შობა ღვთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესო ქრისტესი

შობა ღვთისა და მაცხოვრისა

ბეთლემი – მაცხოვრის შობის ტაძარი

შობის მოვლენები ორ მახარებელს აქვს აღწერილი – მოციქულ მათეს (რომლიც თორმეტთაგანი იყო) და ლუკას (რომელიც სამოცდაათთაგანი იყო). რამდენადაც მათე მახარებელი თავის სახარებას ებრაელთათვის წერდა, იმდენად იგი მესიის წარმომავლობაში ხაზს უსვამს მამამთავარ აბრაამსა და დავით მეფეს, როგორც ეს წინასწარმეტყველთაგან იყო ნაწინასწარმეტყველები. ამიტომაც მათე მახარებელი ასე იწყებს სახარებას: „წიგნი წარმოშობისა იესო ქრისტესი: დავითის ძისა, აბრაამის ძისა“ (მათე 1,1-17).

იცოდა რა მახარებელმა, რომ იესო არ იყოს იოსების (ქალწულ მარიამის ქმარი) შვილი, იგი არ ამბობს, რომ იოსებმა შვა იესო, არამედ გენიოლოგიური ხაზის აღწერისას ამბობს, რომ „იაკობმა შვა იოსები, ქმარი მარიამისა, რომლისგანაც იშვა იესო, ქრისტედ წოდებული“. მაგრამ რატომ მოჰყავს მაშინ მას იოსების წარმომავლობა და არა მარიამისა? საქმე ისაა, რომ ებრაელები არ აღწერდნენ თავიანთ წარმომავლობას დედის ხაზით (შეიძლება ითქვას, ქალის ხაზით). ამასთან, რჯული მათ ცოლის მოყვანას წარმომავლობის იმ შტოდან ავალებდა, რომელსაც ქმარი მიეკუთვნებოდა, ამიტომაც მახარებელმა წეს-ჩვეულებას არ გადაუხვია და იოსების წარმოშობის აღწერით აჩვენა, რომ მარიამი – ცოლი იოსებისა, და შესაბამისად მისგან შობილი იესო, დავითის შტოდან არიან წარმოშობილნი.


ვიდეო:

წმინდა ლუკა მახარებელი კი აღნიშნავს, რომ ქრისტეს შობა რომის იმპერიაში გამოცხადებულ ხალხის აღწერას დაემთხვა და როგორც უკვე ითქვა, ებრაელები თავიანთ წარმომავლობას შტოების და შთამომავლობის მიხედვით აწარმოებდნენ. ეს ჩვეულება იმდენად ძლიერი იყო, რომ იმპერატორ ავგუსტუსის განკარგულების შეტყობისთანავე, ყოველი მათგანი იმ ქალაქებისკენ გაემართა, საიდანაც იყვნენ წარმომავლობით. იოსები და ქალწული მარიამი გალილეაში, ქალაქ ნაზარეთში ცხოვრობდნენ, მაგრამ, როგორც ცნობილია, წარმომავლობით დავითის შტოდან იყვნენ, ამიტომაც ისინი ჩასაწერად ბეთლემში გაემგზავრნენ, რომელსაც დავითის ქალაქი ჰქვია, სადაც დაიბადა და მეფედ ეკურთხა დავით მეფსალმუნე. ბეთლემი იერუსალიმთან ახლოს, მის სამხრეთით მდებარე პატარა ქალაქია. ნაზარეთიდან ბეთლემამდე გზის გავლას სამ დღეზე ცოტა მეტი სჭირდებოდა. ბეთლემიდან აღმოსავლეთით იყო დავითის ჭა, ხოლო მის მოპირდაპირე მხარეს გამოქვაბული. როცა იოსები და მარიამი ქალაქს მიუახლოვდნენ, მარიამს მშობიარობის დრომ მოუწია. იოსებმა დასაბინავებელი ადგილის ძებნა დაიწყო, მაგრამ ვერ იპოვა, რადგან აღწერის გამო უამრავი ხალხი იყო ბეთლემში თავმოყრილი. ვინაიდან უკვე ღამდებოდა და მომავალი მესიის დედისთვის არ აღმოჩნდა ქალაქში ადგილი, იოსები და მარიამი იძულებულნი გახდნენ ქალაქგარეთ, სწორედ იმ გამოქვაბულში შეეფარებინათ თავის, სადაც უამონდობისას მწყემსები თავიანთ ნახირს აბინავებდნენ.

იესო ქრისტე იშვა ღამით, როცა ბეთლემში და მის შემოგარენში ყველა ღრმა ძილს იყო მიცემული.

შობის ღამეს, მთელს სამყაროში, დიადი სასწაულები მოხდა. მაცხოვრის დაბადებისთანავე გამოქვაბულში უეცრად პირდაპირ ქვიდან წყარომ ამოხეთქა; მისგან შორს, რომში კი მიწიდან სურნელოვანმა ზეთმა იწყო დენა და მდინარის წყალს შეერია; წარმართული ტაძარი, რომელსაც მარადიულს ეძახდნენ, დაინგრა, მასში მდებარე კერპები დაიმსხვრა, ცაზე კი სამი მზე გამოჩნდა; ესპანეთში იმ ღამეს ცაზე თვალისმომჭრელად მბრწყინავი ღრუბელი გაჩნდა; ისრაელში, მიუხედავად ზამთრისა, ვაზი აყვავდა. ხოლო ყველაზე დიდი სასწაული ანგელოზების გამოცხადება იყო, რომლებიც მწყემსებს გამოეცხადნენ და სახარებაშიც არის აღწერილი:

ყრმა მაცხოვარი

გამოქვაბულის მოპირდაპირედ, რომელშიც მაცხოვარი იშვა, მაღალი კოშკი იდგა. კოშკში მწყემსები ცხოვრობდნენ. სამ მათგანს იმ ღამეს არ ეძინა, ვინაიდან ფარას მწყემსავდნენ. სწორედ მათ გამოეცხადა მთავარანგელოზი გაბრიელი ზეციური ბრწყინვალებით. მის დანახვაზე მწყემსები ძალიან შეშინდნენ, მაგრამ გაბრიელმა უთხრა მათ: „ნუ გეშინიათ! მე გახარებთ თქვენ უდიდეს სიხარულზე, რომელიც იქნება ყოველი ადამიანისთვის: რამეთუ დავითის ქალაქში მხსნელი იშვა, რომელიც არის უფალი ქრისტე“. ამ სიტყვებით მთავარანგელოზმა მესიის ჭეშმარიტ დანიშნულებაზე მიანიშნა, რომელიც არა მარტო ებრაელთათვის მოვიდა, არამედ ყველა ხალხისთვის, რამეთუ სიხარული იქნება ყველასათვის, ვინც მას მიიღებს, როგორც მხსნელს. გაბრიელმა ისიც უთხრა მწყემსებს, თუ სად იპოვიდნენ ახალშობილ ყრმას.

იმ დროს, როცა გაბრიელმა ამის შესახებ მწყემსებს აუწყა, ზეციდან მრავალი ანგელოზის გალობის ხმა მოისმა, რომლებიც ასე ადიდებდნენ ღმერთს: „დიდება მაღალთა შინა ღმერთსა, ქვეყანასა ზედა მშვიდობა და კაცთა შორის სათნოება“.

რატომ აირჩია ანგელოზმა უბრალო მწყემსები და არ აუწყა ქვეყნად მესიის მოვლინება იუდეველ უხუცესებს, მწიგნობრებსა და ფარისევლებს? იმიტომ, რომ „ბრმების ბრმა წინამძღოლებმა“ დაივიწყეს მესიის შესახებ წინასწარმეტყველების ჭეშმარიტი არსი.

ერთმანეთში მოთათბირების შემდეგ, მწყემსებმა გადაწყვიტეს ახალშობილის დაბადების ადგილას მისულიყვნენ და ენახათ მართალი იყო თუ არა, რაც მათ მთავარანგელოზმა უთხრა. მისულებმა ნახეს საქონლის ბაგაში მწოლარე ყრმა და ყველაფერი სწორედ ისე იყო, როგორც მათ ეუწყათ. მწყემსებმა ირწმუნეს, რომ ის იყო მესია, რომელსაც ამდენს ხანს ელოდნენ და რომ იგი მოვიდა, რათა იხსნას კაცობრიობა.

მათ ყველაფერი უამბეს წმინდა იოსებსა და ღვთისმშობელს. სალომეა (ნათესავი ღვთისმშობლისა და იოსებისა) და ყველა იქ მყოფი, რომლებიც ახალშობილის სანხავად იყვნენ მოსულები, გაოცდნენ მწყემსების მონათხრობით. ღვთისმშობელი კი „ჩუმად უსმენდა მათ და იმარხავდა ყოველ სიტყვას გულში“.

მოგვთა თაყვანისცემა

რამდენიმე თვით ადრე ქრისტეს შობამდე ცაზე უჩვეულო ვარსკვლავი გამოჩნდა. აღმოსავლელმა მოგვებმა (მოგვებს უწოდებდნენ განსწავლულ ადამიანებს, რომლებიც აკვირდებოდნენ და იკვლევდნენ ციურ მნათობებს) და ფილოსოფოსებმა შეამჩნიეს იგი და დაიწყეს ფიქრი თუ რას ნიშნავდა ამ საკვირველი ვარსკვლავის გამოჩენა. როგორც წმინდა მამები ამბობენ, შობის ვარსკვლავი ცაზე იმ მომენტიდან აინთო, როცა მთავარანგელოზმა გაბრიელმა ქალწულ მარიამს ახარა, რომ მისგან იშვება ქვეყნიერების მხსნელი.

იმ პერიოდისთვის ხალხს სჯეროდა, რომ დიდი ადამიანის დაბადებისას ცაზე ახალი ვარსკვლავი გამოჩნდებოდა. მრავალმა წარმართმა, უმეტესად სპარსეთში, ებრაელთაგან იცოდა მომავალი მესიის, იუდეველთა დიადი მეფის შესახებ. სპარსი მოგვები ელოდნენ, რომ, როცა დაპირებული მეფე დაიბადებოდა, ცაზე ახალი ვარსკვლავი გამოჩნდებოდა. მართალია წინასწარმეტყველება მესიის ვარსკვლავის შესახებ სულიერი გაგებით იუწყებოდა, მაგრამ ღმერთმა, მისი გულმოწყალებით, წარმართებში რომ რწმენა გაეღვიძებინა, ცნობა მათთვის უფრო გასაგები ფორმით, ცაზე უჩვეულო ვარსკვლავის გამოჩენით მისცა.

როცა ქრიტეს შობამდე ცოტა დროღა იყო დარჩენილი, სამი მოგვი, ყოველი თავისი ქვეყნიდან, გაემართნენ პალესტინისკენ.

იოსები და ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელი ახალშობილ ყრმასთან ერთად ჯერ კიდევ ბეთლემში იმყოფებოდნენ, როცა შორეული აღმოსავლეთიდან წამოსული მოგვები იერუსალიმში მივიდნენ. იერუსალიმიდან ბეთლემისკენ მიმავლებს გზას ისევ ის უჩვეულო ვარსკვლავი უჩვენებდა, ვარსკვლავი თითქმის მიწამდე დაეშვა და ბოლოს იმ გამოქვაბულის თავზე გაჩერდა, სადაც ბაგაში ახალშობილი მაცხოვარი იწყვა. იხილეს რა საქონლის ბაგაში მწოლიარე ყრმა, აღმოსავლელი ბრძენნი მიხვდნენ, რომ ახალშობილის მეუფება ფუფუნებაში და დიდებულ დარბაზებში კი არა, სიღარიბეში, მორჩილებაში და ამქვეყნიური დიდების მოძულებაში იყო. წარმართ განსწავლულებზე მათთვის მოულოდნელმა სანახაობამ არ იმოქმედა და ის რწმენა არ შერყევიათ, რის გამოც ასეთი გრძელი გზა გამოიარეს. პირიქით, შევიდნენ საქონლის სადგომში, მიახლნენ ბაგაში მწოლიარე ყრმას და თაყვანის სცეს არა მარტო როგორც მეფეს, არამედ როგორც ღმერთსაც და ძღვენიც მიართვეს: ოქრო, გუნდრუკი და მური. ოქრო – როგორც მეფეს, გუნდრუკი – როგორც ღმერთს და მური – როგორც კაცს, ვინაიდან მურს გარდაცვლილის ცხედრის გასაპატიოსნებლად იყენებდნენ, რათა შენახულიყო იგი.

Икона свв. Вифлеемских младенцев с частицей мощей

თაყვანი სცეს რა იესოს, მოგვები იერუსალიმში ჰეროდესთან არ დაბრუნდნენ, როგორც მან უბრძანა, მაგრამ, მიიღეს რა ნიშანი ზეციდან, საკუთარ ქვეყანაში სხვა გზით დაბრუნდნენ. მაშინ ჰეროდე მიხვდა, რომ ჩვილის პოვნის ჩანაფიქრი არ განხორციელდებოდა და ბეთლემსა და მის შემოგარენში ორ წლამდე ასაკის ყველა ვაჟის დახოცვა ბრძანა. იგი ვარაუდობდა, რომ დახოცილ ბავშვებს შორის იქნებოდა ბავშვი, რომელსაც საკუთარ მეტოქედ აღიქვამდა.ბეთლემში ჰეროდეს მიერ დახოცილ იქნა თოთხმეტი ათასი ჩვილი, რომელნც ქრისტესათვის წამებულთა დასს შეუერთდნენ.

Ковчег с мощами святых Вифлеемских младенцев
დახოცილი ჩვილები ქრისტესთვის პირველი წამებულები გახდნენ

ღვთის რისხვა მალე თვითონ ჰეროდესაც ეწვია, იგი დაავადდა და მატლებმა ცოცხლად შეჭამეს. სიკვდილის წინ მეფემ კიდევ ბევრი ბოროტების ჩადენა მოასწრო: მოკლა საკუთარი ძმა, და და მისი მეუღლე, საკუთარი ცოლი მარიამნა და სამი ვაჟიშვილი, ასევე მრავალი სხვა ადამიანი.

მაცხოვრის შობასთან დაკავშირებულ მონათხრობში კიდევ ის არის შესანიშნავი, რომ პირველები, ვინც ახლადდაბადებულ მხსნელს თაყვანისცეს, მწყემსები იყვნენ, ბუნების ჭეშმარიტი შვილები, რომლებსაც მაცხოვრისათვის მხოლოდ თავიანთი გულის საგანძური შეეძლოთ მიეძღვნათ, გულის საგანძე – სავსე უბრალოებით, რწმენით და მორჩილებით. უკვე მოგვიანებით კი სიბრძნით აღჭურვილი მოგვები მივიდნენ აღმოსავლეთიდან. ეს ალბათ იმაზე მეტყველებს, რომ გულის უბრალოებას და ღრმა კეთილსინდისიერ მეცნიერებას ერთნაირად მიჰყავს ადამიანი ქრისტემდე. მხოლოდ პირველი გზა პირდაპირია, მოკლე და უფრო სარწმუნო, ვიდრე მეორე. მწყემსებს უშუალოდ ანგელოზებმა აუწყეს, ხოლო მოგვებმა უტყვი ვარსკვლავის გამოჩენიდან მოყოლებული, ძნელადსავალი და არცთუ უხიფათო გზა გაიარეს ვიდრე სასურველ მიზანს მიაღწევდნენ.

მოამზადა „დიდგორი“ – ის პრეს-სამსახურმა


19 Responses to “შობა ღვთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესო ქრისტესი”

  1. ნიკა Says:

    Today All The Angels

    • ნიკა Says:

      Rustavi – Kakhuri Alilo

      • ნიკა Says:

        Byzantine Hymn for Nativity (in Arabic) ترتيل بيزنطي للميلاد المجيد

      • ნიკა Says:

        Today Christ is born of the Virgin in Bethlehem

      • ნიკა Says:

        ძვირფასო “დიდგორი” – ის მკითხველო! მთელი რედაქციის სახელით, გილოცავთ ქრისტეშობას!

        “დიდგორი” – ის პრეს-სამსახური

      • ნიკა Says:

        Alilo – gruzińska kolęda

      • ელენა Says:

        გილოცავთ ქრისტეშობას! იხარეთ, იდღეგრძელეთ, იმრავლთ, ქართველებო!

  2. a. sanduxaZe Says:

    qristeSobas gilocavT namdvilqarTvelno da WeSmarito marTlamdidebelno!
    ixaret da iRorZineT!

  3. a. sanduxaZe Says:

    ramdenad kanonikuria eklesiaSi naZvis xis Setana?

    • გიორგი Says:

      ВОПРОС: Едва только наступил декабрь-месяц по новому стилю, как наши русские газеты уже начинают пестреть сообщениями о предстоящих «встречах Нового Года», которые устраиваются разными русскими организации. Объявления об этих «встречах» составляются нарочито заманчиво: подробно перечисляется всё, что там будет, и как всё это будет приятно и весело, и все потому усиленно туда приглашаются. При этом совершенно забывается то, что эти «встречи» по новому стилю приходятся как раз во время Рождественского поста, когда, по правилам Церкви вообще недопустимо никакое веселье, танцы, музыка и употребление мясной и вообще скоромной пищи. Почему наши православные русские пастыри не возвышают своего голоса против этих «встреч», почему наша Русская Церковь не протестует против их устройства?

      ——————————

      ОТВЕТ Архиепископа Аверкия (Таушева): Вы совершенно правы в Ваших рассуждениях о неуместности и недопустимости устройства таких увеселений во время Рождественского поста. Нам приятно слышать это от Вас, отрадно сознавать, что ещё имеются здравомыслящее верующие мiряне, которые всё правильно понимают и не хотят принимать участия в том повальном безумии, которое охватило современное человечество, ничего в большинстве своём не желающее знать, кроме «хлеба и зрелищ», и для которого весь интерес жизни свёлся к тому, чтобы получить как можно больше удовольствий для греховной плоти и всякого рода нескромных развлечений и увеселений. Вы не совсем правы, обвиняя, однако, нашу Русскую Церковь и наших пастырей в равнодушии: честные, добросовестно выполняющие свой долг пастыри, начиная с величайшего пастыря нашего времени приснопамятного отца Иоанна Кронштадтского, всегда возвышали и продолжают возвышать свой голос против этих нелепых «встреч» Нового Года», как и против чрезмерного увлечения всякими увеселениями вообще; наш Архиерейский Синод и наша местная Епархиальная Власть здесь в Восточной Америке также неоднократно в своих посланиях и циркулярах подчёркивали неуместность и недопустимость устройства увеселений в дни поста и в кануны воскресных и праздничных дней.

      Но что делать, если современное человечество, по выражению о. Иоанна Кронштадтского, «спит греховным сном» и потому остаётся безчувственным и глухим ко всем этим призывам Церкви?

      Ведь вследствие этого-то именно и постигло нашу Родину такое страшное несчастие, а мы очутились заграницей. И теперь, продолжая заграницей такой же образ жизни, утопая в удовольствиях, развлечениях и увеселениях, да ещё с разными лукавыми самооправданиями, в виде «благотворительных целей» и «расширения русской культуры», мы навлекаем на себя ещё большую, еще более страшную кару Божию, которая, конечно, неизбежно разразится над нашими головами, если мы во время не образумимся и не покаемся и не начнём вести образ жизни, приличествующей православным христианам. Вот как сильно говорит об этом, предостерегая нас, наш ведикий пастырь о. Иоанн Кронштадтский.

      «МIР НАХОДИТСЯ В СОСТОЯННИИ ДРЕМОТЫ, ГРЕХОВНОГО СНА, СПИТ. БУДИТ ЕГО БОГ ВОЙНАМИ, МОРОВЫМИ ПОВЕТРИЯМИ, ПОЖАРАМИ, БУРЯМИ СОКРУШИТЕЛЬНЫМИ, ЗЕМЛЕТРЯСЕНИЯМИ, НАВОДНЕНИЯМИ, НЕУРОЖАЯМИ» (Моя Жизнь во Христе» т. I, стр. 227).

      обливающейся слезами и кровью, всякое такое чрезмерное увлечение бурными и нескромными увеселениями и развлечениями вообще неуместно и просто не к лицу. КТО МОЖЕТ С ЛЁГКИМ СЕРДЦЕМ ВЕСЕЛИТЬСЯ В НАШИ ДНИ, ТОМУ СОВСЕМ НЕ ДОРОГА НАША РОДИНА-РОССИЯ…

      • გიორგი Says:

        ახლა კიდევ მეორე ახალ ე. წ. ძველით ახალ წელზე რას ბრძანებს ეს მართლაც ჭეშმარიტი ეპისკოპოსი, ჯერ კითხვა:
        —————————–
        ВОПРОС: Как сообщает наша русская зарубежная пресса, русские общества и организации, уже «встретившие» Новый Год по новому стилю теперь собираются «встречать» его вторично по старому стилю. Как смотреть на это с точки зрения уставов и правил нашей Церкви?

        ОТВЕТ Архиепископа Аверкия (Таушева) : Эти лица и организации, два раза справляющие «встречу» Нового Года, тем самым сами себя изобличают, выставляя себя в постыдном и смешном виде, как люди совершенно несерьезные, которые во всём только ищут предлога для устройства нескромных увеселений и развлечений, являющихся подлинным бичом, злокачественной язвой нашего больного времени. Самый этот обычай — «встречать Новый Год» весельем, услаждением себя пищей и питьём, музыкой и танцами — обычай чисто-языческого происхождения, совершенно неприличествующий истинным христианам, которых наступление Нового Года должно побуждать отнюдь не к такому легкомысленному веселию, а наоборот к сосредоточенной молитвенной настроенности от сознания, что ещё один год нашей жизни отошёл в вечность, что ещё на один год мы приблизились к неизбежному для всех нас концу — смерти. Кроме того, объедение и пьянство, коими обычно всегда сопровождаются эти «встречи», неуместные для истинных христиан вообще, в данном случае особенно неуместны и греховны, ибо в этот день 1 января ст ст. великий Господский праздник Обрезания Господня и память св. Василия Великого, когда всем надлежит быть в храме у Божественной литургии, а истинно-православные христиане всегда идут в церковь к литургии натощак, ничего не евши и не пивши с полуночи.

      • გიორგი Says:

        ახლა რაც შეეხება, “იოლკა” რომ დაიდგეს საპატრიარქოში, ამაზე მოვუსმინოთ მთვარეპიკოპოს ამბერკის:
        ———————————–
        ВОПРОС: Можно ли ёлку ставить в церкви и какое отношение имеет ёлка к празднику Рождества Христова?

        ОТВЕТ Архиепископа Аверкия (Таушева):
        ————————–
        Ровно никакого, и ставить ёлку в церкви совершенно неуместно. вовсе не церковный.

      • გიორგი Says:

        ეს კი მიხეილ სააკაშვილთან ერთად, ილია მეორის საახალწლო მილოცვაა მარხვაში, ახალი სტილით 1 იანვარს!
        ilia II New Year Eve 2011 ილია II საახალწლო მილოცვა 2011

    • ნიკა Says:

      გილოცავთ, ძვირფასო მართლმადიდებელო ქრისტიანებო, უდიდეს საუფლო დღესასწაულს – ნათლისღებას!
      THEOPHANY HYMN

  4. იოსებ ღუდუშაური Says:

    „დიდგორის“ რედაქციის წევრებს და ყველა მართლმადიდებელ ქრისტიანს ვულოცავ ნათლისღებას!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: