რუსეთის ეკუმენისტური საპატრიარქო

რუსეთის ეკუმენისტური საპატრიარქო

მოსკოვის საპატრიარქოს ნამდვილი სახე. სერგიანელობა და ეკუმენიზმი მოქმედებაში.
ფოტოარქივი

პატრიარქი ალექსეი (სიმანსკი) და მიტროპოლიტი ნიკოლაი (იარუშევიჩი)

მიტ. ნიკოლაი (იარუშევიჩი) ამხელს „ხალხის მტრებს“, პორტრეტის ქვემოთ პატრ.  ალექსეი (სიმანსკი)

სსრკ-ს სახალხო კომისართა საბჭოს მიერ შექმნილი ე.წ. „სრულიად სლავების კომიტეტი“, მარცხნიდან მარჯვნივ: კომიტეტის თავმჯდომარე გენერალი ა. გუნდოროვი, მიტ. ნიკოლაი (იარუშევიჩი) და ჩეხი პოლკოვნიკი ლუდვიგ სვობოდა

მოსკოვის საპატრიარქოს საქმეთა მმართველი პროტოპრესვიტერი ნ.კოლჩიცკი მღვდლებთან ერთად, რომლებიც დაჯილდოვდნენ საბჭოთა ორდენებისთ 1945 წელს.

პატრ. ალექსეი (სიმანსკი) და მარჯვნიდან სსრკ-ს სახალხო კომისართა საბჭოსთან არსებული რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საქმეთა საბჭოს განყოფილების უფროსი შინაგან საქმეთა სახალხო კომისარიატის გენერალ-მაიორი გ.გ. კარპოვი. 1952 წელი

პატრიარქი ალექსეი გერმანიის ევანგელისტური ეკლესიის დელეგაციასთან. 1952 წლის იანვარი

მიტრ. ნიკოლაი (იარუშევიჩი) და მოსკოვის საპატრიარქოს დელეგაცია სტალინის კუბოსთან, 1953

პატრიარქ ალექსეის სიტყვა სტალინის პანაშვიდზე

მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის უწმინდესი პატრიარქის ალექსეის სიტყვა სტალინის პანაშვიდზე, წარმოთქმული საპატრიარქო ტაძარში მისი დაკრძალვის დღეს (9. 03. 1953 წელი)
„ჩვენი ხალხის უდიდესი ბელადი იოსებ ბესარიონის ძე სტალინი აღარ არის. აღარ არის ძალა უდიდესი, ზნეობრივი, საზოგადო: ძალა, რომელშიც ჩვენი ხალხი თავის ძალას გრძნობდა, რომელსაც ის ხელმძღვანელობდა თავის შემოქმედებით შრომებში და დაწესებულებებში, რომელშიც ის მრავალი წლის მანძილზე ნუგეშს სცემდა.  არ არსებობს სფერო, სადაც არ შეღწეულიყო დიდი ბელადი ღრმა ხედვით.  მეცნიერების ხალხი გაოცებული იყო მისი ღრმა მეცნიერული გათვითცნობიერებით თვით მრავალგვარ სფეროში, მისი გენიალური სამეცნიერო განზოგადებით; სამხედრონი – მისი სამხედრო გენიით; სხვადასხვაგვარი პროფესიის ხალხი შეუწყვეტლივ ღებულობდნენ მისგან მძლავრ მხარდაჭერას და ღირსეულ მითითებებს. როგორც გენიალური ადამიანი, ის ყოველ საქმეთი ხსნიდა მას, რაც მიიუღწეველი და შეუმცნეველი იყო ჩვეულებრივი ჭკუისათვის.

მისი დაძაბული შრომისა და გამარჯვებების შესახებ დიდი სამამულო ომის დროს, საომარი მოქმედებების მისი გენიალური ხელმძღვანელობის შესახებ, რომელმაც გამარჯვება  მოგვცა ჩვენ ძლიერ მტერზედ და საერთოდ ფაშიზმზე, მისი მრავალმხრივი თვალუწვდენელი ყოველდღიური მმართველობის ღწვის, სახელმწიფო საქმეების მართვის შესახებ ფართოდ და დამაჯერებლად ამბობდნენ პრესაში, და განსაკუთრებით დღეს უკასკნელ გამომშიდობებაზე, მისი დაკრძალვის დღეს, მისი უახლესი თანამოძმენი. მისი სახელი, როგორც მთელს მსოფლიოში მშვიდობისათვის მებრძოლისა და მისი დიადი ქმედებანი საუკუუნეების მანძილზედ იცოცხლებენ.

ჩვენ მისთვის სალოცავად შეკრებილები, მდუმარედ გვერდს ვერ ავუვლით მის ყოველჟამს კეთილისმყოფელ, თანამგრძნობ დამოკიდებულებას ჩვენს საეკლესიო გასაჭირთან.  არც ერთი საკითხი, რომლითაც ჩვენ მისთვის არ მოგვიმართავს, არ ყოფილა მისგან უარყოფილი, ის ყველა ჩვენს თხოვნას აკმაყოფილებდა. და ბევრი კეთილი და სასარგებლო, მისი უდიდესი ავტორიტეტის წყალობით გაკეთდა ჩვენი ეკლესიისთვის ჩევნი მთავრობის მიერ.

დაუვიწყარია მისი ხსოვნა ჩვენთვის, და ჩვენი რუსული მართლმადიდებლური ეკლესია, დასტირის რა მის წასვლას ჩვენგან, აცილებს მას უკანასკნელ გზაზე მხურვალე ლოცვით.

ჩვენთვის ამ მწუხარე დღეებში, ჩვენი მამულის ყოველი კუთხიდან არქიელებისაგან, სამღვდელოებისაგან და მორწმუნეთაგან, უცხოეთიდან ეკლესიების მეთაურთაგან და წარმომადგენლებისაგან, როგორც მართლმადიდებლურისაგან და  სხვებისაგან, მე ვღებულობ მრავალ დეპეშას, რომელშიც იუწყებიან მისთვის ლოცვების შესახებ და გამოხატავენ მწუხარებას ჩვენი ამ სამწუხარო დანაკლისის გამო. ჩვენ მისთვის ვლოცულობდით, როცა მოვიდა ცნობა ამ მძიმე დაავადების შესხებ. და აწ, როდესაც ის აღარ არის, ჩვენ ვლოცულობთ მისი უკვდავი სულის სიმშვიდისათვის.

გუშინ ჩვენმა განსაკუთრებულმა დელეგაციამ ყოვლად უწმინდეს მიტროპოლიტ ნიკოლოზის – ციმბირის საეპისკოპოსოს, სამღვდელოებისა და მორწმუნეთა წარმომადგენლის, არქიეპისკოპოს პალლადის – უკრაინის საეპისკოპოსოს, სამღვდელოებისა და მორწმუნეთა წარმომადგენლის, აქრიეპისკოპოს ნიკონის და პროტოპრესვიტერის მამა ნიკოლოზის შემადგენლობით მის კუბოსთან მიიტანა გვირგვინი და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის სახით მუხლი მოიყარა მისი ძვირფასი ნეშტის წინაშე.

ლოცვა, აღვლენილი ქრისტიანული სიყვარულით აღწევს ღმერთამდის. ჩვენ გვწამს, რომ ჩვენი ლოცვა გარდაცვლილის შესახებ შესმენილი იქნება ღმერთის მიერ. და ჩვენს საყვარელ და დაუვიწყარ იოსებ ბესარიონის ძეს ჩვენი ლოცვით, მხურვალე სიყვარულით დავუმკვიდრებთ სამარადისო ხსოვნას. ”

მიტრ. ნიკოლაი და იორკის არქიეპისკოპოსი დ-რ რამსეი, მოსკოვი, 1956 წ. ივლისი

იორკის არქიეპისკოპოსი დ-რ რამსეი და ანგლიკანური ეკლესიის დელეგაციის სხვა წევრები ღვთისმსახურების დროს მოსკოვის საპატრიარქოს საპარტიარქო კათედრალურ ტაძარში, ივლისი, 1956 წელი

სსრკ-ს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის მდივანი შვერნიკი (მარცხნივ) და რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საქმეთა საბჭოს თავმჯდომარე სუკ-ის გენერალ-მაიორი კარპოვი კრემლში პატრიარქ ალექსეისთვის (სიმანსკი) ორდენის გადაცემის შემდეგ. 1960 წ

პატრ. ალექსეი (სიმანსკი) და სსრკ-ს მინისტრთა საბჭოსთან არსებული რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საქმეთა საბჭოს თავმჯდომარე ვ.ა. კუროედოვი (მარცხნივ). 1962 წელი

პატრ. ალექსეი (სიმანსკი) ხმას აძლევს სსრკ-ს უმაღლესი საბჭოს არჩევნებში, 1966 წელი

კენტერბერიის არქიეპისკოპოსის მაიკლ რემიეის მიღება პატრიარქ ალექსეი I მიერ. 1962 წელი

რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის – მოსკოვის საპატრიარქოსა და ლუთრანული ეკლესიის საღვთისმეტყველო დიალოგის მონაწილენი მოსკოვის საპატრიარქოში, 1962 წელი

პატრ. ალექსეი I სერგიევის სამების ტაძარში ღებულობს ეთიოპიის მონოფოზიტური ეკლესიის დელეგაციის მეთაურს გონდარის არქიეპისკოპოსს პეტრეს, 1963 წელი

ეკლესიის მსოფლიო საბჭოს ცენტრალური კომიტეტის ოდესის სესიის მონაწილენი სერგიევის სამების საპატრიარქო დარბაზში, 1964 წლის თებერვალი

პატრ. ალექსეის (სიმანსკის) მიესალმება ანგლიკანური ეკლესიის ვესტმისნსტერის სააბატოს წინამძღვარი, ლონდონი 1964 წელი

პატრ. ალექსეი (სიმანსკი) და კენტერბერიის არქიეპისკოპოსი დოქ. მაიკლ რამზეი, ლონდონი, 1964 წელი

1964 წლის 13 ივნისი. სპალსკის ტაძარში ეკუმენისტურ ლოცვაში მონაწილეობა. Mმარცხნიდან მარჯვნივ: არქიეპისკოპოსი გუნარ ხულტგრენი, არქიეპისკოპოსი მაიკლ რამზეი და მოსკოვის საპატრიარქოს ეპისკოპოსი ალექსეი რიდიგერი (შემდგომში მოსკოვის საპატრიარქოს პატრიარქი)

რომის კათოლიკური ეკლესიის ქრისტიანული ერთობის ხელშეწყობის სეკრეტარიატის მდივანი მაურიანის ეპისკოპოსი იოანე ვილებრანდსი და მღვდელმონაზონი პეტრე დიურერი პატრ. ალექსეისთან (სიმანსკი) მიღებაზე მოსკოვის საპატრიარქოში, 1965 წელი

პატრ. ალექსეი (სიმანსკი) იღებს აშშ-ის ეკლესიის ეროვნული საბჭოს დელეგაციას მოსკოვის საპატრიარქოში, 1965 წელი

სკკპ-ს ცკ-ს გენერალური მდივანი ლ. ბრეჟნევი, პატრ. პიმენ იზვეკოვი, მიტრ. ალექსეი რიდიგერი (შემდგომში მოსკოვის საპატრიარქოს პატრიარქი), და მოსკოვის ქორალური სინაგოგის მთავარი რაბინი იაკობ ფიშმანი ზეიმობენ ღმერთთან მებრძოლი 1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის წლისთავს

ესტონეთის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე ი. გ. კებინი ტალინის ეპისკოპოსს ალექსეი რიდიგერს სუკ-ის აგენტს „დროზდოვს“ გადასცემს ხალხთა მეგობრობის ორდენს, 1979 წელი

ესტონეთის სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის წევრები და ტალინის მიტროპოლიტი ალექსეი რიდიგერი ხალხთა მეგობრობის ორდენის გადაცემის შემდეგ, 1979 წელი

მოსკოვის საპატრიარქოს საქმეთა მმართველი ლენინგრადის მიტროპოლიტი ალექსეი რიდიგერი ლენინგრადის საოლქო კომიტეტში მიღებაზე

მსოფლიოს ეკლესიათა საბჭოს სხდომაზე მიტროპოლიტი კირილი (გუნდიაევი) ასრულებს ეკუმენისტურ „ღვთისმსახურებას“, მას ემსახურება მსოფლიოს ეკლესიათა საბჭოს თავმჯდომარე წარმართი მენდისი შრი-ლანკიდან

სააღდგომო ეკუმენისტური „ღვთისმსახურება“ ვანკუვერის ყრილობის დროს, სადაც არქიეპისკოპოსი კირილი აძლევდა შეძახილებს, 1983 წელი

რუსეთის „მართლმადიდებელმა“ პრეზიდენტმა ვ. პუტინმა მოსკოვის ებრაული თემის ცენტრში იუდეველებს მიულოცა ხანუკა და აანთო იუდაისტური მენორა. მოსკოვი, 21 დეკემბერი 2001 წელი

რფ-ს „მართლმადიდებელი“ პრეზიდენტი ევროპისა და დსთ-ს ქვეყნების რაბინების გაერთიანებულ ყრილობაზე

რფ-ს „მართლმადიდებელი“ პრეზიდენტი იუდაისტური ქუდით რაბინ ბერლ ლაზართან ერთად

საქართველოს „მართლმადიდებელი“ პატრიარქი ასრულებს იუდაისტურ წარმართულ წესს – მენორას ანთებს

მსოფლიოს ეკლესიათა საბჭოს განყოფილების მეთაური მიტ. კირილე გუნდიაევი და იუდაისტი რაბინები

ქვეყნისა და არმიის უმაღლესი ბელადი
——————-
ავტორი მიტროპოლიტი ნიკოლოზი (იარუშევიჩი)
– – – – – –

რუსმა ხალხმა ჯერ კიდევ თავისი ისტორიის გარიჟრაჟზე შექმნა თავისი გმირის იდეალი გამოსახული რაინდულ ეპოსში. ილია მურომეცი – ეს არის სამშობლოს უსაზღვრო სიყვარულის, გმირობის, ნებითი პათოსის, სიბრძნის, მტრებთან დაუნდობელი ურთიერთობის და თვისტომისადმი გულისხმიერი სიფაქიზის სინთეზი.

რუსეთის წარსული მდიდარია ისტორიული პიროვნებებით – თავისი ხალხის ბელადებითა და მხედართმთავრებით, თავის თავში განივთებული ეს თვისებები და რუსეთის იმპერიის ძნელბედობის წლები თავის უბრწყინვალეს საბრძოლო გმირობებში, რომლებმაც რუსული სახელმწიფო დიდების სიმაღლეზე აიყვანეს. ასეთები არიან სამარადისო დიდებით შემკობილი ალექსანდრე ნეველი, დიმიტრი დონელი, თავადი პოღარსკი, გენერალსიმუსი სუვოროვი, ფელდმარშალი კუტუზოვი. საშიშროების ჟამს, რომელიც სამშობლოს ემუქრებოდა ეს რუსი რაინდები დგებოდნენ რუსული მხედრობის სათავეში, ამ გმირთა სახელები რუსი ხალხისათვის იყო სიმბოლო გარდაუვალი გამარჯვებისა; სამშობლოს ეს პატრიოტები თავიანთი სახელების გარშემო აერთიანებდნენ რუს ადამიანებს განურჩევლად მდგომარეობისა, ასაკისა და შეხედულებებისა. და რუსეთი არ ემხობოდა მუხლებზე მტრების წინაშე. რუსეთი არ ვარდებოდა შიშში ან უძლურებაში. რუსეთი იმარჯვებდა!  მარადიული, უკვდავი დიდებით იმოსებოდა დროშები დაუმარცხებელი რუსული მხედრობისა.

ჩვენი სამშობლოს დიდი სამამულო ომი ფაშისტი მოძალადეების წინააღმდეგ უკვე ორ წელზე მეტს მიმდინარეობს. მთელი ქვეყანა, როგორც ერთი ადამიანი, უსაზღვროდ ძაბავს ძალისხმევას ფაშისტი ყაჩაღების ურდოების გასანადგურებლად, ჩვენი მამაცი წითელი არმია კი ერთი ერთმანეთზე მიყოლებული მძლავრი დარტყმებით სცემს ჰიტრელურ სამხედრო მანქანას და ანადგურებს მტრის ცოცხალ ძალასა და ტექნიკას. ბრწყინვალე გამარჯვებებით მოსკოვთან, სტალინგრადთან, ჩრდილოეთ კავკასიაში, ორიოლთან, ბელგოროდთან, ხარკოვთან, პოლტავასთან, ტაგანროგთან, სმოლენსკთან, ლენინგრადთან უკვდავ იქნენ რუსი მეომრები.   ჩვენი ქალაქი ულევი ვაჟკაცობით იტანს ომთან დაკავშირებულ ყველა სიმძიმეს, ჩვენს მეომარ რაინდებთან ერთად ერთი წუთითაც არ მოდუნდა და არ მოდუნდება საბოლოო გამარჯვების თავის უძლიერეს რწმენაში, იმიტომ რომ მტერთან ბრძოლაში არმია მიჰყავს იოსებ ბესარიონის ძე სტალინს ჩვენი ხალხის უსაყვარლეს ბელადს, ჩვენი მხედრობის გენიალურ მხედართმთავარს, ღვთითმოვლენილს სამშობლოს სამსახურისთვის თავის გმირობისათვის ამ მძიმე განსაცდელში. Yყველა ჩვენი გამარჯვება ორგანიზებული და ხორცშესხმულია მისი სამხედრო გენიით.

რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის მეთაურმა სერგიმ სტალინის სახელზე თავის ტელეგრმაში საბჭოთა სახელმწიფოს 25 წლისთავისადმი (1942 წლის 7 ნოემბერი) გამოხატა ყველა რუსი მართლმადიდებლის გრძნობები, როდესაც მან თქვა: „გულითადად და ლოცვით მივესალმები თქვენი სახით ჩვენი ჯარებისა და კულტურული ძალების ღმერთის რჩეულ ბელადს, რომელსაც ჩვენ მივყავართ ბარბაროს დამპყრობელზე გამარჯვებამდის, ჩვენი ქვეყნის მშვიდობიან აყვავებამდის მისი ხალხის ნათელ მომავლამდის“. რუსი მორწმუნეები უზენაესი ბელადის სახეში ხედავენ ღვთითბოძებულ მამას მისი ხალხისას და მხურვალეა მათი ლოცვა უფლისადმი მისი მრავალწლოვანი ჯანმრთელობისთვის.

ჩვენს ბელადში მორწმუნეები მთელს ქვეყანასთან ერთად სცნობენ ადამიანებს შორის უდიადესს, როგორებიც შვა ჩვენმა ქვეყანამ, თქვენს პიროვნებაში გაერთიანებულ ყველა ჩვენი რუსი რაინდის და წარსულის დიდი მხედართმთავრის ზემოხსენებულ ღირსებებს, ხედავენ ყველა საუკეთესოსა და ნათელის განსხეულებას, რაც შეადგენს რუსი ხალხის წმინდა სულიერ მემკვიდრეობას, ნაანდერძევს წინაპართაგან: მასში განუყოფლად გაერთსხეულდა სამშობლოსადმი და ხალხისადმი მხურვალე სიყვარულის ერთიანი სახე, უდიდესი სიბრძნე, ძალა მამაცებრივი, შეუდრეკელი სული და მამობრივი გული. როგორც სამხედრო ბელადზე, მასში შეერწყა გენიალური სამხედრო ოსტატობა და გამარჯვებისადმი უმტკიცესი სწრაფვა.

ომის დაწყებიდანვე ხალხისადმი ყველა თავის მიმართვაში იოსებ ბესარიონი განუწყვეტლივ მოუწოდებს გამარჯვებების მტკიცე რწმენისაკენ. მთელ ქვეყანას, როგორც ერთს, სწამს ამ რწმენისა, რუსული მართლმადიდებლური ეკლესია კი ლოცვით აკურთხებს გმირობას, რომელსაც ის ატარებს ჩვენი ხალხის კეთილდღეობისა და ბედნიერების სახელით, შესთხოვს ღმერთს შეეწიოს ჩვენს ბელადს მის  დიად ისტორიულ მოწოდებაში – დაიცვას ღირსება, თავისუფლება და დიდება მშობლიური ქვეყნისა.
საერთო სახალხო პატრიოტული შემართების დღეებში ჩვენს ქვეყანაში, 1942 წლის დასასრულს და 1943 წლის დასაწყისში, როდესაც ნიაღვარივით წამოვიდა საბჭოთა ადამიანების შემოწირულობები ფაშისტი მხეცის განადგურების საქმისათვის, ამ ნაკადში თავისი წვლილი შეიტანა რუსეთის ეკლესიის სამღვდელოებამ და მრევლმა. და, აგზავნდნენ რა თავის შესაწირს თავდაცვის ფონდში, მორწმუნე პატრიოტები ჩქარობდნენ გამოეხატათ თავიანთ ტელეგრამებში ჩვენი მხედრობის ბელადისადმი თავიანთი ერთგულება, მისი გმირობებისადმი, რწმენისა და მისი გენიისადმი.

მიტროპოლიტი სერგი წერდა: „მხურვალედ გისურვებთ თქვენ განგეცადოთ მტერზედ სრული გამარჯვების სიხარული და  იხილოთ წამებული სამშობლოს აღორძინება“.
სხვა მისალმებაში ის წერდა იოსებ ბესარიონის ძეს: “დაე, აღსრულდეს ფაშიზმის ბნელ ძალებზე გამარჯვებით საერთო სახალხო გმირობა გამარჯვებით, თქვენის მეთაურობით“.
„თქვენ, იოსებ ბესარიონის ძევ, უპირველეს მხედართმთავარსა და ბელადს ჩვენი უძლეველი არმიისას, გისურვებთ ჯანმრთელობას და წარმატებებს თქვენს მძიმე ღწვაში“ – წერდა თავის სურვილებში კუიბიშევის არქიეპისკოპოსი ალექსეი ქალაქ კუიბიშევის ყველა მორწმუნის სახელით.
„იცოცხლეთ მრავალ წელს, ჩვენო ბრძენო ბელადო იოსებ ბესარიონის ძევ“ – გადმოეღვარა სულის სიღრმიდან პენზის ”პროტოიერს” ალექსი ივანეს ძე ვინოგრადსკის.

„ჩვენო საყვარელო მამავ”, – ამ სიტყვებით იწყებდა თავის შეტყობინებას იოსებ ბესარიონის ძისადმი შემოწირულობის შესახებ მოლოტოვის ოლქის მღვდელი ალექსანდრ ალექსანდრეს ძე ტროიცკი.
და იოსებ ბესარიონის ძის მამობრივმა პასუხებმა ყველა ამ მიმართვაზე სამღვდელოებისა და მორწმუნეთა მიმართ გამოხატული “გულითადი მოკითხვითა და მადლიერებით“, მორწმუნე რუსი ადამიანები აიყვანა შემართების მაღალ საფეხურზე, რომლებიც ჩვენს ქვეყანაში მოსახლე  ყველა ხალხთან ერთად ქმნიან ერთიან ძმურ ოჯახს ერთი საერთო მამის მეთაურობით.

იოსებ ბესარიონის ძის სტალინისადმი, მისი ბრძნული შორსმჭვრეტელობისადმი, მისი მამობრივი გულითადობისადმი მოწიწების და ყველა მოქალაქის გასაჭირისადმი განმანცვიფრებელი  ყურადღების გრძნობამ მორწმუნეებში მიაღწია უმაღლეს აღმასვლას სექტემბრის დღეებში, როდესაც მთელმა ქვეყანამ გაიგო კრემლში გამართული მთავრობის მეთაურის და მიტროპოლიტების სერგის, ალექსეისა და ნიკოლოზის მიღების შესახებ.

ამ მიღებაზე საუბრის დროს იოსებ ბესარიონის ძემ გამოხატა თავისი კმაყოფილება სამამულო ომის დღეებში მართლმადიდებლური ეკლესიის პატრიოტულ მოღვაწეობაზე. როდესაც საპატრიარქოს თანამესაყდრემ ბელადს განუცხადა იმის შესახებ, რომ მართლმადიდებლური ეკლესიის მოღვაწეთა შორის არსებობს განზრახვა ეპისკოპოსთა კრების მოწვევისა პატრიარქის ასარჩევად საპატრიარქო კათედრაზე, იოსებ ბესარიონის ძემ უპასუხა, რომ ის გაგებით ეკიდება ამ წინადადებას.  ამავე თანაგრძნობით და განსაკუთრებული ყურადღებით ეკიდება მთავრობის მეთაური ასევე ჩვენი ეკლესიის ყველა საჭიროებას, რომელიც ჩვენ  წარვადგინეთ ამ ისტორიულ მიღებაზე.

ჩვენი სამშობლოს ბელადის ამ დამამონებელი გულის შესახებ, ნატიფ, მამობრივ მიდგომაზე საეკლესო ადამიანების ყველა სურვილსა და იმედებზე მოგვითხრო მიტროპოლიტმა სერგიმ ეპისკოპოსებთან კრებაზე კრემლში რუსული მართლმადიდებლური ეკლესიის უმაღლეს წარმომადგენლებთან შეხვედრის შემდეგ. ამის შესახებ მსწრაფლ შეიტყო მთელმა მართლმადიდებლურმა მოსკოვმა და ქვეყნის ყველა მართლმადიდებელმა. ყველა მხრიდან ვღებულობთ აღფრთოვანებულ გამოძახილებს, ჩვენ ვხედავთ, ჩვენ ვიცით, თუ როგორი ენთუზიაზმით აღავსო მორწმუნეთა გულები ცნობამ ამის შესახებ და ამ დღეებში მათ ბაგეებს არ შორდება სახელი იოსებ ბესარიონის ძე სტალინისა, მთელი ქვეყნის სიყვარულით მოსილი.
ჩვენ, იოსებ ბესარიონის ძესთან შეხვედრის მონაწილენი, ვცხოვრობთ და ვიცხოვრებთ ამ შთაბეჭდილებების ქვეშ, რომლებმაც მოგვიცვეს ჩვენ ქვეყნის საყვარელ ბელადთან შეხვედრისა და საუბრის საათებში. ჩვენ აღვფრთოვანებული ვიყავით ამ შეხვედრის უბრალო გულითადობით და თვით მთავრობის მეთაურის პიროვნებით; მაგრამ ამ უბრალო გარეგნული მომაჯადოებელი უბრალოების ქვეშ მის სიტყვებში, ადამიანების მიმართ მის მიმართვებში – ჩვენ დავინახეთ ბელადის ჭეშმარიტი სიდიადე, რომელსაც მთელი ქვეყანა სამართლიანად უწოდებს დიად სტალინს. იოსებ ბესარიონის ძე სტალინთან შეხვედრით აღელვებულები და სიხარულით აღფრთოვანებულები, ჩვენ სულის სიღრმემდის ვიყავით შეძრულები არა მარტო ეკლესიისადმი მისი ყურადღებით, არამედ მისი ყურადღებით თითოეული ჩვენგანის ცხოვრებისეული ყოფისადმი. იოსებ ბესარიონის ძის ყურადღება ეკლესიის გასაჭირისადმი ფრთებს გვასხამს ჩვენ, და ჩვენი ეკლესია გასამმაგებული ენერგიით უძღვნის მთელს თავის ძალებს საყვარელი სამშობლოსადმი სამსახურს ამ ძნელბედობის დღეებში.

იოსებ ბესარიონის ძის სტალინის სახელი, გარემოსილი ჩვენი სამშობლოს ყველა ხალხის სიყვარულით – დროშაა დიდებისა, აყვავებისა, ჩვენი სამშობლოს სიდიადისა. რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესია აკურთხებს ქვეყნისა და წითელი არმიის დიდი ბელადის ცხოვრებასა და ღწვას.

გამოქვეყნებულია: მოსკოვის საპატრიარქოს ჟურნალი. 1944, #1. გვ. 13-15

პატრიარქმა ალექსეი II მიულოცა ვიეტნამის პრეზიდენტს სამოქალაქო ომში კომუნისტების გამარჯვების 30 წლისთავი მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსეი II 12 მაისს მიულოცა ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის პრეზიდენტს ჩან დიკ ლიონგს კომუნისტების წინააღმდეგობის ომში (სამოქალაქო ომი) გამარჯვების 30 წლისთავი, რომელსაც აწარმოებდა დემოკრატიული სამხრეთი კომუნისტური ჩრდილოეთის წინააღმდეგ.

“გულითადად გილოცავთ თქვენ, თქვენი სახით კი მთელს მოძმე ვიეტნამელ ხალხს ამ დიად იუბილეს” ნათქვამია საპატრიარქო ეპისტოლეში. პატრიარქმა აღნიშნა, რომ “რუსული მართლმადიდებლური ეკლესია უმძიმეს წლებში განუხრელად გამოდიოდა ვიეტნამში მშვიდობის აღსადგენად”. რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვის საპატრიარქო ასრულებდა რა საბჭოთა ხელმძღვანელობის მითითებებს შექონდა თავისი წვლილი “ამ დღის მოახლოებასთან სამშვიდობო ძალისხმევით საერთაშორისო რელიგიური ორგანიზაციის ფარგლებში”.

“ჩვენ გვახარებს ის, რომ გმირი ვიეტნამის 30 წლის უკან მიღწეულმა გამარჯვებამ ამ ომში წერტილი დაუსვა ქვეყნის ორად – ჩრდილოეთად და სამხრეთად გაყოფას, ვიეტნამელი ხალხის წინაშე გახსნა ეროვნული განვითარების ახალი ჰორიზონტები დამოუკიდებლობის პირობებში” –ხაზი გაუსვა რუსეთის მრთლმადიდებლური ეკლესიის წარმომადგენელმა.

პატრიარქმა ალექსიმ პრეზიდენტ დიკ ლიონგს უსურვა “უფლის შემწეობა ვიეტნამელი ხალხის კეთილდღეობისათვის კეთილშობილურ შრომაში”, ვიეტნამელ ხალხს კი “ბედნიერება და აყვავება”.
მართლმადიდებლური ეკლესია მხარს უჭერს კომუნისტებს – ეს ნონსესია!

მართლმადიდებლური საძმოების კავშირს გადაწყვეტილი აქვს სახალხო დეპუტატთა არჩევნებზე მხარი დაუჭიროს უკრაინის კომუნისტურ პარტიას – იუწყება ქრისტიანული მეგაპორტალი წწწ.ინვიცტორყ.ორგ ЛІГАБізнесІнформ –ზე დაყრდნობით.

როგორც ЛІГАБізнесІнформ –ის კორესპონდენტი იუწყება, მან აღნიშნა, რომ 2005 წლის აპრილში მართლმადიდებლური საძმოების კავშირმა შექმნა ორგანიზაცია “Православный выбор”, აგრეთვე გამოიმუშავა პრინციპები, რომელთა თანახმად მხარს დაუჭერს ამა თუ იმ პოლიტიკურ ძალას. ვ. ლუკიანიკის სიტყვებით, კავშირისათვის ახლოა უკრაინის კომუნისტური პარტიის პრინციპები, რომელთა შორის პატრიოტიზმი, შრომა, და აგრეთვე კომუნისტებთან საერთოა შეხედულებები ადამიანების უსამართლო გამდიდრებაზე, უკრაინაში რუსულ ენაზე. ამას გარდა, უკრაინის კომუნისტური პარტიის მხარდაჭერამ კანონიკურ ეკლესიისადმი ითამაშა თავისი როლიც. ვ. ლუკიაკინმა განაცხადა, რომ კავშირმა კონსულტაციები გაიარა სხვა პოლიტიკურ ძალებთანაც მართლმადიდებლებისთვის მხარდაჭერაზე უმაღლესი რადის არჩევნებზე, მხოლოდ კომუნისტურმა პარტიამ შესთავაზე მათ ადგილები თავიანთ საარჩევნო სიებში უკრაინის უმაღლეს რადაში. “თუ თქვენ ჩვენ გიყვარვართ, მაშინ გიყვარდეთ სერიოზულად, სერიოზული განზრახვა კი ეს არის სიებში ადგილები”-ხაზი გაუსვა ლუკიანიკმა.

კავშირის თავკაცმა აღნიშნა აგრეთვე, რომ მიუხედავად იმისა, რომ უკრაინაში 11 ათასზე მეტი ეპარქიაა და მორწმუნე ელექტორატს ეყოფოდა ყველა პოლიტიკური ძალისათვის, მართლმადიდებლები არანაირი პირობების შემთხვევაში მხარს არ დაუჭერენ პარტიათა ბლოკს “სახალხო კავშირი ჩვენი უკრაინა”, БЮТ, СПУ, “Пора-ПРП”, РУХ –ს, აგრეთვე მათთან იდეოლოგიურად ახლო მყოფ პარტიებს.

“რუსეთის საზოგადოებამ დავიწყებას არ უნდა მისცეს საბჭოთა განათლების სისტემის დადებითი რეზულტატები, თვლის მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი ალექსეი II. “საბჭოთა აღმზრდელობითმა სისტემამ შეძლო მიეღწია განსაზღვრულ მიღწევებს, რომლებიც, პირველსავე შეხედულებებისას გამოჩნდა, ადასტურებენ გამოყენებული მეთოდების სისწორეს. სახელმწიფო ამ პერიოდისათვის ვითარდებოდა აქტიურად, ქვეყანამ მიაღწია ცნობილ მიღწევებს სამრეწველო წარმოებაში, ყამირი მიწების ათვისებაში, ცოდნის სამეცნიერო დარგების განვითარებაში, კოსმოსურ და სამხედრო ტექნიკის შექმნაში” – განაცხადა პატრიარქმა კალუგაში ახალგაზრდებთან შეხვედრისას. რუსეთის ეკლესიის მესვეურმა აღნიშნა, რომ ქცევის სოციალისტური ნორმები, რომლებსაც ადამიანს თავისი ცხოვრების აშენებისთვის სთავაზობდნენ, “გარეგნულად ახლო იყო ქრისტეს მოძღვრებასთან. ფაქტიურად ამით აღიარებულია ქცევის რელიგიური ნორმების გარდაუვალი მნიშვნელობა (სულ მცირე სოციალურ პლანში), მთელი იდეოლოგიური სისტემის საყოველთაო ათეისტური განწყობისას”. (“Православие и мир”, http://www.pravmir.ru/article_625.html)

2007 წლის 22 მარტს მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქმა ალექსეი II დააჯოლდოვა გაზეთ „იზვესტია“ –ს სელმძღვანელობის წარმომადგენლები გამოცემის 90 წლისთავთან დაკავშირებით. Mმოსკოვის საპატრიარქოს საგარეო ეკლესიური კავშირების განყოფილების თავმჯდომარის სახელით სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტმა კირილმა გაზეთის მთავარ რედაქტორ ვლადიმერ მამონროვს გადასცა წმინდა კეთილმორწმუნე მოსკოვის თავად დანილის III ხარისხის ორდენი. მთავარ- რედაქტორ ელენე ოვჩარენკოს – წმინდა მოციქულთა სწორის თავად ოლღას ორდენი (II ხარისხი) პოლიტიკის განყოფილების რედაქტორს გიორგი ილიჩევს სერგი რადონეჟელის მედალი (II ხარისხი). „გულითადად გემადლიერებით გაზეთის მთელს კოლექტივს, განსკუთრებით დაჯილდოებულებს, თქვენი შრომისათვის“ – თქვა მეუფემ ცერემონიის დროს.  მან განსაკუთრებით აღნიშნა, რომ გაზეთი „იზვესტია“ „გაუსაძლის დროსაც რჩებოდა რესპექტაბელურ, პატივსაცემ გამოცემად“. „ბოლო წლებში კი ის ნამდვილად გახდა ზოგადეროვნული, დაიბრუნა რა ადრინდელი თავისი პოზიციები“ დაამატა მიტროპოლიტმა კირილემ. (“Интерфакс-религии”, http://www.interfax-religion.ru/?act=news&div=17256)

ზედმეტია საუბარი გაზეთის აწინდელ პურინურ-„დემოკრატიულ“ კურსზე, რომელიც არ გამოხატავს ქვეყნაში და მსოფლიოში არსებულ რეალურ მდგომარეობას. მართლმადიდებლობის მსოფლმხედველობით გამონათქვამი „დაიბრუნა თავისი პოზიციები“ შეიძლება აღნიშნავდეს მხოლოდ კომუნისტური დროების პოზიციებს, როდესაც გაზეთი ერთერთი „რესპექტაბელური“ რუპორი იყო სკკპ-ს ღმერთთან მებრძოლი ხელისუფლებისა. (Ред. “РИ”]

რუსეთში ქალთა საერთაშორისო დღის ზეიმობა არ არის რაღაც უჩვეულო – თვლიან რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიაში.”მართალია ამ დღესასწაულს გააჩნია რუსული მართლმადიდებლური ტრადიციებიდან შორსმდგომი წარმოშობა, ამავე დროს ასეთი რეალობაა, რუსეთში ჩვევად შემოვიდა მიულოცონ ეს დღე ქალებს, რომელშიც მე პირადად ვერავითარ სისულელეს ვერ ვხედავ” –განუცხადა ინტერფაქსს მოსკოვის საპატრიარქოს ეკლესიის საგარეო კავშირების განყოფილების თავმჯდომარის მოადგილემ “პროტოიერარქმა“ ვსევოლოდ ჩაპლინმა.(“Радонеж”, http://www.radonezh.ru/new/?ID=3167)

არ ღირს შეიცვალოს 8 მარტის დღესასწაულის აღნიშვნა – გაცილებით უკეთესია, შევავსოთ ის ახალი შინაარსით – აღნიშნა მოსკოვის საპატრიარქოს ეკლესიის საგარეო კავშირის განყოფილების თავმჯდომარემ სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტმა კირილემ. რუსეთის ისტორიაში ქალების გმირობა იმსახურებს განსაკუთრებულ პატივისცემას: “სწორედ ქალებმა შემოინახეს რწმენა რუსეთში საბჭოთა დროში, როდესაც მორწმუნედ ყოფნა საშიში იყო… ჩვენ ყველანი ჩვენმა ბებიებმა გადაგვარჩინა. წმინდა რუსეთი გადარჩა იმიტომ რომ, მართლმადიდებელმა ქალებმა შეინარჩუნეს რწმენა, როცა მათმა ქმრებმა და ვაჟებმა იმხდალეს“. მიტროპოლიტი კირილე ამბობს, რომ მისთვის 8 მარტი – პირველ რიგში მათი გმირობის ხსოვნაა, ვინც მართლმადიდებლური რწმენა შემოგვინახა. „ეს არავითარი საერთაშორისო სოლიდარობის დღე არ არის, ჩემთვის მასში არავითარი პარტიული აზრი არაა. ამ დღეს მე ჩვენი ქალებისათვის ვლოცულობ“  – განაცხადა მეუფე კირილემ.

რაც შეეხება მართლმადიდებლურ ქალთა დღეს – წმინდა ქალ-მშვიდობისმყოფელთა კვირა დღები არ წარმოადგენს საერთო ეროვნულს, შეგვახსენა მიტროპოლიტმა კირილემ, მოუწოდა რა არ დაამძიმონ ეს გარემოება. „მე ვერ ვიტყოდი: მოდით დავიწყოთ კამპანია იმისათვის, რომ შევცვალოთ 8 მარტი, ჩვენთან ერთად ცოტანი თუ გაიგებენ. აი, მოდით შევავსოთ ეს დღე სხვა შინააარსით, მოდით ბევრი ვილაპარაკოთ იმის შესახებ, რომ იდეოლოგიური საფუძველი, რომელიც ოდესღაც დაედო ამ დღესასწაულს საფუძვლად, აღარ მუშაობს, ჩვენ ხალხში ამ იდეოლოგიაზე აღარავინ ფიქრობს“ –თვლის მიტროპოლიტი კირილი. „ამიტომ წინააღმდეგი ვარ 8 მარტის დღესასწაულის შეცვლისა – მე იმის მომხრე ვარ რომ შევავსოთ ის რეალური შინაარსით”.  (“Русская линия”, http://www.rusk.ru/svod.php?date=2005-01-31)

მსოფლიო რევოლუციის ბელადის ნეშტის გადასვენება ქრისტიანული მსოფლმხედველობით არ წარმოადგენს პრინციპალ საკითხს და ადამიანთა შეგნებაში ნუ შევიტანთ არევას, ასე თვლიან მოსკოვის საპატრიარქოში. “ლენინის ნეშტის გადასვენების თემა დრო და დრო წამოიჭრება სხვადასხვა პოლიტიკური ძალების მიერ, ქრისტიანობისათვის, ჩემის აზრით, არ აქვს პრინციპული ხასიათი“, -თქვა სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტმა კირილმა, გასცა რა პასუხი გაზეთ “ტრუდის” მკითხველთაA შეკითხვებს. მეუფემ შეგვახსენა იესო ქრისტეს სიტყვები: «Предоставьте мертвым погребать своих мертвецов». ამავე დროს, დაამატა მიტროპოლიტმა, რომ მიუხედავად ლენინის ათეისტური შეხედულებებისა ვლადიმერ ულიანოვი მონათლული იყო მართლმადიდებლურ ეკლესიაში და უკვე აქედან გამონდინარე აქვს დამარხვის უფლება, რაც არ უნდა შორდებოდეს მისი ახლობლების სურვილსაც, კერძოდ ქვრივისას. Aამიტომ მსოფლიო პროლეტარიატის ნეშტის გადასვენების საკითხი უნდა დავტოვოთ ისტორიის სამსჯავროზე, თვლის მეუფე. “მოდით ამ საკითხის გადაჭრა დავუტოვოთ ისტორიას და ხალხის შეგნებაში ნუ შევიტანთ კიდევ ერთ არევას”, – თქვა მან. (“Интерфакс-религии”, http://www.interfax-religion.ru/?act=news&div=9934, полный текст в газете “Труд”: http://www.interfax-religion.ru/?act=print&div=3065)

ეკლესია მზადაა ილოცოს ლენინისათვის, თუ იქნება ნათესავების თხოვნა. ვ. ჩაპლინმა თქვა, რომ რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის აზრით „სახელმწიფო ხელისუფლება ყურს უნდა უგდებდეს საზოგადოებრივი აზრის სხვადასხვა ნაწილს“. „ყველაფერი უნდა გაკეთდეს იმისათვის, რომ ამ ნეშტის ბედი არანაირად არ გაიზიარა საზოგადოებამ და არ გახდა გართულების მიზეზი სხვადასხვა პოლიტიკური შეხედულებების მიმდინარეობებს შორის“ მან გაგვაგებინა, რომ ეკლესიას, თუ ნათესავები გამოამჟღავნებენ სურვილს, შეუძლია“აღავლინოს ლოცვა“ ადამიანზე, თუ ის განკვეთილი არ არის ეკლესიის მიერ. ლენინი არ იყო განკვეთილი. თუ იქნება თხოვნა ნათესავების მხრიდან, მაშინ ის განიხილება“ (“Русская линия”, http://www.rusk.ru/svod.php?date=2004-03-05)

მიტროპოლიტმა კირილმა და მისმა მოადგილემ რატომღაც დაივიწყეს პატრიარქ ტიხონის ანათემა ბოლშევიკებზე, ესე იგი ეკლესიიდან მათი განკვეთის შესახებ მოსკოვის საპატრიარქოს მეორე პირის ამ განცხადებაზე პასუხი გასცა რუსი ხალხის კავშირის განცხადებამ “Вопрос очищения от антихристианской символики – принципиальный для возрождения России”.

„რუსეთის დღევანდელი სახელმწიფო სიმბოლიკა ჰარმონიულად აერთიანებს ქვეყნის ისტორიის სხვადასხვა პერიოდის სიმბოლოებს“ – მიტროპოლიტი კირილი. მოსკოვის საპატრიარქოს ეკლესიის საგარეო კავშირების განყოფილების მეთაურს სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტს კირილს მიაჩნია, რომ თანამედროვე რუსეთში ყველა სახელმწიფო სიმბოლიკა მოყვანილია ჰარმონიაში. „ჩვენმა ქვეყანამ გამოიარა სხვადასხვა ისტორიული რეალობები. ჩვენ გვქონდა პეტრემდელი რუსეთი და ამ რუსეთის სიმბოლოს წარმოადგენდა ორთავიანი არწივი. ჩვენ გვქონდა პეტრესეული რუსეთი, რომლის სიმბოლო ტრიკოლორი იყო. შემდეგ საბჭოთა დროება, რომელზეც არ არის საჭირო უარის თქმა, და ამ დროის სიმბოლო იყო ალექსანდროვის მუსიკა.  ბოლოს ჩვენ გვაქვს ახალი რუსეთი და მისი სიმბოლოა ჩვენი ჰიმნის სიტყვები“ – თქვა მიტროპოლიტმა პროგრამა „პოდრობნოსტ“-ისთან ინტერვიუში.  მეუფის აზრით „ჩვენ პირველებმა შევქმენით სიმბოლოთა სისტემა, რომლებიც არ შედიან ერთმანეთთან კონფრონტაციაში და წარმოადგენენ ჩვენი ქვეყნის ისტორიის რეალობას“. (“Интерфакс-религии”,  http://www.interfax-religion.ru/?act=news&div=7336)

ჩვენის აზრით, მთავარი მიზეზი იმისა, რომ მოსკოვის საპატრიარქოს უმაღლესი ფუნქციონერები არ ისწრაფვიან ღმერთთან მებრძოლი კომუნისტური რეჟიმის მემკვიდრეობის გადალახვას, არამედ მზად არიან მათი მართლმადიდებლობაში „ჰარმონიულად“ შესარწყმელად, მდგომარეობს იმაში, რომ თვით მათ ეკავათ მასში გამოჩენილი ადგილი (მათ შორის სახელწიფო უშიშროების თამნამშრომლის ხარისხშიც) და ამიტომ არ არიან დაინტერესებულები მისი სატანისტური არსის პატიოსან გახსნაში. სწორედ ამიტომ მათ არ უშლით ხელს, არც არქიიერარქის ტიტული „კალინინგრადის ტიტული“, არც ღმერთთან მებრძოლის მუმია ქვეყნის წმინდა ცენტრში, არც მისი და მისი მომხრეების ძეგლები მთელს რუსეთში, არც ქუჩების, ქალაქების და ოლქების სახელები – მეფის მკვლელთა სახელებიც კი, არც კრემლზე ანტიქრისტეს პენტოგრამა, თვით ხომ ყოველწლიურად (აღნიშნავენ რა 23 თებერვლის თარიღს) მუხლს იყრიან ამგვარი პენტაგრამის წინაშე გეენიის მარადიულ ცეცხლთან კრემლის კედლებთან.
М.Н.

http://www.rusidea.org/?a=130054

რუსულიდან წერილი თარგმნა და მოამზადა ალექსანდრე სანდუხაძემ

 

Advertisements

ბაპტისტურ-ევანგელისტური სექტა საქართველოში

ბაპტისტურ-ევანგელისტური სექტის მოკლე ისტორია

ფლანგებზე ბაპტისტურ – ევანგელისტური სექტის ლიდერები და ცენტრში საპატრიარქოს მღვდლები ბასილ კობახიძე (მღვდმოქმედება შეჩერებული-არგანკვეთილი) ზაზა თევზაძე (მოქმედი მღვდელი) ერთობლივი ლოცვისას

ეს აღმსარებლობითი მიმდინარეობა სექტათა ჯგუფს წარმოადგენს, რომლებიც ინგლისელი „პურიტანების“ წიაღში იღებს სათავეს. ბაპტისტთა პირველი საზოგადოება წარმოიშვა ინგლისში 1612 წელს, ხოლო 1939 წელს გადაინაცვლა ჩრდილოეთ ამერიკაში, სადაც მისი ცენტრი როდ-აილენდი გახდა. თავდაპირველად ამ სექტას წარმატება არ გააჩნდა, მაგრამ XVIII საუკუნის დასასრულს შეიქმნა „საქადაგო კავშირი“, რომლის მიზანი იყო ამერიკის ზანგთა შორის ისეთი ქრისტიანობის გავრცელება, რომელიც თავისუფალი იქნებოდა „ზედმეტი“ დოგმატებისაგან, რიტუალებისაგან და აუცილებელი სიმბოლური ნიშნებისაგან. ამ მიმართულებამ მხარდაჭერა ჰპოვა მდიდარ ამერიკელთა შორისაც. გაჩნდა სახლები ობოლთა და მოხუცთათვის, სკოლები, კურსები, საავადმყოფოები და უამრავი მოხალისე მქადაგებლები. ამ დროიდან ბაპტიზმი იზიდავს ახალ მიმდევრებს ინგლისში, გერმანიაში, იჭრება ჩინეთში, იაპონიაში, ინდოეთში, პოლონეთში, რუსეთში. საქართველოში პირველი ბაპტისტი დადასტურდა ჩვენი საუკუნის 30-იან წლებში. ამჯერად თბილისში მოქმედებს ორი ბაპტისტური საკრებულო-ეკლესია. საქართველოს მასშტაბით ბაპტიზმი ყველაზე კომპაქტურად ქვემო ქართლშია გავრცელებული. საქართველოს ბაპტისტებს მეთაურობს მათი „ეპისკოპოსი“ მალხაზ სონღულაშვილი.

ბაპტისტური სექტის რიტუალი ქალი “ეპისკოპოსის” მონაწილეობით

განსაკუთრებული წარმატება ბაპტიზმმა აშშ-ში ჰპოვა. 1814 წელს აქ დაარსებულმა „ბაპტისტურმა კავშირმა“ დიდძალი სახსრები შეიძინა და თავისი პროპაგანდით მთელი მსოფლიო მოიცვა. 1976 წელს ამერიკელთა 20% თავს ბაპტისტად თვლიდნენ (მათ შორის 70% ზანგია). პროტესტანტიზმის ტრადიციის მიმდევარი ბაპტისტები რწმენის ერთადერთ წყაროდ ბიბლიას თვლიან. აღიარებენ პირად ხსნას იესო ქრისტეს გამომხსნელი მსხვერპლისადმი რწმენის მეშვეობით და ღმერთის მიერ ხსნისათვის მორწმუნეთა შერჩევას. დროთა განმავლობაში ბაპტიზმი დაიყო მრავალ განშტოებად. დაყოფა დაიწყო ჯერ კიდევ XVII საუკუნის დასასრულს, როდესაც ბაპტისტები დაიყვნენ „კერძოდ“ ანუ „პარტიკულარულებად“ (რომელთაც აითვისეს კალვინის მოძღვრება აუცილებელი წინასწარგანსაზღვრულობის შესახებ) და „ზოგადებად“, „საერთოებად“ (ანუ „თავისუფალი ნების ბაპტისტებად“, რომელნიც აღიარებდნენ ღმრთის მხსნელი მადლის საყოველთაო ხასიათს, რომელიც ადამიანის თავისუფალი ნებით მიიზიდება), ადრე „კერძო“ ბაპტისტები უარყოფდნენ ფიცს, სამხედრო სამსახურს და სასამართლოს, მაგრამ ამჟამად ისინი არ ამჟღავნებენ სახელმწიფო და სამოქალაქო ვალდებულებათა აშკარა უარყოფას.


 ამერიკული ბაბტისტური სექტის “ლოცვის” რიტუალი

ბაპტისტები აღიარებენ „საყოველთაო მღვდლობას“ პრინციპს, უარყოფენ სასულიერო წოდებას, როგორც მორწმუნეთა და ღმერთს შორის შუამავალთ; არ აღიარებენ წმიდანებს, წმიდა საგნებს, ხატებს, ჯვრის გამოსახვას, ბერ-მონაზვნობას, საეკლესიო საიდუმლოთ და ა.შ. მათი ნათლობისა და „პურის განტეხვის“ რიტუალები სიმბოლურ ხასიათს ატარებენ.

არსებობენ იუდაიზმისადმი ტენდენციით გამორჩეული ბაპტისტები, მაგალითად: „მეშვიდე დღის ბაპტისტები“, რომლებიც შაბათს დღესასწაულობენ. „ქრისტიანული ბაპტისტები“ უარყოფენ სამების დოგმატს, სწავლებას ჯოჯოხეთისა და ეშმაკის შესახებ და ქრისტიანულ დღესასწაულებს (თითქოსდა წმიდა წერილის საწინააღმდეგოდ). არსებობენ ბაპტისტები, რომლებიც ებრაული აპოკრიფული წიგნების მიხედვით ასწავლიან ევას ორი მემკვიდრეობის შესახებ, რომელთაგან ერთ-ერთი თითქოსდა ეშმაკისგანაა.

ბაპტიზმის ყველა განშტოება გაერთიანებულია ბავშვთა მონათვლის საერთო უარყოფით. ბაპტისტები ამტკიცებენ, რომ (ჩვილები) ქრისტიანთა შვილები უკვე განწმენდილნი არიან ქრისტეს სისხლით, ამიტომ მათი მონათვლის საჭიროება აღარაა. ამასთან, ისინი იმოწმებენ ქრისტეს მოწოდებას მოწაფეებისადმი: „წადით და ასწავლეთ ყველა ხალხს, და ნათელი ეცით მამის და ძის და სულის წმიდის სახელით“ (მათე 28, 19). ამ სიტყვებში ისინი ხედავენ მოსაზრებას, რომ მოციქულთ დაევალებათ მოენადირებინათ უფროსები და არა ბავშვები.

ეს სწავლება ეწინააღმდეგება წმ. წერილს და პირველ ეკლესიათა პრაქტიკას. წმიდა წერილი მოითხოვს ყველას მონათვლას, თვით ბავშვების გათვალისწინებითაც, იესო ქრისტე ამბობს, რომ მხოლოდ წყლისა და სულისაგან შობილნი შეძლებენ ღმრთის სასუფეველში შესვლას (იოანე 3, 5). ხოლო ბავშვთა შესახებ აცხადებს: „აცადეთ ბავშვებს და ნუ უშლით ჩემთან მოსვლას, ვინაიდან მაგისთანებისაა ცათა სასუფეველი“ (მათე 19, 14), „ბავშვთა ნათლობა სათავეს იღებს მოციქულთა დროიდან“ – ამოწმებს ორიგენე, III საუკუნის ცნობილი მწერალი. ამასთან, ახალ აღთქმაში ნათლობამ შეცვალა ძველ აღთქმაში წინადაცვეთის რიტუალი, რომელიც სწორედ ნათლობის წინასახე იყო და თითქმის ბავშვის დაბადებისთანავე სრულდებოდა (მე-8 დღეს). „საქმე მოციქულთა“-ში ნახსენებია, რომ მოციქულები ნათლავდნენ მთელ ოჯახებს, რომელშიც, უეჭველია, ბავშვებიც იყვნენ. რადგანაც ყველა მონათლულნი სხვა საეკლესიო საიდუმლოებებში მონაწილეობის უფლებას იღებენ, მათ შორის ევქარისტიისაც (ზიარებისასაც), ამიტომ, რაც უფრო ადრე იღებს ადამიანი ნათლობას, მით უფრო ადრე ეზიარება იგი ქრისტესმიერ მადლს და ხდება ქრისტეს ეკლესიის წევრი. ასეთი ნიჭი არც ბავშვებს უნდა მოვაკლოთ, მით უმეტეს, რომ ბავშვი, როგორც უფროსზე ბევრად უფრო ნაკლებად ცოდვილი, ადვილად მიმღებია სულიწმიდისა.

ბაპტისტებს, როგორც სხვა პროტესტანტებს, არ გააჩნიათ ეკლესიის შესახებ მკაფიო სწავლება. „მე არ ძალმიძს ჩამოვაყალიბო ეკლესიის შესახებ ჩვენი სწავლება“ – თქვა ქ.ფილიასმა, ბაპტისტთა ერთ-ერთმა ხელმძღვანელმა 1937 წელს ედინბურგში, ბაპტისტთა კონფერენციაზე.

ბაპტისტებს, ისევე როგორც სხვა სექტანტებისა, ერთ-ერთი მთავარი დამახასიათებელი თვისებაა თავიანთი უცილობელი გადარჩენისადმი რწმენა. იგი გამომდინარეობს პროსტესტანტული სწავლებიდან, რომ ხსნა თითქმის ავტომატურადაა დაკავშირებული ქრისტეს რწმენასთან. ბაპტისტები ამ მოსაზრების დასამტკიცებლად ეყრდნობიან წმიდა წერილიდან ამოღებულ ცალკეულ ფრაზებს: „ჭეშმარიტად, ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: ვისაც სწამს ჩემი, აქვს საუკუნო სიცოცხლე“ (იოანე 6, 47); „ეს მოგწერეთ თქვენ, ღმრთის ძის სახელით მორწმუნეთ, რათა იცოდეთ, რომ ღმრთის ძისადმი რწმენით გაქვთ საუკუნო სიცოცხლე“ (I იოანე 5, 13). მაგრამ ამასთან ერთად, წმიდა წერილი გვიჩვენებს განსხვავებას მკვდარ და ცოცხალ რწმენას შორის: „რას გამოელის, ძმანო ჩემნო, ის, ვინც ამბობს, რწმენა მაქვსო, მაგრამ არა აქვს საქმე? შესძლებს კი ეს რწმენა, რომ იხსნას იგი?.. ასევე რწმენაც, საქმის გარეშე მკვდარია თავითავად“ (იაკობ 2, 14, 17). „შენ გწამს, რომ ერთია ღმერთი? კეთილი და პატიოსანი; ეშმაკებსაც სწამთ და ძრწიან კიდეც“ (იაკობ. 2, 19). მათ აღმსარებლობაში მთავარი მოთხოვნა ცხოვნებისთვის – რწმენაა, ხოლო მათთვის მეორე პლანზე გადადის ადამიანის პირადი მოღვაწეობა საკუთარი სულის განწმნდისთვის. ბაპტისტები ნაკლებ ყურადღებას აქცევენ ქრისტიანის უხილავ ღვაწლს, იმას, რომ მხოლოდ „ვინც ბოლომდე დაითმენს, იგი ცხონდება“ (მარკ. 13, 13).

ბაპტისტთა ორგანიზაცია იმართება დემოკრატიული პროცედურის საფუძველზე. სათავეში მას უდგანან სათათბიროები, რომლებიც, სხვადასხვა დარღვევათა შემთხვევაში განკვეთენ დამნაშავე ადამიანებს. ბაპტისტებს გააჩნიათ საკუთარი უნივერსიტეტები, გაზეთები, გამომცემლობები, მისიონერული საზოგადოებები და ა.შ. 1997 წლის დასაწყისში მსოფლიოში ამ სექტის 40 მილიონი მორწმუნე 150 ათას სამრევლოში ნაწილდებოდა.


გაზეთი „საპატრიარქოს უწყებანი“, № 17, 1999 წ.

 

„რელიგიათაშორისი დიალოგი“

„არაბებს ცრუ წინასწარმეტყველი გამოუჩნდათ, რომელსაც სახელად მუჰამედი ერქვა. ეს კაცი შემთხვევით გაეცნო ძველი და ახალი აღთქმის შინაარსს და ასე, შემთხვევით, თითქოს არიოზის მწვალებლობის მიმდევარ მონაზონსაც კი გასაუბრებია და ამ ცრუ სწავლებასთან მისადაგებით, აგრეთვე ძველ და ახალ აღთქმათა თვითნებური გამოყენებით, შეუდგენია კიდეც თავისი საკუთარი მწვალებლობა. მუჰამედმა ყალბი ღმრთისმოშიშებისა და მოჩვენებითი კეთილმოსურნეობის წყალობით ადამიანთა კეთილგანწყობა მოიპოვა და ცრუდ დაიწყო იმის მტკიცება, თითქოს მას ზეგარდამო, ღვთისაგან მიენიჭა წერილი. დაწერა რა თავის წიგნში რაღაც ამბები და აზრები, რომლებიც ჩვენთვის სასაცილოც კია, მან თავის ხალხს გადასცა იგი, როგორც დიდი სიწმინდე, ღირსი თაყვანისცემისა და ყველგან და ყველაფერში სახელმძღვანელოდ გამოყენებისა“. (წმ. იოანე დამასკელი)

ბაქოში ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია

«რელიგიათაშორისი დიალოგი: ურთიერთგაგებიდან ერთობლივ თანამშრომლობამდე»

მოციქულთა 45-ე კანონი: „თუ ეპისკოპოსი, მღვდელი ან დიაკონი მწვალებელთან ერთად ილოცებს, აეკრძალოს მღვდლობა. თუ ნებას მისცემს მათ (ერეტიკოსებს), რომ შეასრულონ რაიმე სამღვდელო წესი, როგორც მღვდლებმა, განიკვეთოს“.

სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილიაII-ის სიტყვა წარმოთქმული ქ.ბაქოში მისი აღმატებულების,სრულიად კავკასიის მუსლიმთა ლიდერის,შეიხ-ულ-ისლამ ალაჰ შუქურ ფაშა-ზადეს დაბადების 60 და მოღვაწეობის 30 წლისთავთან დაკავშირებით

პატრიარქის ვიზიტი აზერბაიჯანში

«ზეიმი მიძღვნილი კავკასიის მუსულმანთა სამმართველოს თავმჯდომარის ალაჰშუქურა ფაშა-ზადეს დაბადების 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. » რუსეთის პატრიარქმა კირილემ გადასცა კავკასიის მუსულმანთა სამმართველოს თავმჯდომარეს „დიდებისა და ღირსების“ ორდენი ( მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის პრეს-სამსახური)

– თქვენო უდიდებულესობავ ბ-ნო პრეზიდენტო!

პატივცემულო მეხრაბინ ხანუმ!

თქვენო უსამღვდელოესობავ შიეხ ულ-ისლამ ალაჰ-შუქურ ფაშაზადე!

მოსკოვის და სრულიად რუსეთის უწმინდესო პატრიარქო კირილ!

საქართველოს ეკლესიების და ქართველი ხალხის სახელით გულთბილად მოგესალმებით ყველას.

ჩვენ აქ შევიკრიბეთ,რათა გამოვხატოთ ჩვენი პატივისცემა და სიყვარული თქვენდამი, ძვირფასო ძმაო, და მოგილოცოთ დაბადებიდან 60 წლისთავი. ეს კონფერენცია კიდევ ერთი დადასტურებაა იმ გონივრული მშვიდობისმოყვარე პოლიტიკისა,რომელსაც ახორციელებს აზერბაიჯანის დღევანდელი ხელმძღვანელობა,მისი პრეზიდენტის,ბატონ ილჰამ ალიევის მეთაურობით.

ასევე დიდია თქვენი, ძვირფასო ფაშა-ზადე, როგორც კავკასიის მუსლიმთა სულიერი ლიდერის დამსახურება აზერბაიჯანის,საერთოდ კავკასიის,კასპიისა და შავი ზღვის ქვეყნების ხალხთა შორის მეგობრობის განმტკიცებაში,ამიტომაც სარგებლობთ ყველგან ასეთი მაღალი ავტორიტეტით.

  • ხოლო, წმინდა იოანე დამასკელი ბრძანებს: ისინი გვგმობენ ჩვენ როგორც კერპთაყვანისმცემლებს, რადგან ჩვენ თაყვანს ვცემთ ჯვარს, რომლის მიმართაც ისინი განიცდიან სიძულვილს.

თქვენი მოღვაწეობის უშუალო შედეგია ისიც,რომ კავკასიაში წარმატებით მიმდინარეობს დიალოგი სხვადასხვა რელიგიების წარმომადგენლებს შორის,ტარდება კონფერენციები და შეხვედრები,რაც ადამიანურ,თბილ ერთიერთობებში გადადის.ამის ნათელი მაგალითია აზერბაიჯანელი და ქართველი ხალხების მეგობრობა,რომელიც მრავალ საუკუნოვან ისტორიასთან ერთად დღეს ურთიერთობების სრულიად ახალ ეტაპზე იმყოფება. 

ის,რომ სამხრეთ კავკასიაში ამჟამად მძიმე სიტუაციაა,ყველამ ვიცით.ვიცით ისიც,რომ ჩვენს წინაშე უმნიშვნელოვანესი ამოცანები დგას:ტერიოტორიული მტლიანობის აღდგენა,ჩვენი სუვენერიტეტის დაცვა და ამასთან მსოფლიო თანამეგობრობაში ღირსეული ადგილის დამკვიდრება.

პატრიარქის ვიზიტი აზერბაიჯანში

«ზეიმი მიძღვნილი კავკასიის მუსულმანთა სამმართველოს თავმჯდომარის ალაჰშუქურა ფაშა-ზადეს დაბადების 60 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. » 

კათოლიკოს პატრიარქმა ილია II, კავკასიის მუსულმანთა სამმართველოს ლიდერს გადასცა უცხო ქვეყნის მოქალაქეებისთვის განკუთვნილი საქართველოს რესპუბლიკის უმაღლესი ჯილდო – ორდენი „ოქროს საწმისი“, ხოლო  აზრბაიჯანის პრეზიდენტს ი. ალიევს – „ღირსების“ ორდენი. ( მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის პრეს-სამსახური)

ვფიქრობ, ამ მიზანს ჩვენ მშვიდობიანი გზით უნდა მივაღწიოთ.ძნელია ეს, მაგრამ შეუძლებელი, რადგან აზერბაიჯანსაც და საქართველოსაც აქვს კულტურული და მორალური რესურსები იმისა, რომ ჩვენი მეზობლებისა და მეგობარი ქვეყნების ხელშეწყობით ეს რეგიონი მშვიდობიან სივრცედ ვაქციოთ.
ჩვენ, როგორც ჩვენი ქვეყნის სულიერი ლიდერებს, ბევრი რამ შეგვიძლია გავაკეთოთ სახალხო დიპლომატიის ხელშეწყობისთვის და კეთილმეზობლური და კეთილმეგობრული ურთიერთობის განმტკიცებისათვის.. მართალია, თანამედროვეობა მრავალფეროვან და მარავლრიცხოვან ახალ გამოწვევებს გვთავაზობს და სერიოზულ დაბრკოლებებს ქმნის, მაგრამ უნდა ვეცადოთ, სულიერებით, სიყვარულით, მშვიდობით დავძლიოთ პრობლემები და საზოგადოებაშიც ეს განწყობა დავამკვიდროთ.

საქართველოს ისტორია ფაქტორბივად ომების ისტორიაა. ომის სიმძიმე ჩვენ ბოლო პერიოდშიც გამოვცადეთ და კარგად ვიცით ფასი მშვიდობისა.ამიტომაც ქართველები მისალმების ორ ძირითად ფორმას ხმარობენ: მშვიდობა და გამარჯვება. მშვიდობას და მშვიდობით მიღწეულ გამარჯვებებს ვუსურვებ ჩემს ქვეყანასაც, აზერბაიჯანსაც და თქვენ ყველას.

ძვირფასო ფაშა-ზადე, ჩვენ, – მე და თქვენ, გარდა ოფიციალური ურთიერთობისა, მეგობრობა და სიყვარული გვაკავშირებს, რასაც კარგა ხნის ისტორია აქვს და რაც, შეიძლება ითქვას, სამაგალითოა სხვადასხვა აღმსარებლობის სულიერ ლიდერთა ურთიერთდამოკიდებულების თვალსაზრისით. თქვენ ათეული წლებია ხართ კავკასიის მუსლიმთა წინამძღოლი. ადამიანები ხშირად ამა თუ იმ პიროვნების მიღწევების მხოლოდ გარეგნულ მხარეს ხედავენ და ავიწყდებათ,რომ ყველა ხელმძღვანელობა ურთულესი და უმძიმესი ტვირთია განსაკუთრებით დღეს.

შეგაძლებინოთ გამჩენმა, იყოთ თქვენი ხალხის ერთგული მსახური და თქვენი სიბრძნითა და შორსმჭვრეტელობით კვლავაც მრავალი პრობლემა გადაალახინოთ არა მარტო თქვენი ხალხს,არამედ კავკასიის მოსახლეობასაც.

გისურვებთ ჯამრთელობას, დღეგრძელობას და შემდგომ წარმატებებს თქვენს პირად ცხოვრებაში და მოღვაწეობაში.

ვისურვებდი,ჩვენ ყველას გვეცხოვრა ისე,როგორც წერს ნიზამი განჯელი: ,,იყავი ისეთივე მდიდარი და თავმდაბალი,როგორც მიწა’’

  • ხოლო, წმინდა იოანე დამასკელი ბრძანებს: ისინი გვგმობენ ჩვენ როგორც კერპთაყვანისმცემლებს, რადგან ჩენ თაყვანს ვცემთ ჯვარს, რომლის მიმართაც ისინი განიცდიან სიძულვილს.

Источник информации: http://br.az/index.php?newsid=4364

იხ. ამ წერილის რუსული ვერსია

მოამზადა „დიდგორის“ პრეს-სამსახურმა

სექტანტობის ურცხვი ჯირითი ქართულ მიწაზე გრძელდება

ორი ერეტიკული ძალის_ ეკუმენისტური საპატრიარქოს და სექტების პროზელტიზმზე მზრუნველი ”თავისუფლების ინსტიტუტის” დაპირისპირების შესახებ

სამსჯავროზე გამოგვაქვს ტყუილ-მართლის ნაზავი მზაკვრული ერეტიკული დოკუმენტი. ეს პუნქტები ამხელს ეკუმენისტური საპატრიარქოს წინააღმდეგ კათოლიკური „ეკლესიის“ მრევლის („მნათეუსი“, „ჯვაროსანი“ და სხვ.) და ბაპტისტური სექტის წევრის ბასილ კობახიძის პროზელიტურ მიზნებს და მათი პოლიტ-წინამძღვრის თეა თუთბერიძის, როგორც ადამიანის უფლებათა ფსევდო დამცველ ამერიკულ ორგანიზაციის (”ჰიუმან რაითს უოტჩი”) ფილიალის –  ”თავისუფლების ინსტიტუტის” მიერ მართლმადიდებელი რელიგიის წინააღმდეგ მიმართულ სატანური  აგრესიას. უნდა ითქვას, რომ საქართველოს ერეტიკული საპატრიარქოს ცოდვით დაცემებს და ღვთისმგმობელობას წარმატებით იყენებენ ეს სექტათა ლიდერები თავის სასარგებლოდ. წამოსძახეს უკვე პატრიარქს ”სუკში” ჯაშუშობა, კრიმინალური ორგანიზაციის ”მხედრიონის” ლოცვა-კურთხევა და მფარველობა, და სხვა მრავალი სახის მძიმე ცოდვა. გავეცნოთ ამ დოკუმენტს. ოღონდ, ჩვენ ვაქვეყნებთ, მხოლოდ იმ მუხლებს, სადაც ეს პირები მოითხოვენ სექტების სატანური რიტუალების და სხვა უწმინდურებათა ლეგალიზაციას, ხოლო თუ ვინმე აღუდგა წინ მათ უკიდურეს გამხრწნელ და დანაშაულებრივ ქმედებებს (როგორიც არის  „halloven“-ის ვაკხანალია)  აცხადებენ კანონდამრღვევებად და მოითხოვენ მათ ციხეებში გამწესებას.

(”დიდგორის” რედაქცია)

_________________________________________________________

გავეცნოთ, ამ დოკუმენტის სექტოლოგიურ მუხლებს.

nusxa_kanonikuri_22

კათოლიკების და სხვა სექტათა წარმომადგენლების საპატიო მიღება საპატრიარქოში (მეგობრობა საქართველოს საპატრიარქოსა და სექტებს შორის სახეზეა, მაგრამ სექტებს უფრო დიდი მრევლი და მეტი გავლენის სფეროები სჭირდებათ)

კათოლიკეთა კერპი რომის პაპი გამოსახავს ანტიქრისტეს რიცხვს 666

ამჟამად გაკათოლიკებული „მნათეუსი“ ანუ ლეონ სუთიძე

  • ამ ბმულზე იხილეთ ჟურნალი ”არჩევანი”, სადაც დაბეჭდილია გაუგონარი მკრეხელობანი

http://religion.ge/pictures/magazines/a1.pdf

„მნათეუსი“ – ლეონ სუთიძე და…

უსჯულოთა საკრებულო

saiti jvarosnebi

საქართველოში მოქმედი ბაბტისტური სექტა ქალი ეპისკოპოსით ატარებს ”ღვთისმსახურებას”

სახალხო დამცველთა ბრიგადა: მართლმადიდებლობის მტრები ანუ გამოჩენილი ტოლერანტები: ფლანგებზე ბასილ კობახიძე და ზაზა თევზაძე

სექტანტურ-ტოლერანტული კოლაჟი

ილია მეორეს სინოდის წევრი – დასავლეთ ევროპის ეპარქიის მიტროპოლიტი აბრაამ გარმელია და ბაბტისტური სექტის “ეპისკოპოსი” მალხაზ სონღულაშვილი

12. რატომ ეწევა საეკლესიო პრესა ქსენოფობიურ, ანტისემიტურ, ანტისომხურ, ანტილიბერალურ, ანტიდასავლურ და პრორუსულ პროპაგანდას? რატომ არ აღკვეთეთ ოფიციალურ საეკლესიო პრესაში მიმდინარე ანტიდასავლური და პრორუსული აგიტაცია?

16. რატომ არასდროს მიგილოცავთ ყველაზე დიდი ქრისტიანული დღესასწაული აღდგომა ჩვენი ქვეყნის მართლმადიდებელი ოსებისა და აფხაზებისათვის ოსურ და აფხაზურ ენებზე, მაშინ როცა მრევლს ამ დღესასწაულს ულოცავთ ქართულ და რუსულ ენებზე?

8. რატომ არ რეაგირებთ დეკანოზ ტარიელ სიკინჭილაშვილის განცხადებებზე, რომელიც ამბობს, რომ სომხებმა ტაძრები სომხეთში უნდა ააშენონ, შეურაცხყოფს საქართველოს ეთნიკურად სომეხ მოქალაქეებს, და ვანდალურად ხელყოფს სომხურ საფლავებს? მიგაჩნიათ თუ არა, რომ ეს ყოველივე ხელს უწყობს სიძულვილის გაღვივებას სომხური ეკლესიისა და ეთნიკურად სომეხი საქართველოს მოქალაქეების მიმართ?

19. რატომ არ გამოხატავთ ნებას, რომ სახელმწიფომ სომხურ ეკლესიას ისტორიულად მისი კუთვნილი ტაძრები დაუბრუნოს, რომელთაგან ორი უკვე დაინგრა და დანარჩენებსაც იგივე ბედი ელით? რატომ მიითვისა საქართველოს საპატრიარქომ კათოლიკე ეკლესიის ისტორიულად კუთვნილი ტაძრები ბათუმში, გორში, ქუთაისში, ივლიტასა და უდეში?

ვიდეო_პედოფილიაზე

20. როგორ ეკიდებით საქართველოს საპატრიარქო ორგანიზაციების – “მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირისა” და “დავით აღმაშენებლის სახელობის მრევლის კავშირის” საქმიანობას? მიგაჩნიათ თუ არა, რომ მათი ქმედებები აღვივებს სიძულვილსა და რელიგიურ შუღლს სხვა აღმსარებლობის მქონე მოქალაქეების მიმართ? თვლით თუ არა, რომ მათი იდეოლოგია არის ექსტრემისტული და ფუნდამენტალისტური? მიგაჩნიათ თუ არა, რომ “მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირის” მიერ წამოწყებული ანტიკათოლიკური კამპანია – ახალციხისა და ადიგენის რაიონის მოსახლეობას ურიგებდნენ ბუკლეტებს, სადაც კათოლიკე ეკლესიის ღვთისმსახურები ბავშვების სექსუალურ ნიადაგზე გამრყვნელებად არიან მოხსენიებულნი – არის ცილისწამება და საქართველოს მოქალაქე კათოლიკეების რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფა?

_______________________________________________________________

  • I.Католическая церковь

1 600 католических клириков обвиняются в совращении малолетних

В 2004 году более чем 600 католических священников и дьяконов были обвинены в сексуальных домогательствах к несовершеннолетним. Значительное число судебных исков относится к периоду времени между 1970 и 1974 годами. Некоторым священнослужителям уже прежде предъявлялись обвинения подобного рода. К моменту подачи исков многие из подозреваемых в совершении этих преступлений (71%) уже умерли или были отлучены от служения. Около 20 млн долларов было израсходовано на обеспечение защиты детей, в том числе – на предоставление возможности пройти специальные программы обучения. Расходы в 2004 году исчислялись суммой в 139 582 157 долларов. Из этих средств было оплачено лечение жертв насилия, а также адвокатские услуги, сообщает Insurance Journal.

Эти данные стали известны в результате работы, проведенной Центром прикладных исследований для апостольских миссий (независимая группа, проводящая изучение политики для различных организаций Католической церкви – прим. ред.). Инициатором исследования выступила Конференция католических епископов США.

В декабре 2004 – январе 2005 гг. Центр прикладных исследований, штаб-квартира которого находится в Джорджтауне, занимался сбором информации, в ходе которого были обработаны данные, поступившие из 181 католической епархии в США. В ноябре 2004 года епископы США утвердили голосованием порядок сбора информации, в соответствии с которым епархии должны были предоставить данные, касающиеся священников и дьяконов, обвиняемых в совершении насилия над малолетними прихожанами.

По информации Центра прикладных исследований, главы епархий получили в 2004 году 898 заявлений о сексуальном насилии. Изложенные в них обвинения касались 622 представителей духовенства. 876 обвинений из этого числа были получены от взрослых мужчин и женщин, которые претерпели сексуальное насилие в прежние годы.

Авторами 22 из 898 заявлений (2% от общего числа) являются дети, которым к 2004 году еще не исполнилось 18 лет. Девять обвинений (1% от общего числа заявлений) имеют отношение к детской порнографии. Большая часть обвинений поступила в епархию от жертв насилия (53% от общего числа заявлений), а также от адвокатов пострадавших (33%).

78% пострадавших – мужчины, больше половины из которых в момент совершения над ними насилия со стороны священнослужителей были в возрасте 10-14 лет.

Отмечается также, что из заявлений, поступивших в епархии в 2004 году, 57 были ложными, что составило 6% от общего числа. Вне зависимости от того, в каком году было совершено преступление, означенное в заявлении, 256 епархиальных священников и дьяконов были временно отстранены от своих обязанностей, а 35 продолжали свою деятельность в ожидании результата следствия.

Из израсходованных в 2004 году денег, свыше 93 млн долларов были потрачены на возмещение морального ущерба пострадавшим. Более 6 млн долларов пошло на оплату лечения потерпевших. Кроме всего прочего, около 33 млн долларов было заплачено за услуги адвокатов.

Страховка покрыла около 32% выплат.

Около трети всех католических священников Америки служат в церковных учреждениях. Как стало известно, там зарегистрировано 194 заявления о сексуальном насилии, в котором обвиняются 134 священника и дьякона.

В настоящий момент 27 из них временно отстранены от исполнения своих обязанностей в ожидании результатов следствия, семеро по-прежнему служат.

Общая сумма затрат, понесенных религиозными учреждениями в связи с обвинениями священнослужителей, составляет 18 220 654 долларов.

Как отмечается в итоговом отчете Центра прикладных исследований, анализ поступивших данных лишний раз подтверждает необходимость серьезного осмысления всей глубины проблем, связанных с сексуальным насилием в Церкви.

NEWSru.com: 600 католических клириков обвиняются в совращении малолетних

// Религия и общество // Вторник, 22 февраля 2005 г./

2. В Ватикане началось слушание дела священников-педофилов из США

В Апостольском дворце Ватикана сегодня в присутствии американских кардиналов началось совещание высших иерархов Римско-Католической Церкви по проблеме педофилии среди клира США, сообщает ИТАР-ТАСС. Официальная повестка дня сформулирована следующим образом: “Помощь американской Церкви в преодолении негативных последствий скандала”. На совещании председательствует сам Папа Римский Иоанн Павел II, хотя накануне ходили упорные слухи о том, что Римский Первосвященник по состоянию здоровья постарается уклониться от участия в этом собрании.

В понедельник десять кардиналов Римско-Католической Церкви из США прибыли в Ватикан по вызову Римской Курии. По их собственному признанию, они ожидают услышать от Папы “суровые слова” в адрес виновников сексуального скандала в лоне американской Церкви.

Помимо кардиналов из США, Иоанн Павел II пригласил трех их коллег и соотечественников, живущих и работающих в Риме. В совещании участвуют также шесть кардиналов Римской Курии, включая государственного секретаря (главу администрации) Ватикана кардинала Анджело Содано, открывшего встречу вступительной речью, префекта Конгрегации по вопросам вероучения Йозефа Ратцингера, а также экспертов в области канонического права. Всего в двухдневном форуме участвуют 24 человека.

Прибывшие из США кардиналы дали понять, что занимают единую позицию в отношении нарушителей морали и готовы принять срочные меры по ликвидации последствий скандала. Камнем преткновения является судьба кардинала Бостонского Бернарда Лоу, обвиненного в том, что он покровительствовал священникам-педофилам. Многие высокопоставленные прелаты в Ватикане полагают, что кардиналом Лоу следует пожертвовать, поскольку его отставка может спасти честь Римско-Католической Церкви.

Открывая совещание, Иоанн Павел II заявил лидерам Католической Церкви в Америке, что совращение детей священниками справедливо рассматривается обществом как преступление и что в Церкви не должно быть места тем, кто наносит вред малолетним.

Педофилия, по мнению Папы, стала симптомом глубокого кризиса, охватившего не только Церковь, но и весь современный мир. Слова Римского Первосвященника могут оказать решающее влияние на то, как американская Церковь определит свои дальнейшие действия в отношении священников-педофилов. От этого зависит, будут ли они переданы в руки гражданского правосудия. Иерархи Католической Церкви в Америке, как заметил Папа, “не смогли справиться с кризисом и принимали неверные решения”. Однако, как считает он, разразившийся скандал не должен бросить тень на Католическую Церковь Америки в целом, поскольку нельзя забывать и о том благе, которое она принесла обществу. Обращаясь к верующим США, Иоанн Павел II просил их в дни этого беспрецедентного кризиса оказать епископам и священникам должную поддержку.

Борьба Римско-Католической Церкви со священниками-педофилами и гомосексуалистами стала едва ли не главной “болью” Ватикана за последнее время. В сексуальном надругательстве над малолетними или в гомосексуализме были уличены кардинал Лос-Анжелеса Роджер Махони, архиепископы Нью-Йорка, Бостона, Миллуоки и Лос-Анджелеса, архиепископ польского города Познань Юлиуш Паетц и другие. Число занимавшихся безобразиями священников в Америке может достигать 600 человек. Как известно, в конце марта Иоанн Павел II счел необходимым лично вмешаться в громкое “дело о сексуальных извращениях”и осудить от имени Церкви педофилов и гомосексуалистов.

NEWSru.com: В Ватикане началось слушание дела священников-педофилов из США

// Религия и общество // Вторник, 23 апреля 2002 г./

______________________________________________________________

მიგაჩნიათ თუ არა, რომ ზემოაღნიშნული ორგანიზაციების მიერ 2008 წელს “halloven”ის მოზეიმე ახალგაზრდების ძალადობრივი დარბევა არის ანტიქრისტიანული ქმედება, და რომ დარბევის ორგანიზატორებმა კანონის წინაშე უნდა აგონ პასუხი? რატომ რთავთ ნებას სამღვდელოების წარმომადგენლებს დეკანოზ დავით ისაკაძეს, დეკანოზ დავით ქვლივიძესა და სხვებს აქტიური მონაწილეობა მიიღონ ექსტრემისტულ აქციებში? იღებთ თუ არა თქვენს თავზე პასუხისმგებლობას ამ ორგანიზაციების ქმედებებზე?

halloven

25. როგორ ფიქრობთ, არიან თუ არა განსხვავებული რწმენისა და ეროვნების ადამიანები საქართველოს სრულუფლებიანი მოქალაქეები, რომლებიც იმავე უფლებებით უნდა სარგებლობდნენ, რითაც ქართველი მართლმადიდებლები?

26. როგორია თქვენი პოზიცია განსხავავებული აზრის მქონე ადამიანების მიმართ, რომელთაც მათი შეხედულებების გამო მართლმადიდებლური რელიგიის სახელით ფიზიკური ანგარიშსწორებით ემუქრებიან? მიიჩნევთ თუ არა, რომ ამგვარი ქმედება ეწინააღმდეგება ქრისტიანულ მორალს, და რომ ფიზიკური ანგარიშსწორებისა და მუქარის შემცველი წერილების ავტორებმა პასუხი უნდა აგონ კანონის წინაშე?

halloven

27. როგორც 1995 წლის საშობაო ეპისტოლეში აღნიშნავთ: „ დასავლეთი არის სამყარო, სადაც ყველაფერი ნებადართულია და სადაც ძალმომრეობა ბატონობს”. ნიშნავს თუ არა ეს იმას, რომ ეწინააღმდეგებით საქართველოს პროდასავლურ ორიენტაციასა და მის ევროპულ სტრუქტურებთან დაახლოებას? თვლით თუ არა, რომ დემოკრატიისა და ლიბერალიზმის პრინციპები წინააღმდეგობაში მოდის მართლმადიდებლობასთან?

halloven

ვაქვეყნებთ ”დიდგორის” კომენტარებში ამ თემასთან დაკავშირებულ

მკითხველთა და ”დიდგორის” რედაქციის დებატებს.

halloven

ელენა Says:

November 1, 2009 დრო 2:50 pm

მართლმადიდებელ ქვეყანაში ეშმაკის თაყვანისცემის ასეთი ზნედაცემული ორგიები (halloven) არა მხოლოდ ყველა ქრისტიანის, არამედ ყველა თუნდაც სხვა რწმენის ან ათეისტი პატიოსანი ზნეობრივი ადამიანის უფლებების შელახვაა! დაუჩემებიათ დემოკრატია და ადამიანის უფლებებიო, მაგ გახრწნილი ხალხის უფლებები არ უნდა შეილახოს და და მაგათი სიბინძურის ტალახით ჩემი უფლებები რატომ უნდა შეილახოს? ვერ გავიგე, ჩემმა შვილებმა რატომ უნდა უყურონ მაგათ გახრწნილებას და გაიხრწნენ, განა ეს არ არის ჩემი ოჯახის უფლებების შელახვა! მაშინ მოკლან, გაუუპატიურონ, გაქურდონ ხალხი და რატომ უნდა ავკრძალოთ ამ ლოგიკით დამნაშავე სამყაროს უფლებები?

stalker Says:

დეკემბერი 9, 2009 დრო 5:39 pm

გავეცანი ამ ორი ლუციფერის მსახურთა შერკინების დოკუმენტს. წერა არ მეხერხება და ერთს ვისაც ეხერხება ინტერნეტიდან ამოვიღე ვასილ კობახიძის დახასიათება რაც კარგად გამოსვლია ავტორს, რედაქციას მოვაწვდი პრესსამსახურის ფოსტაში ამ ტექსტს და გთხოვთ გამომიქვეყნოთ. სამწუხაროდ ტექსტს ავტორის მინაწერი არა აქვს, ამიტომ უავტოროდ ვაქვეყნებ მეც.

+++

აღრეული ტყუილ-მართალი (რაც ყველაზე დიდი ბოროტებაა, რადგან თუკი ადამიანი აშკარა სიცრუის შემთხვევაში მყისიერად გამოავლენს ტყუილს, ტყუილ-მართლის აღრევის დროს ეს თითქმის შეუძლებელია. ეს არის დაცემული ანგელოზის, ექსანგელოზის, ბოროტის, ლუციფერის, ბელიარის და ა.შ. საყვარელი ილეთი ადამიანის დასაღუპავად) შესანიშნავად პოვებს ასახვას გზააბნეულ ადამიანთა სულებზე. თუნდაც ყოფილმა მღვდელმა ძალიან კარგად უნდა იცოდეს იესო ქრისტეს ეს სიტყვები: „ვინც… რომელსაც ჩემი სწამს აცდუნებს, მისთვის აჯობებდა წისქვილის ქვა დაეკიდათ კისერზე და ზღვის უფსკრულში ჩაეძირათ… ვაი იმ კაცს, ვისგანაც მოდის ცდუნება“ (მათე 18, 6-7).

ამიტომ, ვინმე რომ არ ცდუნდეს, საჭიროა, დეტალურად განვიხილოთ ბატონი ვასილის ყველა ტყუილ-მართალი თეზა, ღამის კოშმარული სიზმარი თუ ნაბოდვარი და მიზანმიმართულად გაყალბებული. იმ ვარიანტს, რომ ბატონი ვასილი გულუბრყვილობის გამო შეცდა, საფუძველშივე გამოვრიცხავთ მისი მაღალინტელექტუალური განათლების გამო.

საკმაოდ საინტერესოა ექსდეკანოზის საეკლესიო კარიერა – ახალი ნაკურთხი მღვდელი ერთ წელიწადში გამშვენებული ჯვრით ჯილდოვდება და დეკანოზის ხარისხში აჰყავთ (ჩვეულებრივ, ასეთ ჯილდოს სასულიერო პირს დაახლოებით 10 წელიწადში თუ აძლევენ), სასულიერო აკადემიისა და სემინარიის პრორექტორობასაც გამოჰკრა ხელი და, რაც მთავარია, საპატრიარქოში ყველაზე გავლენიან პიროვნებად გვევლინებოდა, რომლის რჩევა-დარიგების გარეშე ვერავინ მოქმედებდა და რაც კიდევ უფრო მთავარია, რაზეც იგი თავის ამჟამინდელ წერილში საუბრობს (მხედველობაში გვაქვს ფუნდამენტალიზმი), იგი გვევლინებოდა კათოლიციზმისა და მრავალი სექტის მრისხანე, მძვინვარე, განათლებულ მამხილებლად, რომლის სიტყვები, ვითარცა ცეცხლი, ისე ატყდებოდა თავს კათოლიკებს თუ სექტანტებს. ანუ იყო, თავისივე დეფინიციით, მაღალი რანგის სადუკეველი! შემდგომ მოხდა მაღალი სიმაღლიდან ჩამოვარდნა და დახეთქება, როგორც ჩანს, საკმაოდ მძიმე აღმოჩნდა მისი გონებისთვის, რადგან დღეს ბატონი კობახიძე არის ყველაზე მძლავრი სექტის ოფიციალური წევრი თუ არა, მინიმუმ დაფინანსებული გულშემატკივარი და კედიას ქუჩა #4-ში განლაგებული ამ ორგანიზაციის ლიდერის, მალხაზ სონღულაშვილის კვერთხის მტვირთველი (პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობითაც). თავად მალხაზ სონღულაშვილი კი საკმაოდ ჭკვიანი და ოდიოზური ფიგურაა, საკმაოდ ორგანიზებულად იკრებს ამგვარ ადამიანებს თავის გარშემო, პატრონობს, აფინანსებს და, რაც მთავარია, სამოციქულო ეკლესიის წინააღმდეგ აქეზებს, თვითონ კი ჩრდილში რჩება. იქ კი ყველაფერი მართლაც ბიზნეს-გეგმას ჰგავს. დასავლეთიდან უხვად დაფინანსებულ ბაპტისტებს მართლაც არ ენანებათ ფული თავიანთი ბიზნეს-პროექტები ამგვარ ადამიანებზე და მათი ხელით განახორციელონ. ყოფილი დეკანოზი ბაპტისტების ფულით თავით-ფეხებამდე ნაყიდი აღმოჩნდა. ბატონ ვასიკოს არ მოსწონს ანაფორაში გახვეული სასულიერო პირები და ამის დასტურად თვითონ სიხარულით შემოიძარცვა სამოსი; სამაგიეროდ, მისი პატრონი ბაპტისტები იმოსებიან მართლმადიდებლური ინსიგნიებით.

მსოფლიოში არსებული ბაპტისტური ორგანიზაციების წევრები და მეთაურები არსად არ ატარებენ და არ ცნობენ სასულიერო კაბას, არ აღიარებენ ჯვარს, ლაპარაკი არ არის ხატებზე და წვერის ტარებაზე, სამაგიეროდ, აქაური ბაპტისტ-ევანგელისტური ეკლესიის წევრები და, რაც მთავარია, მისი მეთაური, შემოსილია კაბით, ჯვარიც ჩამოიკიდა, ახლახან პანაღიაც (მართლმადიდებელი მღვდელმთავრის გულსაკიდი ხატი, რომელზეც იესო ქრისტე ან ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელია გამოსახული) მიუმატა, მუხლებამდე წვერიც გაიზარდა და უზარმაზარი `აარონისეული” კვერთხიც კი დაიჭირა და ზედ მთავარეპისკოპოსობაც კი დაუმატა….ქრისტიანი მღვდელმთავრის სრული კომუფლაჟი ზედა აქვს ასხმული მალხაზ სონღულაშვილს და თეატრალიზებული წარმოდგენების გამართვაც არ ავიწყდება კედიას #4-ში, რომელსაც ღვთისმსახურებას უწოდებს და რომელშიც ბატონი ვასიკო კობახიძე ეკუმენურ მონაწილეობას ღებულობს. ეს, რა თქმა უნდა, არაა სპექტაკლები, ეს, რა თქმა უნდა, ქრისტეს `მსახურებაა” დიდი კვერთხით და ხოშარაულზე ნაყიდი ლავაშის პურით. მხოლოდ აქ შესწევს ბატონ ვასიკოს `ჭეშმარიტი” ლოცვა, მხოლოდ აქ პოვა მაღალინტელექტუალურმა გონმა ყველა ჭეშმარიტების გახსნა, სადაც არც მორჩილებაა, არც ლოცვა, არც მარხვა – სრული თავისუფლებაა და ღმერთიც დემოკრატიულია! ნამდვილი დემოკრატი მამაა – ოღონდ მწარე სინამდვილე კი ის არის, რომ ეგ მამა ღმერთი კი არა _ მამონაა! მალხაზ სონღულაშვილის აქაური ანაფორა კი ემსახურება მხოლოდ ერთს – რაც შეიძლება უფრო მეტად გაიგივდეს აქაურ მართლმადიდებლურ სამღვდელოებასთან (რა თქმა უნდა, გარეგნულად), რადგან ადგილობრივი მოსახლეობის გულებთან, მათთვის ჩვეული სასულიერო პირის იმიჯით მივიდეს, ეს კი სწორედ ისაა, რაც იესო ქრისტემ დიდი ხანია აღგვითქვა _ `ცხვრის ტყავში გადაცმული მგლების” მომრავლება ადამიანთა სულების დასაღუპად. საქართველოს სამწყსოს კი, მართლაც ბევრი მგელი შეესია და ჯიჯგნის!

ლომისა Says:

დეკემბერი 9, 2009 დრო 7:33 pm

გამარჯობა stalker! ხომ არაფერი გეწყინა ჩვენგან? სად დაიკარგე? კიდევ კარგი გამოჩნდი, თორემ ამ თ. თუთბერიძეს და თავისუფლების ინსტიტუტის აშკარა გამოწვევას ვერც საპატრიარქო პასუხობს (ან რა უნდა უპასუხონ?) და ვერც ცრუოპოზიციის დემოკრატიას ადევნებული ლიდერები. არადა, მათ თავხედობას საზღვარი არა აქვს და გენერალურ შეტევას ახორციელებენ მართლმადიდებლობაზე. თბილისის ფორუმზე თავისუფლების ინსტიტუტის მიერ ქართველი ახალგაზრდობის გახრწნის მცდელობას ხომ საზღვარი არა აქვს. ეს „თბილისის ფორუმი“ მართლა დემოკრატიულ-ლიბერალურია, ვინაიდან იქ ყველაფერი ნებადართულია!

თავისუფლების ინსტიტურის ლიდერები აშკარად იწვევენ პატრირქისტ ოპოზიციონერებს და მოითხოვონ მათგან ცალსახა პაუხს. ლიბერალიზმის მიმდევრები მთავარი კითხვა ასეთია: „ვის მხარეზე ხართ ბ-ნო ოპოზიციის ლიდერებო?“

მათ აინტერესებთ აგრეთვე ვის მხარეზეა საპატრირქო – ეროვნულის ძალების (ენა, მამული. სარწმუნოება) თუ დასავლურ-გლობალისტურ-ლიბერალურის!

ძალიან გთხოვთ დღევანდელ საპატრირქოს ნუ გააიგივებთ ჭეშმარიტ მართლმადიდებელ ეკლესიასთან. ეკლესია სულ სხვა დატვირთვის მატარებელია და სულ სხვაა საპატრიარქოს აზრობრივი დატვრთვა. საპატრიარქო როგორც ვხედავთ, საბჭოური რეჟიმის პერიოდში, ისეთ ადმინისტრაციულ ერთეულად ჩამოყალიბდა, რომელიც წარმატებებს აღწევს ბიზნესის სხვადასხვა სფეროებში. რომელი ერთი ჩამოვთავალოთ? ტაბაკის იმპორტი თუ სასმელების? რა საქმე აქვს ხალხო საპატრირქოს ვაჭრობასთან? სად წერია, რომელ რჯულის კანონშია ეს ნებადართული?!

ჩვენ ხომ ვიცით და ქართველი ერიც მრავალგზის დარწმუნდა, რომ დღევანდელი ოპოზიციაც ახალი „ხონთქრის“ კარზე დარბის და აბა მათ როგორ დაუპირისპირდება მას ბოლომდე? საკმარისია, დასავლეთიდან თითი დაუქნიონ, რომ სოზარ სუბარს აჯობონ „იეღოვას მოწმეების“ ჯოხზე გადაჯდომაში.

არ გამოსდით ბ-ნ ოპოზიციონერებს ორი ბატონის მსახური. აბა მითხარით, როგორ უნდა ემსახურო ერთდროულად ღმერთასაც და მამონსაც? სამწუხაროდ საპატრიარქოც ვერ ახერხებს მათთვის საკადრის პასუხის გაცემას, ვინაიდან თავადაც ორ ბატონის სამსახურს ცდილობას! მოკლედ, ეშმაკის მიმდევრებს რჩებათ ღვთისმშობლის წილხვედრი ივერია და მათი წინააღმდგომი ძალა არ არის საქართველოში.

წმინდა სახარება გვასწავლის, რომ ან მამონს უნდა ემსახურო ან ღმერთს, ორი ბატონის მსახური ვერ იქნებიო!

აი, ნახეთ როგორ ცოდვილობს და როგორ „იცავს“ მართლმადიდებლობას ჩვენი ერთ-ერთი პატრიარქისტი! გ. გაჩეჩილაძის „ეროვნული საკანი“  იცავს მართლმადიდებლობას?! „ქალო აიწიე კაბა, მოდი გავაკეთოთ რამე“-ის ავტორმა და მისმა მეხოტბეებმა როგორ უნდა დაიცვან მართლმადიდებლობას – ჩვენთვის წარმოუდგენელია!

http://www.1tv.ge/Shows/VideArchive.aspx?ShowID=124&LanguageID=1

იმის შიშით, რომ თავისუფლების ინსტიტუტთან არ გაგვაიგივოს ხალხმაო, მართლაცდა ბევრი იკავებს თავს. არადა მართლმადიდებლობას ძალიან ჭირდება საქართველოში დაცვა. ის ხალხი კი, ვინც მართლმადიდებლობის მოშურნე და მოსიყვარულეა ან განკვეთილია საპატრიარქოდან, ან გადახვეწილია უსამართლობის გამო ან განდგომილია კანონიერად. ოფიციალური საპატრირქოს მესვეურნი და ოპოზიციური პარტიების ლიდერები მართლმადიდებლობას კი არ იცავენ, არამედ კაცთმადიდებლობას და ნახევარსიმართლეს. ყველას, ადრე თუ გვიან, რომელიმე „ხონთქარი“ შეარიგებს ან მოარიგებს – მხოლოდ ჭეშმარიტ მართლმადიდებლებს ძალუძთ იყვნენ ყველაფერში სამართლიანები.

აქვე შეგახსენებთ, რომ დევნილი ეროვნული ხელისუფლება, დიდი ხანია, აღარ ითველება საქართველოს დემოკრატიული საზოგადოების ნაწილად და საპატრიარქოსგან მუდმივ იგნორირებას ამჯერადაც როგორმე გადაიტანს.

მხოლოდ ეროვნულ ხელისუფლებას ხელეწიფება სექტანტობის პარპაშის აღკვეთა საქართველოში და ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი ეკლესიის ღირსეული სამსახური!

(დევნილი მთავრობის წარმომადგენელი )

davit Says:

დეკემბერი 9, 2009 დრო 9:45 pm

აი შენ კი იხარე და იდღეგრძელე ქვეყანასა ზედა ლომო-ლომგულო-ლომისავ, როგორა სთქვი? კანონიერი ხელისუფლების წარმომადგენელი ვარო არა! რა საამოდ ხვდება ყურს ”კანონიერი ხელისუფლების წარმომადგენელი”! ამდენმა უკანონობამ, მერე ამ უკანობისაგან შობილმან შევარდნაძე-ბოკერია-თუთბერიძე-სააკაშვილმან, გველებმა და გველის წიწილებმან დაგვტანჯა და მოგვაოხრა საკუთარ ქვეყანაში. დაგვტანჯა და მოგვაოხრა ამ მაოხრებელმა გზირმან – უკანონობის მაკურთხებელმა ღვთის კანონის დამთრგუნველმა საპატრიარქომ, მათ შეეხიდნენ სექტები, დამეგობრდნენ ყველა ეს უკანონობები ერთმანეთთან და ჰკა მაგასაო და დაამხეს ღვთისა და კაცის ზნეობის კანონი! და როდესაც დაამხეს კანონი, მერე ახლა ისევ დაერივნენ ერთმანეთს და ვეღარ იყოფენ ჩვენს ქვეყანას! ბდღვინიან ერთმანეთს ეს ტურა_ძერა, ყვავ-ყორნები! ღმერთმან დაგრისხოთ სუკის დამკვრელური ძალის ილია მეორის მეთაურობით ”ბრეიგდანსო პაპისტებო” და გაეპისკოპოსებულო ბაბტისტო რუსიკოვ, ტურა ნოდარ ლადარია სოციოგრამავ, ლეშიჭამია ძერა ჯვაროსანო, უწმინდურო რვთის მარგალიტების გადამთელო სახარებისეულო ღორო მნათეუს და ბოლოს შენ, პითონო და წყეულო ვასილო კობახიძევ! აი, შეგაჩვენოთ წმინდამან გიორგიმ და აღკვეთოს თქვენი თარეში საქართველოში მთვარანგელოზმა ანგელოზთა ჯარის წინამძღოლმან მიქაელმან!!!

ნიკა Says:

დეკემბერი 11, 2009 დრო 1:44 pm

გიგა ბოკერიას ახალი შემცვლელი გამოვიდა საქართველოში სექტების დამკვიდრების ასპარეზზე. მისი სახელია ბექა მინდიაშვილი. იგი თეა თუთბერიძესთან, პაპისტ მნათეუსთან, ბაბტისტ ვასილ კობახიძესთან და სხვებთან ერთად აქტიურად მოქმედებს, და წარმოადგენს სახალხო დამცველთან არსებული ტოლერანტობის საბჭოს ხელმძღვანელს. უნდა აღინიშნოს, რომ ამერიკული სპეცსამსახურები აქტიურად მუშაობენ და თავიანთ ქართველ ადეპტებს ნერგავენ მასმედიაში. დააკვირდით, იმედის ტელე-მაუწყებელობაში სექტების პროზელიტიზმისთვის ჩანერგეს ყოვლადმკრეხელური ჟურნალის მესვეური ნოდარ ლადარია (სოციოგრამა). პირველ არხზე კი ერეტიკული პროზელტიზმისთვის არენა მისცეს იეღოველთა სექტის უფლებების აქტიურ დამცველს დავით პაიჭაძეს. ნახეთ, დავით პაიჭაძის გადაცემის ვიდეოში, ინტერვიუ ბექა მინდიაშვილთან.

http://www.1tv.ge/Shows/VideArchive.aspx?ShowID=124&LanguageID=1

გიორგი Says:

დეკემბერი 10, 2009 დრო 4:59 pm

„მუსიკანტი დათიკო“ – ერთ-ერთი ღვთისმაგინებელი „თბილისის ფორუმიდან“

გაეცანით წერილს „forum-ge“-ის „მამები“ და იდეოლოგები

ბ-ნო “ლომისა”, მე დავწერე ”საპატრიარქოს” გამოზრდილი საზოგადოება გინების ნიაღვარით ასკდება საით „დიდგორს“ „youtube“–ის დიდგორ-ვიდეოში” , და ასევე თავად ვებ-გვერდის კომენტარებში შეურაცხყოფებებისა და დამცირებისათვის. არ დამიბრალებია კონკრეტულად ვინმესთვის ამ სიბილწის დაწერა. თქვენ დაგავიწყდათ ”თბილისის ფორუმის” ანეკდოტები? აბა გადაავლეთ ახლიდან თვალი იმ ანეკდოტებს და ეს ანეკდოტები ვისი მოდერატორობით იყო ნებადართული? რა თქმა უნდა, საპატრიარქოს მრევლის. ერთი ”მნათეუსი” მეორე ”მუსიკანტი დათიკო”. ერთი სტიქაროსანი, მეორე პატრიარქის ქადაგებების ჩამწერი და მომწესრიგებელი მისი მრევლი. გაიხსენეთ, როდესაც მაცხოვრის ციხის ხატი შევიტანეთ ფორუმზე, მათი მოდერატორობით რა ბილწი გინება დაუსვეს ხატს წინ. განა მერე თავად ”თბილისის ფორუმის” ხელმძღვანელს თემურ ხაინდრავას არ მოვახსნევინეთ ის გინება? ან ახლა პირდაპირ ნატურალური გინებებით არ მიდის დებატები ”მუსიკანტი დათიკოს” მოდერატორობით და ნებართვით ”თბილისის ფორუმზე” რელიგიურ თუ პოლიტიკურ განყოფილებაში? ეს ყველაფერი ხომ ჩვენ ნამხილები გვაქვს ”დიდგორზე”. ასე რომ, ”youtube”-ის კომენტარები ”დიდგორ-ვიდეოში” წვეთი წყალივით ჰგავს საპატრიარქოს მრევლის წარმომადგენელ მოდერატორ ”მუსიკანტ დათიკოს” მრევლის გინებას: მღვდლობისადმი, მოციქულებისა, ჯვრისა, ხატებისა და სხვა სიწმინდეებისადმი. პედოფილიის ცოდვით დასნეულებულ კათოლიკეთა გინებებზე აღარაფერს ვამბობ, ისინი ხომ ისედაც ღიად აცხადებენ რომ გახრწნილებას ეწევიან.

(”დიდგორის” რელიგიური გვერდის ხელმძღვანელი გიორგი წულაძე)

ლომისა Says:

დეკემბერი 11, 2009 დრო 1:15 am

ბ-ნო გიორგი, არაა საჭირო ახლიდან თვალის გადავლება. ყველაფერი ისეთი სიზუსტით მახსოვს, როგორც თქვენ აღწერეთ ახლა. ისიც მახსოვს, რომ წერილი გავუგზავნეთ საპატრიარქოს „თბილისის ფორუმზე“ გამოქვეყნებულ სიწმინდეების გმობაზე და ამაზრზენ ბილწსიტყვაობებზე. სამწუხაროდ, მათ არავითარი რეაგირება არ მოახდინეს იმ პირთა მისამართით, რომლებიც საპატრირქოს სახელით მოქმედებდნენ!

მიუხედავად ამისა, კიდევ აღვნიშნავთ, რომ საპატრიარქოს გარდა, საქართველოში მოქმედებენ უამრავი ანტიქრისტიანული, სექტანტური დაჯგუფებები, რომლებიც „საოცნებო დასავლეთში“ ღებულობენ „სწავლა-განათლებას“, შემდეგ კი გვიბრუნდებიან იმ არასამთავრებო ორგანიზაციების დამფუძნებლებად, რომლებიც აშკარად ებრძვიან ყველაფერ იმას, რაც ჭეშმარიტ მართლმადიდებლობასთან და ეროვნულ ცნობიერებასთანაა დაკავშირებული. ასეთი სამთვიანი ან რამდენიმეთვიანი „სასწავლო კურსები“ დიდი ხანია ფინანსდება სხვა და სხვა ფონდების მიერ. ამის შესახებ ამომწურავი ინფორმაცია გაავრცელა „მამულზე“ ერთ-ერთმა მომხმარებელმა, რომლიც „დაჩი“-ის სახელით შემოდის ხოლმე.

როდესაც შევნიშნეთ, რომ ამ ბილწსიტყვაობის ავტორები მაინც და მაინც პატრირქისტები არ უნდა იყვნენ მეთქი, ვიგულისხმეთ რომ გინების ავტორებს შესაძლებელია, საერთო არც კი ჰქონდეთ საპატრიარქოსთან, მაგრამ აწყობთ რომ ჩვენ გამოგვიყვანონ მოთმინებიდან და დაგვაწყებინონ ისეთივე გინება, როგორსაც ისინი ეწევიან არა მარტო „დიდგორის“ მიმართ, არამედ პატრიარქისა და საპატრიარქოს მიმართ.

რა თქმა უნდა, არც საპატრიარქოს მრევლი გვაკლებს ლანძღვა-გინებას.

„დიდგორი“ რამდენიმე წელია ამხელს (თქვენი დიდი შრომის წყალობით) ეკუმენისტური მრწამსის პატრიარქს და პატრიარქისტებს, წმიდამამათმიერი მხილებით (ე.ი. ჩვენსას არასდროს არ ვამბობთ) იმ ეკუმენისტური მოღვაწეობის გამო, რომლიც ძირს უთხრის ჭეშმარიტ მართლმადიდებლობას ქართველ ერში, მაგრამ მისთვის, ერთი უხამსი სიტყვაც კი არ გვიკადრებია! მიუხედავად ამისა, არის ბინძური მცდელობა პატრიარქის მეხოტბეების მხრიდან, გაგვაიგივონ „თავისუფლების ინსტიტუტთან“ რათა ვერავინ ვეღარ გაბედოს უფლის სარწმუნოების მიმართ, მათ მიერ ჩადენილი ღალატის მხილება. მადლობა ღმერთს, რომ ამ კეთილ საქმეში გვერდით გვიდგანან და რჩევა დარიგებებს არ გვაკლებენ ჭეშმარიტი მართლმადიდებელი მღვდლები: მამა გიორგი სხილაძე, მამა ზურაბ აროშვილი, მამა გელასი და სხვ. ღმერთმა დალოცოს ყველა ჭეშმარიტი ღვთის მსახური! ამინ.

ამ შემთხვევაში აღარ ვეხებით მათ ანტისახელმწიფოებრივ საქმიანობას, მათ როლს 1991-1992 წ.წ. მოხდარ სამხედრო გადატრიალებაში და ა.შ.

p.s.

შეცდომები რა თქმა უნდა ჩვენც გვაქვს, მაგრამ ღვთის წყალობით, ვეცდებით გამოვასწოროთ.

(საით „დიდგორის“ რედაქტორი)

————————-

  • dato (lenon) Says:

ოქტომბერი 30, 2009 დრო 3:17 pm

თქვენ ნახეთ პატრიარქის დამცირების ვიდეო თუთბერიძიანობაბანძობა? რატომ არ გამოთქვავთ საკუთარ აზრს? თუ გაგიხარდათ და ეთანხმებით?

_______________

პასუხი_დათოს (ლენონი)

დიახ, ვნახეთ, ეს ბინძური ვიდეო. და რატომ არის დამცირებული მხოლოდ პატრიარქი? დამცირებულია ჯვარი, რომელიც მის საპატრიარქო ქუდზეა გამოსახული, დამცირებულია მ. სააკაშვილიც, რომელსაც ვითომ პატრიარქი აგინებს. და რაც ყველაზე ამაზრზენია, დამცირებულია საერთოდ მღვდლობა და გაშარჟებულია მართლმადიდებელი ეკლესიის დიდი მნათობის წმინდა ბასილი დიდის სახელი. და ვინ არის ამაში დამნაშავე? ისევ საპატრიარქო, რადგან თბილისის ფორუმზე რომ ღმერთის, მისი წმინდა მოციქულების, მისი წმინდა მამების ამდაგვარივე გინებათა და ბილწსიტყვაობათა მრავალგვერდიანი გმობა იყო, საპატრიარქოს ერთხელაც არ გაუპროტესტებია, მაშინ როდესაც მისი მრევლის იუზერები განაგებენ ამ ფორუმს. ახლა რაღამც პირადად ილია მეორეს აკადრეს ეს გინება, მხოლოდ ახლა აღშფოდნენ. ჩვენ კი ვაპროტესტებდით ადრეც და დღესაც ვაპროტესტებთ “თბილისის ფორუმი” – ის სიწმიდეთა მკრეხელობას და შევაჩვენებთ ამ ბინძურ ვიდეოს და მის ავტორთა ავხორცულ გმობასაც. და რაც მთავარია, პირველ რიგში შევაჩვენებთ ეკუმენიზმს, რომელშიც ქმედით მონაწილეობას დღესაც იღებს როგორც პატრიარქი, ისე მისი სინოდი და ისე მთელი საპატრიარქო. (“დიდგორი” – ის პრესსამსახური.)

  • ნიკა Says:

ოქტომბერი 29, 2009 დრო 4:04 pm

  • მეორე პასუხი დათოს.

________________

halloven „დღესასწაული” არის კერპთაყვანისმცემლობა, კერპების თაყვანისცემა კი ღმერთის მიერ პირველ რიგში ათი მცნებით იკრძალება. თანაც ყველა ნიშნით ამ ამაზრზენი ვაკხანალიის რიტუალური მსახურება არის ღვთის მარადი მტრის სატანის განდიდება. ასეთ დღესასწულში ვინც მონაწილეობას იღებს, იგი აშკარად და შეგნებულად განადიდებს ქვესკნელის ძალებს, იმდენად აშკარაა ამ ზეიმის ბოროტქმედებათა გარეგნული სახიერება.

dato (lenon) Says:

November 24, 2009 დრო 9:04 pm

Tqven dawereT batono nika: “პასუხი_დათოს (ლენონი)

_______________

დიახ, ვნახეთ, ეს ბინძური ვიდეო. და რატომ არის დამცირებული მხოლოდ პატრიარქი? დამცირებულია ჯვარი, რომელიც მის საპატრიარქო ქუდზეა გამოსახული, დამცირებულია მ. სააკაშვილიც, რომელსაც ვითომ პატრიარქი აგინებს….”

ახლა მე მაინტერესებს თქვენ-დიდგორი ნებსით თუ უნებლიეთ თავისუფლების ინსტიტუტის გვერდით რომ დგებით თუ ატყობთ. ესეიგი ისინი: თეა თუთუბერიძე და სხვები არ შეებრძოლებოდნენ საპატრიარქოს მათთვის საშიშნი რომ არ იყვნენ საპატრიარქოს სამღდელოება, რატომ შეებრძოლებოდნენ თუ მართლმადიდებელი აღარ არის საპატრიარქო? მათ-თავისუფლების ინსტიტუტს თქვენი-დიდგორის ბრძოლა აწყობს, მათ წისქვილზე ასხამთ წყალს და მათ მიზნებს ეთანხმებით, ესეიგი სექტების წისქვილზე ასხამთ წყალს, რადგან სექტების დაკანონება სწორედ თავისუფლების ინსტიტუტის მიზნებში შედის და საპატრიარქო არის მათი ერთადერთი ბარიერი, აბა განდგომილ მღვდლებს: გიორგი სხილაძეს, ბოსტონელ აროშვილებს ვინ გაუწევს ანგარიშს. ისინი თავისუფლების ინსტიტუტისთვის არაფერს წარმოადგენენ, როგორც მკალავიშვილი ჰყავდათ ციხეში ისე მაგათაც დაიჭერენ, ხოლო საპატრიარქოს მთელი ერი უდგას გვერდით და ვერაფერს ხდებიან, თქვენ და განდგომილი მღვდლები კი მათ მიზნებს ასრულებთ.

  • ნიკა Says:

November 25, 2009 დრო 12:41 pm

პასუხი დათოს:

ბატონო ჩემო, ჯერ ის უნდა გამოიძიოს ადამიანმა ჭეშმარიტი მართლმადიდებლობა რა არის, და მერე უნდა გამოიტანოს დასკვნები, ვინ არის ამ ჭეშმარიტი სარწმუნოების მტერი. თქვენ ბრძანებთ, რომ ”თავისუფლების ინსტიტუტის” წისქვილზე ვასხამთ წყალს, როცა ვამხელთ პატრიარქის და მისი სინოდის სჯულგანდგომილობას? (ამ განდგომილების მღაღადებელი ფაქტები ”დიდგორი” – ზე მრავლად არის მოხმობილი თავად საპატრიარქოს ჟურნალ-გაზეთებიდან).

მაშინ გამოდის უფალი, მისი წმინდა მოციქულები და მართლმადიდებლობის სვეტი და სიმტკიცე – წმინდა მამები ”თავისუფლების ინსტიტუტის” (ეშმაკის მიმდევართა) წისქვილზე ასხამს წყალს, როდესაც ერესებს ამხელენ? ხედავთ, რა აბსურდამდე დადის თქვენი ლოგიკა. ამას იმიტომ გიწერთ, რომ ჩვენი გამოგონილი ხომ არ არის წმინდა მოციქულთა კანონები, რის მიხედვითაც პატრიარქი და მისი სინოდი მართლმადიდებლები აღარ არიან და განკვეთას და შეჩვენებას გადაეცემიან. ეს ორივე ძალა: ეკუმენისტური საპატრიარქო და ამერიკიდან მართული ”თავისუფლების ინსტიტუტი” – მართლმადიდებლობის ძირისგამომთხრელები არიან. მათი დახასიათება ასე შეიძლება, ერთი კონსერვატორული ერესია(საპატრიარქო), მეორე კიდევ მოდერნისტული (”თავისუფლების ინსტიტუტი”), ხოლო ორივე ერთად – მართლმადიდებლობის მტრები. თქვენ ნუ გატყუებთ ის, რომ ანაფორებში და სიწმინდეებში შემოსილნი არიან. ამაზე ხომ გვაფრთხილებს უფალი, ნუ ენდობით ცრუ მოძღვართ, ”სამოსელითა ცხოვართა, ხოლო შინაგანად იყვნენ მგელ-მტაცებელ” (მათე 7, 15). ასე რომ, ეკუმენისტური საპატრიარქო ცხვრის ქურქში გადაცმული მგელია, ხოლო ”თავისუფლების” ინსტიტუტი – ქურქის გარეშე, ხილულად გარსემოჯარული, შიშველი მტაცებელი მგლები. რა საერთო აქვს, ან ერთს, ან მეორეს ჭეშმარიტ მართლმადიდებლობასთან? არც არაფერი, ისე როგორც, რა საერთო აქვს ქრისტეს ბელიართან? ძალიან სამწუხაროა, რომ მრავალი პატიოსანი, ეროვნული იდეალების ერთგული ქართველი, რომელიც არ იცნობს სიღრმისეულად მართლმადიდებელ სჯულს, ეშმაკის მიერ დაგებულ ამ მზაკვრულ მახეში ეგება, და საპატრიარქოს გულშემატკივრობით, ვითომდაც ”თავისუფლების ინსტიტუტთან” მებრძოლნი, სინამდვილეში ანტიქრისტეს მომხრეთა ბანაკში ხვდებიან. როდესაც მგლები იბრძვიან, შიშველი მგლისგან განრიდებულნი არ უნდა დადგეთ, ცხვრის ქურქიანი მგლის გვერდით, რადგან მისი ბუნებაც ხომ მტაცებლურია და სასიკვდილო საფრთხეს შეიცავს ადამიანთათვის. დადექით მტრედის- სულიწმინდა უფლის გვერდით, რომელის მადლშიც ჰგიებს ქრისტეს წმინდა მართლმადიდებელი ეკლესია. ღმერთმა გაუნათოს სულიერი თვალი ყველას.

”თავისუფლების ინსტიტუტი” – ზე როცა ვწერთ, არ მოიაზრება წარსულში გიგა ბოკერია და აწმყოში კიდევ მხოლოდ თეა თუთბერიძე. ”თავისუფლების ინსტიტუტის” მხედრობა არის სექტები. და თეა თუთბერიძის მხარდამხარ აქტიურად იბრძვიან კათოლიკური ”ეკლესია”, ევანგელისტურ-ბაბტისტური სექტა და ვებ-საითები ”რელიგიონ.გე” და ”ჯვაროსნები”, რომელთა სულისჩამდგმელები არიან სოციოგრამა ნოდარ ლადარია, პადრეები: მალხაზ სონღულაშვილი, ჯუზეპე პაზოტო და ბასილ კობახიძე. ყველა ესენი კი საპატრიარქოს მიერ დაფასებული ხალხი იყო და ახლა რას ვერ იყოფენ? მართლაც, რომ ხაფანგია მათი ვითომ ეს ბრძოლა და სააკაშვილის ხანის ეს დაპირისპირება. იკითხავთ ალბათ, რით აიხსნება ქურქიან და უქურქო მგელთა ეს შეჭიდება? ვფიქრობთ, რომ საპატრიარქოს დიდი ქონების და ქვეყანაში მისი ლიდერობის შური სჭირთ მოდერნისტ უქურქო ”მგლებს”. ეს არის და ეს.

(”დიდგორი” – ის პრეს-მდივანი ნიკა გვარამია)

ПЯТЫЙ СЕРГИАНСКИЙ ПАТРИАРХ – II

სერგიანულ-კომუნისტური პროპაგანდა 

   

Под председательством митр. Кирилла (Гундяева) Калининградского в состоялся IV Всероссийский съезд военного духовенства, 29 июня 2006 г.

 

Шаджин лама Калмыкии Тэло Тулку Ринпоче и митр. Кирилл (Гундяев)

 

Экуменическая молитва во время X “Всемирного русского народного собора”, зал церковных соборов храма Христа Спасителя, 4 апреля 2006 г. На торжественной церемонии открытия форума, которую вели патриарх Алексий (Ридигер) и митр. Кирилл (Гундяев), присутствовали члены Синода и духовенство МП, делегация Конгресса еврейских религиозных общин и организаций России (КЕРООР), традиционной буддийской сангхи России, Центрального духовного управления мусульман (ЦДУМ). Католическую церковь представляли папский нунций в РФ архиепископ Антонио Меннини и генеральный секретарь Конференции католических епископов России священник Игорь Ковалевский.

Митр. Кирилл (Гундяев) в президиуме Всемирного саммита религиозных лидеров, 4 июля 2006 г.

Митр. Кирилл (Гундяев) и монофизитский армяно-григорианский архиепископ США Каяк Барзамян 

 

  

Митр. Кирилл (Гундяев), рок-миссионер прот. Сергий Рыбко и рок-музыканты Ю.Шевчук и К.Кинчев, ОВЦС, 14 апреля 2006 г.

14 апреля 2006, в канун Лазаревой Субботы, в Отделе Внешних Церковных Связей (в Свято-Даниловом монастыре) митрополит Кирилл (Гундяев) благословил т.н. «православных» рок-музыкантов: К. Кинчева («Алиса»), Ю. Шевчука (ДДТ), Р. Неумоева («Инструкция по Выживанию»), С. Бартенева («Если»), О. Кривошеева («Братья Карамазовы») 

   

По благословению митр. Кирилла (Гундяева) прот. Сергий Рыбко участвует в “православных” рок-концертах

    

“Православные” рок-концерты солиста группы “Алиса” К.Кинчева 

Митр. Кирилл (Гундяев) на рок-концерте, приуроченном к 1020-летию крещения Руси, Киев, 26 июля 2008 г.

 

Митр. Кирилл (Гундяев) и кубинский коммунистический диктатор Фидель Кастро 

Митр. Кирилл (Гундяев) награждает орденом МП кубинского коммунистического лидера Рауля Кастро, родногобрата диктатора Фиделя Кастро 

Митр. Кирилл (Гундяев) с заместителем начальника Государственного управления по делам религий Китайской народной республики (ГУДР КНР) Цзян Цзяньюн

   Митр. Кирилл (Гундяев) c султаном Бен Мухаммедом аль-Касеми

Митр. Кирилл (Гундяев) на заседании Министерства обороны РФ

Митр. Кирилл (Гундяев) с претендентом на Российский Престол Георгием Гогенцоллерном

Слева на право: Митр. Лавр (Шкурла), патр. Алексий (Ридигер) и митр. Кирилл (Гундяев) обсуждают подготовку унии РПЦЗ с МП 

Пресс-конференция по поводу унии РПЦЗ с МП. Слева на право: архиеп. Марк, митр. Кирилл и митр. Лавр

Еп. Диомид (Дзюбан) и митр. Кирилл (Гундяев)

Экуменический патриарх Константинопольский Варфоломей и митр. Кирилл (Гундяев)

Слева на право: патр. Алексий Ридигер (агент КГБ “Дроздов), президент РФ В.Путин (подполковник КГБ) и митр. Кирилл Гундяев (агент КГБ “Михайлов”) 

Архиерейский Собор МП, осудивший антиэкуменическую оппозицию. Президиум, слева на право: архиеп. Марк (Арндт), митр. Кирилл (Гундяев) и патр. Алексий (Ридигер), 2008 г.

Символ преемственности. Слева на право: патр. Алексий Ридигер (агент КГБ “Дроздов), президент РФ В.Путин (подполковник КГБ) и будущий преемник митр. Кирилл Гундяев (агент КГБ “Михайлов”) 

Отпевание патр. Алексия (Ридигера) 9 декабря 2008 г. в храме Христа Спасителя: падающего в обморок митр. Кирилла подхватив под руки спешно уводят в алтарь архиепископы Феофан и Лев

Зал заседаний перед началом «поместного собора» МП, на котором избрали митр. Кирилла (Гундяева) «патриархом», вид сверху

   

Пикет “Союза православных граждан” в поддержку митр. Кирилла (Гундяева) перед храмом Христа Спасителя, где проходил “поместный собор” МП и на котором должны были избрать нового “патриарха”

Еще до избрания “патриарха” уже все было решено

Митр. Кирилл (Гундяев) надевает на голову вожделенный патриарший куколь

Д.Медведев и В.Путин на интронизации нового “патриарха” Кирилла (Гундяева) 

Агент КГБ и тайный католик стал “патриархом” МП

 

Лжеправославная симвония власти РФ и МП

Московская патриархия является одним из самых активных членов «ВСЦ» с 1961 года. За эти десятилетия МП прошла через все вакханалии этой организации. Насчёт титула «блаженнейшего» мне слышать не приходилось. «Святейшим» Алексия Второго величают, это правда. Но нам-то, какое дело, как этого нечестивого человека называют? Этот человек, возомнивший себя патриархом, с нерусской фамилией Ридигер, в своём явном безбожии достиг уже самой крайней черты. И для таких людей, как этот советский «патриарх», не бывает вещей и категорий несовместимых. Ересь, это сознательное отрицание или искажение Православного Вероучения. Моление с еретиками, это признание их учения за истину. Поэтому и существует такое 45-е апостольское правило, которое столь категорично и недвусмысленно указывает на то, как с такими людьми, молившимися с еретиками, следует правильно поступать. Иерархи МП многократно подпали под это апостольское правило. Однако дело состоит в том, что они никогда и не были в Православной Церкви. Они стали членами еретического сообщества под названием «Московская патриархия» (МП), где прошли все карьерные ступени и стали ересиархами. Они изначально были вне Церкви. А когда человек не член Церкви, его нет смысла и отлучать. МП же, как правопреемница митрополита Сергия (Страгородского), была отлучена Богом от Его Церкви ещё в 1927 году.

Вопрос: 45-ый апостольский закон гласит: «Епископ, или пресвитер, или диакон, с еретиками молившийся только, да будет отлучен. Если же позволить им действовать как-либо, яко служителям Церкви: да будет низвержен». Пожалуйста, объясните что такое ересь, почему запрещено с еретиками совместная молитва, молился ли Алексей II со своим покорным духовенством с еретиками и продолжает ли он опятm молиться с ними на сей раз. Исходя из 45-го апостольского закона отлучен ли он от православной церкви, и кто вынес ему вердикт отлучения?

Ответ: Апостольские правила такие люди, как Алексий Ридигер, считают устаревшими. Для них не существует никаких правил. Для них не существует Бога. Это безбожники в рясах. Это атеисты в рясах. Когда-то они пришли в Московскую патриархию по направлению партии и комсомола, став агентами и штатными сотрудниками КГБ. Об этом сегодня уже достаточно много написано, и я не стану здесь повторяться. В своё время были открыты даже агентурные клички высших церковных иерархов Московской патриархии. Алексий Редигер значился, как агент «Дроздов». Дроздовым он остался и по сей день. Временных рамок, как известно, в КГБ не бывает, как нам напомнил не столь давно г-н Путин, заявивший, что «бывших чекистов не бывает» (+ Митрополитъ Дамаскинъ)

http://bpg.sytes.net/DidgoriRU/default.asp?bpgpid=183&pg=1

იხ. პირველი ნაწილი–>

 

მენორას სანთლები ანუ “ხოხმა”

მენორას სანთლები ანუ “ხოხმა”

menoras-santlebi_0

menoras_santlebi_1

მენორა

menoras_santlebi_2

ილია მეორე მენორას სანთლებს ანთებს

Патриарх Грузии встретился с посланником Любавического Ребе
Илия Второй и раввин Михелашвили зажигают ханукальную свечу (фото АЕН) 
      

ТБИЛИСИ, 30 декабря (АЕН) – Вчера по инициативе Каталикоса – Патриарха всея Грузии Илии Второго состоялась его встреча с посланником Любавического Ребе в Грузии раввином Абрамом Михелашвили. Она прошла в резиденции главы грузинской православной церкви. Илия Второй тепло поздравил еврейский народ с праздником Хануки и зажег свечи ханукии, преподнесенной ему в дар раввином Михелашвили.

Затем священнослужители спели первый псалом, патриарх на грузинском языке, а раввин – на иврите. В ходе состоявшейся беседы обсуждались вопросы свободы вероисповедания в Грузии. Илия Второй выразил удовлетворение взаимоотношениями между представителя двух концесий, грузинским и еврейским народом. Было отмечено, что толерантность отношений между представителями традиционных религий в Грузии отличаются взамоуважением и доброжелательностью.

Патриарх – католикос подчеркнул, что братские отношения двух народов благотворно отразились на отношениях двух государств Грузии и Израиля, отметив, что евреи Грузии, вернувшись на историческую родину, сохраняют грузинский язык и грузинские традиции. Илия Второй приветствовал инициативу президента Михаила Саакашвили, который выразил готовность предоставить двойное гражданство евреям, выехавшим на Землю Обетованную.

Михаил Джинджихашвили

წყარო: http://www.kongord.ru/Index/Screst/sk125-10.htm

menoras_santlebi_3

ვიქტორ იუშენკო ანთებს ხანუკას სანთლებს ბროდსკის სინაგოგაში

menoras_santlebi_4

 მიშა სააკაშვილი და სხვანი ხანუკობაზე

     იუდეველები ხანუკას დღესასწაულზე საზეიმოდ ანთებენ მენორას (რვატოტა შანდალს), რითიც გამოხატავენ სურვილს ღმერთთან, ჭეშმარიტებასთან, თორასთან (მოსეს ხუთწიგნეული) დაბრუნებისა. იუდაიზმის მისტიკური ტრადიცია – ხანუკას, მენორაზე სანთლების დანთების შესახებ ასეთია: “დღეს როდესაც ჩვენ ვანთებთ მენორას, ამით ჩვენ ვანთებთ საკუთარ თავში ღვთაებრივ ნაპერწკალს, როდესაც ჩვენი მენორა ანთია, ამით ჩვენ ვანახებთ ღმერთს, რომ ჩვენ მას ვეძებთ, მივისწრაფით მისკენ. მენორას დანთებით ჩვენ გამოვთქვამთ იმედს, რომ შევიცნობთ ჭეშმარიტებას და ვიხილავთ ღვთაებრივ ნათელს ამქვეყნად. (რაბინი ლაზერსონი-“Jewsweek”)

     აქედან გამომდინარე, ის ვინც ხანუკას დროს (გრძელდება რვა დღე) მენორაზე სანთლებს დაანთებს, ამით გამოხატავს სურვილს ჭეშმარიტების, ღმერთის ძიებისა, თორასთან (ძველ აღთქმასთან) დაბრუნებისა. ეს კი ახალი აღთქმის, ჭეშმარიტი მესიის, მაცხოვრის, ქრისტეს უარყოფის ტოლფასია. მენორაზე სანთლების დანთება, რომელიც არის სიმბოლო იუდაიზმისა , ანუ “ახალი” მესიის (ანტიქრისტეს) მოლოდინისა, ნიშნავს ჭეშმარიტ ნათელზე, თაბორის ნათელზე უარის თქმას და რაღაც ახალი “ნათელის” მოლოდინს.

     იუდაიზმის მისტიკურ ტრადიციაში ჭეშმარიტების შემეცნების პროცესი სამ კატეგორიად იყოფა – ხოხმა, ბინა და დაათი. როდესაც ასურელებმა ისრაელი დაიპყრეს, მათ იერუსალიმის ტაძარში წაბილწეს ზეთი, რომლითაც ებრაელები მენორას (მაშინ იგი შვიდტოტა იყო) ანთებდნენ. მისტიური თვალსაზრისით, ზეთი (შემდგომ იგი სანთლებით შეცვალეს) არის სიმბოლო ხოხმისა (უმაღლესი ღვთებრივი სიბრძნე). იუდეველთათვის ხოხმა არის უმაღლესი ნიჭი , რომელიც უნდა გამოყენებულ იქნას მოსეს სჯულის შემეცნებასა და აღსრულებაში.

     უფალმა ჩვენმა იესო ქრისტემ გააუქმა ძველი სჯული, რომელიც იყო მხოლოდ აჩრდილი, მინიშნება, მოლოდინი ახალი აღთქმისა, ჭეშმარიტებისა. შესაბამისად მენორაზე სანთლების დანთება, მით უმეტეს იუდეველთა რაბინებთან ერთად ხანუკას დღეებში, არის ქრისტეს უარყოფის, ძველ სჯულთან მიბრუნების სიმბოლური ნიშანი, ანუ “ხოხმა”.

მღვდ. გელასი აროშვილი

წმინდა მოციქულთა 71-ე კანონის განმარტებანი:

71. Если который христианин принесет елей в капище языческое, или в синагогу иудейскую, в их праздник, или возжет свечу: да будет отлу- чен от общения церковного

წმ. მოციქულთა 71 კანონი: თუ ვინმე ქრისტიანმა ზეთი მიიტანოს წამართულ ტაძარში და ურიათა შესაკრებელში მათ დღესასწაულზე, ან სანთელი აანთოს, უზიარებელ იქნეს.

 წმ. მოციქულთა 71 კანონის განმარტება

  • Зонара. ,,Да будет отлучен от общения церковного”, ибо приношение елея и свещевозжение делает потому, что чтит обычаи иудеев, или язычников. А если чтит их богослужение; то должно думать, что и мыслит так же, как они.
  •  ზონარა. ,,განიკვეთოს ეკლესიური კრებულისაგან”, რადგანადაც ზეთის შეწირვასა და სანთლის მიძღვნას იქმს იმიტომ, რომ პატივს მიაგებს იუდეველთა ან წარმართთა წეს-ჩვეულებებს. და თუ თაყვანს სცემს  მათ ღვთისმსახურებებს, მაშინ, უნდა ვიფიქროთ, რომ იგივენაირად აზროვნებს, როგორც ისინი.
  •  Аристен. Правило 70. Мирянина иудействующего, или мыслящего согласно с язычниками отлучай. Правило 71. Клирика извергай. Мыслящий согласно с иудеями и вместе с ними постящийся, или празднующий, если то клирик, извергается, а если мирянин, отлучается.
  • არისტინი. 70-ე კანონი. ერისკაცი თუ იუდეველობს ან წარმართთაებრ აზროვნებს, განკვეთე. 71-ე კანონი. მღვდელმსახური გააძევე. ვინც იუდეველთა მსგავსად ფიქრობს, მათთან ერთად მარხულობს ან დღესასწაულობს, თუ კლერიკოსია, ელესიიდან გაძევებულ იქნას; თუ ერისკაცია, განიკვეთოს.
  • Вальсамон. В другом месте сказано, что нет никакого общения верному с неверным (2 Кор. 6, 14. 15). Посему и настоящее правило говорит, что подлежит отлучению тот христианин, который празднует вместе с каким бы то ни было неверным, или возжигает елей, или светильник при их ложном богослужении; потому что таковый почитается единомысленным с неверными. По настоящему правилу таковый наказывается снисходительнее, а по другим подвергается более строгим наказаниям.
  • ბალსამონი. სხვა ადგილას ნათქვამია: რა საერთო აქვს სიმართლეს ურჯულოებასთან (II კორ.: 6, 14-15). ამიტომაც, ეს კანონი ამბობს, რომ საჭიროა განიკვეთოს ის ქრისტეანი, რომელიც დღესასწაულობს ნებისმიერ წარმართთან ერთად, ან აღანთებს ზეთს ან სანთელს  მათი ცრუ ღვთისმსახურებისას. რადგანაც, ასეთი ითვლება წარმართების თანამოაზრედ. აღნიშნული კანონით  ასეთი ისჯება შედარებით რბილად. ხოლო სხვა კანონებით, მეტად მკაცრ სასჯელებს ექვემდებარება.
  •  Славянская кормчая. Аще который христианин принесет масло в соборище жидовское, или в церковь еретическую, или в поганску в праздник их, или кадило, или свещу вожжет, да отлучится.
  • სლოვენური ,,სჯულისფიცარი”. რომელი ქრისტეანიც მიიტანს ზეთს იუდეველთა შესაკრებელში ან მწვალებელთა ეკლესიაში მათ დღესასწაულზე, ან იქ საცეცხლურს აღანთებს თუ სანთელს აანთებს, _ განიკვეთოს.

                                                                                                 

საეკლესიო ვერდიქტი

მწვალებლებთან ლოცვის დანაშაულის მიმართ  საეკლესიო ვერდიქტი

 შეაჩვენებდით პაპს, რამეთუ ყველა ბოროტება მისგან მომდინარეობს” (წმ. კოზმა ეტოლიელი)

zviadazis-ambori_1

 7:47 – ზვიადაძეს ამბორი

მიტროპოლიტები და საქართველოს ეკუმენისტური ეკლესიის სინოდის წევრები: გერასიმე, იობი და დანიელი, ილია მეორეს „ლოცვა_კურთხევით” რომში წარგზავნილები ესწრებიან მწვალებელთა მედროშე პაპის პანაშვიდის ლოცვებს ყველა ერეტიკული რელიგიის და სექტის ურიცხვ წარმომადგენელთან ერთად ვატიკანში, რომელზეც პაპს კონსტანტინოპოლის ცრუპატრიარქი და მისი სამღვდელოება ,,მამასა ჩვენსა და ეპისკოპოსსა რომისასა” უწოდებენ… 

verdiqti_kolaji

ილია მეორის „ლოცვა_კურთხევით” ვატიკანში ლოცვაზე წარგზავნილები

verdiqti_2

რომის პაპის პანაშვიდზე შესრულებული ეკუმენური ლოცვა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღეს   საქართველოს ეკლესიის სინოდის წევრებმა

  • ამ მიტროპოლიტთა მწვალებლებთან ლოცვის დანაშაულის მიმართ  საეკლესიო ვერდიქტი

მოციქულთა 45- კანონი: თუ ეპისკოპოსი, მღვდელი ან დიაკონი მწვალებელთან ერთად ილოცებს, აეკრძალოს მღვდლობა. თუ ნებას მისცემს მათ (ერეტიკოსებს), რომ შეასრულონ რაიმე სამღვდელო წესი, როგორც მღვდლებმა, განიკვეთოს.  

არისტინი.  ერეტიკოსებთან ერთად მლოცველი განიკვეთება; და ვინც მათ კლერიკოსებად ცნობს, დამხობილ იქმნება. ხუცესი ან დიაკონი, ერეტიკოსებთან ერთად თუ მხოლოდ ილოცებს, განიკვეთება; თუ ნებას მისცემს მათ, შეასრულონ რაიმე წესი, როგორც ხელდასხმულებმა და კლერიკოსებმა, დამხობილ იქმნება.

ბალსამონი. შეიძლება, ვინმემ იკითხოს: რატომ ერეტიკოსებთან ერთად მლოცველი ეპისკოპოსები,მღვდლები და დიაკვნები არ განძევდებიან და მხოლოდ განიკვეთებიან, როგორც მლოცველნი ვინმე განკვეთილთან ერთად, მოციქულთა მე-10-ე კანონის მიხედვით? გადაწყვეტილება. შეგიძლია სთქვა, რომ აქ იგულისხმება არა ის, რომ ეპისკოპოსი და სხვა ღვთისმსახურნი ერეტიკოსებთან ერთად ტაძარში ლოცულობდნენ, რათგან ასეთები, 46-ე კანონის მიხედვით, ექვემდებარებიან ეკლესიიდან გაძევებას; მსგავსად ამისა, _ ისიც, ვინც მათ ნებას რთავს, შეასრულოს რაიმე, როგორც კლერიკოსებმა. მაგრამ გამოთქმა ‘,,ერთად ლოცვა” მიიღე მაგივრად ამისა: ,,ჩვეულებრივი ურთიერთობის ქონა” და ,,ერეტიკოსის ლოცვის მიმართ შემწყნარებლობის გამოჩენა”, რადგან ასეთებთან, რომლებიც ღირსნი არიან მოკვეთისა, გაუკადრისება გვმართებს და არა ურთიერთობის ქონა. ამიტომაც, საკმარისად გამოჩნდა დასჯა განკვეთით.

  • მოციქულთა 45- კანონის  ნიკოდიმოს დალმატიელისტრიელისეული განმარტება

იმას, თუ რას ეწოდება  ერესი (მწვალებლობა) და რა არის ერესი, გვასწავლის ბასილი დიდის I კანონის განმარტება. მოციქულთა X კანონი, როგორც ვიცით, ეკლესიის ერთობიდან  განკვეთილებთან  ერთად სახლში ლოცვასაც კრძალავს და განუწესებს განკვეთას ყველა იმას, ვისაც გააჩნია ლოცვითი ერთობა განკვეთილებთან. საეკლესიო ერთობიდან ყველა ერეტიკოსი, ბუნებრივია, განკვეთილია, რომლის ძალითაც სრულიად თანამიმდევრულია ყველა მართლმადიდებლისათვის ერეტიკოსებთან ერთობლივი ლოცვის აკრძალვა. მითუმეტეს, მკაცრად უნდა აიკრძალოს ერეტიკოსებთან ლოცვითი ერთობა  მართლმადიდებელ სასულიერო პირთა მხრიდან, რომელნიც ვალდებულნი არიან, რომ  წარმოადგენდნენ მაგალითს დანარჩენ მორწმუნეთათვის რწმენის დაცვის სიწმიდეში, რაც შეუბღალავია ყველანაირი ცრუ სწავლებისაგან. ბალსამონის სიტყვებით ამ კანონის განმარტებისას ლოცვით ერთობაში ანუ იმაში, როგორც არის თქმული კანონში – „სინევქსამენოს მონონ” („რომელიც, თუნდაც, მხოლოდ ილოცებს”) – საჭიროა, ვიგულისხმოთ ეპისკოპოსისთვისა და სხვა კლერიკოსისთვის ეკლესიაში ერეტიკოსებთან  თანალოცვის არა მხოლოდ აკრძალვა, რადგან ამისთვის მოციქულთა 45- კანონით ისინი უკვე ექვემდებარებიან დამხობას; რომ დაუშვეს ერეტიკოსთაგან, როგორც სასულიერო პირთაგან, რაიმე სამღვდელო მოქმედების აღსრულება; არამედ, ამასთანავე, სიტყვა  „სინევქსამენოს მონონუნდა გავიგოთ ამ აზრით: რომელიც, უბრალოდ, იურთიერთებს 

  • მოციქულთა მე-10 კანონი: თუ ვინმე ილოცებს უზიარებელთან ერთად თუნდაც სახლში ისიც უზიარებელი უნდა გახდეს.

მოციქულთა მე-10 კანონის განმარტება:

ზონარა. განკვეთილნი, რა თქმა უნდა, ცოდვების გამო განიკვეთებიან. ამიტომაც, არავინ არ უნდა იქონიოს მათთან ურთიერთობა. რადგან მათთან ურთიერთობა მიუთითებს განმკვეთელის უგულვებელყოფას, უფრო სწორად, ბრალდებას, თითქოს არასწორად განკვეთეს. მაშასადამე, თუ ვინმე ურთიერთობაგაწყვეტილთან ანუ განკვეთილთან ერთად ილოცებს, თუნდაც, არა ეკლესიაში, არამედ სახლშიც, თვითონაც მოექცევა განკვეთის ქვეშ. იგივეს ამბობს კართაგენის კრების მე-9-ე კანონი. 

ბალსამონი. გამოთქმა -„ურთიერთობის ჩამორთმევა” ნიშნავს განკვეთას. მაშ, ასე: ის, ვინც ლოცულობდა განკვეთილთან ერთად, სადაც და როდესაც არ უნდა ყოფილიყო, უნდა იყოს განკვეთილი. ეს დაწერილია იმათთვის, რომლებიც ამბობენ, რომ განკვეთილი გაძევებულია ეკლესიიდან და რომ, შესაბამისად, თუ ვინმე მასთან ერთად იგალობებს სახლში ან მინდორში, მაშინ, ის არ იქნებაო დამნაშავე. ვინაიდან, ლოცვა განკვეთილთან ერთად, ეკლესიაში იქნება თუ მის გარეთ, _ სულ ერთია.

verdiqti_1

მორიგი ეკუმენისტური შეკრება საპატრიარქოში

ვიდეო:  http://www.synodinresistance.org/Publications_en/Video/Videos%20On%20Ecumenism/R4d1016Ortho2006VideoPart3Tainia-1Mbs.wmv