваемого в причастности к похищениям и убийствам людей. Как человека верующего, меня это очень оскорбляет. Православная церковь в России и Беларуси настолько политизирована, что мне, видимо, пока будет лучше общаться с Богом без посредников».

    А у нас, в русской эмиграции, многие, наоборот, мечтают слиться с Московской Патриархией. Зачем?

    4. “Благословляет” полковник Гуменюк
    Священники в погонах – не редкость в Московской Патриархии. С одним из них я встретился в самый первый день работы в штаб-квартире разведки КГБ в Ясенево в 1977 году.

    Помню, как там меня поразили огромные, чуть ли не километровые коридоры, по которым деловито сновали сотни мужчин в штатских костюмах с галстуками. Пиджаки их были акуратно застёгнуты, волосы расчёсаны на прямой пробор, и весь их прилизанный внешний вид должен был свидетельствовать о высочайшей лояльности. Но вот мимо меня прошагал офицер с большой рыжей бородой. Что это за вызывающий внешний вид, недопустимый для коммуниста-чекиста?!

    – Не волнуйся, он отпустил бороду по приказу начальника разведки! – со смехом объяснил мне приятель в отделе кадров. – Сейчас этот оперработник стажируется в иностранном отделе Патриархии, а вскоре уезжает в зарубежную командировку!

    Куда именно – мой приятель скрыл, подчиняясь принятому в КГБ правилу конспирации, но зато рассказал о своём знакомом профессоре из Краснознамённого института КГБ (ныне Академии внешней разведки), в чьём домашнем платяном шкафу рядом с полковничьим мундиром висела ряса. Когда патриарх Пимен отправлялся за рубеж, профессор-полковник надевал рясу и присоединялся к его свите.

    В те же годы молодой начальник внешней контрразведки, генерал Олег Калугин приехал инспектровать резидентуру КГБ в Восточном Берлине. В один из дней к нему подошёл полковник Гуменюк Иван Назарович и пригласил вечером заехать в русский собор.

    – Я там буду служить, – пояснил полковник Гуменюк.

    Он делал это так профессионально, что прихожане, подходя к нему под благословение, были уверены, что целуют руку у отца Иоанна, а не у полковника Гуменюка.

    – Ну, ты прямо как настоящий! – с восхищёнием сказал ему генерал Калугин следующим утром в резидентуре.

    Такие “прямо как настоящие” священники входили в штат храмов Московской патриархии по всему миру, но в дружественных арабских странах они составляли практически весь клир. Местные мусульманские контрразведки закрывали на это глаза, поскольку священники-чекисты работали против Запада. Поэтому если ваш знакомый священник служил на Ближнем Востоке, это значит, что он служил также и в КГБ.

    Судьба этих людей не всегда складывалась счастливо. Господь подвергал их тяжёлым испытаниям. У одних дети начинали верить в Бога, что считалось недопустимым в семье чекиста, другие сами познавали бытие Божие. Коллеги-чекисты это моментально унюхивали и ставили крест на их карьерах. Об участи горе-священников от разведки я подробно рассказал в своей книге “КГБ в Японии” (М., “Центрполиграф”, 2000).

    Ну, а сейчас где эти чекисты-священники? Остаются ли среди клириков Московской патриархии?

    На Западе принято считать, что они испарились. Но почему? Разве хотя бы в одном российском учреждении произошла люстрация чекистов? Увы, она была задавлена мощным коммунистическим лобби. Тем более не было никакой люстрации в Московской патриархии, нынешнем главном воспевателе советского прошлого.

    Мне известна всего одна такая попытка. Она состоялась в газете “Известия” сразу после провала августовского путча 1991 года. Тогдаший главный редактор Игорь Голембиовский вызвал в свой кабинет всех чекистов, работавших в его газете в качестве журналистов, и предложил им уволиться или из “Известий”, или из КГБ. Совместительства он более был терпеть не намерен.

    Голембиовскому этой вольности не простили, в путинской России его преследуют. Алексей Второй, напротив, пребывает в зените славы. Из чего можно заключить, что чекистов из своих рядов он не изгонял.

    Кажется, и американские власти начинают понимать, что присоединение Зарубежной Церкви к чекистской Москве несёт прямую угрозу национальной безопасности США.

    Ведь многие из русских американцев служат в государственных учреждениях, имеют допуск к секретам. Им совсем не улыбается перспектива исповедоваться полковнику Гуменюку. Некоторые из храмов Зарубежной Церкви расположены недалеко от американских секретных объектов, где работают их прихожане. Если Гуменюк придёт и туда, перед ними замаячит призрак американской тюрьмы за сотрудничество с российской разведкой.

    Но самую большую ценность для неё представляют всё же не эмигранты, а коренные жители западных стран, принявшие православие – американцы, англичане, французы. Их разведывательные возможности шире. Не знающие подводных камней русской жизни, по-западному доверчивые, безгранично верящие священнику, они станут лёгкой добычей СВР, её лакомым десертом.

    В США к духовным лицам относятся с большим уважением, чем в России. Само предположение о том, что священник может оказаться шпионом, воспринимается как кощунство. Таков здешний старорежимный предрассудок. Даже спецслужбы должны преодолеть некое психологическое сопротивление, чтобы начать разрабатывать священника как иностранного разведчика. Здесь соблюдается принцип отделения Церкви от государства, и слежка за священником-шпионом может быть истолкована как вмешательство государства в дела Церкви.

    Российскую Службу внешней разведки такое положение устраивает как нельзя лучше. Её офицер, облачённый в рясу, чувствует себя в США гораздо комфортнее, чем его его коллега, носящий фрак дипломата или деловой костюм бизнесмена.

    Может быть, лидеры Запада выразили Путину своё недовольство готовящимся массовым десантом гуменюков к ним, и это стало одной из причин весьма странного недавнего послания митрополита Лавра духовенству Австралийской и Новозеландской епархии РПЦз(Л), в котором он, как некоторые считают, пошёл на попятную.

    Ядро австралийского духовенства возроптало против немедленного объединения с Московской патриархией. Оно оказалось крепким орешком, ибо происходит из той части русской эмиграции в Китае, которая отказалась возвращаться в Советский Союз после второй мировой войны. Убеждённые антикоммунисты, эти люди предпочли новую эмиграцию, возглавленную святителем Иоанном Шанхайским.

    К тому же Австралия славится своим жёстким контрразведывательным режимом. Резидентура КГБ там всегда была блокирована полицией, и советские разведчики не могли развернуться. Они не любили ездить в Австралию, несмотря на её шикарную жизнь, потому что там нельзя было добиться вербовочных результатов, дающих карьерный взлёт. Поэтому русская эмиграция в Австралии оказалась значительно меньше затронутой разлагающим влиянием КГБ, чем в США или Западной Европе.

    Митрополит Лавр поспешил успокоить австралийцев. Он заверил их в том, что что в административном отношении Зарубежная Церковь сохранит независимость. Однако окончательно с Московской патриархией не порывает, оставляя совместные богослужения, которые, впрочем, уже и сейчас идут. Можно было бы оспаривать богословскую допустимость этого, если бы захват Зарубежной Церкви был чисто религиозным мероприятием, а не оперативно-чекистским.

    А чекистам всё равно, что административное подчинение, что общая Чаша. Они в эти подробности не особенно вникают. Им важно получить зацепку, а остальное – дело техники.

  30. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    გიორგი სხილაძე? ყოფილი მღვდელი რომელსაც ჯვარი აყარეს? და რომელიც საქართველოს სამოციქულო ეკლესიას არ ემორჩილებაა?
    და ბასილ მკალავიშვილი?
    და ამათი სულიერი შვილები ხართ თქვენ?
    გასაგებია ყველაფერი ეხლა რატომ წერთ ამდენ სისაძაგლეს…
    თქვენ ხომ მათი სულიერი შვილები ხართ…
    აბა სხვას რას დაწერთ მაგრამ საცოდაობა ის არის რომ ეგ ყველაფერი გავს “გაბოროტებული” ადამიანის მიერ ჩაყრილ თესლს რომლის ნერგებად თქვენ ამოიზარდეთ…ზუუსტად მათ გადაუხვიეს ეკლესიის კანონიკას და იმიტომაც მოკვეთეს მაგრამ თქვენ გითხრეს ჩვენ გამოვეყავით იმიტომ რომ ათასი სისაძაგლე დავინახეთ იქ…ლოგიკურია..”ყველაზე დიდი თავდაცვა თავდასხმაა”…
    დაზომბებულებიო თქვენ რომ კიდე ვინმეზე მაგას იტყვით ისე კარგად დაუგეშიხართ სასულიერო პირების სალანძღავი ლექსიკონით….
    არა ისე როგორ არც ერთს არ მოგდით თავში ის აზრი რომ მთელს მართლმადიდებლურ სამყაროს გამოეყავით და დგახართ ესე გამოლენჩებულებივით და ჩიჩქნით და ჩიჩქნით…უზიხართ ან პრინციპში თქვენ რა თქვენი მასწავლებლები უზიან წიგნებს და “გლიჯავენ” იქიდან ხან რას და ხან რას მერე თავისებურ ინტერპრეტაციას მისცემენ და თქვენ კი შემდეგ “ცეცხლსაც ააგიზგიზებთ”…ან ზოგი ისე განვითარდა თვითონაც ახერხებს ამას…მიდით იწერეთ ქულები მათ თვალში…
    მაგრამ ეგ თესლი დამპალია და ის დამპალი თესლის ნაყოფიც დამპალი იქნება…”ყოელმან ხემან რომელმან არა გამოიღოს ნაყოფი კეთილი მოიკვეთოს და ცეცხლსა დაედვას”….
    კანონიკაზე ველაპარაკო თურმე რა იცი შენ რა არის კანონიკა საერთოდ მასწავლებელი ხომ გყავს “კანონიკაში” მოქცეული ხვალე იმას დაარიგებინე თავი მერე რა მითხრა….
    ხომ მაგრად მოგხვდათ გულზე თქვენი “მასწავლებლების” წარმოჩენა იმიტომ რომ ალბათ მართლა გიყვართ ისინი ხო და ნუღარ გიკვირთ აგრესიას რომ გამოხატავენ თქვენს მიმართ როცა თავის უსაყვარლეს მამას ულანძღავთ…
    მითუმეტეს როცა თქვენ სულ გამუდმებით ცილს წამებთ და მე კი სინამდვილეს ვამბობ…
    ნეტა იცოდეთ როგორ წერტილ-მძიმეთი შეგესაბამებათ ეს სიტყვები “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან საძაგელ არიან და ურჩ და ყოვლისა კეთილისგან განშორებულ”- წმ.პავლე მოციქული…

    • ლომისა Says:

      შენ უკვე ცილისწამებაზე და სიცრუეზე გადადიხარ. საპატრიარქოში მაინც გეკითხა მამა გიორგის შესახებ უკეთესი იქნებოდა. მამა გიორგი მართალია საქართველოს საპატრიარქოს მღვდელი არ არის, მაგრამ არც არავის განუკვეთია. მამა გიორგი რუსული მართლმადიდებელი ემიგრაციული ეკლესიის მღვდელია! დაწყნარდით ბ-ნო ნუგზარ, მამა გიორგი საქართველოს საპატრირქოს არ განუკვეთია და ჯვარიც არავის აუყრია. გირჩევნია ცილისწამებისათვის ბოდიში მოუხადო მღვდელს, რომელსაც ცილი დასწამეთ!

      ღმერთმა შეგინდოთ.

      შენგან რა უნდა გვეწყინოს? ბოლოს და ბოლოს მხოლოდ ცილისმწამებლობ და სულ ეს არის. გვეგონა ჭურვებს დაგვიშენდი.

      რა ვიცი იქნებ შენც ერთ-ერთი პუტჩისტი ან მათი მეხოტბე ბრძანდები?

      არც მამა ბასილია შენგან დასაწუნებელი და გეტყობა, რომ „თავისუფლების ინსტიტუტის“ ტალღაზე ხარ მომართული. ეს შენისთნა მართლმადიდებლებმა ხომ არ დაარბიეს გლადის ტაძარი და იქ მლოცველი მრევლი? არა, ნამდვილად თავხედობაში გადახვედი და გირჩევ თავი შეილავო. წინააღმდეგ შემთხვევაში იძულებული ვიქნებით გამოგემშვიდობოთ.

      ღერთმა დაგლოცოს. თვალები აგიხილოს.

  31. a. sanduxaZe Says:

    Cemi Sen giTxari da guli mogikalio, amas Sen TviTon cadixar, piradul seurawyofazec gadadixar, adamiaano rac davdeT am saitze, ra faqtic da dokumentic, yvelani xom momxdari faqtia, gismenT batono gaabaTilet romelime argumentrirebuli masaliT da sabuTiT, magram simarTle Tqven tyviasaviT gxvdebaT gulze da piriqit afrqvevT cecxls viTarca mxecni.

    sabralo TviT Sena xar Se kacT madidebelo, waikiTxe TviT qarTeli mRvdelTmTavrebis, aw gardacvalebuli netari meufeebis werilebi, magram goneba dabnelebuli ise gaqvs arc ma T irwmuneb sandod da saertod awi rac ar unda dawero, pasuxis rirsadac ar CagTvli.

  32. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    მე წავიკითხო მეუფეების წერილები და შენ წაკითხული გაქვს?
    ეგ წერილები შენს შეგნებას ვერ უშველის იმიტომ რომ რაც არ უნდა იკითხო სანამ შენი “მასწავლებლის” სწავლებებიდან არ გამოხვალ და ურჩობას არ მოეშვები არაფერი გიშველის….
    შენ კი ეძებ მაგრამ იმას არა რასაც უნდა ეძებდე შენს სხვის განსაკითხავ და შეურაწმყოფელ თემებს ეძებ იმ დიდი წმინდა მამების ნაშრომებში რომ ინტერპრეტაცია შეუცვალო და და სულ სხვა რამეს შეუსადაგო…ეგ კი გეხერხება ნამდვილად…
    ჯერ ისეთი გაურკვეველი წარსულის და საერთოდ ისეთი ხალხის ნაშრომები მოგაქვს ზოგ-ზოგიერთი (რუსული კოპიები) ლაპარაკადაც არ ღირს…მაგრამ “თაგვმა თხარა თხარაო” რისკენ წახვალ ღმერთმა უწყის მხოლოდ…”ეგ გზა ღმერთამდე არ მიგიყვანს”…

    • ლადო Says:

      ნუგზარმა ილიასაც დაუფასა და შევარდნაძესაც!

      • ნიკა Says:

        არავის არ ვლანძავთ ჩვენ, საკუთარ თავს ლანძღავს მსოფლიოში ყველა ეკლესიის მეთაური. ისინი ხომ ეკლესიათა მსოფლიო ეკუმენისტური საბჭოს წევრები არიან და ლოცულობენ სექტათა წარმომადგენლებთან. ასე რომ, სჯობს მათ მიმართოთ მაგ საყვედურით, რატომ ლოცულობთ მწვალებლებთანთქო. ამით ხომ ისინი არღვევენ ეკლესიის დოგმატებს და კანონებს, და ლანძღავენ მართლმადიდებლობის წმინდა სახელს. თქვენ ისე წერთ არანაირად არ ითვალისწინებთ საეკლესიო სამართალს, და სად გაგონილა ქრისტეს მცნებათა და კანონთა გვერდის ავლით საეკლესიო დისპუტი…
        “დიდგორი” -ის პრესს-სამსახური

      • ნიკა Says:

        ა)„ჩვენი ეკლესია წევრია ისეთი საერთაშორისო ეკუმენური ორგანიზაციებისა, როგორებიცაა ,,ეკლესიათა მსოფლიო საბჭო”, „ევროპის ეკლესიათა კონფერენცია” და ქრისტიანული სამშვიდობო კონფერენცია… ჩვენს ეკლესიას აქვს ორმხრივი დიალოგი რომის კათოლიკურ, ანგლიკანურ და სხვა ეკლესიებთან… ჩვენ მაინც მივაღწიეთ რაღაცას, კერძოდ იმას, რომ შეგვიძლია ერთად ლოცვა” ( ილია მეორეს საუბრიდან ერთ-ერთ ერეტიკოსთან, „ჯვარი ვაზისა”, 1988, N2, გვ. 72/ #1).
        Circus trapezists perform for Pope Benedict XVI in the general audience

      • ნიკა Says:

        ბატონო ჩემო, ნუგზარ დუმბაძეს მოგმართავთ! სადამადე უნდა გააგრძელოთ საეკლესიო კანონთა წინააღმდეგ გამოსველები? ვფიქრობთ, დროა და ალბათ უნდა იკმაროთ! მაინტერესებს, თქვენ აგზავნით პრეს-სამსახურშიც გიორგი წულაძის დამაცირებელ და მისადმი მუქარის წერილებს? გთხოვთ, კეთილგონიერებას მოუხმოთ, და ესეც შეწყვიტოთ. უბრალოდ, ნერვებს და დროს ტყულიად ხარჯავთ. გავიგეთ უკვე თქვენი აზრები, და რას ვიზამთ, ვერაფერს გარწმუნებთ. კი ბატონო, განა წერას გიშლით, წერეთ რამდენიც გნებავთ, მაგრამ ამასაც აზრი არა აქვს და ტყუილად დახარჯავთ დროს! ღმერთმა თქვენც და ჩვენც გვიშველოს და ხსნა მოგვანიჭოს.

        ——-

        “დიდგორი” – ის პრეს-სამსახურის თანამშრომელი ნიკა გვარამია

      • davit Says:

        -აი ისემც კი შეგირცხვა ეგ პუტჩისტურ-კათოლიკური ცხვირი დუმბაძევ, რაც შენი პატრიარქი და სამღვდელოება ღვთის სამსახურში არ იყვნენ! დადგით თეატრები ტაძრებში და ისიამოვნეთ ბედშავნო და ჯოჯოხეთად რომ ჩაეყუდები მაგ პატრიარქის საქმეებზე თავწაგდებული მერე გამიხსნე! დაიკარგეთ აქედან თქვე ურჯულო და უსამართლო დრაკულჩიკებო! ახლა თქვენი ახალი წელი მოდის შობის მარხვაში და დაუარეთ დრაკონჩიკური დავლურები მარხვაში!

      • davit Says:

        ოლალოოოლ ჰაჰაჰაჰჰჰჰჰჰჰჰჰჰაააააააა, ნუგზარჩიკ ეს რა მუტრუკები ვარჯიშობენ შენი სამღვდელოების საფიცარ ხატ პაპის წიანაშე! კაცი აღარაფრის არა გრცხვენიათ ასეთი ტიტლიკანა ხალხი რა დღეშია თქ2ვენი პადრე პაპას წინაშე, ბუდა ბარია?

      • davit Says:

        ვაი ბედშავნოო რა დღეშიო ხართ, ახლა ეს შიშველი მუტრუკები რომ ყირებს ჭიმავენ ამ პაპის წინაშე, მერე ეს პაპი სტამბულში გაიქცევა ილოცებს ნუგზარჩიკის პატრიარქის ძმა ბართლომესთან, მარტო ლოცვასა ვინღა სჩივის… ისე ისე ჰკოცნიან ხოლმე ბართლომე და მისი მღვდლები პაპსა გაცვითეს საბრალო ბებერი ბენედიქტე,, არა ახლა ამ ნუგზარიკოს დიდ მამა პადრე გიორგი ზვიადაძეს ხომ ძლივს გამობდღვნა პაპმა პირიდან ხელი…აი თქვენ კი შეგირცვათ ეგ სინდის ნამუსი აჰა! კაცო ნუ გრცხვენიათ აღიარეთ რომ არა ხართ მართლმადიდებელნი…

      • davit Says:

        ეს ამა თეოდორე ახლა ასე რომ გალექსილა ამ ვიდეოში, ტაძარში ასე ლოცულობს ბარძიმზედ: მოიხსენე უფალო ღმერთო ჩვენი უწმინდესია მამა ილია, მლოცველი რომის პაპთანა, მლოცველი ვაზგენ-გარიგინთანა, მლოოცველი ქალ მღვდლებთანა, მოლა შუქურას გამამღვდელებელი, მოიხსენე უფალო ღმერთო უწმინდესი მეუფე კონსტტანტინეპოლილი ბართლომეი პაპის მპროშნავი და სტამბულსა და ვატიკანსა შინა მრწამსის კათოლიკებთან ლიტურგიობანას მომწყობი,, შუბებიან შამანებთან, ლეზბოსელა და პედრესტა ეკლესიებთან მლოცველი…ოლალოოლ თეოდორე შეწყვიტე რა… არ გეშინია ბედშავო ასეთი გაუკუღმართებული ლოცვების? კაცო მღვდელია არა ხარ, კაცია არა ხარ?

      • davit Says:

        ზვიადაძესო? ვაი შენ პატრონსა ჩლიქებიან ეშმაკსა! პაპის ხელი რომ პროშნა ის ზვიადაძეა შენი სანიმუშო მოძღვარი? კაცო ეს ჯვაროსნების ლიდერი მნათეუსი ხომ არ არის ნუგზარად გადაკეთებული! კაცო რას აპარპაშებთ ამ კათოლიკებსა სჯულის კანონს რად აგდებინებთ მასხარადა, ჰა ნიკავ ბატონო?

      • davit Says:

        ჰაიტ თქვე მოლა შუქურა ვატიკანის ურჩხულის ხატის მიმდევრებო!

      • davit Says:

        კათოლიკებთა ლოცულობდა თქვენი პატრიარქი? ლოცულობდა! ანგლიკანებთან ლოცულობდა? ლოცულობდა! ლუთერანებთან ლოცულობდა? ლოცულობდა! შამანებთან დაფდაფ-ტამტამებზე ლოცულობდა? ლოცულობდა! ქალ მღვდლებთან ლოცულობდა? ლოცულობდა! იუდეველებთან ლოცულობდა? ლოცულობდა! ტიტუუ უკვე რამდენი ჩამოვთვალე! გავაგრძელო კიდე კაცო? მერე და ჩვენ რას გვერჩით თქვე ჭკუაგადაბრუნებულებო, მოციქულებმა თქვეს მოციქულებმა განიკვეთოს ეგეთი ეპისკოპოსი, მღვდელი და დიაკონიო! კაცო ავად ხომ არა ხართ თქვენა? მე დავწერე სჯულის კანონი მე რომ მლანძღავთ? ვაიმეე ეს გაუნათლებელი ჯოგი სადიან შემოვარდა!

      • davit Says:

        kaco

        კაცო ეს მე ჩავიდინე თუ თქვენმა პატრიარქმა, კაცო სომხების სარწმუნოება მონოფიზიტობა თქვე გაუნათლებლებო ანათემას არ არის გადაცემული? რა გინდათ რა ეს რა არის თუ არა განსაკვეთი საქციელი აბა ამას რომ პატრიარქი ჩაიდენს მას რა ეკუთვნის?////

        კვირას ეჩმიაძინის საკათედრო ტაძარში საღმრთო-სადღესასწაულო ლიტურღია აღასრულეს ყოველთა სომეხთა უმაღლესმა პატრიარქ-კათალიკოსმა უწმიდესმა ვაზგენ I და უწმიდესმა და უნეტარესმა ილია II” (საპატრიარქოს ჟურნალი – ჯვარი ვაზისა, 1982წ. N2″)

      • davit Says:

        ახლა მივაბათ ვაზგენთან ლოცვას ეს მართალიად ნათქვამი კანონი თქვე ტვინგადაბრუნებულებო და აბა რა გამოდის ხომ ორჯერ ორი ოთხია?
        მოციქულთა 45-ე კანონი: „თუ ეპისკოპოსი, მღვდელი ან დიაკონი მწვალებელთან ერთად ილოცებს, აეკრძალოს მღვდლობა. თუ ნებას მისცემს მათ (ერეტიკოსებს), რომ შეასრულონ რაიმე სამღვდელო წესი, როგორც მღვდლებმა, განიკვეთოს“.

      • ლომისა Says:

        ბ-ნო დავით, ლანძღვაში მათთვის ბიბაძვა ნამდვილად არ არის აუცილებელი.

      • davit Says:

        არა რა გადავირევი, კაცო კაი და საპატრიარქოს ჟურნალებიდან მოჰყავს ამ დიდგორსა სულ ტყუილები და გვატყუებენ, შე დალოცვილო მუშვანა ხარ თუ შამანა ნუგზარა დალოცვილო შენა ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტა არ იყო ეგ თქვენი დიდი მამაი ილია? ჰა? იქა კაცო ვისთანა ლოცულობდა თუ არა ტურა მელა რასელებთან ნუ ოლალოოლ რა სექტებთან?? კაცო ლადო სადა ხარ მომეხმარე გადმოულაგე ამათ ვიდეოები დახატული აბორიგენები ეშმაკებსა რომ ჰგვანან და ბუქნაობენ სცენაზე და ქალი მღვდელი კიდევა ტიტლიკანა აბორიგენ ბიკინებიან ქალებთან სახარებას რომ ჰკითხულობს, გადმოულაგე რა ეგ ვიდეოები კაცი არა ხარ მომეხმარე რა, ეს ცრუ კაცები ესენი, ხედავ შენა, როგორ მაყრიან თვალში ნაცარსა!

      • ლადო Says:

        mushvani ძალიან მძიმედ არის ავად ეკუმენიზმით…ძალიან საგანგაშო ნიშნები აქვს; აგერ mushvanis მიტროპოლიტები გერასიმე და დანიელი ვატიკანში ლოცულობენ, კირილეც იქ არის, და ყველა ეკლესიის წარმომადგენები. თან სექტების ზღვა ბიბინებს.
        Похороны папы-римского.flv

      • ლადო Says:

        ოოო, ძალიან მძიმე შემთხვევაა, ეკუმენიზმთან ერთად mushvans da ნუგზარს თურმე სიბრმავეც სჭირთ, ვერ ხედავენ! აი იქნებ ყურებით მაინც მოისმინონ რომის პაპის და კონსტანტინოპოლის პატრიარქის ერთ ხმაში ლოცვა! რამენაირად…
        Ересь экумменизма в действии общие молитвы патриархов с католиками ecumenism

      • nana Says:

        ნუგზარ შენ ამხელა კაცს მეტი საქმე არა გაქვს? რას მაიმუნობ ვერგავიგე! რას ბოდიალობ ამ კომენტარებში, დაათვალიერე საიტი და ნახე სურათები და დოკუმენტური მასალა ილია მეორეს ლოცვა სექტანტებთან, თანაც ხომ წარმოგიდგინეს რომ ეკლესიატა მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტი იყო სადაც სექტანტებთან ლოცულობენ მართლმადიდებელი პატრიარქები! ნუ ბოდიალობ და ნუ მასახრაობ აქ! არ გააჭირა საქმე ამ ერეტიკოსმა და დაბნელებულმა!

      • ნიკა Says:

        ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ 01

      • ნიკა Says:

        გაფრთხილება mushvan – ს:

        mushvan Says:
        24/12/2010 at 10:20 am – me axalgazrdavar, mere jer sheni vagavi da myrali enit “mshoblebs”tu axseneb saertod,mashin mec momiwevs sheni modzebna,moica sapatriarqosgan ras elodi, vigac “a. sanduxaZe”
        —————————
        როგორც ჩანს, თქვენ აქ შემობრძანებული ხართ, მიაყენოთ შეურაცხყოფა სჯულის კანონებს, წმინდა მამათა სწავლებებს და ადამიანებს. ამიტომ, გაძლევთ, გაფრთხილებას, ან შეწყვიტოთ ეს თავგასულობა, ან იძულებული გავხდებით, შევაჩეროთ თქვენი კომენტარები. დაწერეთ, წესიერების ფარგლებში და ნუ გადადიხართ ზღვარს. და გირჩევთ, შეისწავლოთ საეკლესიო სამართალი, რათა ამდენი უეცრება აღარ დაწეროთ.

        “დიდგორი” ის პრესსამსახური

      • ნიკა Says:

        p.s. ბატონ ალექსანდრეს კი ჩვენთვის ძალიან ძვირფას ადამიანს, და ჭეშმარიტ მართლმადიდებელს, ძალიან დიდ ბოდიშს ვუხდით, თქვენი შეურაცხყოფის გამო.

      • ნიკა Says:

        ეპისკოპოს ზენონ იარაჯაულის სიმღერა.
        მეუფე ზენონი და ანს.კესანე

      • ნიკა Says:

        სასულიერო დასისთვის შეუფერებელი ქმედების ბრალმდებელი ლაოდეკიის კრების 54-ე და კონსტანტინეპოლის სამეუფეო პალატაში შეკრებილ მამათა 50-51 კანონები: „მღვდლებმა და საეკლესიო დასის სხვა წარმომადგენლებმა არ უნდა უყურონ ქორწილში ან წვეულებაში წარმოდგენილ სანახაობებს, არამედ სანამ შემოვიდოდნენ მსახიობები, უნდა ადგნენ და წავიდნენ; სასულიერო პირთაგან ნურავინ მიეცემა შვება-თამაშს, სახუმარო სანახაობას, მგოსანთა როკვას, ხოლო თუ ვინმე დაარღვევს ამ კანონს… თუ ვინმე სასულიერო პირი იქნება იგი, განიკვეთოს“.

      • ნიკა Says:

        ბერძნული ოფიციალური ეკლესიის როკის მომღერალი ბერები.
        Freedom Lies in Heaven – ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ – Παπαροκάδες

      • davit Says:

        ჰააა, ჰააააააააააააა, ოლალალოოლ, ეს ზენონი მღერის კაცო? ვაჰმე ეს რა ეკლესია აქვთ ამ ბედშავთ, რა ეკლესიააა, მუშვან, მოკლედ ნაღდი ვასილ კობახიძე ხარ რა, აი ზუსტად იმის აზრებსა ტურა-მელურ აზრებსა აფრქვევ, დაგნიშნონ რა ვქნათ საპატრიარქოში პრესსამსახურში. შე საცოდავო ზუსტად რომ უმეცარი ხარ ინჩი-ბინჩი არ გაგეგება სჯულისა, ასე რა დაახლოვებით იაღოვას სექტის დონეზე ხარ, ჰაჰჰაა რა მოძღვრები გყავთ ღმერთმანი, მღერაო, ცეკვაო, მოდაო, ქეშაობაო, შამანიო, მოლაო, ეს კაცო ბერძნები მღვდლები შენი პატრიარქის ძმა პატრიარქის ბერები მთალად გადარეულან მუშვან როკსა მღერიან კაცო? ტიტუუუ სირცხვილო! მალე თქვენ ლენონიც უწმინდესად და საფიცარ ხატად გადაგექცევათ! აფერუმ თქვენს ეკლესიასა კაცო ეს რა ეკლესია დაიდგინეთ!

      • ლადო Says:

        ვააა ეს რა მოულოდნელი სიურპრიზია_განა ნუთუ როკიც? ზენონი როდის მიბაძავს ბერძენ ძმებს…ხალხურად გოიმურად სჩანს ზენონი, უფრო სვეტურია ბერძნების ფართომაშტაბურიც!!!

      • ლადო Says:

        მომიტევეთ და ერთი აზრი დამებადა უკვე! ესენი ეს ბერები ნეტა მარხვას საერთოდ ინახავენ? და უკვე მგონია რომ საცა როკი ქალებსაც ნაღდად აღარ დაიკლებენ.

      • ნუგზარ დუმბაძე Says:

        წმ. იოანე ოქროპირი “საუბრები”
        შურსა და პატივმოყვარეობაზე
        არარა არის შურზე უძვირესი ბოროტება!
        შურიანი სტანჯავს და ფლეთს საკუთარ თავს იმაზე ადრე, ვისიც შურს და არასოდეს ტოვებს თავის ცოდვას, არამედ ყოველთვის შურიანობის ცოდვაში რჩება. ღორებს წუმპეში უყვართ გორაობა, ეშმაკებს – ადამიანთა ვნება; ასევე უხარის შურიანს მოყვასის ბოროტ-შემთხვეულობა. შეემთხვევა რა მოყვასს რაიმე არასასიამოვნო, ის დამშვიდებული და მხიარულია, თვლის რა სხვის უბედურებას ბედნიერებად, ხოლო სხვების კეთილდღეობას საკუთარ ბოროტ-შემთხვეულობად, ეძებს არა იმას, რაც შესაძლოა სასიამოვნო ყოფილიყო, არამედ იმას, რაც მოყვასს დაამწუხრებდა.
        ამგვარი ადამიანები ალბათ ღირსნი არიან, ქვებით ჩაქოლო ცოფიანი ძაღლებივით, ბოროტი ეშმაკებივით, თავად ფურიებივით? რამეთუ როგორც ხოჭოები საზრდოობენ ნაკელით, ესენიც, არიან რა ბუნების საერთო მტრები და მოწინააღმდეგენი, საზრდოს სხვის უბედურებაში პოულობენ.
        ზოგს დასაკლავად განწირული პირუტყვიც კი ეცოდება, შენ კი, კეთილდღეობაში მყოფ ადამიანს, ცოფდები თრთი და ფერი გეკარგება. ამ სიცოფეზე უარესი არის რამე?
        მემრუშეთა და მეზვერეთა (მაცხოვარი რომ ირწმუნეს) შეეძლოთ ცათა სასუფეველში შესვლა, ხოლო შურიანები მაცხოვრის სიტყვისაებრ გამოძევებულნი იყვნენ: “ძენი იგი სასუფევლისანი განირთხნენ ბნელსა მას გარესკნელსა” (მათ 8,12).
        პირველთა, გათავისუფლდნენ რა სიბოროტისაგან, მიიღეს ის, რასაც არასდროს ელოდნენ; უკანასკნელთ კი ის სიკეთე დაკარგეს, რაც გააჩნდათ. სავსებით სამართლიანადაც. რამეთუ შური ადამიანს ეშმად აქცევს და მძვინვარე ეშმაკად ხდის. მისგან მომდინარეობს პირველი მკვლელობა, მისგანაა მოძულებული ბუნება, მისგანაა შეგინებული მიწა, მისგან იყო რომ პირდაღებულმა მიწამ ცოცხლად შნთანთქა დათანი, კორეი და აბირონი, დაიღუპა მთელი მოსახლეობა.
        ეგებ, ვინმემ იკითხოს: “ადვილია გაკიცხო შურიანობა, მაგრამ ჯერ-არს ითქვას, როგორ შეიძლება ამ სნეულებისგან თავდაღწევა”. როგორ შვვძლებთ ამ მანკიერებისგან თავდაღწევას? – როდესაც გავიაზრებთ, რომ ცათა სასუფეველში შესვლა ეკრძალება როგორც მემრუშეს, ისევე შურიანს, და უფრო მეტად ამ უკანასკნელს, ვიდრე პირველს. ამჟამად კი შურიანობას მანკიერებადაც კი არ მიიჩნევენ, ამიტომ არ ზრუნავენ გათავისუფლდნენ, ხოლო თუ გამოაშკარავდება, რომ შური ბოროტებაა, საფიქრებელია, რომ მისგან განთავისუფლდებით. მას, ტიროდე და მოსთქვამდე, ქვითინებდე და ევედრებოდე უფალს; უწყოდე, რომ მძიმე ცოდვაში ხარ, და შეინანე, თუკი ამგვარად მოიქცევი, მალე განიკურნები ამ სნეულებისგან.
        “ვინ არ უწყის, – დასძენს სხვა, რომ შური მანკიერებაა?” მართალია, ეს ყველამ იცის, მაგრამ როდი ვაყენებთ ამ ვნებას სიძვა-მრუშების გვერდით. ვინმე, როდისმე, განიკითხებოდა იმის გამო რომ სასტიკ შურს ემონებოდა. სთხოვდა ოდესმე ღმერთს, რომ შეეწყალებინა ამ სნების გამო? არავინ არასდროს, პირიქით, ყველაზე უფრო უსაძაგლესი ვნებით შეპყრობილი, თუკი მარხულობს და ღატაკს წვრილი ფული მისცა, ფიქრობს, რომ მას ცუდი არაფერი გაუკეთებია, თუნდაც ათასჯერ შეშურებოდა ვინმესი. რამ აქცია კაენი დამნაშავედ, ან ესავი, ან ლაბანის შვილები, ან იაკობის ძენი, ან კორესი, ან დათანისა და აბირონისა თანამზრახველებთან ერთად, ან მარიამნი, ან აარონი, ან თავად ეშმა?
        ამასთან ისიც წარმოიდგინე, რომ შენ იმას კი არ აყენებ ვნებას, ვისიც გშურს, არამედ საკუთარ თავს იკოდავ. რამეთუ აბელს კაენმა რა ვნება მიაყენა? – მას მისი ნების წინააღმდეგ დაუჩქარა აბრაამის წიაღში შესვლა, ხოლო საკუთარ თავს კი უამრავი უბედურება შეამთხვია. რა ზიანი მიაყენა ესავმა იაკობს? განა იგი არ გამდიდრდა და არ ტკბებოდა აურაცხელი სიკეთით; ხოლო ეს კი თავისი ბოროტგანზრახულობის შემდეგ განა იძულებული არ იყო მშობლიური სახლი დაეტოვებინა და ეხეტიალა უცხო ქვეყანაში?
        რა ძვირი შეამთხვიეს იოსებს იაკობის ძეთა, თუმცა ცოტაღა დარჩა და სისხლს დაღვრიდნენ? განა შიმშილი არ გადაიტანეს და უკიდურესად არ გაუჭირდათ, მაგრამ როცა იგი მთელი ეგვიპტის მეფე შეიქმნა? რაც უფრო მეტად გშურს, მით უფრო მეტი სიკეთე მოგაქვს მისთვის, ვისიც გშურს. რამეთუ ღმერთი ყოველივეს დაჰყურებს, და როდესაც განაწყენებულს დაჰყურებს და როდესაც განასყენებულს ხედავს არა გამანაწყენებლად, მაშინ მას უფრო აღამაღლებს და განადიდებს, ხოლო შენ კი გსჯის. ტუკი იგი დაუსჯელად არ ტოვებს მათ, ვინც თავის მტრების უპატიობაზე ხარობენ რამეთუ ნათქვამია:
        “ნუ ხარობ შენი მტრის დაცემით, თორემ უფალი დაინახავს და ბოროტებად შერაცხავს” (იგავ. 24, 17-18), მით უფრო დაუსჯელად არ ტოვებს შურიანებს მათთვის არანაირი ვნების მიმყენებელთა მიმართ. მას, მოვიკვეთოთ ცვენგან მრავალთავიანი მხეცი, რამეთუ მრავალგვარი შური არსებობს, თუკი მოყვარულის მოყვარულს მეზვერესთან შედარებით, არანაირი უპირატოსება არა აქვს, მაშინ სადღა მოვა არანაირად გამანაწყენებლის მოძულე? როგორ გადაურჩება გეენიას წარმართზე უარესის მოქმედი?
        სასტიკად ვმტკივნეულობ, რომ ჩვენ, ვინც მოვალენი ვართ ანგელოსებს ვბაძავდეთ და ანგელოსთა მეუფესაც კი, მოშურნეობას ვიჩენთ ეშმას მიმართ. რამეთუ მრავალი შურია ეკლესიაშიც, უფრო კი ჩვენში, ვიდრე ჩვენგან მართლებში. თავად ჩვენც რის გამო გვაქვს შეგონების საჭიროება? აბა მითხარი რის გამო გშურს მოყვასისა? იმის გამო ხომ არა, რომ მას პატივს სცემენ და მასზე კარგას ლაპარაკობენ? მაგრამ შენ ვერც კი წარმოიდგენ, რაოდენი ვნება მოაქვს უზრუნველთათვის პატივს; ასეთები ამას პატივმოყვარეობამდე მიჰყავს, სიამაყემდე, მზვაობრობამდე მცონარედ ჰხდის, და რაც ყველაზე მეტად უარესია მათგან მომდინარე ბოროტება სამუდამოდ რჩება, სიამოვნება კი იმ წუთშივე მიფრინავს როგორც გაჩნდა.
        მაშ, მითხარ მე, ამისთვის გშურდეს? მაგრამ ის, ვისიც შენ გშურს, უფროსის დიდი ნდობით სარგებლობს, ყველაფერს აკეთებს, რასაც მოისურვებს, შეურაცხყოფაზე შურს იძიებს, სწყალობს პირმოთნეთ და დიდი ძალა აქვს? ასეთი ლაპარაკი მიწაზე მიჯაჭვულებს სჩვევიათ, ხოლო სულიერის განაწყენება არავის ძალუძს. რამეთუ იგი მას რა ბოროტებას შეამთხვევს? – მერედა რა? თუკი სამართლიანად, სარგებლობასაც მოუტანს. რამეთუ ისე არაფერი არისხებს ღმერთს, როგორც უღირსი მღვდელმსახურება. თუკი უსამართლოა, მაშინ განკითხვის ღირსია არა ის, არამედ თავად განმაწყენებელი. რადგან ვინც უსამართლოდ ევნება და სულგრძელად გადააქვს, იგი ღვთის წინაშე ამგზით დიდ კადნიერებას იძენს. მაშ, მაშ ვიზრუნოთ არა იმაზე რათა ძლევამოსილებას, პატივსა და ძალაუფლებას მივაღწიოთ, არამედ იმაზე, რომ სათნოებებითა და სიბრძნისმოყვარეობით გამოვირცეოდეთ. რამეთუ ძალაუფლება გაიძულებს ბევრი რამ ღვთისთვის არასათნო გააკეთო, და ყველაზე უფრო ვაჟკაცური გული უნდა გქონდეს, რათა ძალაუფლება მოიხმარო როგორც ჯერ-არს. ვინც ძალაუფლებას მოკლებულია ნებსით თუ უნებლიედ სიბრძნისმოყვარეობას იძენს, ხოლო ძალაუფლებით აღწურვილი იგივეს განიცდის, რასაც ადამიანი, რომელიც ცხოვრობს რა ლამაზ ქალწულთან ერთად, ვალდებულებას იღებს მას გულისთქმით არასდროს შეხედოს. ესევითარია ძალაუფლება!
        მან მრავალნი საკუთარი ნების წინააღმდეგაც კი გახადა წყენის მიმყენებელნი, ბევრს მრისხანება გაუღვივა, ენას ლაგამი მოხსნა, ბაგენი ყურთამდე გახსნა, თითქო ქარმა დაუქროლა სულში და ნიავმა ბოროტებათა ფსკერზე დაძირა. მაშ, რაღა გიკვირს ამგვარ განსაცდელში მყოფი ადამიანისა და შენ მას ბედნიერს უწოდებ?
        როგორი უგუნურებაა!
        აქამდე თქმულს ახლა ისიც დაუმატე, რამდენ მტერს და ცილისმწამებელს, რამდენ პირფერს თითქოს მისთვს ალყა შემოურტყავს. აბა, მითხარ, ამგვარ მდგომარეობას ვუწოდოთ ნეტარი? და ვინ უწოდებს!
        “მაგრამ ამგვარი ადამიანი სახელოვანია საზოგადოებაში”, – მეტყვი შენ? რას იზამ? ხალხი ღმერთი არაა, რომელსაც მან ანგარიში უნდა ჩააბაროს. ამის გამო ლაპარაკობ რა ხალხზე, შენ ახსენებ მხოლოდ თავთხელს, წყალქვეშა ქვებს, ციცაბოებსა და ფლატეებს. რამეთუ საზოგადოების პატივისცემა რაც უფრო სახელოვანს ხდის, მით უფრო წილნაყარია საბრთხეებთან, საზრუნავებთან და საწუხარებთან. ასეთ ადამიანს, ჰყავს რა ეგევითარი სასტიკი ბატონი, სულაც არ შეუძლია შესვენება ან შეცერება. და რას ვამბობ “შესვენება ან შეჩერება”? ამგვარი, ათასი დამსახურება რომც ჰქონდეს, ძნელად შედის სასუფეველში. რამეთუ ისე არაფერი ამცირებს, როგორც სახალხო სახელი, ხდის რა შიშნეულებად, ორგულებად, პირმოთნეებად და მაამებლებად.
        რატომ უწოდებენ, მაგალითად, ფარისევლები ქრისტეს ეშმაკეულს? იმიტომ ხომ არა, რომ ეწადათ მოეპოვებინათსახალხო სახელი? რატომ გამოთქვამდა ხალხი მასზე სწორ შეხედულებას?
        განა იმიტომ არა, რომ იგი არ იყო დაავადებული ამ სნეულებით?
        არაფერი, ჭეშმარიტად არაფერი ხდის ადამიანს კანონდამრღვევსა და უგულისხმოს, როგორც სახალხო დიდების სურვილი. ასევე ისე არაფერი ხდის სახელოვანსა და მამაცს, როგორც ამის უგულვებელყოფა. ვისაც სურს ეგევითარ ქარიშხალსა და ძალას ქარისას აღუდგეს წინ, საჭიროა მეტისმეტად მამაცი სულის ქონა. რამეთუ დიდებისმოყვარე კეთილდღეობის ჟამს საკუთარ თავს ყველაზე მაღლა აყენებს, ავბედითობის დროს კი სურს თავი მიწში დაიმარხოს. ეს მისთვის გეენიაა და სამეფო, როდესაც იგი ამ ვნებაში იხრჩობა.
        მას ასე, მითხარ, რისი ღირსია ეს შურისა თუ ქვითინისა და ცრემლისა ყველამ უწყის რისიც. გშურს რა ეგევითარი დიდება-სახელოვნება, ისეთ კაცს ემსგავსები, რომელიც დაინახავს რა შეკრულ-შებოჭილ კაცს, ამათრახებენ, სჯიან და უამრავი ნადირი შემოხვევია გარს, შურს მისი იარები და ჭრილობები. და რამდენი ადამიანიცაა, პატივმოყვარისთვის იმდენი ბორკილია, იმდენი ბატონი, და რაც ყველაზე უარესია, თითოეულ მათგანს თავისი შეხედულება აქვს და ყოველ მათგანს თავისი განაჩენი გამოაქვს მათ მომსახურეზე, როგორც კი თავში მოუვათ, განურჩევლად, ხოლო რაც ერთსა თუ ორს მოაფიქრდება, ყველა დანარჩენიც იმას ამტკიცებს. განა ყოველგვარ ქარიშხალზე უარესი არაა ეს? რამეთუ დიდების მეძიებელი ხან სიხარულისგან ზევით აღიტაცება, ხან კვლავაც ადვილად ყვინთავს, ყოველთვის შფოთშია და არასდროსააა დაწყნარებული. რამეთუ ჯერაც არ გამოსულა რა სანახაობაზე და ემზადება რა სიტყვის სათქმელად, ღელავს და თრთის, ხოლო სანახაობის შემდეგ ან ან მოწყენილობისგან ღაფავს სულს, ან კვლავაც უსაზღვრო სიხარულს ეძლევა, რაც თავად მოწყენილობაზე უარესია.
        ხოლო სიხარული რომ მოწყენილობაზე უარესია ეს მის სულზე ზეგავლენისგან ჩანს. სიხარული სულს ქარაფშუტას, ამაყსა და არამდგრადს ხდის. ეს ძველი თაობის კაცებზე შეიძლება დავინახოთ. როდის იყო, მაგალითად, დავითი კეთილი – მაშინ, როცა ხარობდა, თუ როდესაც მძჲმე ვითარებაში იყო? იუდეველი ხალხი როდის იყო სათნოების მიმდევარი – მაშინ, როცა მოსთქვამდა და ღმერთს მოუხმობდა, თუ როცა უდაბნოშისიხარულს ეძლეოდა და ხბოს სცემდა თაყვანს? ამიტომაცაა, რომ სოლომონი, ყველაზე უკეთ უწყოდა, რა არის სიხარული, ამბობს:
        “მწუხარება სჯობს სიკვდილს, რადგან სახის დაღვრემისას კეთილია გული” (ეკლ. 7, 3).
        ქრისტეც ნეტარ ჰყოფს მგლოვიარეთ, ამბობს რა:
        “ნეტარ-იყვნენ მგლოვარენი გულითა” (მათე5, 4), ხოლო მოცინართ საბრალოებს უწოდებს:
        “ვაი თქვენდა, რომელნი იცინით აწ, რამეთუ იგლოვდეთ და სტიროდეთ” (ლუკა 6,25)!
        და სავსებით სამართლიანად. რამეთუ სული მხიარულების ჟამს სუსტია და განაზებული, ხოლო ტირილის დროს მტკიცდება, უფრო უბიწო ხდება, ყველა ვნებისგან თავისუფლდება. მაშ, ვიცით რა ეს ყველაფერი, გავურბოდეთ სახალხო დიდებასა და მისგან მომდინარე სიამოვნებებს, რათა მივიწიოთ ჭეშმარიტსა და საუკუნო დიდებას. დე შეაძლებინოს ყველა ყველა ჩვენთაგანს ღმერთმა ამის მიღწევა, მადლითა და კაცთმოყვარებითაუფლისა ჩვენისა იესუ ქრისტესითა, რომელსა შვენის ძალი და დიდებაი უკუნითი უკუნისამდე. ამენ.

      • davit Says:

        კაცო მგონი მოვაქციეთ ნუგზარ ბატონი და დაუწყია წმინდა მამათა მეშვეობით ილია მეორის და მისნაირი ცრუ მღვდელ კცათა მხილება? ხედავ რა კარგი მაგალითი მოგვიყვნა დუმბაძემა, რაო?:

        იუდეველი ხალხი როდის იყო სათნოების მიმდევარიო – მაშინ, როცა მოსთქვამდა და ღმერთს მოუხმობდა, თუ როცა უდაბნოში სიხარულს ეძლეოდა და ხბოს სცემდა თაყვანსაო?

        მერრსი ნუგზარ აბა არა კაცო? აქა ლადომ ვიდეოები აქვეყნა ინდუისტებს ძროხა, სპილო და მაიმუნი ღმერთები ჰყოლიათ თურმე და ილია მეორე და ეს ძროხა ღმერთა ინდუისტები ხბოებსა და ძროხებს უგალობდნენ თურმე ეკლესიათა მსოფიო საბჭოში! ყოჩა ნჯუგრა ბატონო დაჰკა მაგ მწვალებელ ილიას და მის სინოდს, ახლა ხბოს გარდა მოლის ალაჰსაც ხომ განადიდებს!

      • ნუგზარ დუმბაძე Says:

        სასაცილოა ბატონო დავით სატირალი რომ არ იყოს შენი ეს ახსნა-განმარტება რაც ამ წერილის მერე დაწერე…ირონიაში ხუთიანი…
        “თვალ ასხენ და ვერ ხედავენ, ყურ ასხენ და ვერ ისმენენ”…
        აზრზეც კი ვერ მოხვედი მე ეს რომ შენზე დავწერე და არა მარტო…
        სათაურს მინდა კარგად შეხედო და შენს თავს კითხო მაინც და მაინც ეს თემა რატომ დავწერე წერილად აქ…
        “შურსა და პატივმოყვარეობაზე”…
        ეხლა შენ ამოირჩიე რომელიც გინდა ერთი მეორეზე დიდი ცოდვაა და აბა შენ იცი…

      • ლადო Says:

        daviT-, ნუგზარს ეტყობა ეგონა ვხუმრობთ. არა ბატონო ნუგზარ ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოში საცა პატრიარქები ლოცულობენ აი ასეთებიც ლოცულობენ. ეს მაიმუნი ღმერთია, ძროხაც მოგართვათ?
        Обезьяна избрана председателем бизнес-школы

      • ნუგზარ დუმბაძე Says:

        ბატონო ლადო ისეთ რაღაცეებს დებთ საერთოდ თემას არ შეესაბამება…
        ბატონ ლომისას კი მივმართავ რომ “არა მარტო”_ში თქვენ ყველა გიგულისხმეთ ვისაც საერთო შეხედულება გაქვთ სასულიერო პირებზე და იერარქებზე…
        ამიტომაც დავწერე ის წერილი რომ ორი სათაური აქვს “შურსა და პატივმოყვარეობასა” და უკვე თქვენი ამოსარჩევია..
        პრინციპში რა მნიშვნელობა აქვს რძეში ჩაიხჩობი თუ ტალახში ორივედან დამხჩვალს ამოგიყვანენ…
        განიკითხავთ სასულიერო პირთ და ცილს სწამებთ “ცინიკურად და აგდებულად ლაპარაკობთ”
        წმ.პავლეს ამ სიტყვებითაც მინდა განვავრცო თემა:

        “ხოლო ჩემდა საწუნელება არს, უკუეთუ თქუენ მიერ განვიკითხო გინა თუ კაცობრივისაგან დღისა; არამედ არცაღა თავსა ჩემსა განვიკითხავ. რამეთუ არარაჲ თავსა ჩემსა შემიცნობიეს, არამედ არა თუ ამით განვმართლდები; ხოლო განმკითხველი ჩემი უფალი არს. ამისთჳს ნუ წინაწარ ჟამსა რას განიკითხავთ, ვიდრემდის მოვიდეს უფალი, რომელმანცა განანათლოს დაფარული იგი ბნელისაჲ და განაცხადნეს ზრახვანი იგი გულთანი, და მაშინ ქებაჲ იყოს კაცად-კაცადისაჲ ღმრთისა მიერ…”

        განიკითავთ ვერ განმკითხველნი საკუთარი თავისა და შეაგონებთ არა სიყვარულით არამედ ბოღმით და შურით აგვსილნი ცინიზმით და უსიყვარულობით დამძიმებულნი:

        რამეთუ ვინ განგიკითხავს შენ? ანუ რაჲ გაქუს, რომელი არა მიგიღებიეს? ხოლო უკუეთუ მიგიღებიეს, რაჲსა იქადი, ვითარცა არა-მიღებულსა? აწვე განმაძღარ ხართ და აწვე განჰმდიდრდით და თჳნიერ ჩუენსა სუფევდით! და თუმცა სუფევდით, რაჲთა ჩუენცა თქუენ თანა ვსუფევდეთ! რამეთუ ვჰგონებ, ვითარმედ ღმერთმან ჩუენ მოციქულნი უკანაჲსკნელად გამოგუაჩინნა ვითარცა სასიკუდინენი, რამეთუ სახილველ ვიქმნენით სოფლისა და ანგელოზთა და კაცთა. ჩუენ სულელ ქრისტესთჳს, ხოლო თქუენ ბრძენ ქრისტეს მიერ; ჩუენ უძლურ, ხოლო თქუენ ძლიერ; თქუენ დიდებულ, ხოლო ჩუენ გინებულ. ვიდრე აქა ჟამადმდე გუშიისცა და გუწყურისცა და შიშუელ ვართ და ვიქენჯნებით, და განუსუენებელ ვართ და ვშურებით, რამეთუ ვიქმთ ჴელითა ჩუენითა. მაგინებელთა ჩუენთა ვაკურთხევთ; ვიდევნებით და თავს-ვიდებთ; მგმობართა ჩუენთა ულოცავთ; ვითარცა ნარჩევნი სოფლისანი შევიქმნენით, ყოველთა ნასხურ მოაქამდე…”

        მაგრამ რამდენიც არ უნდა ილაპარაკოთ და ცრუ ამბების გამა მოაწყოთ ის რასაც თქვენ აკეთებთ “თქვენშჲ” ვგულისხმობ ყველას ვისაც იგივე აზრი გაქვთ რასაც აქ წერენ სასულიერო პირებზე და იერარქიაზე გონებადაბინდულნი ხართ და გზაბნეულნი თქვენი “მასწავლებლისგან” და თქვენი თავებისგანაც…მაგრამ ეს გესლი უბრალოდ ყეფვაა ძაღლისა რომელიც ვერავის ვერავრით ვერ დააზიანებს იმიტომ რომ ღმერთი სამართლიანია თქვენგან განსხვავებით…”საძაგელ არიან და ურჩ” წმ.პავლე

        “ვუწყი, რომ ამაოდ ვამბობ, მაგრამ არ შევწყვეტ ამაზე ლაპარაკს. თუკი თქვენ ყოველივეს არ ისმენთ, ყველაფერსაც ვერ აისხლიტავთ; ხოლო თუკი ყოველივეს არ ისმენთ, მე მით უფრო მეტი ჯილდო მექნება, თქვენ კი მეტად გაიკიცხებით. რათა თქვენ ეს არ დაგემართოთ, მე არ შევყწვეტ საუბარს; ხშირი გამეორებით ეგებ შეგძრათ კიდეც”…წმ.იოანე ოქროპირი

      • davit Says:

        პირველ რიგში ქრისტეს დაბადებას ვულოცავ სულიწმინდით გონებაგანათლებულს ქრისტიანებსა! მეორე რიგში კიდევ ამ ბედშავი დუმბაძისთვინა შევთხოვ უფალს გაურეკოს ბანჯგვლიანი დემონები ჯანიდან, რომლიცა რომ საპატრიარქოს ეპისკოპოსი რომ დოლსა ჰკრავს აი ახალ წერილში და მეორე ეპპისკოპოსი ზენონი ჯიგარდამწვარი რომ მღერის დავილიეო, და კიდევ სხვა ზარზმის ბერები 12 წლის ჯეირანის საფლავზე გადმოფრენასა რომ მღერიან აი ეს ყველაფერი რომ ცილისწამება ჰგონია… რა ვქნათ კაცო ვინ არის ეს კაცი დუმბაძე რომა ფოტოსი ამას არა სჯერამს, ვიდეოსი არა სჯერამს, საპატრიარქოს ჟურნალების არა სჯერამს და გვამუნათებს
        განიკითხავთ სასულიერო პირთ და ცილს სწამებთო. ვაჰმე კაცო ამას ეგზორციზმიც აღარ უშველის მგონი!

      • ლომისა Says:

        ტკბილია წმ. იოანე ოქროპირის ჭეშმარიტების მოსმენა და გულს ახარებს.
        “ნუ ხარობ შენი მტრის დაცემით, თორემ უფალი დაინახავს და ბოროტებად შერაცხავს” (იგავ. 24, 17-18)“

        დიახ, საკუთარი მტრის დაცემა არ უნდა გიხაროდეს, მაგრამ უფლის მტრების დაცემას და დამხობას რა ჯობს?!

        „აზრზეც კი ვერ მოხვედი მე ეს რომ შენზე დავწერე და არა მარტო…“ -ო, ბრძანებს ბ-ნი ნუგზარი. ისე, შეგეძლოთ სახელების ჩამოთვლა დაგემთავრებინათ. თქვენი კომენტარის ადრესატში ვერაფრით ვერ ამოვიცანი ჩვენი საიტის მკითხველი davit.

        ეს ციტატა განსაკუთრებით საგულისმოა: „არაფერი, ჭეშმარიტად არაფერი ხდის ადამიანს კანონდამრღვევსა და უგულისხმოს, როგორც სახალხო დიდების სურვილი. ასევე ისე არაფერი ხდის სახელოვანსა და მამაცს, როგორც ამის უგულვებელყოფა. ვისაც სურს ეგევითარ ქარიშხალსა და ძალას ქარისას აღუდგეს წინ, საჭიროა მეტისმეტად მამაცი სულის ქონა. რამეთუ დიდებისმოყვარე კეთილდღეობის ჟამს საკუთარ თავს ყველაზე მაღლა აყენებს, ავბედითობის დროს კი სურს თავი მიწში დაიმარხოს. ეს მისთვის გეენიაა და სამეფო, როდესაც იგი ამ ვნებაში იხრჩობა.“ -აბა, კარგად დაფიქრდი ბ-ნო ნუგზარ. ვერავინ შეიცანი ამ ფრაზაში? დავითს არავინ არ იცნობს, არც არავითარი კანონი არ დაურღვევია (არც კი იცნოთ ვინაა იგი), ან რომელ დიდების მოყვარეობაზეა საუბარი, როდესაც ერთი უბრალო და საზოგადოების რიგითი წევრია.

        „რამეთუ დიდებისმოყვარე კეთილდღეობის ჟამს საკუთარ თავს ყველაზე მაღლა აყენებს, ავბედითობის დროს კი სურს თავი მიწში დაიმარხოს.“- ეს ფრაზა თქვენს პატრიარქს თუ მიესადაგება. კარგად გვახსოვს თუ როგორ დაიმარხა მიწაში თავი ავბედობის, ანუ ძმათამკვლელი პუტჩის დროს! დიდებისმოყვარეობაც კეთილდღეობის ჟამს მას უფრო ახასიათებს ვიდრე ვიღაც უცნობ დავითს.

        ნამდვილად ვწუხვართ ბ-ნო ნუგზარ, რომ კვლავ სამწუხარო სიმართლის თქმა გვიხდება. უბრალოდ, გვაიძულებთ კიდევ ერთხელ გავიმეორეთ იგი!

      • ლომისა Says:

        დავით, გაფრთხილება შენც გეჯუთვნის. ხომ შესაძლებელია „ტვინგადაბრუნებულებო“-ს გარეშე? ისედაც ვეღარ ავუდივართ კომენტარების გაფილტვრას და შენი დამატება ცოტა არ იყოს უხერხულია.

    • ლადო Says:

      (ოოო! ნუგზარის შემთხვევა მძიმე სახის ამნეზიაა, იქნებ ამან უშველოს;

      მაგთიკომის ჟურნალი „მუდმივი კავშირი #1-2003 წელი

      ბატონი ედუარდი ნამდვილად არის ის პიროვნება, რომელიც მსოფლიო მაშტაბებისთვის არის დაბადებულიისეთი პიროვნებანი, როგორიც ედუარდ-გიორგი შევარდნაძეა, თანამედროვეთათვის შეუცნობელნი რჩებიან, რადგან ისინი დიდი საქმეებისთვის არიან დაბადებულნი. ამასთან, კომუნისტური რეჟიმის მსხვრევაში აქტიური მონაწილეობით, საოცარი სულიერი ფერისცვალება მიანიჭა მილიონობით ადამიანს. ბატონ პრეზიდენტს გულითადად ვულოცავ დაბადების დღეს და ვუსურვებ მრავალჟამიერ სიცოცხლეს ჩვენი ქვეყნის საკეთილდღეოდ. (სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II)

  33. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    ხოო მერე რა მოხდა თუ ეგეც ის ვარიანტია რა უნდოდა შეიხთანო რომ გაიძახოდით როგორ არ მიახალა პირში ყველაფერი და ცეცხლი არ დაანთოვო არაა?
    ჩემია მძიმე ამნეზია თურმე და თქვენი არაფერი? როცა მსოფლიოში ყველა ეკლესიის მეთაურს ლანძღავთ თითქმის და ვის ემორჩილებით?
    ადამიანებს რომლებიც სამოციქულო ეკლესიიდან განკვეთილები არიან და რომლებმაც დიიდი ხანია გადაუხვიეს ჭეშმარიტ სარწმუნოებას…
    გამოკითხეთ ერთი კარგად და ისეთივე დაკვირვებით როგორც ამ მასალებს “გლიჯავთ” ხან საიდან და ხან საიდან…კითხეთ ერთი რატომ განკვეთეს ეკლესიიდან და ნუ დაიჯერებთ მარტივი ლოგიკით გადმოცემულ აზრს “უმსგავსობა დავინახეთ და იმიტომ” ამას ნებისმიერი პატარა ბავშვიც კი იყტოდა, თავის გასამართლებელი რომ არ ექნებოდა მეტი…

  34. ლომისა Says:

    წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი პავლე მოციქულის ეპისტოლეთა განმარტებისას გვასწავლის: “თუ იღუმენს ანდა ეპისკოპოსს არასწორი სარწმუნოება აქვს, ანუ მწვალებლურ და ღვთისმგმობ სწავლებათაკენ იხრება, გაიქეცი მისგან, თუნდაც იგი ანგელოსი იყოს ზეციდან”.

    ეს ერთი „ამონაგლეჯი“ და კიდევ შემდეგი „ამონაგლეჯი“ წაიკითხოს ყურადღებით ნუგზარ დუმბაძემ. თუ ამ „ამონაგლეჯებიდან“ ვერაფერს იგებს, მაშინ უფრო ვრცლად შეუძლია წიგნებში გაეცნოს. ეს იქნება ჩვენი რჩევა მისდამი.

    “თუ შენი ეპისკოპოსი მწვალებელია, გაექეცი, გაექეცი, გაექეცი, როგორაც ცეცხლსა და გველს. (წმ. იოანე ოქროპირი), და კიდევ – “თუ შენი ეპისკოპოსი ისეთ რამეს ქადაგებს, რაც სცილდება კანონების ზღვარს, უბიწოების დამცველიც რომ იყოს, კიდევ რომ წინასწარმეტყველებდეს და სასწაულებს აღასრულებდეს, ცხვრის ტყავში გადაცმულ მგელად იგულე, რამეთუ იგი სულების დაღუპვას ცდილობს”. (წმ. ეგნატე ღმერთშემოსილი).

    როგორ უნდა გავიგოთ ამ „ამონაგლეჯის“ შინაარსი? იქნებ, მან განმარტოს ან მისმა პატრიარქმა ინებოს ამის განმარტება? ე.ი. ეკუმენისტი პატრიარქების „დედა-ეკლესიებში“ როგორ ესმით ასეთი „ამონაგლეჯების“ აზრი?

    თვითონ, როდესაც ეკუმენისტური სწავლების გამართლებას ცდილობს, განა წიგნებით გველაპარაკება? მასაც რაღაც „ამონაგლეჯები“ არ მოჰყავს, საკუთარი საპატრიარქოს სწავლების გასამართლებლად? სხვათა შორის, ამ „დიდგორზე“ წმინდა მამათა სწავლების მარგალიტების გარდა, რომელსაც იგი „ამონაგლეჯებს“ უწოდებს საკმაოდ ვრცელი წერილებიცაა გამოქვეყნებული. ბ-ნი ალექსანდრე სანდუხაზე კომენტარებში უკვე ლამის წიგნებს აქვეყნებს, მაგრამ ესეც არაფრად არ მიაჩნია.

    ნუგზარ დუმბაძემ, ჯერ ზემოთ მოყვანილი სწავლების, ანუ „ამონაგლეჯების“, როგორც იგი უწოდებს, გამაბათილებელი წიგნები და მწიგნობრები დაასახელოს თუ ეხლეწიფება. დარწმუნებული ვარ, რომ ამჟამად მისთვის სასურველ მიზანს ვერ მიაღწევს. ეკუმენისტი პატრიარქების ეპისტოლეები არ მიიღება მტკიცებულებად. ალბათ, მოუწევს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა და ღირს მამათა სწავლების სათანადოდ კვლევა. იქნებ, ამის შემდეგ მაინც შეეცვალოს აზრი?

  35. mushvan_omari tsindeliani Says:

    ……………………………………………..

  36. mushvan_omari tsindeliani Says:

    vaime es mosisine gvelebi rogor gamozarde mokvetilo “mamaov”????! iqneb uwmindesze ufro magla dgaxar sulierad iseve rogorc tutberidze kaxpa?! ro mogkvetes eseigi daimsaxure da am dabneul axalgazrdebs nuga urev tavgzas… tqvens dzvirfas modzgvars!!!!!!!!!!!!!!!!! ……………….

    • ლომისა Says:

      რა უნდა შეაგნებინო ახლა ისეთ იდამიანებსს, რომელთაც ეკუმენისტური სექტების თავმჯდომარე და პუტჩისტი პატრიარქი უწმინდესად ან უწმინდესის ტიტულის ღირსად მიაჩნია. უწმინდესად უფალ იესო ქრისტეს უნდა აღიარებდნენ ჭეშმარიტი მართლმადიდებლები და არა ცრუ პატრიარქს. მამა გიორგი სხილაძე რომ ეკუმენისტ პატრიარქზე სულიერად ასი თავით მაღლა დგას ამას ნამდვილად ვეღარ დავუმტკიცებთ „მუშვანებს“. აქ გესლის სანთხევად არიან ასეთები შემოსულები და არა ვინმეს შესაგონებლად.

      ”რა გითხრათ რით გაგახაროთ”…

      გასაგებია, რომ ბ-ნი ოსიპოვი ღვთისმეტყველების კათედრის პროფესორია მოსკოვის ერთ-ერთ უნივერსიტეტში, მაგრამ, იგი არავითარ ავტორიტეტს არ წარმოადგენს მართლმადიდებელი ეკლესიისათვის.

      ალექსანდრე

  37. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    რა უნდა გაგცეთ პასუხი მითხარით ერთი…
    ეგ სიტყვები წმ. პავლე მოციქულმა თქვით თქვენს საყვარელ “მსაწავლებლებზე” დაწერა და იმ ურჩ სასულიერო პირებზე რომლებსაც თქვენ ემორჩილებით…
    ვერ ხვდებით რომ იმ წიგნებს და იმ კანონიკებს რასაც კითხულობთ თქვენივე ჭკუით გებულობთ ან ეკლესიიდან განკვეთილი “მასწავლებლები” გასწავლიან…ნორმალური ჭკუის დამრიგებელი არ გყავთ თქვენ და ეგ არის თქვენი ყველაზე დიდი პრობლემა…
    ვის ენდობით თქვენ თვითონ არ იცით აგიყოლიეს და მისდევთ თქვენც უკან…
    სამწუხაროა, ალბათ ის იქნება გამართლება ცოტათი რომ დიდი უმრავლესობა თქვენთაგანისა საქართველოში არ ცხოვრობს და პატრიარქთან თუ სხვა მოძღვრებთან საერთოდ არ ქონიათ შეხება…
    დახასიათებით კი თქვენი “მასწავლებლები” გიხასიათებენ ყველა სამღვდელო პირს თავისი ცრუ და უგვანო სწავლებებით და ცილისწამებების გროვებით…
    ვის რა ჯანდაბად ჭირდება ალექსანდრე სანდუხაძის მოტანილი გამოუცნობი პროფესორების კოპიები კგბ_ზე თუ სხვა აგენტურაზე როცა ადამიანი აწ გარდაცვლილ პატრიარქ კალისტრატესაც კი მისწვდა…მე ვურჩიე და ეხლაც ვურჩერვ უფრო ავტორიტეტულ პროფესორ ოსიპოვს უსმინოს…
    ღმერთმა ძალა მისცეს ყველას ბატონო ლადო რომ დაუფასოს ის ასტრონომიულად დიდი ღვაწლი რაც უწმინდესმა პატრიარქმა ერის წინაშე გასწია და ეხლაც ეწევა… ეგება მიხვდეთ ამას დროთა განმავლობაში…
    ე.ი საკუთარ თავს ლანძღავს ყველა ეკლესიის მეთაური და თქვენ ცხოვრობთ პირველი საუკუნის ქრისტეანებივით არაა? სასაცილო არაა ამის დაწერა სატირალი რომ არ იყოს…თქვენი მასწავლებლები ხომ არიან უმწიკვლო კრავები და წმ. ანტონი დიდის და წმ. ბასილი დიდის მსგავსი მოღვაწეები…”რა გითხრათ რით გაგახაროთ”…
    გირჩევდით სულიერად უფრო განათლებულ და პატიოსან ადამიანებს მიმართოთ რჩევებისთვის ვიდრე იმათ ვისთანაც ეხლა ხართ…სასულიერო პირებს რომლებიც არც ერთ ეკლესიას არ ემორჩილებიან ღირს კი მათი მოსმენა …იქნება ამგვარი განხრით მოძებნოთ რამე წმ. მამათა სწავლებებიდან მგონი უფრო კეთილგონივრული გამოვა…

  38. a. sanduxaZe Says:

    es kaci kacTmadideblobis propagandidtaa gaJrenTili da mastan tviT macxovaric verafers gaxdeba

    • ლომისა Says:

      „es kaci kacTmadideblobis propagandidtaa gaJrenTili da mastan tviT macxovaric verafers gaxdeba“

      ნამდვილად ბ-ნო ალექსანდრე! მადლობა ვთქვათ, რომ დედას არ გვაგინებენ. თუმცა, დავიცადოთ, ჯერ კიდევ ადრეა პროგნოზების გაკეთება. ჩვენ ხომ ვიცით პუტჩისტების ცოფიანობის ამბავი!

      ფარისევლობაა, როდესაც დევნილ და მოსაკლავად გამეტებულ ხალხს, მკვლელთა სულიერი შვილები ქრისტიანობის სწავლებას დაუწყებენ!

      ალექსანდრე

  39. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    აა ე.ი თქვენ დევნილ და მოსაკლავად გამეტებულ ხალხად თვლით თავს? კაარგით რაა არ გრცხვენიათ მაინც, თქვენნაირებს რად უნდა დევნა თვითონ არ იდევნიან თავს ქრისტესგან და მიდიან თქვენც კარგად იცით სად…
    “მამა გიორგი სხილაძე რომ ეკუმენისტ პატრიარქზე სულიერად ასი თავით მაღლა დგას ამას ნამდვილად ვეღარ დავუმტკიცებთ „მუშვანებს“..”
    ესეც თქვენი შესაფასებელი ყოფილა სულიერად ვინ ვისზე მაღლა დგას…რამდენს იღებთ თქვენს თავზე ნეტა იცოდეთ :”საძაგელ არიან და ურჩ და ყოვლისა კეთილისგან განშორებულ”…
    კაცთმადიდებელს მე მეძახით და თქვენ განკვეთილ “სასულიერო პირებს” უჯერებთ რომელია ჩნევში კაცთმადიდებელი კი ჩანს…
    ისე ერთი ისტორიული ფაქტი გამახსენდა რომელიც ჩვენი წინაპრებიდან მოდის და რომელსაც თუ სწორად მახსოვს რუის-ურბნისის კრებაზე ჩაეყარა საფუძველი “მეფისა და პატრიარქის შეურაწმყოფელი დასჯილ იქნად და განგმირულ მახვილითა”..
    დაახლოებით ესეთი ციტატაა შეგიძლიათ მოძებნოთ…
    ეხლა აბრუნეთ ეგ სიტყვები ყველა ბრუნვაში და გამოიყვანეთ თავი დევნილებად რისი ღირსებიც ხართ კი წერია ამ ციტატაში “პატრიარქის შეურაწყოფისთვის”…
    ისე ბარბარობა დღეს რომ პატრიარქმა იქადაგა ეგ ვიდეო დაგედოთ ჯობდა, თქვენზეცაა იქ ლაპარაკი და თქვენზეც ითქვა იქ…
    რაც შეეხება ნიკას ბოლო წერილს მორიგი ზღაპარია და კიდევ ერთი თქვენი მხრიდან ძაალიან უარგუმენტო გამოსვლა…
    გიორგი წულაძე საერთოდ არ ვიცი ვინ არის და რას წარმოადგენს…
    ისე გაქვთ სისხლში გამჯდარი ცილისწამების სენი რომ რეები აღარ მოგდით თავში რა წერილებს ვაგზავნი ვის ვამცირებ…
    მე წერილებს აქ ვწერ მხოლოდ და ისიც იმიტომ რომ თქვენ თვითონ შეწყვიტოთ ეს ცილისმწამებლური სიტყვების გროვა რომელსაც საქართველოს სამოციქულო ეკლესიის საჭეთმპყრობელის და სასულიერო პირების წინააღმდეგ აფრქვევთ თან ვიინ ერის კაცები…ნეტა იცოდეთ რამხელა ცოდვაში ვარდებით…კანონიკით გელაპარაკოთ ვიის ადამიანებს რომლების არც ერთ ეკლესიას არ ემორჩილებიან? იმათ რა კანონიკა ჭირდებათ ისინი მართლმადიდებლობას კი არ ერგებიან არამედ ირგებენ თავისთვის “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან”…

  40. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    იქნებ ამისთვისაც გეყურებინათ…სახარების ნაწყვეტი ადამიანმა როგორ გაიგო ნახე რაა იქნება ზოგი მიხვდეს კიდევაც ისრებს საითკენ ვიშვერ…

    • davit Says:

      აი ისემც კი შეგირცხვა ეგ პუტჩისტურ-კათოლიკური ცხვირი დუმბაძევ, რაც შენი პატრიარქი და სამღვდელოება ღვთის სამსახურში არ იყვნენ! დადგით თეატრები ტაძრებში და ისიამოვნეთ ბედშავნო და ჯოჯოხეთად რომ ჩაეყუდები მაგ პატრიარქის საქმეებზე თავწაგდებული მერე გამიხსნე! დაიკარგეთ აქედან თქვე ურჯულო და უსამართლო დრაკულჩიკებო! ახლა თქვენი ახალი წელი მოდის შობის მარხვაში და დაუარეთ დრაკონჩიკური დავლურები მარხვაში!

  41. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    მე რა დავწერე და რა მიპასუხეს სულ გათიშულხარ და გაბოროტების კუპრში ბანაობ ბატონო დავით…რა შუაშია ეგ ვიდეო საერთოდ ზუუსტად ისე გაიგე ჩემი ნაწერი როგორც იმ ვიდეოში მამა თეოდორეს აუხსნა სახარების ერთ -ერთი ეპიზოდი იმ ადამიანმა…
    მამა გიორგი ზვიადაძეს რომ შენნაირი პიროვნება გალანძღავს საცოდავი არ ხარ.. ნეტა იცნობდე მაგას რომ ამბობ შე საცოდავო, მისი ნიჭის და შესაძლებლობების ადამიანი საქართველოში სულ რამდენიმეა და შენ დედამიწის დასალიერიდან ბოროტების და ცინიზმის სენისგან გაუბედურებული იმდენს ბედავ მას ლანძღავ…
    შენ ხომ გყავს “დიდი მამები” გვერძე და დაუჯერე მათ როგორ გამოგათაყვანეს და გამოგათაყვანებენ კიდევ გიყურებ…
    შენ რომ იტყვი კიდევ ვმარხულობ და წყნარად ვარო მაგრამ არ მაცლიანო. პროტოპრესვიტერის ცილისმწამებელი და განმკითხველი ხარ შენ და ფარისეველი და კიდევ უარესი…
    ცინიზმის და გაუბედურების მორევი ხარ, შენ რომ გკითხოს ღმერთმა დიდი სიამოვნებით ჩაყრიდი ყველას დედამიწის ზურგზე ჯოჯოხეთში მაგრამ შენ არც არავინ გეკითხებოდა და არც შეგეკითხება…ილოცე ეხლა მიდი და მერე იქიდან მობრუნებული განიკითხე და მასხრად აიგდე მთელი სამღვდელოება ეგაა შენი მარხვა და ეგაა შენი ლოცვა შენივე დასასჯელად იკითხე მამაო ჩვენო…მე მებრალები, იქნება მოვიდეს დრო და შენც გაგილღვეს ეგ ბოროტი გული და მიხვდე რომ ბოროტს ემსახურები და არა ღმერთს…

  42. Me. Says:

    davit , lomisa , lado , a.Sanduxadze da kidev vinc xart amat azrze tqven xart sheugnebeli , dazombebuli , sakutari azris ar mqone adamianebi ( memgoni ukve zeadamianebadac migachniat tavi ) da uamravi aseti sheuracmyofeli epitetit sheudzlia adamians shegamkot !!! rasac tqvens yvela cerilshi vkitxulob , ogond tqvens pirad azrebs vgulisxmob da ara wminda mamebis sityvebs ratmqunda !!! , ( mere rom chirqi ar momcxot ) me vxedav dzalian sust seqtas romelic amaod cdilobs da verc ki cdilobs raime qnas , ususurebi xart da es gadardebt rom tqveni seqta veraa SAQARTVELOS MARTLMADIDEBEL EKLESIAZE dzlieri da minda gitxrat , verc verasdros ver iqneba !!! kactmadideblebio rom yvirit da iglit tavs aq , aba ertxel scadet kargad shemoilacunott saxeshi , shemdeg dajdet da kitxot sakutar tavs : ” xo kargi es patriarqi cudia imitom rom ragac sityvashi shecdoma vunaxet da modi aba gadavxedo am adamianma albat cxovrebashi kargic gaaketa xom rame ” da am kitxvis dasmis shemdeg gadaxedet am dzalian ubralo adamianis , patriarqis karg saqmeebsac da tu siborotisgan sul ar dabrmavebulxart albat ki ara uechvelad uamrav ketil da didi saqmeebs shexvdebit mis mier gaketebuls !!! da zogadad samgvdeloebas rom ganikitxavt imis gamo rom isini locvis dros moixsenieben ucmindess da unetares ilia II es es tqven tviton tu dzaan ertujredianebi ar xart mixvdebit rom dzalian didi cilis wamebaa !!! da saertod mec rom amdens vwer da tqvenc rom amdens wert xo vin mogcat imis ufleba rom tbilad ijdet saxlshi kompiuterebtan da yvelam satitaod tavisi saxlidan tu saidan ar vici , amxilot gana rom patriarqebi da episkoposebi saertod ubralo adamianic ki !!!! vin xart saidan mosulxart ra gindat ? tqveni am sofelshi yofnis azri nutu esaa rom ase tbilad gedot sajdomebi ( amas sheurawyofad nu chamitvlit imitom rom araa ) !!! da am wminda mamebis sityvebita da kanonikit manipulirebas tavi gaanebet !!! rom gamoibiy amxela ybebi aq tqven ar geubnebat vinme an ar girchevt rom mag sityvebis tqmas da daweras didi sifrtxile da dafiqreba unda ??? da tqven olaloebooo da amisnairebo icodet ( esec ar aris sheurawyofa , es aris chemi mxridan cinizmi da pirdapir geubnebit amas , igivenairi laparakis manera gaqvt tqvenc ) ver moerevit da ver shemoitant shfots SAQARTVELOS MARTLMADIDEBLUR EKLESIAS romelsac Hyavs UWMINDESI DA UNETARESI SRULIAD SAQARTVELOIS KATALIKOS PATRIARQI , MCXETA-TBILISIS MTAVAREPISKOPOSI ILIA II !!! DA KACTMADIDEBLEBI XARTO ROM AGAR TQVAT ISIC ICODET ROM ES ADAMIANI MAGALI GMERTIS NEBIS GARESHE AR IQNEBODA SAQARTVELOS EKLESIIS SATAVESHI !!! ……

  43. mushvan Says:

    shen oeeeeeeeeeeeeeeee…. xxxxxx davits mogmartav… ra kanonikebit elaparakebit am adamianebs batono nugzar? kanonikebic mshvenivrad ician da wminda werilic wakitxuliaqvt, magram ise esmit rogorc awyobt,an am “cxvrebma” ra daashaves? im “mamaom” ikitxos es “cxvrebi” ro sheacdina da molaqlaqeebad aqcia,tqvne tu chvens uwmindeeess gviladzgavt uflebas martmev ro sheni uwminduri da xxxxx mokvetili mamao gagilandzo?!!!!!!!!!!! jer saqartveloshi chamodit da mere ilaparaket saqatvelostvis mlocvel mamebze… amoxvedit yelshi tqveni cinizmit da tqveni sheuracyofebit,……………..

    —————–
    ადმინის შენიშვნა:

    ამ კომენტარში xxxxxx სიმბოლოებით, ნუგზარ დუმბაძის მართლმადიდებლობა ეჭვის ქვეშ დგება. ძალიან უხერხული იყო და მოვერიდეთ მის გამოქვეყნებას. კომენტარის ზუსტი ასლი შენახულია.

    • ლომისა Says:

      musvan, გირჩევნია ნუღარ წაიბილწავ თავს ლანძღვა-გინებით. საპატრიარქოში ლანძღვა-გინებით გასწავლიან მართლმადიდებლობას?!

      მამა გიორგი მარხვის გამო თავს იკავებს და აუცილებლად გაგცემთ საკადრის პასუხს. თუ იგი, არ ჩათვლის საჭიროდ, მაშინ ღმერთი გაგცემთ პასუხს! თქვენ ვის უნდა ასწავლოთ სიყვარული კაცისმკვლელთა და ბოროტების მეხოტბენო?!

      რაც უფრო მეტს გაბოგინებთ „დიდგორზე“, მით უფრო თავხედდებით და მალე გინებაზეც გადახვალთ ალბათ. პატრიარქისტებისთვის ცხოვრების წესადაა ქცეული არა მარტო ჭეშმარიტი სამღვდელოების და ერისკაცები დევნა, არამედ აღვირახსნილი გინება და შეურაცხყოფა. ისე, თავი კი მოაქვთ უცოდველ კრავებად. რამდენჯერმე გაგაფრთხილეთ, მაგრამ ყურად არ იღეთ გაფრთხლება, ამიტომ თქვენს აღვირახსნილობას წერტილი უნდა დაესვას!

      შობის მარხვის დამთავრებამდე შეგიძლიათ აღარ შეწუხდეთ კომენტარების წერით. თუ მამა გიორგი ისურვებს თქვენთან საუბარს, მხოლოდ იმ შემთხვევაში მოგეცემათ საშუალება თქვენი მოსაზრებები გაგვაცნოთ.

      ღმერთმა შეგინდოთ!

      • კახა Says:

        davit ისე ისე ჰკოცნიან ხოლმე ბართლომე და მისი მღვდლები პაპსა გაცვითეს საბრალო ბებერი ბენედიქტე,,😀

      • კახა Says:

        ავოოე არ დაბლოკოთ რა ეს პატრიარქმადიდებლები მაგარი ამბები გამომრჩენია, აბა გაიქეცით გაცვითეთ პაპები კოცნაში😀

      • კახა Says:

        papas pater imon

      • კახა Says:

        muhvan, me, da ნუგზარამ გაცვითეს პაპისტები კოცნაში😀
        Orai sem cessar!

  44. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    კი ალბათ ჩვენ გვაპარპაშებს აქ საიტის ადმინი და ერთხელაც მობეზრდება ჩვენი დიალოგი და დაგვბლოკლავს თან ვიღაცეებს წერილებს უგზავნიო მწერენ და ბარეღამ რაა…
    ისე ბატონო დავით კარგად მოგისწრიათ აქედან წასვლა თორემ აქამდე მაგ შეგნებით და უტვინო გამოხდომებით ასათიანი გარანტირებული გექნებოდათ და სხვა სამყაროში კი იცით თქვენ რაც…
    “აბელ-არქიპო სეთურის” საყვარელო პირმშოვ ისე როგორ ბერდები რომ ერთი მტკაველიც კი არ შემატა შენს უგვანო ცხოვრებას და შეგნებას …
    ლოთი კაცივით ბოდიალობ და იმდენ სისულელეს ლაპარაკობ თავგსას თვითონ შენს თავ ურევ..
    ისე იმ დონეზე გაქვთ გამჯდარი ცილისწამების სენი რომ ჯერ ვიღაცასთან წერილებს ვაგზავიდი ეხლა მნათეუსიო…
    აბა რა უნდა გითხრათ ბატონო დავით თქვენ ეტყობა “კათოლიკემანია” შეგეყარათ და თვითონაც ვერ ხვდებით…
    ღმერთმა დაგვიფაროს შენ დაგეწერა სჯულის კანონი მარა შენ ის სჯულის კანონი შენებურად მოირგე…
    არავისთანაც არ ლოცულობდა უგულო ცილისმწამებელო, გაბოროტებულო, ფარისეველო და მათზე უარესო, შეუგნებელო და “ყოვლისა კეთილისგან განშორებულო” , ამაოდ მეტყველო და გონებადაბინდულო…რამდენი ჩამოვთვალო კიდევ….
    შენ ჯობია ის გამოიკვლიო “უტვინო განათლებულო” შენი მოძღვარი რეალურად რატომ განკვეთეს ეკლესიიდან ის ეძებე და ის ფაქტები მოიძიე…ხო ჩაგიტარა მასტერ-კლასი და დაგაჯერა მის “მართლმკვეთელობაში” მიდი ეძებე და ნახავ როგორც ერთმა აქაურმა “ფილოსოფოსმა” თქვა “გავოგნდი” აი ეგ მოგივა შენი ოცნების კოშკები რომ ჯოჯოხეთის უფსრკულში დაიმსხვრევა…ეგება მერე მოხვიდე აზზე…

  45. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    შენ მსჯელობ 1982 წლის ჟურნალით? რომელიც კაცმა არ იცის ვინ გამოსცა და კი ეწერა ისე საპატრიარქო ჟურნალიო?
    სულ ეგ არის შენ მართლა გაუნათლებელო მეტი არაფერი გასწავლა შენმა სეთურმა? და ამდენი ცილისწამება ამაზე ააგე? და შენ ეძახი თავს განათლებულს?
    მე უფრო “ვიში ლიგა” მეგონე სასაცილო ხარ და მეტი არაფერი…
    ამას გარიგებთ თქვენი “მოძღვარი” ?

  46. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    აი ამ ხალხის გვერძე დგახართ თქვენც…

  47. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    ე.ი ჩემი ყოფილა აღვირასხნილი მოქმედება და თქვენი კეთილგონივრული?
    ამ ვიდეოებით ამართლებთ თქვენ იმ ცილისწამებას ქართველები მაინც არ იყოთ მაგრამ სახელწოდების მეტი არც არაფერი შეგრჩენიათ…
    იქნება კიდევ ვუგზავნი ვინმეს წერილებს მიდით აბა ისიც დაწერეთ ისეთი გაბრუებულები ხართ სადაც პაპს და რომელიმე სასულიერო პირს დაინახავთ ეგრევე ყველა ვიდეოს დებთ შეესაბამება თუ არა თემას…
    რამ გაგთიშათ ხალხო გამაგებინა ერთი რამ აგრიათ ესე რომ სასულიერო პირების ლანძღვა ღვთისსათნო საქმედ მიგაჩნიათ ეგ თქვენი ლაპარაკი “მხილებაა” ეხლაა?
    ან ვის ამხელთ საკუთარი თავისთვის და ლექსიკისთვის ვერ მიგიხედავთ…
    ესე გასწავლით თქვენი “მოძღვარი” დაღუპულხართ და ეგაა…
    “ცოცხლებსა ჰგავხართ მაგრამ მკვდრები ხართ” თქვენ გეხებათ სახარების ეს სიტყვები….

    • ლომისა Says:

      ჩვენ არავის არაფერს არ ვაბრალებთ ბ-ნო ნუგზარ და თქვენი მხრიდან კი ცილისწამებას აქვს ადგილი.

      აი, ხომ ხედავთ რომ ბ-ნი ალექსანდრე სანდუხაძე მართალი იყო და ამის დამამტკიცებელი საბუთებიც მოიყავნა.

      ნუგზარ, მოდი ჯერ წიგნი „პატრიარქი“ წაიკითხე, გაეცანი საპატრიარქოს ჟურნალს „ჯვარი ვაზისა“, გაეცანი საპატრიარქოს ვებ-გვერდასაც და მიხვდები, რომ უსამართლოა შენი გულისწყრომა ბ-ნი ალექსანდრეს და თუნდაც დავითის მიმართ. მამა გიორგი სხილაძის წინაშე კი ბოდიშის მოხდა გმართებს!

    • ლომისა Says:

      გეთანხმებით, რომ ინფორმაცია ზოგჯერ ვერ არის ქრონოლოგიურად დალაგებული, მაგრამ რაც არის ყველაფერი სიმართლეს შეეფერება. თუ არის ისეთი რამ, რაც სიმართლე არ შეეფერება კონკრეტულად დაასახელეთ.

  48. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    “ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტი არ იყო ეგ თქვენი დიდი მამაი ილია? ჰა? იქა კაცო ვისთანა ლოცულობდა თუ არა ტურა მელა რასელებთან”

    როდის დამისახელე და როდის იყო რომ მათთან ერთად ლოცულობდა როდის იყო მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტი?
    განმიმარტე სწორი და არგუმენტირებული რამით და არა 1982 წლის სიფრიფანა ქაღალდებით…
    მინდა შენ თვითონ მიხვიდე იმ სისულელემდე რეებსაც შენ ბოდიალობ მითხარი რისი პრეზიდენტი იყო და როდის ლოცულობდა რასელისტებთან?

    • ნუგზარ დუმბაძე Says:

      ევროპის ეკლესიათა კონფერენციის პრეზიდენტი იყო შენ ამბობ?

      • ლომისა Says:

        ნუგზარ, ალექსანდრე კი არ ამბობს ამას, არამედ საპატრიარქოს ოფიციალურ ვებ-გვერზე გამოქვეყნებულ ინფორმაციას ამბობს.

        http://www.patriarchate.ge/?action=patriarqi

        თქვენთვის მიუღებელია ასეთი რამ?

  49. a. sanduxaZe Says:

    1978-1983 წწ. კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II იყო ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტი. იგი დაჯილდოვებულია მსოფლიოს სა-პატრიარქოს, ანტიოქიის, იერუსალიმის, ალექსანდრიის, რუსეთის, საქართველოს, საბერძნეთის, ბულგარეთის, რუმინეთის პატრიარქების, პოლონეთის, ჩეხოსლოვაკიის და თითქმის ყველა სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი ჯილდოთი.

    ილია II- ბიოგრაფია, ვიკიპედიის ქართული სივრცე.

    რაც არ უნდა დაუდო წინ ამ დუმბაძეს მაინც არაფრის არ ჯერა, არ იყოო ეკლესიათა საბჭოს პრეზიდენტიო ჯიუტად გაიძახის, არა და ეს რომ გაიგოს შიოლაშვილმა ანათემას გადასცემს მისი ბიოგრაფიის დამახინჯებისათვისო. ეს კაცი მართლაც ურწმუნო თომაა, რისკენაც იქაჩება არც იმისი არ სჯერა, სიფრიფანას უწოდებს საპატრიარქოს ჟურნალს და ეჭვი ეპარება მისი გამომცემლის ვინაობაში. ეტყობა ეს კაცი ან არ ცხოვრობდა საქართველოში ან კიდევ სახურავში ვერ აქვს კადგად საქმე.

    • ლომისა Says:

      ბ-ნო ალექსანდრე, საპატრიარქოს ოფიციალურ ვებ-გვერდზეც იგივეს ვკითხულობთ:

      აი, იხილეთ საპატრიარქოს ოფიციალური ვებ-გვერდი.

      http://www.patriarchate.ge/?action=patriarqi

      „1978-1983 წწ. კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II იყო ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს პრეზიდენტი. იგი დაჯილდოვებულია მსოფლიოს სა-პატრიარქოს, ანტიოქიის, იერუსალიმის, ალექსანდრიის, რუსეთის, საქართველოს, საბერძნეთის, ბულგარეთის, რუმინეთის პატრიარქების, პოლონეთის, ჩეხოსლოვაკიის და თითქმის ყველა სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი ჯილდოთი. ნიუ-იორკის სასულიერო აკადემიამ კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II ღვთისმეტყველების დოქტორის საპატიო წოდება მიანიჭა.“

      ვიკიპედიაში ეს ინფორმაცია გადატანილია საპატრირქოს ვებ-გვერდიდან ყოველგავრი რედაქტირების გარეშე, ვინაიდან ერთი და იგივე შეცდომებია დაშვებული სიტყვებში. მაგ, ვიკიპედიაშიც და საპატრირქოს ვებ-გვერდზეც სიტყვა „საპატრიარქოს“ გაყოფილია ტირეთი და „სა-პატრიარქოს“ წერია.

      p.s.

      ორდენოსანი სამღვდელოება! ჯილდო, ჯილდო და ჯილდო, უსამართლოთა განდიდება, მართლების განკვეთა-ჩაწიხლვა, მერე წილები, ფულები, დიდი ფულები, ბენზინისა თუ წყლის ბიზნესი, გლობალისტურ კონფერენციებში მონაწილეობა, ჯიპები, ლიმუზინები და ამქვეყნიური დიდება; დიდება! დიდება! დიდება!

      დიდება მოთმინებასა შენსა უფალო იესო!

      • ნუგზარ დუმბაძე Says:

        ბენზინისა და წყლის ბიზნესებიო რეებს ლაპარაკობთ აზრზე თუ ხართ საერთოდ თუ ისე ისვრით სიტყვებს იქით-აქეთ?
        თქვენ ეს თემა “ნიახურის მეორედ მოსვლის არ იყოს” საბავშვო ზღაპრების კოლაჟი ხომ არ გგონიათ…
        ჯილდო თუ აქვს დაიმსახურა და იმიტომ აქვს და ეგ შურის გამოხატულებაა და მეტი არაფერი…
        თქვენ არავინ არ გდევნით და არავინ არ გწიხლავთ “თქვენი თავის მტრები თქვენ თვოთონ ხართ” როცა ჭორის დონეზე გაგონილ ამბებს თხზავთ ხოლო წმინდა მამების სწავლებებს სათქვენოდ ირგებთ და კონკრეტულ თემებსაც კი ხანდახან ვერ უსადაგებთ…
        თქვენ ისეთი ბრალდებებით გამოდიხართ თითქმის ყველა მღვდელმთავარის მიმართ რომ ამის დასასაბუთებლად აი ასე გამოგდით:
        კაცმა ფეხი რომ წამოკრას ქვას და დაეცეს თქვენ დადებთ ამ ვიდეოს და დააწერთ ნახეთ რა მძიმედ დაეცა და ფეხი მოიტეხა და ფეხი კი რამდენიმე დღეში მოაჭრესო…
        აი ესეთ “რეალობებს” წერთ და დებთ თქვენ ასე რომ გირჩევნიათ უკეტესად გამოიკვლიოთ სანამ რამეს დაწერთ იმიტომ რომ ეს არ არის სახუმარო თემა და ფრთხილად იყავით თქვენივე დასასჯელად არ იქცეს…ღმერთმა შეგინდოთ…
        მამა გიორგის რაც შეეხება თუ ინდომებს ჩემთან ლაპარაკს და მარხვის მერე თუ მომიხერხდა მეც (ზუსტად ვერ გეტყვით) აულილებლად დაველაპარაკები რა თქმა უნდა თქვენს გარეშე…

    • ნუგზარ დუმბაძე Says:

      მერე რა წერია აქ მართლმადიდებელ ეკლესიათა საბჭოსიო არ აწრია ან არ წერია ყველა მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი ჯილდოთიო…სად წერია აქ რომ ლოცულობდა რასელისტებთან ან ანგლიკანებთან ამიხსენით ერთი რაა? სად იპოვნეთ ან სად ნახეთ მასალა სადაც წერია რომ იგი ლოცულობდა ყველა რელიგიის წარმომადგენელთან შეგიძლიათ ამიხსნათ?
      ამიხსენით ოღონდ სერიოზული არგუმენტებით და არა კგბ_ს აგენტების ნაწერებით და სხვა არასერიოზული წერილებით…
      ისე დიდი მადლობა ბატონო ალექსანდრე ურწმუნო თომა რომ მიწოდეთ ნეტა ეგრე იყოს ან რა ვიცი თქვენნაირი შეგნებით შეიძლება მასაც არ ცნობდეთ…

  50. mushvan Says:

    bicho kie amattan unda sheikavo tavi ladzgva ginebit??? sapatriarqo rasac maswavlis imas ver vswavlob, ro vswavlobde tqvennai vigindarebs pasuxis girsadac ar chagtvlidit,magram mec adamiani var da ar shemidzlia vigindarebs ar vagino, saertod saginebeli unda sheginebuli iyos,magram arsebobs xolme sacreba am shemtxvevashi tqven xart saocrebebi da dzaaan sasaciloebi,sakutari unamuso pirit sheginebulnixart satitaod yvelani,me ramdenic ar unda gaginot da gadmogitrialot mteli tqveni ojaxebi ginebashi,tqven mainc imdeni aginet sakutar ugnur tavebs ro chems mier naginebs milonjer agemateba… sacodavebi xart iseve rogorc saqartvelos sxva mogalateebi iyvnen… batoni ME da batoni NUGZARI, cdiloben egeb sheignot rom cdebit da dzaan didi codvashi vardebit roca mteli msoflios martlmadidebel samgvdeloebas landzgavt,kanonikebic da wminda werilic gaswavles magram ise rogorc tqvens maswavleblebs awyobt,mokvetilnic imitom arian tqveni “mamaoebi” rom MORCHILEBA ar qondat da yvelafers tavianti gadmosaxedidan wyvitandnen. vin vin aris am saitze mshvenivrad chans, turme tqven yofilxart cheshmariti martlmadideblebi danarcheni msoflios yvela martlmadidebeli cdeba xo??? nametani siamaye xom ar shemogidzvrat mag bnel gulebshi???

    • ლომისა Says:

      არც დაგიკლია რამე მუშვან და უკვე გადახვედი ყოველგავრ ზღვარს. მორჩი ახლა ამ სპექტაკლს. ფარისევლობაა მეთქი ისეთი მართლმადიდებლობა, და ვითომ კეთილისმოსურნეობა, როდესაც ასეთი სიძულვილი და ცოფი გამოძრავებს მხოლოდ იმის გამო, რომ ეკუმენისტს ეკუმენიტს უწოდებენ ამ ვებ-გვერზე და პუტჩისტს და მათ მეხოტბეებს კიდევ – პუტჩისტს. ვიცით რომ ჩვენი დაუძინებელი მტერი ხარ და თვალსაც არ დაახამხამებ ჩვენს გასანადგურებლად. შენნაირმა „მართლმადიდებლებმა“ და პატრიარქისტებმა მოაწყვეს პუტჩი, გადაბუგეს ქალაქი, გაძარცვეს და გააუბედურეს ერი!

      „batoni ME da batoni NUGZARI, cdiloben egeb sheignot rom cdebit da dzaan didi codvashi vardebit roca mteli msoflios martlmadidebel samgvdeloebas landzgavt“

      კიდევ ერთი სიცრუე! არავის არ ვლანძღავთ. უბრალოდ ვუწოდებთ მათ ეკუმენისტებს, რასაც ისინი თავად უწოდებნ საკუთარ თავს. ეკუმენისტობა კი ერესთა ერესად ითვლება თურმე წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესიის სწავლებით.

    • ნუგზარ დუმბაძე Says:

      ბატონო მუშვან დამშვიდდი რაც არ შეიძლება არ შეიძლება არც აქ და არც არსად…
      ცოდვა ცოდვითვე არ აღმოიფხვრება და სარეველის მოჭრა ამ სოფელში არ კმარა თუ იქ კეთილი თესლი არ დათესე…
      “ყველა ადამიანში არის რაღაც ისეთი რისთვისაც შეიძლება გიყვარდეს ან გეცოდებოდეს მაინც” …
      გასაგებია როგორ შეიძლება არ გაბრაზდეს ადამიანი როცა საკუთარ უსაყვარლეს ადამიანს გილანძღავენ და ცილს წამებენ მაგრამ ეს სოფელია თვითონ ბოროტებაში ჩაძირული და არც ეს არის გასაკვირი ვინაიდან მაცხოვარმა თქვა “მე თუ მდევნეს თქვენც გდევნიან”…

  51. mushvan Says:

    mag xxxxx sityvashi daumsaxurebeli araferi mikadrebia davit kacmacunatsvis… tu rame gindat chemi nomeri ki mogweret… ui ras dagnayavdit satitaod yvela im kacmacunebs vinc chvens usayvarles patriarqs gvilandzgavt… :@:@:@ sisxli mawveba yelshi tqvens nawerts ro vkitxulob, gul nagrdzobni xart da tvin datxeulni, mit ufro uaresic gchirt monebi xart im “mgvdlebis” romlebsac samgvdeloebashi xmis amogebis ufleba araaqt…. sul esaaa tqveni adamianobaaaaaaa……

    • ლომისა Says:

      კეთილი ინებეთ და ნუღარ ჩაგვთვლით პასუხის ღირსად. დიდი მადლობელი დაგრჩებით.

      შენისთანებისგან არაფერი არ მიკვირს, ვინაიდან პირადად მინახავს და შევსწრებულვარ კიდეც შეიარაღებული პატრირქისტების უარეს გაცოფებას.

      რა უნდა გვიყო იმაზე მეტი რაც უკვე მოგვაწიეს?! ცოტაღა გაკლია, რომ ბაგეები დაიმშვენო ღვთისთვის საძულველი ბილწი გინებით, აქაოდა პატრიარქს და მართლმადიდებლობას ვიცავო. აბა შენ იცი, აჩვენე ახლა საზოგადოებას პატრიარქისტული მართლმადიდებლობა.

      დამშვიდდი! მიშა მაგარია და თქვენს პატრიარქს და პატრირქისტობას დიდი გასავალი ექნება გლობალისტურ-ეკუმენისტურ მსოფლიოში. ყველგან თქვენ გაგამართლებენ და ჩევნ კიდევ ჩაგვწიხლავენ როგორც პროვინციელ ფაშისტებს და ფუნდამენტალისტებს. ისიც ვიცით, რომ ცრუპატრირქისტების ქვეყანაში ჩვენი ადგილი არ არის და თუთბერიძეებისა და დეისაძეების ჯილაგი უნდა ამრავლოს თქვენი პატრიარქის მიერ ნაკურთხმა გლობალისტურ-უზნეო-აღვირახსნილმა რეჟიმმა. საქართველოს და ქართველი ერის საშინელ მტრობას ეწევით თქვენი ასეთი სიძულვილის გამოვლინებით და ცრუმადიდებლობით!

      p.s.

      მართლა მეცოდებიან ის ადამიანები, რომლებსაც ბრმად სწამთ პატრიარქის მართლმადიდებლობისა და მზად არიან უფსკრულშივ გადაყვნენ. აი, ეს არის ფანატიზმის უკიდურესი გამოვლინება.

  52. mushvan Says:

    wyal wagebuli xavss echidebodao egre tqveni saqme… ugnurs verasdros ver gaumarjvia martlmadideblobaze da verc tqven gaimarjvebt,aranormalurad fanatikosebi xart,saidan ra amoglijot agar icit,edzebt yvelanair informacias titqosda martali iyos,rom chirqi mosdot qristes mier kurtxeul modzgvrebs, virtxas rom dascxeba da ar icis sait wavides ese dascxa tqvens maswavlebels roca dainaxa ro saqartveloshi amdeni tadzar_monastrebi ashenda, uwmindesis dzala dainaxa da tvalebi daubrmavda…. mainc verafers miagwevs isev is myefavi dzaglebi iqnebit… cuga cuga

  53. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    და ეს არის მასალა ბატონო ლადო?
    ამას ეძახით თქვენ ერთობლივ ლოცვას?
    ესე ადასტურებთ ეკუმენიზმს და ესე სდებთ ბრალს მეუფე გერასიმეს და მეუფე დანიელს სად ნახეთ აქ საერთო ლოცვა რაღაც წამიერი კადრებით გაარჩიეთ თქვენ აქ რა ხდებოდა საერთოდ?
    რაზე დებთ ესეთ არასერიოზულ და თემასთან არა ახლოს მყოფ ვიდეოებს ვერ ვხვდები თან ამხელა განმარტებას უსაბამებთ…
    ეს ვიდეო იყო ბატონმა დავითმა ესე ძალიან რომ ინატრა და მოგიწოდათ დაგედოთ აქ ბატონო ლადოო? ეეჰჰ
    “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან”

  54. davit_g Says:

    ra xdeba am saitze

  55. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    ბატონო ლადო თქვენ რას დახტუნაობთ სიტყვებზე იქით-აქეთ მე ვერ გავიგე ჯერ პატრიარქი და მეუფე გერასიმე და მეუფე დანიელიო და ეხლა რას დებთ რას მიედ-მოედებით გამარკვიეთ თქვენ წერთ რომ უწმინდესი პატრიარქი ლოცულობდა რასელისტებთან და ათასი რჯულის ხალხთან ამიხსენით და დამისაბუთეთ როდის და სად? ნუ გადადიხართ თემიდან და უცნაურ youtubes_კადრებს ნუ გვაჩვენებთ…
    ეს არის თქვენი რელიგია რომ დაჯდებით აქ და ინტერნეტის სივრცეში არსებულ ვიდეოებს უყურებთ და ასე აფასებთ ვინ მართლმადიდებელია და ვინ არაა?
    თქვენ მართლა აგრევით ბოლომდე თავგზა youtubes_ს ლინკებით მიმტკიცებთ ვინ რა რელიგიის წარმომადგენელია და ვინ არის ეკუმენისტი წარმოირგინეთ რაა?
    შეხვედრიხართ კი პატრიარქს საერთოდ სადმე ან გაგიგით კი თქვენ საერთოდ რა ღვაწლი მიუძღვის ერის და ეკლესიის წინაშე ან გინახავთ კი ამდენი ეკლესია-მონასტრები როდესმე საქართველოში ან გინახავთ კი ამდენი მშენებარე ტაძრები…
    რამ გაგაბოროტათ და შურით აგავსოთ ხალხნო გამაგებინეთ ერთი?
    უცხოეთში ყოფნამ აგრიათ ეგრე თუ თქვენმა “მასწავლებელმა” ვერაფრით ავხსენი…
    ე.ი საქართველოს მოსახლეობის 86% გამოშტერებულია და ფანატიკურად მისდევს და თვლის პატრიარქს ერის მამად და თქვენ რამდენი 30-50 ადამიანი ხართ ჭეშმარიტების შემცნობნი?
    ცოტა ტვინს ძალა ხომ უნდა დაატანოთ არა ამ ბრალდებებს რომ ისვრით თუ უბრალოდ საიტის პოპულარიზაციაა ეს და არ აქვს მნიშვნელობა რა დაიწერება “დეისაძის” არ იყოს პიარი და რა მნიშვნელობა აქვს რა დაიწერება…
    ისე თითქოს მოდაში შემოვიდა პატრიარქის ლანძღვაში შეჯიბრი ამით ხომ უფრო მეტ პიარს გაიკეთებს ადამიანი და მასზე ხომ ილაპარაკებენ და რას ილაპარაკებენ უკვე აზრი არ აქვს “თუთბერიძის” არ იყოს…”უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან”..

  56. mushvan Says:

    es axlad gamomcxvari bneletidan movida??? nanachka she eshmakis danarcheno shena :)))) iseti sayvareli xar ro pirdapir eshmakis xaxashi agmochndi?! aba turme patriarqi ekumenisti yofila da tqveni mamaoebi martlmadideblebi iseve rogorc tqven…nacar qeqiasavit iqeqebit am internetshi da edzebt imas rac ar arsebobs,saqme gamogeliat maq ucxoetshi? wadit ra emsaxuret mag frangebs tu visac msaxurobt, da iqauri “kargi” cxovrebit datkbit… kaci simartles ro geunebat ki gewmiv bneli gulebi mara ras izam tqveni brali araa, maswavleblebi gayvt shesaferisi………….

  57. a. sanduxaZe Says:

    sad naxuloben mushwanisnair lazRandarebsa da quCis xalxs, ukeTesebi aRar darCaT TavianT samwyoSi?

  58. a. sanduxaZe Says:

    • ლომისა Says:

      საპატრიარქო და ქართული ტანისამოსის პოპულარიზაცია

      რაღა გვიჭირს ბ-ნო ალექსანდრე, ყველაფერი ეროვნული გვაქვს საქართველოში. ეროვნული გამოცდები (სინამდვილეში ანტიეროვნული), ეროვნული განათლების სისტება (სინამდვილეში ანტიეროვნული), ეროვნული თეატრი (სინამდვილეში ანტიეროვნული), ეროვნული კინო (სინამდვილეში ანტიეროვნული) და ბოლოს-დაბოლოს ნაციონალური ხელისუფლება, რომელსაც იგი მართლმადიდებლობის დამცველად გვისაღებს.

      ეს შენ ხარ ბ-ნო ალექსანდრე, მაგათი აზრით, ანტიეროვნული, რომ მწარე სიმართლე მიახალე მოყვარეს.

      ილია მეორეც არ ჩამორჩა დროს, როგორც ყოველთვის, და ეროვნული კოსტუმების, ანუ „ეროვნული მოდების“ ჩვენება გამართა საპატრიარქოს რეზიდენციაში. თმებგაწეწილი, თავშეუბურავი (ბოლოს და ბოლოს მისი პატრიარქის წინ თავხედობაა და მეტი არაფერი) და ამას ეძახიან ეროვნულს? მოკლედ, სიტყვა ეროვნულობის არსი ჩაცმა-დახურვაზე დაჰყავთ და თანაც როგორზე! რა პატრიარქის საქმეა მოდებისა თუ სასტუმროების გახსნა, იქნებ ვინმემ ახსნას? ბოდიში, დამავიწყდა რომ მას ყველა და ყველაფერი უყვარს და ჩვენ ვერ ვიგებთ მის უსაზღვრო სიყვარულს ჩვენდამი. ჭურვებს რომ გვიშენდნენ ქაშვეთიდან მისი სულიერი შვილები, და მთავრობის სახლში ამობუგვას გვიპირებდნენ, მაშინ, თურმე სულ ჩვენზე ფიქრობდა და ლოცულობდა.

      ნუ ხარ ასეთი უმადური ბ-ნო ალექსანდრე. რატომ არ უმადლი მას შენდამი გამოჩენილი ასეთი სიყვარულისთვის მაინც. ილია მეორემ იქადაგა შევადნაძის იუბელიზე, რომ ქართველი ხალხი აუცილებლად დაგიმადლებსო. სადაც ედუარდ შევადნაძეს უნდა დავუმადლოთ, მაშინ ილია მორეს მით უფრო არ უნდა ვუმადლოდეთ?!

      ტაძრებს აშენებენ თურმე გამალებით და შენ იმ ტაძარში არ შეგესვლება ჩემო ბ-ნო ალექსანდრე, ვინაიდან:

      ქრისტეს ეკლესია მარტო კედლები და სახურავი არ არის…

      იხ. წმ. მამათა გამონათქვამები ეკლესიის შესახებ ანუ „ნაგლეჯები“, რომლებიც საპატრირქოს ოფიციალურ ვებ-გვერზეცაა განთავსებული, მაგრამ სამწუხაროდ არავინ კითხულობს. ან კითხულობს და ამპარტოვნობის გამო საწინააღმდეგოს აკეთებს.

      “მარგალიტი” (წმ. იოანე ოქროპირი): “ეკლესია ადგილი და კედლები კი არ არის, არამედ ზნეობა და საეკლესიო კანონები; როდესაც ეკლესიას მიეშურვი, ადგილს კი ნუ ეშურვი, არამედ საკრებულოს, რამეთუ ეკლესია მარტო კედლები და სახურავი არ არის, არამედ ჭეშმარიტი სარწმუნოება და ცხოვრება მართალი” (Маргарит, печ. в Москве в 1749 г., стр. 10, “О еже предста царица”, стр. 518, об).

      წმ. იოანე ოქროპირი: “ეკლესია სხვა არაფერია თუ არა ჩვენი სულებისგან აგებული სახლი” (Беседа 14 на посл. св. ап. Павла).

      “ტაქტიკონი” (წმ. ნიკონ შავმთელი): “საყოველთაო ეკლესია ეს არ არის მხოლოდ კედელი, არამედ ეს არის მართალი მოძღვრება, წმ. მოციქულთა, წმ. კრებათა და საღმრთო განწესებათა გადმოცემანი, როგორც უთხრა ეს უფალმა მოციქულს: “შენ ხარ კლდე და ამას ზედა კლდესა აღვაშენო ეკლესიაი ჩემი და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ ერეოდიან მას”. მაშ, ხედავთ რომელი ყოფილა ჭეშმარიტი ეკლესია?! უპირველესი იყო დიდი პეტრე მოციქული, მაგრამ წარმართებმა მრავალჯერ დაანგრიეს ანტიოქიის ეკლესიები; აი, საღმრთო განწესებანი და ღმერთშემოსილ მამათა გადმოცემები და განსაზღვრებები კი მარადის დაურღვეველნი არიან” (Тактикон, преп. Никона игумена Черныя Горы, стр. 22, л. 34).

      მათეს სახარება: “სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათვის, მუნ ვარ მე შორის მათსა” (მათე 18:20)

      დიდი რჯულისკანონი. წმ. პეტრესა და პავლეს განწესებანი. განწესება მე-9: “თუ ეკლესია ურწმუნოებს უპყრიათ და იქ მისვლა არ შეიძლება, სახლში შეკრიბე, ჰოი ეპისკოპოსო, მრეევლი, რომ კეთილმსახური არ შევიდეს ბოროტმსახურთა შესაკრებელში, რადგან ადგილი კი არ განწმენდს კაცს, არამედ კაცი _ ადგილს”.

      იქვე. განწესება მე-10: “თუ უღმერთოებმა დაიპყრონ ადგილი, გაიქეცი შინ, რადგა მათ შეაგინეს იგი. როგორც ღირსეული სამღვდელო პირები განწმენდენ, ასევე ბილწნი შებილწავენ”.

      იქვე. განწესება მე-11: “თუ ერთად შეკრების შესაძლებლობა არ იყოს არც სახლში და არც ეკლესიაში, თითოეულმა ილოცოს, იკითხოს, იგალობოს თავისთვის, ან ორმა და სამმა ერთად, რადგან უფალი ამბობს: სადაცა იყვნენ ორნი ანუ სამნი შეკრებილნი სახელისა ჩემისათვის, მუნ ვარ მე შორის მათსა” (მათე 18:20).

      ღირ. თეოდორე სტოდიელი: “ამიტომაც, როგორც უმდაბლესი ძმა და შვილი შეგახსენებ, ნუ დავდუმდებით, რათა არ შეგვექმნას გოდება სოდომური და ნუ ვისურვებთ ამსოფლიურს, რათა არ დავკარგოთ ზეციერი, საცთურად ნუ ვექმნებით ღმრთის ეკლესიას, რომელიც, როგორც წმინდანები განმარტავენ, შესაძლებელია შედგეს სამი მართლმადიდებლისგანაც კი” (Творения, ч. 1, письмо 39. К Феофилакту Игумену, стр. 253, изд. СПБ, 1867г.).

      ღირ. ეფრემ ასურელი: “…ან როდესაც სამნი შევიკრიბებით რა შეგვაერთებს ეკლესიად, რომელიც არის სხეული ქრისტესი და მისი თვალსაჩინო ხატი. ბრძანებს: ანგელოზნი მათნი ცათა შინა მარადის ხედვენ პირსა მამისა ჩემისასა (მათე 18:10), ანუ ლოცვანი მათნი” (Творения, ч. 8, изд. 1896 г., стр. 212).

      წმ. იოანე ოქროპირი: “რამეთუ უმჯობეს არს ღმრთის რჯულის დამცველ ორ ან სამ მორწმუნეს შევეკრათ სალოცავად, ვიდრე შემოვიკრიბოთ მრავალრიცხოვანნი რჯულისდამრღვევნი” (Беседа Евангельския; на Евангелие от Матфея, нравоучение 17, л. 22. Москва 7172 г.).

      წმ. კიპრიანე კართაგენელი: “უფალი ამბობს თავისი ეკლესიის შესახებ, ამ ეკლესიის წიაღში მყოფთა შესახებ, რომ თუ ისინი შეთანხმებულნი იქნებიან; თუ, უფლის სწავლების თანახმად, თუნდაც ორნი ან სამნი შეიკრიბებიან და ერთსულოვნად ილოცებენ, მიუხედავად ასეთი მცირერიცხოვნობისა, მიიღებენ რასაც ითხოვენ. “სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათვის, მუნ ვარ მე შორის მათსა” (Творения. О единстве Церкви. Москва. 1999 г., стр. 241).

      დიდი კატეხიზმო. შეკითხვა: “როგორ გავიგოთ სიტყვები: “მრწამს ერთი, წმიდა, საყოველთაო და სამოციქულო ეკლესია”? ადამიანებისა უნდა გწამდეს ჩვენ თუ სხვა რამესი?”

      პასუხი: “ჩვენ ადამიანისადმი რწმენა კი არ გვამოძრავებს, არამედ რწმენა (მოციქულთა მიერ) ნაქადაგევი საღრმთო დოგმატებისადმი, ანუ ჩვენი რწმენა საეკლესიო წეს-განგებებსა და მოციქულთა საყოველთაო გადმოცემებზეა დაფუძნებული” (გვ. 17, მეორე მხარეს).

      იქვე. შეკითხვა: რა არის ღმრთის ეკლესია?

      პასუხი: “ღმრთის ეკლესია ეს არის ყველა მართლმორწმუნეთა შესაკრებელი, რომელთაც მტკიცედ უპყრიათ ერთი, მართლმადიდებლური სარწმუნოება და სიყვარულის საკვრელებით შეკრულნი, შეურყევლად ერთგულებენ სახარებისეულ სწავლებას” (л. 25; л. 120. об.).

      • ნუგზარ დუმბაძე Says:

        ე.ი ამ ვიდეოში ადამიანებმა დაინახეს თმებგაბურძგნული ხალხი და ეს გაიგეს ამ ვიდეონად და საერთოდ რა მნიშვნელობა ჰქონდა იმას რაც საპატრიარქოში ხდებოდა ასე გაშიფრეს…
        თქვენი კომპიუტერები და ტელევიზორები სხვა რამეს ხომ არ აჩვენებს ერთი გამარკვიეთ რა?
        მგონი შეფასების უნარი სულ დაკარგეთ…
        ნელ–ნელა უახლოვდებით და უახლოვდებით ფარისევლებს ასე მწობრად მიდიხართ მათკენ..
        აი თქვენივე დადებული ვიდეოა ხოო და ამ ვიდეოში რაც ხდებოდა და რატომაც ხდებოდა სრულიად სხვანაირად ასტრონომიულად განსხვავებულად განმარტეთ…
        პატარა ბავშვებს ხომ არ ველაპარაკები მგონი ზრდასრული ხალხი ხართ აზრი ვერ გამოიტანეთ ამ ვიდეონად დავიჯერო თუ არ გინდათ გაიგოთ უბრალოდ ალბათ უფრო მეორეა სწორი…

        “ღმრთის ეკლესია ეს არის ყველა მართლმორწმუნეთა შესაკრებელი, რომელთაც მტკიცედ უპყრიათ ერთი, მართლმადიდებლური სარწმუნოება და სიყვარულის საკვრელებით შეკრულნი, შეურყევლად ერთგულებენ სახარებისეულ სწავლებას”..

        და თქვენ ასეთებად აცხადებთ თავს? და თან გდევნიან არაა? ეეჰ…
        სქიიღუმენი საბა (ოსტაპენკო):
        როდესაც ავადმყოფს ეჩვენება, რომ მისი არავის ესმის და არავის უყვარს, სდევნიან კიდეც და მისთვის ბოროტის ქმნას ცდილობენ, მაშინ ამ დაავადებას დევნის მანია ეწოდება.
        განდიდებისა და დევნის მანია დაავადების ყველაზე გავრცელებული ფორმებია. ეს დაავადებები საკუთარი თავის გადამეტებულ შეფასებასთანაა დაკავშირებული, როდესაც საკუთარი ღირსების გადაჭარბებულად შეგრძნება ადამიანების მიმართ სიძულვილსა და მტრულ განწყობას ბადებს…

        სახარებიდან კი ის მახსენდება თქვენს კომენტარებზე ლაზარეს აღდგინების შემდეგ ფარისევლებმა რა დაინახეს და რა დასკვნები გამოიტანეს…ესე ხედავთ ნელ–ნელა თქვენც…
        ხო ისე ყველა წერილის დაწერისას თავში ან ბოლოში მიწევს წმ.პავლე მოციქულის სიტყვების გამეორება ისე ზედმიწევნით შეგესაბამებათ “უფალსა აღიარებენ ვითარცა უწყიან საძაგელ არაინ და ურჩ და ყოვლისა კეთილისგან განშორებულ”…

        “ეს შენ ხარ ბ-ნო ალექსანდრე, მაგათი აზრით, ანტიეროვნული, რომ მწარე სიმართლე მიახალე მოყვარეს.”

        რაღაც არ მგონია აქ ვინმე მოყვარედ მთვლიდეს ან საერთოდ თქვენთვის მოყვარე მგონი მხოლოდ ის კანტიკუნტად მოარული ხალხია რომლებიც აქ ახალი მთვარეებივით გამოანათებენ ხოლმე…

        უწმინდეს პატრიარქს არასდროს არც ერთ სექტანტთან არ ულოცია და მაგას თქვენ ვერასოდეს ვერ დაამტკიცებთ რაც არ უნდა იჩიჩქნოთ მაგრამ თუ ისე შეაფასებთ ყველაფერს როგორც ეს ვიდეო განმარტეთ კი ბატონო რამეს მოიგონებთ…ისე კაი ზღაპრების წიგნი გამოვიდოდა თქვენი წერილებიდან ხალხისთვის მავნებელი და გესლით სავსე რომ არ იყოს…
        ნანას ამ სიტყვებს კი უზრდელობად ჩავუთვლი და ლომისას ვთხოვ თუ იცნობს დაარიგოს ერთი მეგობრულად რა წეროს და რა არა…
        ისე იცოდეთ სანამ რამეს დაწერთ:
        “ყველა ხალხებში, საზოგადოების ყველა ფენაში და ყველა დროში მეცრუენი იწვევდნენ და იწვევენ ზიზღს”…

        ყოველთა მტყუვართაჲ ნაწილი მათი ეგოს
        ტბასა მას ცეცხლითა და წუმწუბითა მოტყინარესა
        (გამოცხ. 21, 9)

      • ლომისა Says:

        შენ ბ-ნო ნუგზარ, საქართველოში არ გიცხოვრია და არც არაფერი გსმენია? დევნა არ იყო?! პუტჩის კურთხევა და ედუარდ ამომგდებლის საქართველოს მეთაურად კურთხევა არ ყოფილა არა?! მშვიდობიანი მსვლელობების დახვრეტების შესახებ არაფერი გსმენიათ? დასავლეთ საქართველო რომ ააწიოკეს ხუნტის ბანდებმა და განუკითხავად ხვრეტდნენ ხალხს არც ამის შესახებ გსმენიათ? მიშა დიოკლეტიანეს ურცხვი განდიდებაც არ ყოფილა? არც გლდანის ტაძრის დარბევაზე სანქციის მიცემა არ ყოფილა?! როგორ არ იყო, იყო, ნამდვილად იყო ბ-ნო ნუგზარ! მართალ ერისკაცებსაც დევნიდნენ, ჭეშმარიტ სასულიერო პირებსაც და ახლაც დევნიან. საპატრიარქოს გადაქცევა ეკუმენიზმის და მხედრიონის ყაჩაღთა ბუდედ არ ყოფილა არა? ეს ვ. კობახიძეც და სექტების აქტივისტებიც საპატრიარქოში არ გამოჩეკნენ? სამხედრო პუტში, ანუ ძმათამკვლელ ომში მისი მონაწილეობა აშკარად პუტჩისტების მხარეზე არ ყოფილა არა? ეჰ, თვალთმაქცობაა ესეთი დაუნახავობა და მეტი არაფერი!

        ჩვენ, თვენგან განსხვავებით არ ვართ დაუნახავები და ვხედავთ, რომ ტაძრები ძირითადად შენდება ხალხისგან ნაძარცვი ფულით, სადაც ნამდვილი ვაჭრობა იმართება ხოლმე ეკლესიური საიდუმლოების აღსრულების დროს და მრევლიც თითქოს მატულობს, მაგრამ სიმრავლეში და ტაძრების შენებაშია როდია მხოლოდ ჭეშმარიტი მართლმადიდებლობა? ქრისტეს ეკლესია მარტო კედლები და სახურავი არ არის… ამიტომ მოგწერე, რომ სიცრუით დაავადებულხარ, მაგრამ შენს ექიმობას ნამდვილად ვერ შევძლებთ. იქნებ მამა გიორგი სხილაძესთვის მიგემართათ?

        ალექსანდრე

  59. a. sanduxaZe Says:

    • ნუგზარ დუმბაძე Says:

      წმ. კიპრიანე კართაგენელი: “უფალი ამბობს თავისი ეკლესიის შესახებ, ამ ეკლესიის წიაღში მყოფთა შესახებ, რომ თუ ისინი შეთანხმებულნი იქნებიან; თუ, უფლის სწავლების თანახმად, თუნდაც ორნი ან სამნი შეიკრიბებიან და ერთსულოვნად ილოცებენ, მიუხედავად ასეთი მცირერიცხოვნობისა, მიიღებენ რასაც ითხოვენ. “სადაცა იყვნენ ორნი გინა სამნი შეკრებულ სახელისა ჩემისათვის, მუნ ვარ მე შორის მათსა”…

      მერე აქ ის კი არ წერია რომ ამ ადამიანებმა რომლებიც ერთად შეიკრიბებიან და ილოცებენ მერე გამოვიდნენ აქ და პატრიარქი და სასულიერო პირები განიკითხონ და ლანძღონ…
      და თან სიმართლის დამცველ და მამხილებელ ხალხად გამოაცხადონ თავი…
      არც ის არ წერია არსად რომ დაუმსახურებლად ცილი დასწამო ვინმეს და მითუმეტეს ვის ყველა ეკლესიის უმაღლეს მღვდელმთავარს?
      თქვენ რა მართლა ისე აგივარდათ თავში პირველ საუკუნეში დევნილ ქრისტეანებს ადარებთ თავს რომლებიც კატაკომბებში იმალებობდნენ? არ გცხვენიათ მაინც?
      მერე ვინ აირჩია ის მიშა ან ვინ აირჩია ის ჩამოიყვანა ის ედუარდი ისევ და ისევ ქართველმა ხალხმა…რაც დაიმსახურა ქართველმა ხალხმა ის მიიღო თავისი მოღალატეობით, უგუნურობით, უტვინობით, უსიყვარულობით ერთმანეთის მიმართ, მუდმივი ქიშპობით და სიმდიდრისკენ ტრფიალით…
      ეს ეხება ყველას სულ ყველას სულ ყველაა ამაში დამნაშავე მაგრამ როგორც ვატყობ თქვენ ზვიადისტობისკენ იხრებით რა მან არ დაუშვა შეცდომები თუ იგი იყო უმწიკვლო კრავი?
      თუ მაგდენი გახსოვთ ისიც გემახსოვრებათ რატომ არ დაუჯერა ქართველმა ხალხმა ქაშუეთის წინ მდგომ პატრიარქს როცა ლოცვისკენ მოუწოდა და ქაშუეთის ტაძრისკენ შებრუნება?
      დაუჯერეეს არა? ხოო არა და რაც დაიმსახურეს ის მიღეს ასე ხდებოდა სულ არ უჯერებდნენ მაგრამ პატრიარქი მაინც გულში იკრავდა ყველას და პატიობდა…
      უძღები შვილიც გაექცა მამას და უამრავ ცოდვაში ჩავარდა მაგრამ უკან მობრუნებულს და მონანულს მამამ სულ ყველაფერი აპატია…
      არ გცხვენიათ და კიდევ ერთხელ იცრუეთ როცა დაწერეთ რომ “ხალხის ნაძარცვი ფულით შენდება ეკლესიები” იტყუებით და მეტი არაფერი არც გესმით რა დაწერეთ ალბათ თორემ რომ გესმოდეთ მიხვდებოდით რამხელა ცოდვაში ჩაიგდეთ თავი ამ სიტყვების წარმოთქმით….
      “ყველა ხალხებში, საზოგადოების ყველა ფენაში და ყველა დროში მეცრუენი იწვევდნენ და იწვევენ ზიზღს”…
      “ეჰ რა გითხრათ რით გაგახაროთ” ნუ ცრუობთ…ღმერთმა შეგინდოთ…

  60. mushvan Says:

    “a. sanduxaZe”___v me chemi samshoblos quchebshi davdivar da ar meshinia chemi sityvebis da ar mrcxvenia, shen sadac xar da rasac etayvanebi isev is gaagrdzele da idzaxe samshoblo miyvarso da morwmunec varo… qartul enasac daiviwyeb da sul eg iqneba sheni qartveloba… samshoblos sasircxvilo kacmacunebi xart….

  61. a. sanduxaZe Says:

    “a. sanduxaZe”___v me chemi samshoblos quchebshi davdivar da ar meshinia chemi sityvebis da ar mrcxvenia, shen sadac xar da rasac etayvanebi isev is gaagrdzele da idzaxe samshoblo miyvarso da morwmunec varo… qartul enasac daiviwyeb da sul eg iqneba sheni qartveloba… samshoblos sasircxvilo kacmacunebi xart….

    geridebodi pirovnulad ar SegxebodiT magram TqvenTan adamianoba ar gadis, kacmacuni ki ara ara kaci xar viRac xar, Sen samSoblos grZnoba namdvilad ar gagaCnia da risi unda geSinodes, Sennairebi daeTrevian Tavisuflad saqarTveloSi, Torem namdvili qarTvelebs saqarTvelo dRes dedinacvlad uqcies!

    qarTveli rom var mitom gamagdes saqarTvelodan, dRes saqarTvelo arakacebsa da naZirlebs darCaT sajijgnad, sul cotac da ufali Tqvensas mogagebT.
    kacmacuno, me sofel sofel davdiodi eklesiebis gaxsnis xelmowerebs 25 wlis win davdiodi da amisTvis sabWoTa milicia wixlebiT mTelavda sapatriarqo ki rogorc yovelTvis dumda da am dumiliT oqros imkida!
    Sen da sens mSoblebs maSin leninis broSkebi da mandatebi gedoT jibeSi da georgievskis traqtatis iubiles zeimobdiT.
    erTi Ramec Tu gagiTenebis samSobloze fiqrit, Sen da Sennairebma samSoblo mewvel Zroxad gaixadeT me ki mTeli Cemi cxovreba vanacvale (mkiTxvels bodiSs movuxdi sakuTar Tavze amdens rom vlaparakob, magram aseTi arakacebi yvelafers gaiZuleben) da tuki ram gadamrCa mis samsxverploze iqneba yovelTvis.

    Zmao, mebralebi, Sen vinc aq Semoggzavna is Senze meti naZiiralaa da nu ahyvebi mas, suls nu waiwymed, daumsaxurebels nu akadreb vinmes Torem ufali mkacrad mogkiTxavs.

    me geubnebi damTavrdeba male es ubedureba, aRsdgeba ferflidan cveni samSoblo, yvelaas da yvelafers Tavis saxeli daerqmeva da mere Tu SenSi raame darCeba adamianuri sindisi Segawuxebs.

    dumbaze kargad gawvrTnili da dageSilia da nu ahyvebi mas, Cemi gulwrfeli rCevaa iqneba es.

    RmerTma Segindos!
    aTvis xelmowerebs so

  62. mushvan Says:

    25wlis ukan tu saqatrvelostvis gtkioda dges gaginelda eg tkivili???me kide im rchevas mogcem rom, 40wels gadacilebuli kaci iqnebit albat…me axalgazrdavar, mere jer sheni vagavi da myrali enit “mshoblebs”tu axseneb saertod,mashin mec momiwevs sheni modzebna,moica sapatriarqosgan ras elodi, vigac “a. sanduxaZe” cemes da kurtxeva mieca xalxistvis ro shen daecavi?es tyuilebi shens shvilebs mouyevi dzilis win da iamayeben sheni “kacobit” shen tu saqartvelo martla giyvars da mistvis yvelafers datmob exla mand ar egdebi ar isisineb, amxela kaci xar da internetshi laqlaqis meti saqme ad dagrchenia,mec da batoni nugzaric chevni gulis wuxilis gamo vwert aq,is cdilobs ro shegagnebinot mag gamolenchebul tavebshi ro martlac cdebiiiiiit,me ar shemidzlia imitom rom gamolenchebulebi xart da dabrmavebuli ro saqartvelo sulierad cdilobs ro win wavides,saqartvelo im adamians ufro uyvars batono a. sanduxaZe_v, roca omi daiwyo tavis tavs utxra ro sheni valia iomo da sheewiro samshoblos, mashin romel kurortze isvenebti tqve cilis mwameblebo??? gmertma damifaros me shennair ugnur adamiantan raime dzmobis magvari makavshirebdes,sakutar tavze daweril zgaprebs yvela nu moigonebt baton a. sanduxaZe_s magaliti sakmarisia…

    • ლომისა Says:

      ტიპიური აღვირახსნილი ლანძღვით „იმშვენებ“ ბაგეს mushvan!

  63. mushvan Says:

    erti tqven xart cheshmariti martlmadideblebi da tqven gaqt sheswavlili shjulic da kanonebic, da meore tqvnes modzgvrebs…isemc giqnia ro sul dagiblokia es saiti sul, ertmanetis sibidzurit iamayet,iyefet da iyefet ena gadmogdebuli dzgalebivit,verafers ver miagwevt,tqvens jinaze saqartvelo mainc gadarcheba da uflis wyalobit, da patriarqis winamdzgolobit…shen ro sheiswavle eklesiis samartali neta mag siwmindedan tu gaxsovs erti sityva mainc da tu asruleb?tumca tqven kitxulobt da ise swavlobt rogorc gawyobt…vai tqvens qartvelobas….

  64. a. sanduxaZe Says:

    batono nika, bodiSs ratom ixdiT, es me Sevcdi, pasuxis Rirsad rom CavTvale, vicodi Rorebs margalitebs rom ar uyrian, magram…
    ara uSavs amaTma Tu gvaqrs, maSin maTze uaresebi viqnebiT!

    keTili survilebiT a.s.

  65. a. sanduxaZe Says:

    Архиепископ Аверкий /Таушев/.
    Учение Церкви о власти.
    ________________________________________

    ________________________________________
    Мы уже дожили до того поистине страшного и жуткого времени, когда почти все уже капитулируют перед победно-шествующим в мире богоборческим сатанизмом, кое-где ещё так или иначе маскирующимся, ради удобнейшей подготовки царства Антихристова, когда должна будет начаться уже не прикрываемая кровавая борьба во всём мире с истинной верой и церковью Христовой.
    Ведь страшно подумать! Не только все православные поместные церкви, но даже инославные христианские исповедания, пользующиеся пока, казалось бы, полной внешней свободой, фактически уже капитулировали перед богоборческой советской властью, поскольку они признают законной Церковью русского народа Московскую Патриархию, являющуюся орудием её, вступают с ней в сношения, приветствуют её иерархов, ездят к ним сами и приглашают их к себе и поддерживают с ними дружественные отношения, как бы с представителями подлинной Русской Церкви.
    Только одна наша Русская Зарубежная Церковь пока ещё стоить на пути у этого богоборческого сатанизма. Вот где и кроется причина той страшной злобы, которая в настоящее время готова со всей силой обрушиться на неё!
    Предпринимается всё возможное, чтобы сломить позиции Русской Зарубежной Церкви. В самое последнее время выпущена в свет даже целая книга, с целью доказать «неканоничность» её существования. Вероятно, и сам Антихрист, когда явится, будет так же искусно орудовать канонами. Раньше у нас славились таким обращением с законами иные мастера, почему и явилась в нашем народе остроумно-ядовитая поговорка: «Закон — что дышло: куда повернёшь, туда и вышло». Вот точно таким же образом теперь недобросовестные люди, продавшие свою совесть врагам Христовой веры, орудуют и церковными канонами. Но все их построения рушатся сами собой, ибо они основаны на порочной, не выдерживающей никакой критики с точки зрения и здравого смысла и учения истинной Церкви предпосылке, будто «советская власть есть власть от Бога».
    В самом деле, разве можно богоборческую советскую власть, насильственным путём утвердившуюся на нашей несчастной Родине, считать властью богоустановленной и относить к ней слова св. ап. Павла в его послании к Римлянам, гл. 13, стихи 1-5: нет власти не от Бога…?
    Для ясного решения этого вопроса, необходимо внимательно прочесть все эти слова св. Апостола от начала до конца полностью, вдуматься в их глубокий смысл, вопросив свою совесть насколько сказанное св. Апостолом может идти к советской власти, а затем обратиться к нашим древним церковным авторитетам, дабы узнать, как они понимали и толковали эти слова. Ведь и римо-католики и все бесчисленные сектанты для оправдания своих заблуждений прибегают к текстам из Священного Писания, вырывая из контекста отдельные фразы и толкуя их там, где это им выгодно, слишком буквалистически, без сличения и согласования с остальным текстом.
    Итак, что же говорит св. ап. Павел:
    Всякая душа да будет покорна высшим властям, ибо нет власти не от Бога; существующие же власти от Бога установлены. Посему противящийся власти противится Божию установлению. А противящиеся сами навлекут на себя осуждение. Ибо начальствующее страшны не для добрых дел, но для злых. Хочешь ли не бояться власти? Делай добро, и получишь похвалу от неё; ибо начальник есть Божий слуга, тебе на добро. Если же делаешь зло, бойся, ибо он не напрасно носит меч: он Божий слуга, отмститель в наказание делающему злое. И потому надобно повиноваться не только из страха наказания, но и по совести.
    Вот теперь, процитировав эти слова и внимательно вдумавшись в них, вопросим самую элементарную, не искривлённую человеческую совесть — совесть человека хотя бы немного знакомого с богоборческой сущностью коммунистической советской власти, не только отрицающей самое существование Бога, но и сознательно и ожесточённо борющейся с верой в Бога, со всякой религией, — могут ли эти слова быть отнесены к советской власти?
    Конечно, нет!
    Как может быть «властью от Бога» та власть, которая с Богом борется, поставляя при том свою борьбу с Богом за искоренение всякой религии одной из главных целей своей деятельности?
    Разве мы не знаем, сколько зла причинила богоборческая советская власть Русской Земле, сколько невинной крови она пролила, скольких русских людей сделала несчастнейшими из смертных, сколько великих исторических святынь русского народа разрушила и осквернила, как надругалась она над душой православного русского человека, сколько всякой мерзости, низости, гнусности и самого разнузданного хамства внесла в русскую народную жизнь, искусственно вызывая и взвинчивая в душах всевозможные порочные и преступные инстинкты, возбуждая зверя в человеке, в том самом русском человеке, который так славился прежде своим смирением, кротостью, милосердием и самыми добрыми истинно-христианскими качествами души?
    Можно ли, после всего этого и зная всё это, решиться сказать о начальствующих лицах советской власти, что они страшны не для добрых дел, но для злых?
    Можно ли сказать о советской власти: Хочешь ли не бояться её? — Делай добро, и получишь похвалу от неё?
    Не звучит ли всё это самой злой иронией?
    Можно ли о советском «начальнике», который непременно должен быть безбожником, ибо этого требует от своих сочленов «компартия», сказать, что он есть Божий слуга, тебе на добро, что он носит меч как отмститель в наказание делающему злое?
    Не будет ли это кощунством — издевательством над священным званием Божия слуги?
    Вот чего не может не ответить на поставленный нами в самом начале вопрос о богоустановленности советской власти здоровая, не «сожжённая» ещё человеческая совесть, совесть, не привыкшая ещё к разным казуистическим изворотам.
    Но как же и почему всё же св. ап. Павел выражается так, что нет власти не от Бога; существующие же власти от Бога установлены? Не значит ли это, что и советская власть, несмотря ни на что, всё же должна быть рассматриваема, как «власть от Бога»?
    Обратимся к высокоавторитетному для нас толкованию этих слов Апостола святыми отцами Церкви. Что говорят они по этому поводу?
    Вот, как толкует, например, эти слова великий вселенский учитель и святитель св. Иоанн Златоуст:
    «Власти учреждены от Бога… Как это? Неужели всякий начальник поставлен от Бога? Не то говорю я, отвечает Апостол. У меня теперь идёт речь не о каждом начальнике в отдельности, но о самой власти. Существование властей, при чём одни начальствуют, а другие подчиняются, и то обстоятельство, что всё происходит не случайно и произвольно, так чтобы народы носились туда и сюда, подобно волнам, — всё это я называю делом Божией премудрости. Потому Апостол и не сказал, что нет начальника, который не был бы поставлен от Бога, но рассуждает вообще о существе власти… Так как равенство часто доводит до ссор, то Бог установил многие виды власти и подчинения, как-то: между мужем и женою, между сыном и отцом, между старцем и юношей, рабом и свободным, между начальником и подчинённым, между учителем и учеником… А безначалие везде есть зло и бывает причиной беспорядка… Ведь от властей для государств бывают бесчисленные блага: если упразднить их, всё погибнет и не устоят ни города, ни сёла, ни дома, ни торжище и ничто другое, но всё ниспровергнется, так как более сильные поглотят более слабых…» (Творения, т. 9, стр. 774-77).
    Как из вышеприведенных слов св. Златоуста, так и из дальнейших его рассуждений совершенно ясно, что св. Апостол говорит здесь не о «всякой» власти, в смысле безразличия того, в чьих бы руках власть ни находилась, а о самом институте власти, как таковом — о том, что самый институт власти установлен Богом ради упорядочения жизни людей, что государственная власть, по своей идее, есть Божественное установление, необходимое для предотвращения анархии, или безначалия, грозящей нежелательными потрясениями и разрухой для человеческого общества.
    Такую мысль со всею силою подтверждает и другой великий и весьма авторитетный для нас отец Церкви прп. Исидор Пелусиот. Указав наперёд богоустановленный повсюду в жизни словесных и бессловесных существ порядок подчинения одних другим, он затем заключает:
    «Поэтому вправе мы сказать, что самое дело, разумею власть, то есть начальство и власть царская установлены Богом. Но если какой злодей беззаконник восхитит сию власть, то не утверждаем, что поставлен он Богом, но говорим, что попущено ему изблевать сие лукавство, как фараону, и в таком случае понести крайнее наказание, или уцеломудрить тех, для кого нужна жестокость, как царь вавилонский уцеломудрил иудеев». (Творения, ч. 2, письмо 6-ое).
    Кажется, сказано вполне ясно. И отсюда должно быть понятно, что богоборческая советская власть, вполне подпадающая под понятие «злодея-беззаконника, восхитившего сию власть», как власть не законная, а захватническая и насильническая и держащаяся кровавым террором, не может ни в коем случае почитаться «властью от Бога», которой надо повиноваться «не только из страха наказания, но и по совести»: ей, по выражению преп. Исидора, только «попущено изблевать сие лукавство», но не больше.
    Можно ли, после всего вышесказанного, относить к советской власти заповедь св. ап. Павла: Итак прежде всего прошу совершать молитвы, прошения, моления, благодарения за всех человеков, за царей и за всех начальствующих, дабы проводить нам жизнь тихую и безмятежную во всяком благочестии и чистоте, ибо это хорошо и угодно Спасителю нашему Богу, Который хочет, чтобы все люди спаслись и достигли познания истины (IТим. 2, 1-4), как делает это современная Московская Патриархия и все её сторонники?
    Мы уже убедились с достаточной несомненностью, что советскую власть, как власть «злодея-беззаконника», нельзя рассматривать в качестве законной, богоустановленной власти, за которую надлежит христианам возносить «молитвы, прошения, моления и благодарения». Никак не идёт тут и сравнение советской власти с властью языческого императора, в пределах Империи которого жили и действовали св. апостолы и первые христиане. Власть языческого римского императора была для тогдашнего мира вполне законной, правовой властью, действительно обеспечивавшей порядок и благоустроение тогдашнего человеческого общества (Вспомним хотя бы знаменитое «Римское право», лёгшее в основу всей современной юриспруденции и доселе непревзойдённое!).
    А если христиане всё же подвергались тогда гонениям со стороны этой языческой власти, то отнюдь не потому, что эта власть была богоборческой, по самому существу своему, подобно современной власти советской, а лишь потому, что эта языческая власть не знала христианства, которое было в тогдашнем языческом мире явлением совершенно новым, неслыханным, непонятным. При том о христианстве ходили самые неблагоприятные слухи: христиан обвиняли в безбожии за то, что они не хотели приносить жертв языческим богам, их подозревали в тайном разврате, в убийстве детей и вообще в разного рода преступных и предосудительных действиях, считая их человеконенавистниками.
    Совсем другое дело — современная власть советская. Она-то прекрасно знает, что такое христианство, и сознательно гонит его, именно за то прекрасное, за то возвышенное, за то доброе, что оно собою являет. Вспомним хотя бы столь характерное заявление официального советского органа «Безбожник», приуроченное к празднику св. Пасхи:
    «Христианская Церковь учит, что Пасха — праздник любви, братства… Христианские священники в дни Пасхи говорят верующим: «Простите друг другу обиды, обнимите друг друга, простите врагам вашим». Партия считает это ученее совершенно неприемлемым для народов: Пасха христианская сеет в народных массах вредные идеи» (1 апреля).
    И это понятно, ибо коммунизм, как известно, сознательно противопоставляет христианской любви классовую ненависть, а потому он так непримирим к истинному христианству, воплощаемому в истинной Церкви.
    Если и могут быть какие либо сравнения, то советскую власть можно скоре всего сравнить с властью Иулиана Отступника, ибо и она — власть отступническая. А как это хорошо известно, христиане 4-го столетия молили Бога не о благопоспешении Иулиана Отступника, а о его скорейшей погибели. Об этом молился и такой прославленный отец Церкви, как Вселенский Учитель и Святитель Св. Василий Великий. Об этом мы читаем в «Житиях Святых» под 24 ноября («Страдание св. влкмч. Меркурия») следующие знаменательные строки:
    «Сего воина, св. влкмч. Меркурия, душою уже торжествующего на небе, Возбранная Воевода, Пресвятая Богородица, употребила, спустя значительное время, на следующую свою воинскую службу. Когда св. Василий Великий молился пред иконой Пресвятой Богородицы, — при которой было изображение и св. влкмч. Меркурия с копьём, как воина, — чтобы злочестивый царь Иулиан Отступник, великий гонитель и истребитель правоверных христиан, не возвратился из Персидской войны для истребления христианской веры, то увидел, что там, при иконе Пресвятой Богородицы, образ св. Меркурия сделался на некоторое время невидимым, потом показался с окровавленным копьём: А в то самое время Иулиан Отступник был пронзён на Персидской войне копьём неизвестного воина, который тотчас же после того сделался невидим. Окаянный Иулиан, извергнув вверх хлынувшую из раны кровь, обращаясь к небу с такими хульными словами на Христа: «Ты победил, Галилеянин!» — умер со злобой на устах. Это чудо сделалось тогда явным, ибо, по молитвам св. Василия Великого, сама Пресвятая Богородица послала сего угодника Божия и своего святого победоносного великомученика Меркурия от Церкви торжествующей к Церкви воинствующей на казнь богопротивного Отступника Иулиана, на защиту святой веры и православных христиан («Жития Святых» на рус. языке за Ноябрь месяц).
    А разве не превзошли современные гонители веры Христовой отступники-большевики во много-много раз Иулиана Отступника? И только такой молитвы они и достойны — молитвы о скорейшей погибели их богопротивного владычества и прекращения их неистового мучительства. Всякая иная молитва о них звучит просто кощунственно (т. 2, стр. 1-8).
    Сами св. апостолы дали нам наглядный пример того, как надо поступать, если власть не находится в руках Божиих слуг (Рим. 13, 3-4). Когда высшая духовная власть в иудейском мире — синедрион с первосвященниками во главе запретили им говорить и учить об Имени Иисуса, они решительно отказались повиноваться заявив: Судите, справедливо ли пред Богом, слушать вас более, нежели Бога? (Деян. 4, 19) и вторично: Должно повиноваться больше Богу, нежели человекам (Деян. 5, 29).
    Мы знаем, что и Антихрист, в конце времен, явится мнимо-законной властью для всего человечества, как всемирный правитель — духовный и политический возглавитель мирового государства и новой лжецеркви в нем, и будет требовать себе от всех полного послушания и подчинения, как будто на законном основании, расправляясь со всеми ослушниками, как с «бунтовщиками».
    Все это крайне необходимо знать и учитывать, отдавая себе ясный отчет в том, что, хотя самый принцип власти — от Бога, но далеко не «всякая власть» и не всякий начальник — «от Бога», ибо и сам Сатана иногда преобразуется во Ангела света и служители его принимают вид служителей правды (2Кор. 11, 14-15), почему и надо всегда помнить предостережение св. Апостола: смотрите, поступайте осторожно и не участвуйте в бесплодных делах тьмы, но и обличайте (Еф.5, 11,15) (т. 2, стр. 594-595).
    Но как лукав нынешний век и как часто теперь под собственные низменные страсти и чисто-шкурные интересы подводятся мнимые идеологические обоснования! Здесь именно и кроется основной источник наших разногласий в данном, казалось бы, столь ясном вопросе, как и во многих других, подобных же (т. 2, стр. 8).
    Как не понять и не почувствовать хоть сколько-нибудь зная историю России, что нам дорога не просто «Русь», а «Святая Русь», что нам нужна не просто «Россия» а «Православная Россия»?! Ведь совсем не случайно и не без самого глубокого смысла и значения в нашем государственном гимне поется: «Царь Православный»… К сожалению, некоторые, даже считающие себя «монархистами», не в состоянии почему-то понять, что просто «Царь», не являющийся верным сыном св. Православной Церкви и одновременно — защитником и покровителем Святой Веры и Церкви Православной, ровно ничего России не даст, и такая Россия, если даже и падет в ней советская власть, мало чем будет отличаться от нынешнего СССР. Самая монархия — историческая форма правления нашей Родины — может быть спасительна для нас только тогда, когда она — Православная, а не просто «монархия», как думают многие. Царь наш должен быть вполне сознательным православным христианином — искренним, верным и преданным сыном истинной Православной Церкви. Ибо царь ценен для нас, как Помазанник Божий, освященный на свое служение через великое Таинство миропомазания святою Церковью — конечно, истинною Церковью, а не одной из тех лжецерквей, которые, как мы видим теперь, вступили в содружество и тесный союз с темными антихристовыми силами. Царь должен нам сам давать высокий пример подчинения себя спасительному Закону Христову. Иначе это будет не «Царь Православный», а обыкновенный диктатор, своевольно-деспотически пользующийся своей властью в своих собственных интересах и целях или еще хуже — пешка в руках антихристовых сил, пользующихся им для проведения в мире своих адских планов
    (т. 2, стр. 524, 585. Слова и речи, 1961-68 гг.).

  66. a. sanduxaZe Says:
    Протопресвитер о.Михаил (Польский)* Положение Церкви в Советской России** ________________________________________ 1. Когда глава Российской Православной Церкви Патриарх Тихон(1) весною 1923 года был выпущен большевицкой властью из заключения, то власть праздновала свою первую победу над Церковью. Патриарх признал себя виновным перед большевиками, раскаялся в политической деятельности, за это был помилован и освобожден из заключения. Власть таким признанием Патриарха оправдывалась тогда перед миром в своих преследованиях и Патриарха, и всей возглавляемой им Церкви. С самого начала революции большевицкая власть объявляла, что она преследует церковников не за религию, а за контрреволюционную и политическую деятельность против нее. И теперь это казалось доказанным. Церковь в лице Патриарха как бы «призналась», что она имела не одни только религиозные и небесные цели, но и политические, земные, и теперь от них отказывается. Поделом было и преследование. И большевики оказались как будто бы правы… Но все мы, православные люди, отлично понимали тогда суть дела. Казнить Патриарха большевики не могли, хотя и желали этого. Они боялись дать ему ореол мученика в глазах народа, о чём и Ленин, говорят, в свое время заявил: «Мы из него второго Гермогена делать не будем»(I). Однако и выпустить его из заключения по одному только требованию заграницы (какое как раз в это время и было предъявлено — ультиматум Керзона(2)), не подорвав престижа государственной власти в глазах народа, оказалось уже невозможным: столько времени вести борьбу с Патриархом и готовить ему суд и казнь, а затем выпустить ни с чем, значило потерпеть поражение от самого Патриарха. Поэтому агенты власти склонили, уговорили Патриарха признать себя виновным и этой ценой получить свободу, которая представлялась Патриарху необходимою для блага Церкви. Унижаясь перед властью, принося жертву самим собою, отказываясь от славы мученика, Патриарх и вышел на свободу ради пользы Церкви… Так мы тогда рассуждали и ликовали перед нашим Патриархом, как перед победителем, устраивая ему триумфальные встречи и шествия. Хотя он и отказался от тюрьмы, но в наших глазах оставался славным мучеником… Аресты же духовенства и после освобождения Патриарха и всех его заверений в политической верности властям продолжались и даже усиливались. Меня на допросе в ЧК следователь спросил: «Ваши политические убеждения?» — «Я не имею права иметь их». Вслед за Патриархом я тоже очищался от политики, зная, что Церковь существовала при всякой власти и, невзирая на форму управления и отношения к ней власти, может и должна существовать. Поэтому я тогда полагал, что могу быть чист от всяких политических убеждений. Но, конечно, такие взгляды мне нисколько не помогли. Следователю угодно было, чтобы я осудил Патриарха и Патриаршество как форму церковного управления, а я высказался за Патриарха. «Значит, вы — монархист, коллегиальное управление вы не признаете». На другом допросе следователь обвинил меня в пропаганде против советской власти. Я стал отрицать за собой такое преступное деяние, но признавал, что всегда говорил в церковной проповеди против безбожия. «Кого вы разумеете под безбожниками?» — «Безразлично. Всех: будет ли то рабочий или ученик школы». — «Конечно, и представителей власти?» — «Да, всех». В обвинительном заключении следователя, в чтении которого я расписался, мне была поставлена статья закона, преследующая «возбуждение масс на религиозной почве против советской власти». Кроме этой, была поставлена потом и еще одна статья. Итак, я оказался всё-таки политическим виновным, несмотря на свое очищение от всякой политики. Но я всё же настаивал на своем и рассуждал, что лучше страдать невинно, по ложному обвинению, с чистой совестью перед Богом, перед людьми, перед самим собою, страдать за религию, за веру, за Бога, за Церковь, чем за дела политические. И действительно, всякое политическое чувство у меня было как-то атрофировано. Я не питал почему-то никакой ненависти к властям. Правда, в пору было только нести тяготу тюремного сидения. Над своими же собратьями-соузниками, искренне желавшими скорейшей гибели этой власти, я шутил, говоря им, что хотя за ними и нет никаких политических преступлений, но они страдают справедливо: власть «угадала» их настроения и мысли и посадила их за дело. «Надо очиститься. Привыкли жить с властью заодно. Попробуйте пожить без нее, как жили наши предки с татарами, или греки с турками, а то, еще хуже, как первые христиане с неронами и диоклетианами, за которых умели еще и молиться! А мы вот отстали от истинного христианства и не имеем совсем духа и жизни наших отцов». Так рассуждал я. После четырех с половиной месяцев сидения в Бутырской тюрьме, я получил вдруг полторы недели свободы и принес Патриарху приветы и поклоны от заключенных епископов и священников. Патриарх мне, между прочим, сказал: «Лучше сидеть в тюрьме. Я ведь только считаюсь на свободе, а ничего делать не могу: посылаю архиерея на юг, а он попадает на север; посылаю на запад, а его привозят на восток…» Деятельность Патриарха ЧК сводила на нет, не позволяя назначенным им архиереям даже доехать до своих епархий и направляя их в места заключения и ссылки. Архиереи, не добравшиеся до своих кафедр или бывшие на них по три недели, по месяцу, точно так же, как и пробывшие на них многие годы и находившиеся теперь в ссылках и лагерях, поминались на своих епархиях, и имена их возносились за богослужением, как полагается в каждом храме. Им, как и заключенным священникам, посылали бесчисленные и неоценимые по содержанию письма: вся любовь паствы, вся благодарность за стойкость и мужество, всё преклонение перед невинными страданиями своих духовных вождей были в них излиты. Между пастырями и пасомыми завязывались такие отношения, какие могли быть только в первые века жизни Христовой Церкви. Не знаю, имелись ли еще в истории Вселенской Церкви случаи такого широкого и глубокого духовного подъема. Каждый христианин почитал своим долгом на записочке «о здравии» своих родных, подаваемой на литургию, записать, прежде всего, имя заключенного своего — архиерея или священника. И диакон, читая на ектении эти записки, множество раз поминал вслух всей Церкви самое слово «заключенный» и имя его. Церковь скорбела и прилежно молилась за своих страдальцев. А когда архиерей, по отбытии срока заключения или ссылки, возвращался (правда, очень часто всего на несколько недель) в свой город, то торжество народа было неописуемым: осыпали цветами и слезами путь его и за счастье считали целовать край его рясы… Это было и горькое, и счастливое время. И Церковь была еще крепка. Сила и превосходство над врагами ее были очевидны. Я, маленький священник своего прихода, за полторы недели своей свободы так был обременен излияниями благодарности, любви, всякого почитания, которые спешил мне принести каждый прихожанин, что когда очутился в арестантском вагоне и в пересыльных тюрьмах на пути в Соловки, то почувствовал, что отдыхаю, и тяготу тюремную нашел более посильной, чем перенесение незаслуженных почета и любви. Я совершенно не предполагал, что дело мое так ценно в глазах народа. Но зато ЧК страшно злобствовала. Власть большевицкая оставалась бессильной перед Церковью, хотя грубому физическому насилию противостояла одна только моральная сила Церкви. Впрочем, большевики это сознавали и вовсе не собирались бороться с Церковью одним только насилием. Имея целью уничтожить Церковь, как и всякую другую религию, большевицкая власть открыто заявляла, что этой цели сразу достигнуть нельзя, так как религия имеет глубокие корни в широких народных массах. Потому и Патриарх, хотя и открыто встал против большевиков с самого начала революции и предал их анафеме (церковному отлучению) всё же долго оставался безнаказанным. Не так-то просто было удалить его. За ним была верующая масса. Но и, кроме того, удалив Патриарха, ради этой же верующей массы нельзя было оставить Церковь совсем без управления. С Церковью всё время приходилось считаться, как с определенною силою не только для себя, но и для заграницы. Поэтому, доколе Церковь не могла быть уничтожена, большевики хотели использовать Ее в своих целях. А для этого им нужно было овладеть церковно-административным аппаратом, найти церковную власть, во всём послушную себе. Церковь должна была идти на поддержку и услуги новому государству. Патриарх на это не шел, не поддавался, противопоставлял всю Церковь новой власти, подстрекал народ против нее. По мнению власти, растолкованному в печати на разные лады, Церковь была полна контрреволюции. Только здесь сосредоточились теперь контрреволюционные силы страны, ибо везде они уже были сломлены. Очередь — за Церковью. Ее нужно очистить от контрреволюции. К моменту ареста Патриарха большевики не только достаточно травили его в печати по делу изъятия церковных ценностей, но подобрали в Петрограде, а потом в Москве священников и одного-двух епископов, которые и возглавили Церковь тотчас после ареста Святейшего. Эта правящая группа духовенства сначала носила название «Живой Церкви», а потом — «обновленцев». Управление их называлось «Высшим Церковным Управлением», потом — «Священный Синод»(3). Большевики, пока Патриарх находился в заключении, использовали новую церковную власть полностью. Обновленцы, в свою очередь, делали всё, что властям было угодно. Ими было объявлено о новом курсе церковной жизни ввиду полного мира Церкви с государственной властью; признается справедливость социальной революции, к которой Церковь идет навстречу и ее поддерживает, и себя очищает от всякой контрреволюции, и борется с контрреволюционерами. Для заграницы обновленцы объявили, что еще никогда Церковь не пользовалась такой свободой, как теперь, что гонений на религию нет, а есть только справедливое преследование контрреволюционеров церковников. К примеру, вот они, обновленцы, отказавшись от контрреволюции, пользуются полною религиозною свободою. На средства, отпущенные государством, обновленцы собрали церковный собор и на нём объявили заключенного Патриарха низложенным, лишенным своего сана и монашества(4). Государственная власть добилась, чего хотела: получила угодную ей церковную власть, которая сказала все слова и совершила все дела, нужные ей. Но союз нового церковного управления с безбожною государственною властью оказался неприемлемым для церковной народной массы. Никто не поверил, что жизнь Церкви благоустроится с подчинением ее безбожникам. Это — отдача козлу огорода. Всем было известно, что большевицкая власть сама поставила и поддерживает новую церковную власть. Поэтому обновленческому управлению в Церкви никто не хотел подчиняться. Таким образом, овладеть церковным народом, массою верующих большевикам не удавалось. Они владели каким-то церковным управлением, которому некем было управлять. Сама Церковь не оказалась в их руках. Относительная свобода обновленцев никого не соблазняла. Покровительство власти, полицейское содействие по захвату храмов у православных, личная неприкосновенность обновленцев, хотя многие из них имели контрреволюционное прошлое, — всё это было никак не в пользу «новым православным». Союз с безбожниками окончательно позорил обновленцев. Их управление, объявившее своей целью борьбу с контрреволюцией в Церкви, являлось в глазах народа — филиальным отделением ЧК в Церкви, а сами обновленцы, эти несчастные епископы и священники, — людьми без совести и чести, безбожниками и чекистами в рясах. Невозможно описать все случаи выражения народного презрения и ненависти к ним. Однако неподчинение обновленцам, поддерживающим государственную власть и этой властью поддержанным, означало контрреволюцию, неподчинение самой власти. Через организацию обновленчества большевикам и удалось обнаружить в Церкви такую контрреволюцию: всякий, не признающий обновленческого управления в Церкви, являлся контрреволюционером. Везде, во всех уголках обширной страны, происходили бурные церковные собрания, где уполномоченные обновленцев (кто-нибудь из местных священников) пытались склонить народ принять новую церковную власть. И только открытым насилием гражданской власти удавалось захватить тот или иной храм для обновленческого священника. Везде начались аресты духовенства и деятельных мирян на почве непризнания церковной власти, поставленной большевиками. Но никто из привлекаемых к ответу не говорил, что, не признавая обновленчества, он не признает власти гражданской. Политические обвинения ставились, но их отвергали и защищались тем, что обновленцы неканоничны и церковно беззаконны: они, прежде всего, есть самочинники, захватившие церковную власть во время заключения Патриарха. При этом, конечно, намекалось, что проделали это сами обновленцы, а власти здесь ни при чём. Далее, они, обновленцы, беззаконно провели реформы: разрешили второй брак вдовым клирикам и принятие епископского сана женатым священникам, что запрещено Вселенскими Соборами Церкви и ими только может быть разрешено. Обновленцы же печатно (и, конечно, устно) уверяли большевицкую власть, что каноны — только ширма для их противников, за которую они скрывают свою контрреволюцию. Множеством неканонических примеров из церковной истории они пытались доказать свою каноничность, право на эти реформы и захват власти. Исторические примеры им показывали, что большие, чем их беззакония, не раз благополучно сходили с рук. Гражданская власть вместе с обновленцами была уверена, что это именно так, и потому аресты, политические обвинения, тюрьмы, ссылки (несмотря на ярую самозащиту обвиняемых и отречение от всякой политики) продолжались. Так обстояло дело к моменту освобождения Патриарха из заключения, таковым оно осталось и при нём. Хотя обновленцы и власти считали Патриарха «бывшим», Церковь с его выходом из заключения получила своего действительного главу. Положение обновленцев сразу настолько поколебалось, что не будь вмешательства власти, еле удерживающей страхом жестокой расправы часть его прежнего состава, оно бы целиком пало. Часть отпавших архиереев и множество священников имели мужество покаяться и возвратиться из обновленчества в православие. Множество храмов, из захваченных обновленцами, отбиралось православными обратно. Обновленцы уже и не ради только борьбы с «контрреволюцией», а более для сохранения самих себя, были принуждены доносить в ЧК на своих противников. На первом же моем допросе я увидел (вернее, подсмотрел) в моем «деле» среди сводок чекистов два доноса на себя: один краткий — епископа Антонина (Грановского), первого председателя обновленческого управления, другой — на двух почтовых листах, прочитанный мною потом в копии, — протоиерея Р. Меня ужаснула такая “деятельность” моих старых личных знакомых. Впрочем, оба они были изгнаны народом из моего прихода и храма: один — приехавши послужить, другой — как член причта обновленцев. Они не могли простить мне своего позора. Однако на допросах я должен был делать вид, что в моем сидении обновленцы не виноваты: не может же власть сажать меня за непризнание каких-то обновленцев. Какое ей дело до наших внутрицерковных проблем? Но я не сумел до конца выдержать такого вида, и сам себя наказал. На допросе мне, между прочим, ставилось в обвинение, будто бы я говорил, что ЧК поддерживает обновленцев. «Нет, этого я не говорил, а наоборот, другое бы мог сказать: что обновленцы помогают ЧК». — «Как вы можете так говорить?» — вцепился в меня следователь. Я указал, что об этом открыто провозглашается в советской печати и назвал журнал, где это прочел(II). Следователь записал мою цитату, после чего эту тему он больше не поднимал. И хотя в истинности моих слов он, конечно, убедился, но поставил мне новую статью закона, преследующую «распространение ложных слухов против советской власти» с целью ее дискредитации. Итак, хотя «ложный слух» о том, что обновленцы помогают ЧК, и так везде был «распространен», а в проповеди я, конечно, об этом никогда не говорил и впервые «распространил» этот «слух» перед моим следователем; и, наконец, именно автор указанной мною статьи журнала и подлежал первым обвинению по закону, я не избежал своей участи и оказался контрреволюционером. Опираясь на обновленчество, власти преследовали православных, и, чтобы освободиться от тюрьмы, нужно было объявить о своем переходе в обновленчество; по крайней мере, иногда было достаточно для некоторых только похулить Патриарха и пообещать действовать против него, хотя бы и в составе православных. Были и таковые. Выбор предоставлялся всем и соблазн тоже. Обновленчество освобождало от репрессий, и устоять было нелегко. Уже сидя в тюрьме и остро временами переживая всю трудность этого дела, я не раз простил обновленцам их падение и научился считать одною лишь милостью Божиею хождение по путям правды. Соблазн приходил с разных сторон. После месяцев тюрьмы меня вдруг освободили и, предупредив, что на этой неделе мое дело решится, намекнули, что моя дальнейшая судьба зависит только от меня. Тем, что я не пошел за эту неделю (или десять дней) к обновленцам и не поискал их заступничества, но был у Патриарха и даже служил с ним, я и определил себя на годы заключения. Таков, приблизительно, путь и всех других… Каждый знал, что мог не сидеть в тюрьме, а если сидел, то по «доброй воле». Моя жена во время грустных наших тюремных свиданий говорила мне: «Почему другие не сидят, а умеют избегать тюрьмы?» Она разумела тех, кто побывал в обновленчестве, а когда острый момент борьбы миновал, вернулись под давлением народа в Православие и для власти ничего из себя не представляли. Я отвечал ей: «Неужели ты хочешь, чтобы я был бесчестным человеком?» — «Нет», — говорила она и замолкала по этому вопросу. И все же некоторых священников жены увлекли в обновленчество во избежание тюрьмы. Впрочем, знаю и обратный случай. Знакомый мне священник за отказ от обновленчества сидел в тюрьме. Ничего ему не стоило и освободиться. Но жена во время свиданий заявляла ему, что она больше не в силах переносить прежней жизни, и обновленцем он пусть домой не возвращается. Моя мать издалека прислала мне в тюрьму записочку, которую я мог получить и читать уже во время моего временного освобождения. Мать писала, что благословляет меня сидеть в тюрьме, не ослабевать духом, всё терпеть и не сдаваться. Я плакал от радости. Так в каждом случае: одна лишь моральная сила противостояла жестокому насилию. Не было других сил и у Церкви, у всех членов ее. Она имела такое оружие, которого враг не мог выбить из ее рук и против которого был бессилен. Только самим нам оставалось его не бросить, не выпустить из рук. Попытка большевиков через обновленцев овладеть Церковью не удалась. Церковь сопротивлялась; она не принимала власти большевиков над собою, хотя бы в лице обновленцев, их послушных во всём агентов. Патриарх, выйдя на свободу, увидев еще раз всю нравственную силу церковного народа, говорил моему знакомому и своему близкому старому другу: «Читая в заключении газеты, я с каждым днем всё больше приходил в ужас, что обновленцы захватывают Церковь в свои руки. Если бы я знал, что их успехи так ничтожны и народ за ними не пошёл, я бы не вышел из тюрьмы». То есть никогда бы никаких покаяний перед властью Патриархом не было бы принесено, и не было бы абсолютно никаких других достаточно серьезных причин побудить его к этому, если бы не обновленчество, захватившее церковную власть и бесчинствовавшее в Церкви. Но и обновленчество его бы не понудило на такой акт примирения с большевиками, знай он в заключении правду о них. Газеты действительно лгали об их значении и, конечно, нарочно подсовывались Патриарху агентами ЧК для получения от него этого акта «примирения», который власти был так нужен. Патриарх признавался своему другу, что на помощь своему главному мотиву поиска освобождения он принимал и то соображение, что, наконец, появился закон, революционный же хаос всякого беззакония, по-видимому, кончился. Ему казалось, что перед ним находится настоящая государственная власть, ради которой можно было, не кривя душой, отказаться от своего прежнего курса. Однако выяснилось, что отношение власти к Церкви не изменилось к лучшему, хотя Патриарх и сдал свои позиции. Власти этого оказалось мало. Патриарх управлял Церковью, и власть над Ней была в его руках. Большевикам надо было заново начинать борьбу за получение влияния на ход церковных дел, в которых Патриарх и теперь не был их послушным орудием, что они имели в обновленцах. Да и через обновленцев истинных целей не достигалось: главная церковная масса народа и духовенства выскользнула из рук обновленцев; искусственно созданное церковное управление не имело силы, влияния, авторитета и вообще значения ни для своих масс, ни для заграницы. В этом смысле власть получила в обновленчестве немало разочарований, надежды на него оказались далеко не оправданными, что агенты ЧК не стеснялись подчас высказывать некоторым иерархам Церкви. Правда, создав обновленчество, власть добилась раскола в Церкви. Обновленцы — вторая Церковь, имеющая свой отдельный епископат, духовенство, свои храмы и ту часть народа, которой не было никакого дела до принципиальных разногласий, лишь бы богослужение оставалось старым, которым они удовлетворялись у тех же обновленцев. В свое время, устроив раскол, большевики ликовали в печати, объявляя, что, наконец, в едином фронте церковников пробита брешь, в которую они, безбожники, и должны устремиться для уничтожения Церкви. Раскол в Церкви и помощь ЧК по борьбе с церковной контрреволюцией — вот заслуги обновленчества, признанные за ним советской печатью. Но получить влияние на церковные дела или авторитетный голос Церкви на свою сторону, пока это полезно, а также окончательно низложить Её или подорвать всякий авторитет русской Церкви, большевики могли только в лице Патриарха, через управление Патриарха, имевшие такие авторитет и значение. Агенты власти и вели непрестанную борьбу с Патриархом, пытаясь подчинить его своему влиянию, склонить на полезные для них и вредные для Церкви поступки. Патриарха упрашивают написать ответ архиепископу Кентерберийскому, что Церковь в России пользуется полною свободою, и никаких гонений нет. Несмотря на постоянные приставания, Патриарх всё время откладывает это дело и не пишет. Почти в то же время Патриарха уговаривают ради пользы Церкви, ради упорядочения отношений государства и Церкви отречься от власти и уже успевают склонить на эту точку зрения одного-двух ближайших к нему архиереев. Однако решением большинства архиереев Патриарх удерживается от этого пагубнейшего для Церкви акта. От Патриарха требуют смещения с кафедр неугодных власти архиереев. Только в одном случае Патриарх было уступил, но вслед за этим снова восстановил лишенного кафедры архиерея. Власть требовала, чтобы он завел новый стиль в Церкви. Стиль этот не принимал народ, и у обновленцев он также не прошел, но тогда тем более стал необходим властям для дискредитации Патриарха. Архиепископу Илариону(5), ближайшему сотруднику Патриарха, в первые месяцы после освобождения агент власти говорил: «Уговорите Патриарха завести новый стиль. Неужели он не может сделать маленькой уступки власти? Если советская власть завела этот стиль, то пусть и Церковь покажет, что Она солидарна с нею». В то же время при встрече с другим архиереем этот же агент власти говорил: «Вы слышали, что Патриарх заводит новый стиль? Для чего это? Кому это нужно? Неужели вы согласитесь с ним? Отделитесь от Патриарха; вас вся Москва любит и за вами пойдет. Мы вас поддержим…». Агент власти требовал, чтобы в Управлении Патриарха был человек, которому власть доверяет, и предлагал принять в общение протоиерея, вождя группы «Живая Церковь», отошедшего от обновленческого управления. Отменить свое постановление о принятии этого человека Патриарх мог только тогда, когда последовали протесты клира и народа. В общем-то, опираясь на мнение народа, еще можно было кое-как отклонять от себя разные предложения власти. Мне известен один батюшка, который уклонялся от обновленчества таким доводом перед своим местным чекистом: «Я бы с удовольствием пошел в обновленчество, никакого различия не вижу, но приход меня выгонит, останусь без куска хлеба». Хорошо, что это была сущая правда, и не он влиял на приход, а приход на него. ЧК это знала и оставляла его на свободе… Но Патриарху нужно было самому руководить, влиять, направлять. Поэтому ЧК и стремилась овладеть его волей. Однако Патриарх шел добрым путем. При нём Церкви легко было нести крест свой, потому что вся тяжесть креста этого падала на его плечи. Большевицкая власть не выпускала его из атмосферы своей лжи, провокации, обмана, клеветы, сеяния раздоров, расколов, недоверия. Патриарх постоянно должен был разгадывать тайны и злые замыслы и намерения, скрывающиеся под всякими благовидными предложениями власти. Враг действовал то посулами, то угрозами, и не ему самому — это были бы совершенные пустяки! — а Церкви. То он обещает прекратить аресты духовенства, освободить заключенных или вернуть из ссылки каких-то нужных Патриарху епископов, или дать разрешение на духовные печать и образование, на свободу съездов и епархиального управления; то угрожает оставить все репрессии в силе и еще прибавить. Патриарх страдал. Он встречал и слушал своего врага с крайним напряжением нервов. Когда Патриарху докладывали о приезде агента власти, он был вне себя от раздражения и волнения, что, казалось, было совершенно несвойственно его характеру и темпераменту. Я помню его в дни ареста перед заключением. В последнюю его на свободе литургию(III) я сослужил ему в храме села Богородского под Москвой. Перед этим поздно ночью он вернулся из ЧК. Его только что долго и жестоко допрашивали. Дома своим приближенным, измученным ожиданием, Патриарх лишь обронил: «Уж очень строго допрашивали…» — «Что же вам будет?» — спросил кто-то с тревогой. «Обещали головку срубить», — отвечал Патриарх с обычным своим благодушием. Литургию он служил — как всегда: без малейшей тени нервности или хотя бы напряжения в молитве. Глядя на него, приготовляющегося к тюрьме, а может быть, и к казни (тогда это было серьезно), я невольно вспомянул слова Христовы: … идет князь мира сего, и во Мне не имеет ничего (Ин. 14, 30). Пусть обвиняют, ничего не найдут, он будет невинен. Так я думал, и на эту тему сказал проповедь за литургиею. Благословляя меня на проповедь, Патриарх шепнул: «Их-то не затрагивай…» Знаю, что пожалел проповедника. Не за себя, а за тех, кто около него рискует собою, он боялся. Но не помню случая, чтобы кто-либо, кому выпадал случай проповедовать за патриаршею службою, утаивал в слове своем правду. Как-то всегда и всеми говорилось то, что надо, что соответствовало лицу Патриарха. Были дни торжества по случаю его освобождения. Народ и радовался о нём, и скорбел о Церкви. Патриарх был всё так же спокоен. Что могло случиться с Церковью или с ним самим без благой-то воли Божией? Ничего. Тайна духовного покоя и духовного здоровья истинного православного христианина и его, конечно, первого, именно в этом. Вспоминаю одного епископа, который сидел со мною в тюрьме. На вопрос чекистов, какого он мнения о Патриархе, ответил: «Я реально ощутил его святость…». Ответ привел чекистов в бешенство, и дело о ссылке епископа было тотчас решено. Наконец, я вижу Патриарха после своего выхода из тюрьмы, когда принес ему поклоны соузников. Патриарх по-прежнему был добр и благодушен, но такой худенький, измученный, что, прощаясь с ним, я заплакал от чувства жалости. Преклонив мою голову к своей груди, Патриарх спросил: «Что же ты плачешь?» Я совершенно неожиданно для себя самого ответил: «Мне кажется, что я вас больше не увижу…». Конечно, не Патриарха я видел перед собою весьма недолговечным, а внутри меня была полная уверенность, что и я долго на свободе не прохожу… Патриарх рассмеялся и сказал: «Ну, гора с горой не сходится, а человек с человеком сходится. Послужи завтра со мною». Кстати сказать, в беседе с Патриархом я ему покаялся, что, сидя в тюрьме, не раз мысленно осудил его за сдачу позиций большевикам. Патриарх благодушно прощал меня и говорил о том, что его свобода хуже тюрьмы, и сам вспоминал свое сидение, как лучшее время. На другой день я еще раз сослужил Патриарху в церкви великомученицы Анастасии, что у Бутырской Заставы. Затем был арестован и отправлен в Соловки. Больше я Патриарха не видел. Патриарх умер. Его замучила, сожгла на медленном огне своей сатанинской ненависти большевицкая власть. В Соловецком кладбищенском храме, оставленном для местных монахов, вольнонаемных работников при лагере заключенных, духовенство служило панихиду по Патриархе. Все мы чувствовали тогда, что наступает новый тяжкий период жизни Церкви. Лица заключенных наших архиереев были не так грустны, как суровы и строги. Все мы сознавали, что опасность надвигалась: а какая? в чём? — никто не знал. Счастливый период борьбы с врагом, когда перевес был на нашей стороне, во всяком случае, кончился. Это понимал каждый. Говорят, агент власти, заправляющий церковными делами(IV), по поводу смерти Патриарха был в неописуемом восторге. Примчавшись к телу только что усопшего, он потирал руки и, с трудом сдерживая радость, говорил: «Хороший был старик… Надо похоронить поторжественней…» После похорон он призвал к себе в ГПУ двух митрополитов и вручил им так называемое «предсмертное завещание» — послание Патриарха со всякими его обещаниями в пользу власти. Митрополитам предложено было свезти текст в редакцию газеты для напечатания, что они и сделали. Но никто из духовных лиц, окружавших Патриарха, не был свидетелем того, чтобы Патриарх подписывал эту бумагу, хотя проект «завещания», предложенный властью, долго лежал на столе у Патриарха и был взят оттуда агентом власти уже после его смерти. Недолго управлял Местоблюститель Патриаршего Престола митр. Пётр(6). Он твердо знал, что никакие уступки с его стороны не подкупят власти. Власть всё берет и ничего не дает, как говорил это и Патриарх. Поэтому всякие предложения агента власти митр. Пётр прямо отвергал и запросто выпроваживал его из своих покоев. Митрополит Пётр, например, говорил агенту так: «Вы всё лжете. Ничего не дадите, а только обещаете. А теперь потрудитесь оставить комнату: у нас будет заседание». Такого неподатливого главу Церкви и такое свое отстранение от церковных дел озлобленный враг долго терпеть не мог: митр. Пётр был заключен в тюрьму. Появился новый его заместитель — митр. Сергий(7). Митрополит Пётр, зная, что ему недолго быть на свободе, предусмотрительно назначил себе заместителя. Церковь не осталась без управления. 2. В конце лета 1925 года, то есть приблизительно через полгода после смерти Патриарха (митр. Пётр уже находился в заключении), соузник наш по Соловецкому лагерю архиеп. Иларион(V) вдруг неожиданно был изъят из нашей среды и отправлен в Ярославскую тюрьму. Мы понимали, что делается это по каким-то соображениям антицерковной политики. Весною 1926 года архиеп. Иларион опять был с нами. Тюремные новости касались исключительно его разговоров с агентом власти, вершителем судеб Церкви, посещавшим его в тюрьме. Агент склонял Архиепископа присоединиться к новому, так называемому григорьевскому расколу, который ГПУ(VI) учинило по всем правилам обновленческого(8): нашло недовольных митр. Петром, как прежде Патриархом, и, заключив Митрополита в тюрьму, попыталось передать возглавление Церкви в руки архиеп. Григория и его Высшего Церковного Совета. Но у Церкви в тот момент оказался свой законный епископ — митр. Сергий. Видимо, агент хотел переходом в раскол такого популярного Архиерея, как архиеп. Иларион, с одной стороны, дискредитировать его в глазах большей части масс, а с другой — усилить григорьевский раскол новыми силами, ибо за архиеп. Иларионом многие могли бы и пойти. Архиепископ Иларион ответил агенту, что церковные каноны не позволяют ему признать в Церкви самочинной захватнической власти Григория. Тогда агент сказал с угрозою: «Ну, подождите: я вам дам вашего, и если вы его не признаете, то тогда уже пощады не будет». На всех многочисленных слушателей нашего докладчика эта фраза агента произвела большое впечатление и, конечно, встревожила нас. Что это могло значить? Он даст нам нашего, то есть не канонического ли законного архиерея, но такого, которому мы, может быть, тоже не пожелаем подчиниться? Тогда, естественно, пощады нам не будет от власти. Но откуда же будет такой архиерей? И что он сделает? Наши рассуждения о планах агента на этот раз нам ничего не давали, хотя мы весьма привыкли к тактике ГПУ и часто угадывали события. Мы всегда отдавали должное ГПУ: свое дело там делали лучше, чем мы — свое. Весною 1927 года, после того, как кончилось мое трехлетнее сидение в Соловецком лагере, и я продолжал отбывать свое наказание в ссылке, в Зырянском крае, мы, ссыльные, получили письмо с весьма важными сообщениями. Митрополит Сергий имел многозначительную беседу с агентом ГПУ. Агент жаловался на то, что союз с обновленцами власти ничего не дал, а союз с Православной Церковью до сего дня не налажен.. Митрополит со своей стороны сетовал, что Церковь до сего времени не имеет легального центрального управления. В общем, обе стороны установили, что существующие отношения Церкви и государства невыгодны для них. Тогда агент предложил условия, с принятием и осуществлением которых церковное управление получит легализацию, свой журнал и прочие свободы. Митрополит должен организовать при себе коллегию для управления или Синод; все дела канцелярии Синода всегда должны быть открыты для агентов ГПУ; назначение архиереев на места должны происходить с ведома и согласия ГПУ; митрополит должен издать послание к Русской Церкви, соответствующее новому курсу Ее жизни, и должен обратиться к заграничной Русской Церкви с предложением прекратить противосоветскую пропаганду и дать обязательство в лояльности к советской власти. Митрополит на все эти условия согласился(9). Судя по внешности, во всех этих условиях ничего особенного не было. Требования эти вполне естественны для государства, а если еще сравнить первые пункты этого договора с практикой Церкви во времена царской власти, то ничего нового и совсем не было. Однако такова была только внешность договора, сущность же его была весьма печальна для Церкви, если не сказать сразу, ужасна. Мы эту сущность отлично понимали. Все эти условия, так или иначе (и не раз), ставились и Патриарху, и его преемникам, но до сего времени отклонялись ими. Согласиться на эти условия — означало сдать власть над Церковью в руки ГПУ, в руки безбожников. Учреждения Синода, которого почти не было в последнее время при Патриархе и уже совсем не было при митрополитах Петре и Сергии, ГПУ добивалось теперь для того, чтобы всегда иметь в церковном управлении своего человека, участника всех дел, доносчика и проводника заданий ГПУ. Это нам уже было известно из практики Синода при Патриархе. Частые аресты и долгое заключение архиереев не позволяли иметь правильный по закону состав Синода, а составлять его из лиц случайно пребывающих на свободе, а то и (еще хуже) далеко не случайно, заставляло митр. Петра сознательно избегать созыва Синода. Единоличное управление при митр. Петре и первое время при митр. Сергии, которые советовались о текущих делах, с кем хотели, или имели возможность существовать без особого постоянного учреждения, спасало от вмешательства безбожной власти в дела Церкви. Гарантировать себя от неожиданных выступлений первоиерарха, связать его волю, ограничить ее и, главное, направить ее по известному руслу ГПУ могло только через Синод, состав которого сама жизнь заставляла иметь только из лиц угодных ГПУ. Далее, контроль над канцелярией патриаршего управления означал, что эта канцелярия будет служить политическому сыску, а также волей-неволей и доносу на всех и на всё, что может показаться неблагонадежным для нашей болезненно подозрительной и вечно борющейся за свое существование власти. Назначение же епископов на кафедры и лишение их таковых безраздельно попадало в руки ГПУ. Податливые, сговорчивые, слабые архиереи получали епархии, а умные, деятельные, душевно стойкие, просто проповедники и защитники религии будут их лишены. Это так очевидно. На то ГПУ и есть ГПУ, то есть Г
    • ნუგზარ დუმბაძე Says:

      წმ. იოანე ოქროპირი
      მასზედ, რათა მღვდლებისადმი სიყვარულისა და პატივისცემას ვიჩენდეთ.

      ყოველგვარი პატივისცემით მოვექცეთ მათ, ვისაც მინიჭებული აქვს ხელმწიფება მადლიანი ნიჭებით მოქმედებდნენ. უტყუარად, დიდია ღირსება მღვდლისა! მათ მიმართვე თქმულა “მიუტევეთ ცოდვანი, მიეტევნენ (იოანე 20, 23).
      ამიტომ ამბობს პავლეც: “დაემორჩილენით წინამძღვართა თქუენთა და ერჩდით მათ” (ებრ. 13, 17); და “უმეტესად შეჰრაცხენით იგინი სიყვარულით” (1 თეს. 5, 13). მართლაცდა, შენ მხოლოდ შენ საქმეებზე ზრუნავ, და თუკი მათ კეთილად განაგებ, სხვა ადამიანების მაგივრად პასუხის მიცემა არ მოგიწევს. ხოლო მღვდელი კი, რაოდენ კარგადაც არ უნდა მოიწყოს თავისი პირადი ცხოვრება, თუკი სათანადო გულმოდგინებით არ იზრუნებს შენსა და ყველა დანარცენის ცხოვრებაზე, მის მზრუნველობას რომ მინებებიან, მაშინ მანკიერ ადამიანებთან ერთად გეენიაში წარიგზავნებიან, ხშირად, უდანაშაულო თავისი საქმეებით, იგი თქვენი ურჯულოების გამო ისჯება, თუკი ჯეროვნად არ აღასრულებს ყოველივეს, რაც მას ეხება.
      მაშ, უწყით რა, თუ როგორი დიდი საბრთხე ემუქრებათ მღვდლებს, დიდი სიყვარული გამოიჩინეთ მათ მიმართ. ამაზე პავლემაც მიუთითა, როდესაც თქვა: “იგინი იღვიძებენ სულთა თქვენთათვის, ვითარცა იგი სიტყუაი მისცენ” (ებრ. 13, 17).
      ამიტომ ჯერ არს დიდი პატივისცემა გამოვიჩინოთ მათ მიმართ. თუკი თქვენ სხვებთან ერთად ხელს მიჰყოფთ მათ შეურაწყოფას, თქვენი საქმეებიც არ იქნება კეთილწარმატებული. ვიდრე ხომალდის მესაჭე კეთილსულოვნადაა, მანამდე გემბანზე მყოფნიც უსაფრთხოთ არიან, მაგრამ როგორც კი თანამგზავრთაგან შეურაცხყოფილი იქნება და მათი მტრული მოქმედებებით დამწუხრდება, უკვე აღარ ძალუძს კვლავინდებურად სიფხიზლეს იჩენდეს, არც ჩვეული ხელოვნებით მოქმედებდეს და ძალაუნებურად მრავალ მრავალ უბედურებას შეამთხვევს თანამგზავრებს. ასევე არიან მღვდლებიც, თუკი თქვენ შორის შესაფერისი პატივისცემით ისარგებლებენ, შეძლებენ ტქვენი საქმეებიც წარმართონ, როგორც ჯერ არს, ხოლო თუკი დაამწუხრებთ, მაშინ დაასუსტებთ მათ ხელებს და იმას იზამთ, რომ იგინი თქვენთან ერთად ადვილად წარიტაცებიან ტალღებისაგან, ფრიან მამაცნი რომც იყვნენ.
      დაფიქრდი ამაზე, რა თქვა ქრისტემ იუდეველებზე: “საყდართა მოსესთა დასხდეს მწიგნობარნი და ფარისეველნი; ყოველსა რაოდენსა გეტყოდიან თქუენ დამარხვად, დაიმარხეთ და ყავთ” (მათე23, 2-3).
      ამჟამად კი არ შეიძლება ითქვას, რომ მღვდლები მოსეს საყდარზე დასხდნენ; არა, ისინი ქრისტეს საყდარზე დასხდნენ, იმიტომ რომ ქრისტეს სწავლება მიიღეს. ამიტომ პავლეც ამბობს: “ქრისტესთვის უკუე ვციქუთ, ვითარცა ღმერთი გლოცავს ჩუენ მიერ” (2 კორ. 5, 20).
      ვერ ხედავთ, საერო ხელისუფლებას როგორ ემორჩილება ყველა? თუმცა ქვეშევრდომები უფროსებს ხშირად აღემატებიან წარმომავლობითაც, ცხოვრებითაც, სიბრძნითაც, თუკი მათდამი პატივისცემის გამო, ვინც ისინი დაადგინა, არაფერ ამაზე არ ფიქრობენ, არამედ პატივს მიაგებენ მეფის დადგენილებას როგორიც არ უნდა იყოს იგი, ვინც მათზე მიიღო ძალაუფლება, ესევითარი შიში გაქვს, როდესაც ადამიანი გვიდგენს ხელისუფალს!
      ხოლო როდესაც ღმერთი ასხამს ხელს – ჩვენ ხელდასხმული კიდეც გვძულს და კიდეც შევურაცხვყოფთ ვდევნით აურაცხელი დამცირებით, და ეს მაშინ, როცა ჩვენ ჩვენივ ძმების განკითხვაც კი გვეკრძალება, – ენას ვიფხანთ მღვდლებზე!
      და რა გამართლებას ვიპოვით, როდესაც საკუთარ თვალში დირესაც ვერ ვხედავთ, ხოლო სხვის თვალში ბოროტი მონდომების ბეწვსაც კი ვამჩნევთ?
      ნუთუ არ იცი, როდესაც ამგვარად სხვას განიკითხავ, საკუთარ თავს უმძიმეს განკითხვას უმზადებ?
      ამას იმისთვის როდი ვამბობ, რათა გავამართლო ისინი, ვინც უღირსად გადიან სამღვდელო მსახურებას, არა, – მე უკიდურესად მებრალებიან ისინი და ვტირი, თუმცა, მიუხედავად ამისა, ვამტკიცებ, რომ ამ შემთხვევაშიც კი, უფლება არ აქვთ მათი განკითხვისა. თუ შენ საკუთარ თავს მიაყურადებ, მღვდლის ცხოვრება მანკიერიც რომც იყოს, შენ არანაირ ვნებას არ ნახავ იმაში, რაც მას ღვთისგან ენდო. თუკი ღმერთმა ვირი აიძულა ალაპარაკებულიყო (რიცხვთა 22, 28-30) და მოგვის სიერ სულიერი კურთხევა მისცა (იქვე); თუკი ამ გზით, – ვირის პირითა და ბალაამის უწმინდური ენით – იგი უმადური იუდეველებისთვის მოქმედებდა, მაშჲნ მით უფრო თქვენთვის, თუკი მადლიერნი იქნებით, თავის მხრივ ყველაფერს გააკეთებს, რაც კი საჭიროა და სულიწმინდას გარდამოავლენს – უკიდურესად მანკიერნი რომც იყვნენ მღვდლები. წმინდა მღვდელიც თავისი საკუთარი სიწმინდით როდი იზიდავს სულიწმინდას, არამედ ყოველივეს მადლი აღასრულებს.
      “ყოველივე თქუენი არს, გინათუ პავლე, გინა თუ აპლოლო, გინა თუ კეფა” (1 კორ. 3, 21-22).
      ყველაფერი, რაც ენდო მღვდელს, მხოლოდ და მხოლოდ ღვთის ნიჭია, და რაოდენ წარმატებასაც არ უნდა აღწევდეს ადამიანური სიბრძნისმოყვარეობა, იგი ყოველთვის იმ მადლზე დაბლა იქნება.
      ამას იმისთვის როდი ვამბობ, რათა ჩვენ უზრუნველად განვაგებდეთ საკუთარ ცხოვრებას, არამედ იმისთვის, რათა თქვენ, დამორჩილებულნი, დაინახავთ რა ზოგიერთი წიმანძღვრის მცონარებას, ამ საბაბით თავთა თქვენთათვის ბოროტება არ განიმრავლოთ. მაგრამ რას ვამბობ მღვდლებზე?
      არც ანგელოსს, არც მთავარანგელოსს, არ ძალუძს მასზე ზემოქმედება, რაც ღვთისგანაა მონიჭებული:
      აქ ყოველივეს განაწყობს მამა და ძე და სულიწმინდა, ხოლო მღვდელი უთმობს თავის ენას და განართხავს თავის ხელს!
      ეგეც არ იყოს, უსამართლობა იქნებოდა, რომ რომელიღაც პირის მანკიერების გამო ზიანი მისდგომოდა იმათ, ვინც სარწმუნოებით მიეახლებიან ჩვენი ხსნის სიმბოლოებს. მაშ, ვიწყით რა ყოველივე ეს, ღვთის შიშიც ვიქონიოთ და მღვდელსაც პატივი ვცეთ, გამოვიჩინოთ მისდამი ყოველგვარი პატივისცემა, რათა საკუთარი კეთილი საქმეებისთვისაც, და მათდამი პატივისცემისთვისაც ღვთისაგან დიდებული ჯილდო მივიღოთ, მადლითა და კაცთმოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა თანა ჰშუენის დიდება, პატივი და თაყვანისცემა მამისა, სულიწმინდითურთ, საუკუნეთა უკუნისამდე,
      ამენ!

      p.s

      “ვუწყი, რომ ამაოდ ვამბობ, მაგრამ არ შევწყვეტ ამაზე ლაპარაკს. თუკი თქვენ ყოველივეს არ ისმენთ, ყველაფერსაც ვერ აისხლიტავთ; ხოლო თუკი ყოველივეს არ ისმენთ, მე მით უფრო მეტი ჯილდო მექნება, თქვენ კი მეტად გაიკიცხებით. რათა თქვენ ეს არ დაგემართოთ, მე არ შევყწვეტ საუბარს; ხშირი გამეორებით ეგებ შეგძრათ კიდეც”…წმ.იოანე ოქროპირი

      • davit Says:

        გაიხარე-გამოიხარე გენაცვალე რა კარგი ხუმრობა გცოდნია. დუმბაძე ბატონო ეგ ამბავი წმინდა მამამ მართლმადიდებელ მღვდლებზე სთქვა აბა არიოზზე, მანიქეველზე, პეტროს მკაწვრელზედ კი არ უთქვია! არა რა ნამდვილად გჭირდება ძმაო ეგზორციზმი, დემონები შენს ჯანში ძალიან მკვიდრად დასახლებულან და იქედან მაგათ გამოყრას სამოციქულო დიდი მადლი სჭირდება! კაცო ეს მეორე ირბახი ჯვაროსნების საიტიდან ძალიან დიდ გველეშაპზე შემომჯდარა და დააჭ3ენებს!

      • davit Says:

        დუმბაძე ბატონო, შენი უწმინდესი პატრიარქის გარდაცვილი პაპი რომ ლოცვა-ვედრებით დაიტირეს სინედრიონელმა დანიელმა და გერასიმემ, ახლა თურმე იმ ბრეიგდანსის ტაშისმკვრელ პაპს წმინდანად შერაცხვას უპირებენ და ხომ არაფერი გაგიგია როდის აპირებენ ვატიკანში გაპარვას სინედრიონელი ქართველი მიტროპოლიტები მისი გაწმინდანების საყოველთაო ლოცვაზე? სემინარიის წინამძღოლ ზვიადაძე გიორგისა ალბათ ჩემოდნები უკვე ჩამზადებული ექნება!

      • davit Says:

        ჰაჰაა, ჰაააააააააა, ოჰაჰჰჰააააააააა, ვაჰმეე ვაუ შენ გაიხარე რამდენი მაცინეეე, ეს რა დაწერე კაცოოო, მნათეუსს შენა ხარ ორთოდოქსის სახელს ამოფარებული? ხედამ შენა: ioane pavle girsia ewodos umaglesi kaci,is iyo angelozi uflisgan gamogzavnili..misi wyalobit uamravma xalxma sheigrdzno uflis madli..-ოოო, გაიგეთ? აბა აბა, პატარა ბავშვების დაუპატიურება, ბრეიქდანსი, ფეხბურთი, ცეკვა-სიმღერა ანგელოზური და ბოლოს ურჩხულის ხატიც ვატიკანში. აჰა კაცო ეს თუ არ ხუმრობს რქების დიდი ტოტების ჯიღა არ ადგას ახლა ამ ორთოდოქსას თავზე და კუდი კიდევ ილია მეორის საპატრიარქოში დასთრევს?! აი როგორი არის ეშმამეტყველება.

      • davit Says:

        eh ugunurebooo..arc ki xvdebit rom partiarqi msoofliis aris ucodveli papi..shemouertid yvelam chemo dzmebo..is xom gmertivit ucodveliaaa___ოო!
        ==========//
        რა კაი ხუმრობა გცოდნია კაცოო. მაგრამა შენ ხუმრობ და ილია მეორეს, დანიელსა და გერასიმესა მართლა მასე ჰგონიათ…

      • davit Says:

        საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი გუშინ ვატიკანში გაემგზავრა, სადაც ოფიციალურ შეხვედრებს გამართა…

        საქართველოს პრეზიდენტმა რომის პაპს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმინდესისა და უნეტარესი ილია II-ის მოკითხვა გადასცა. http://24saati.ge/index.php/category/news/2010-05-08/6339.html

  67. orthodox Says:

    didia papi,didia saqmeni misi.tvit ufalma gamoarchia,magalusamgvdeloesi,meufe papi.ppia kaci,magram angelozi,papia kaci magram ucodveli,sxvani warwymnden da papi scxonda,sad aris papi?!is xom zecashia,is xom miwazea!!vin aris papi?!papi wmidaa!!papi ucodveli samwyos winamdzgoli…….shemouertid weshmarit eklesias….ai me tqven girchevt waikitxot uwmindesi papis,ioane pavle meores tropari,,aliluia,cani utxroben ufalsa,,aha uhalo,qriste gmerto ,gamochnda kaci,ucodveli,papi magali,aha angelozebo,dges miicvala wmida papi,,gauget samotxis kari modis uwmindesi,gauget kari modis rcheuli..tvit ufali mogege3beba wmidao papo,tvit gvtishmshobeli getyvis,,kurtxeuli xar,,aha xma ismis angelozebis da ugaloben wmida mamas,aliluia,, waikitxet da wmida mama gaginatebt dabneul gonebebs..amin!!!!

  68. orthodox Says:

    es galoba uwmindesma papma dawera,gardacvalebamde,sadac tvalnatliv adasturebs ekumenizmis weshmaritebas,,აჰა,დადგება დრო ხსნისა,აჰა ვატიკანს ახარა ღმერთმა მალე იშვება მხსნელი მეშია!იხარეთ ყველამ,იხარეთ მუდამ,მესია მოდის და გაუნათოდ გული წმიდები!აჰა,დადგება დრო და დაიწვის სანთელი,აჰა ვატიკანს მტრედი აცნობებს,გაიხედ,გაიხედ,მეშია იშვა ქალწულისაგან!აჰა,გამოცნდა სამეფო კარი და აბრძანდება პაპი კეთილი,რათა კარები გაუღოს ყველას და უწილადოს სული წმინდისა,ალილუია შვიდიათასგზის უფალ იესუს ამ წყალობისთვის,აჰა მარია ტახტზე დაბრძანდა და იხმობს წმიდა მნატობებს,მიდით ახარეთ დედამიწაზე,ყველა ცხონდება პაპის კურთხევიტ,, dzmano igalobet da darwmundebit rom tqven gewviat suliwminda..daixsomet,arc ilia da arc giorgi,vera gishvelit tu ara papi!!

    • ნიკა Says:

      “orthodox”, ნუ გმობთ, ღმერთს ბილწი მკრეხელობებით…
      ————————–
      ეს დაგვჭირდება: Папа Иоанн Павел II был встречен высшим иерархом Грузинской Православной Церкви Илией II…
      http://www.ng.ru/cis/1999-11-10/5_papa.html

      • orthodox Says:

        suliwmindis mgmobelo nika geshinodes shemoqmedis…me viloceb uflis da wmida papis winashe rom mogitevos es umdzimesi codva..dae shenc tqva,,adventi chems gulshi shemovida,,magram sad ici ra aris adventis sixaruli..

  69. orthodox Says:

    da tu weshmaritebas vlaparakob es gmobaa gmertis?!gmoba is iqneba rom tqva ioane pavle meore codvilia tqo!!!is ukve ufalshi anatebs!!!nika shen uceb wmidanoba moginda…egre araaa…shestxove wmida papis rom patieba miigo sheni mkrexeluri laparakis gamo…did wmidas yoveltvis woravdnen!!!!didma ioanem mogiteos!!

  70. orthodox Says:

    ilia bednieri unda iyos uwmindesma rom ineba am miwaze mosvla da mrevlis dalocva misi wmida xelebida.n!!misi chamosvlit ganiwminda iveriis miwa..odesgac is brwyinavda marias madlit,magram tqveni mkrexelobit chamoscildit deeaeklesias da sawiro gaxda tavidan kurtxeva…xoda gixaroden ukve iveria isev gansmendilia!!!

  71. orthodox Says:

    me minda shegaxsenot uwmindesi papis sityvebi,,aha yvela sheurawyobas mayenebs,rogoc qristes,cils mwameben rogorc qristes,da aha getyvit tqven,me ufalma yovelive amis gamo mitxra,,netaro kaco gixarodes rametu vinc shen shegicnobs,is sheicnobs wmida samebas!netaria is vinc shenze iktyvis aha,kaci uflisa,,da me utxari ,,meufe me girsi aravar,,man ki momigo,,ara,ara shvilo ,me shen mogeci niwi suliwmindisa,da aha wadi da xalxis axare xsna da dideba..me ki vkigrdzeni sitbo suliwmindisa,gaxurda sxeuli chemi siyvarilit da amitomac me ar shemidzlia shevidzulo es eri,ama soflisa,xoda modit da mogcemt im niws,rac me ufalma marguna,,

    • ნიკა Says:

      გაფრთხილება “orthodox” -ს.
      —————————–
      თუ ხუმრობთ, სახუმაროდ არ გვცალია, თუ მკრეხელობთ, უკვე საკმარისად იმკრეხელეთ. დაამთავრეთ, თუ შეიძლება. გავიგეთ, რომ თქვენთვის უწმინდესია რომის პაპი. აღარ არის ერთიდაიგივეს გამეორება საჭირო.

      ”დიდგორი” – ის პრეს-სამსახური

      • orthodox Says:

        xoda gtxovt nu ayenebt sheurawyobas romis wmida katolike eklesias,nu ayenebt sheurawyobas uwmindess ioanes da netar bartlomeuss…tu bwoba gindat,mobrdzandit chvens tadzarshi da ganvixilot padrestan ertad es saqmeebi..vici tqven uflis dzebnashi xart,xoda dzmebo chven dagexmarebit

      • ლადო Says:

        Екуменизам – Почетак краја – Ekumenizam

      • ლადო Says:

        LA GRANDE APOSTASIA http://www.cattolicesimo.eu

      • ლადო Says:

        La Apostasia Parte 1

  72. ნუგზარ დუმბაძე Says:

    ….”თუმცა, მიუხედავად ამისა, ვამტკიცებ, რომ ამ შემთხვევაშიც კი, უფლება არ აქვთ მათი განკითხვისა. თუ შენ საკუთარ თავს მიაყურადებ, მღვდლის ცხოვრება მანკიერიც რომც იყოს, შენ არანაირ ვნებას არ ნახავ იმაში, რაც მას ღვთისგან ენდო…”

    ეს არის მღვდლებზე ნათქვამი და ჩვენ ყველაზე არაა?
    ბატონო დავით თქვენ რაც არ გინდათ იმას მთელი დედამიწა რომ გიხსნიდეთ ვერ გაიგებთ და იცით რატომ, იმიტომ რომ “უფალსა აღიარებთ ვითარცა უწყით”..
    რომ გისმენთ ვერაფერს ვერ ვგებულობ, ნორმალურად გამართულ წინადადებასაც ვერ წერთ თუმცა კი ჩანს რომ პატარა არ ხართ.
    თქვენ დიდი ხანია შეგატყვეთ რომ “კათოლიკომანია” გჭირთ სულ პაპზე და ვატიკანზე ლაპარაკობთ…
    თქვენ ვერაფერს ვერც ამტკიცებთ და ვერც ასაბუთებთ ამაოა თქვენი ყოველი სიტყვა და ცილისმწამებლური…
    “სიტყვითა შენითა განმართლდე, სიტყვითა სენითა დაისაჯო.
    ყოველი უქმი სიტყვისთვის პასუხს აგებთ ღვთის წინაშე”_ო და მითუმეტეს ცილისწამებისთვის და განკითვისთვის…
    ცინიზმისთვის და აბუჩად აგდებისთვის…
    მე ვერ ვხვდები საერთოდ რისთვის წერთ ამ ყველაფერს. შეიძლება პირად “ცინიკურ მოძალებებს” იკმაყოფილებთ მაგრამ ძაან საშიშ თემებზე “ღადაბთ” და ერთობით…
    თქვენ მაგის უფლება არ გაქვთ საერთოდ გადახედეთ თავიდან წმ.იოანე ოქროპირის წერილს და ნახავთ რომ არ გაქვთ…
    ბატონი “orthodoxy”_ის კი საერთოდ ვერაფერი გავიგე თუ orthodoxy_ია კათოლიკე როგორღაა…
    თუ საქართველოში ცხოვრობს ხომ 2-ჯერ უფრო დიდი საცოდაობაა…
    თავს მიხედე შვილო სად მიდიხარ და ვის მისდევ…

    p.s

    “ვუწყი, რომ ამაოდ ვამბობ, მაგრამ არ შევწყვეტ ამაზე ლაპარაკს. თუკი თქვენ ყოველივეს არ ისმენთ, ყველაფერსაც ვერ აისხლიტავთ; ხოლო თუკი ყოველივეს არ ისმენთ, მე მით უფრო მეტი ჯილდო მექნება, თქვენ კი მეტად გაიკიცხებით. რათა თქვენ ეს არ დაგემართოთ, მე არ შევყწვეტ საუბარს; ხშირი გამეორებით ეგებ შეგძრათ კიდეც”…წმ.იოანე ოქროპირი

  73. Mirian Takvarelia Says:

    გვაკრავენ ჯვარზე სულიერად , მაგრამ მათ არ იციან რომ მერე აღვსდგებით და მოვკითხავთ პასუხს. ზეცით თუ წავიდა იესო რომელიც აღსდგა რა ვერ მოვა?? ხოდა მოდის და უკვე გვიახლოვდება კიდეც. მოინანიეთ თუ გინდა გადარჩეთ!! http://www.lazare144.ge


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: